Ένας χρόνος από τον Δεκέμβρη του 2008 (Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος)

 

     Πέρυσι στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ημέρα Σάββατο, μια παρέα από δεκαπεντάχρονα παιδιά γιόρταζαν την ονομαστική γιορτή του φίλου τους Νίκου, στα Εξάρχεια. Αυτή η παρέα (κατά άλλους ήταν κάποια άλλη παρέα εκεί δίπλα τους) βρέθηκε κάποια στιγμή να έχει φραστική αντιμαχία με έναν ειδικό φρουρό της Ελληνικής Αστυνομίας. Αυτός (ο ειδικός φρουρός της ελληνικής αστυνομίας) τράβηξε το πιστόλι του, τους πυροβόλησε και έτσι απλά, με συνοπτικές διαδικασίες, στις εννέα παρά πέντε Σάββατο βράδυ στα Εξάρχεια, σκοτώθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ή ο “Gregory”, όπως τον φώναζαν οι συμμαθητές του.  

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας από τα σώματα ασφάλειας σκοτώνει πολίτη. Διαβάστε προηγούμενο άρθρο μας: “Από τον 16χρονο Σιδέρη Ισιδωρόπουλο στον 15χρονο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Γρηγορόπουλο”.

     Αυτή την φορά όμως ο κόσμος, με μπροστάρη την νεολαία και ειδικά τους μαθητές, αντέδρασε. Αμφισβήτησε το «κεκτημένο» δικαίωμα της αστυνομίας να σκοτώνει χωρίς τιμωρία. Αμφισβήτησε το δικαίωμα του κράτους να δίνει όπλα και μάλιστα σε ανθρώπους που δεν είναι ικανοί να τα διαχειριστούν. Έδειξε σαν συνενόχους και βασικά υπεύθυνους τους ιεραρχικά ανωτέρους του ειδικού φρουρού μέχρι την ίδια την κυβέρνηση.
    
Οι μαζικές διαδηλώσεις που γίνονταν κάθε ημέρα σε όλη την Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, όλον τον Δεκέμβρη είχαν την παλλαϊκή συμπαράσταση. Στους δρόμους οι πολίτες προπηλάκιζαν τις ειδικές δυνάμεις που σαν αστακοί παρατάσσονταν απέναντι από τα δεκαπεντάχρονα. Γιαγιάδες αντέδρασαν έμπρακτα στην αστυνομική βία. Ήταν τόση μαζική και δυναμική η συμμετοχή που οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν και εκτός των κέντρων των πόλεων. Οι γειτονιές γέμισαν από μαθητές που διαδήλωναν. Τα αστυνομικά τμήματα της περιφέρειας πολιορκήθηκαν από μαθητές.  Το θέμα πήρε παγκόσμιες διαστάσεις. Η εικόνα απο το καμμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος γύρισε σαν καρτ ποστάλ ολόκληρο τόν κόσμο. Εφημερίδες από όλη την Ευρώπη έγγραφαν για την ελληνική εξέγερση, όπως αυτές την ονόμαζαν.

     Και ενώ οι ειδικές δυνάμεις κτυπούσαν τους μαθητές και τους πολίτες στις ειρηνικές τους διαδηλώσεις, το παρακράτος με λίγους προβοκάτορες έσπαγε και έκλεβε μαγαζιά μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας όποτε ήθελε και όπως ήθελε με την αστυνομία και τις “δυνάμεις ασφαλείας” να κοιτούν ατάραχες.  Οι προβοκάτορες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν για να σπιλωθεί το νεολαιίστικο κίνημα του Δεκέμβρη του 2008. Αλλά δεν τα κατάφεραν. Στην συνείδηση του κόσμου αυτοί οι προβοκάτορες έμειναν σαν οι εγκάθετοι που ήρθαν ακριβώς για να σταματήσουν το χείμαρρο που ξεχείλιζε.

 

 

 
 
 
 
Διαβάστε επίσης :   

Η Αθήνα υπό κατοχή 6/12/2009

Από την κηδεία του Gregory (Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου)

:
ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΑΜΕ ΑΛΕΞΗ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ.  
Δείτε εδώ και εδώ

Ο Έφηβος εδώ και ένα χρόνο τώρα μας ενημερώνει


Ενημέρωση ένα χρόνο μετά, τον Δεκέμβρη του 2010

Wikipedia
Gurdian : Οι 10 μεγαλύτερες εξεγέρσεις

Advertisements

8 comments on “Ένας χρόνος από τον Δεκέμβρη του 2008 (Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος)

  1. Ένας χρόνος πέρασε και το σύστημα που όπλισε το χέρι του δολοφόνου φόρεσε στην δικαιοσύνη τον πράσινο φερετζέ και αποφάσισε να γίνει η δίκη στην Άμφισα!!
    Για να τιμωρήσει και να ταλαιπωρήσει την μάνα του Αλέξανδρου και τους φίλους του που θα καταθέσουν ως μάρτυρες.
    Δεν υπάρχει μεγαλύτερο παρακράτος από αυτό το κράτος…

  2. Allu Fun Marx, από το να δώσει την ευκαιρία σε κάποιους να μαζεύονται κάθε μέρα και να τα σπάνε «πενθώντας», καλύτερα που αποφάσισε να γίνει η δίκη στην Άμφισσα. Είναι ευνόητος ο λόγος. Τι πάει να πει «να ταλαιπωρήσει τη μάνα του Αλέξανδρου»; Το παιδί της σκοτώθηκε, και στον Βόρειο Πόλο να γινόταν η δίκη, θα πήγαινε. Οι μόνοι που θα «ταλαιπωρηθούν» είναι όσοι έχουν σκοπό να εκμεταλευτούν και πάλι τη μνήμη του.

  3. «Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας από τα σώματα ασφάλειας σκοτώνει πολίτη. Διαβάστε προηγούμενο άρθρο μας: “Από τον 16χρονο Σιδέρη Ισιδωρόπουλο στον 15χρονο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Γρηγορόπουλο”.»

    Το ίδιο το άρθρο βέβαια λέει ότι ο Ισιδωρόπουλος σκοτώθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο.

  4. @Στέλιος
    1. Την εποχή της πληροφορίας, νομίζεις οτι χρειάζεται να γίνουν οι διαδηλώσεις στην Άμφισσα; Ό,τι γίνεται εκεί, σε ελάχιστα λεπτά θα το μαθαίνουμε σε όλη την Ελλάδα. Οπότε δεν αλλάζει τίποτα σε σχέση με τις διαδηλώσεις και τα σπασίματα. Μόνο η μητέρα του Αλέξανδρου, οι συμμαθητές του (που μάλιστα είναι και Β’ Λυκείου και διαβάζουν) και οι γείτονες που είδαν το συμβάν, που είναι και μεροκαματιάρηδες, θα ταλαιπωρηθούν. Οι μάρτυρες αστυνομικοί θα πάρουν άδεια απο την υπηρεσία τους και θα κάνουν εκδρομή.

    2. Ο καθένας όταν διαβάζει ένα κείμενο καταλαβαίνει ό,τι μπορεί να καταλάβει και μάλιστα ο τρόπος που το αντιλαμβάνεται χαρακτηρίζει και την τοποθέτησή του στην ζωή.
    Εγώ, λοιπόν, άλλο διάβασα για τον λόγο που σκοτώθηκε ο Ισιδωρόπουλος.
    «Μέλος της αριστερής οργάνωσης Κ.Ο. Μαχητής, ο 16χρονος μαθητής κόλλαγε αφίσες στην πλατεία Κοτζιά την παραμονή της Πρωτομαγιάς του 1976, όταν κατέφθασαν τα αστυνομικά όργανα για συλλήψεις. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην Πειραιώς. Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαχητική διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα ‘Κάτω η Νέα Τρομοκρατία’.»

    • Υπάρχουν άλλοι 20 περίπου φόνοι όμως, με ποιο χαρακτηριστικό αυτό του Σέρβου μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς στη Θεσσαλονίκη. Του Ισιδωρόπουλου, ακόμη και να παραδεχτώ ότι τον σκότωσαν τα σώματα ασφαλείας, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να συγκριθεί με του Γρηγορόπουλου. Μην τα μπερδεύουμε τα πράγματα, και μη βάζουμε όλους όσους σκοτώθηκαν από την Αστυνομία, στο ίδιο καζάνι. Ο Πετρουλας και ο Ισιδωρόπουλος ήταν αγωνιστικά μέλη της Αριστεράς. Ο Γρηγορόπουλος ήταν το λάθος άτομο στολέθος μέρος τη λάθος στιγμή. Καταλαβαίνω την ανάγκη για εξεύρεση ηρώων, αλλά όχι τέτοιος αχταρμάς ρε παιδιά.

      • @Στέλιος
        1) Επίσης υπάρχουν και φόνοι μέσα σε οικογένειες αστυνομικών (αστυνόμος που σκότωσε την γυναίκα του κλπ). Πρέπει να αναφέρονται και αυτές οι περιπτώσεις στις λίστες των φόνων που έγιναν απο την χρήση όπλων που έχουν δοθεί σε αστυνομικούς. Το θέμα είναι η χρήση όπλων και η απαγόρευσή τους και αυτό πρέπει να λέμε. Έτσι κι’ αλλιώς η δολοφονία οποιουδήποτε απο όπλο αστυνομικού είναι πολιτικό θέμα. Δικαιώνει το σύνθημα: “Αφοπλισμός της αστυνομίας ΤΩΡΑ” που είναι ένα πολιτικό σύνθημα.

        2)Ο Ισιδωρόπουλος σκοτώθηκε επειδή κολλούσε αφίσες και τον κυνήγησαν αστυνομικοί (και τον κυνήγησαν επειδή κολλούσε αφίσες και όχι επειδή έτρωγε σουβλάκι ε;).
        Ο Γρηγορόπουλος σκοτώθηκε επειδή είχε όπλο ο ειδικός φρουρός Κορκονέας.
        Δεν είναι κανένας απο τα δύο ήρωας (ποιός ψάχνει για ήρωες;). Είναι όμως και οι δύο θύματα μιας πολιτικής την οποία προσπαθούμε να καταδικάσουμε τουλάχιστον με το να μνημονεύουμε τα γεγονότα.

  5. Παράθεμα: 6/12/2008 Δεν ξεχνώ τον Αλέξανδρο (Gregory) και τον καυτό Δεκέμβρη του 2008 | Κανάλι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s