ΑΠΕΡΓΙΑ 15/12/2010

 

ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Φωτογραφίες και ενημέρωση στους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα
Ειν’ ΑΠΕΡΓΙΑ

 

 

 

 

Επίσης δείτε :

You Pay your Crisis
Η πιο μεγάλη απεργία!
Ένα τεραστιο ΟΧΙ πνιγμένο στα δακρυγόνα-Συγκλονιστικό συλλαλητήριο!
Φωτογραφιες απο τα επεισόδια
ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ! ΟΓΚΩΔΗ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!
ΑΘΗΝΑ-ΡΩΜΗ σημειώσατε X

Advertisements

7 comments on “ΑΠΕΡΓΙΑ 15/12/2010

  1. ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

    ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ!

    ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟ

    Γεμίσαμε παντού ανασφάλεια, απολύσεις, ανεργία. Γεμίσαμε προβλήματα αλλά γεμίσαμε και οργή. Αυτοί δεν πρόκειται να σταματήσουν μέχρι να πετύχουν την πλήρη εξαθλίωση της κοινωνίας. Το σύνταγμα της χώρας και οποιαδήποτε έννοια δημοκρατίας έχουν καταπατηθεί. Ο Στρος Καν, ο Όλι Ρεν, οι τροϊκανοί επιτηρητές έχουν κάνει τη βουλή καφενείο τους. Ο Στρος Καν αντέγραψε το δικτάτορα Παπαδόπουλο λέγοντας ότι είναι ο γιατρός που θέλει να σώσει εμάς τους άρρωστους και δίπλα του η τραγική φιγούρα του (υποτιθέμενου) πρωθυπουργού να χαμογελάει δουλικά και να κάνει κομπλιμέντα στον «φίλο και σοσιαλιστή Ντομινίκ».

    Καθημερινά, όμως, αναπτύσσονται μικροί και μεγαλύτεροι αγώνες. Σε εταιρίες που κλείνουν, που απολύουν, που δεν πληρώνουν και όπου εργαζόμενοι απαντάνε με επισχέσεις εργασίας και απεργίες. Στις δημόσιες συγκοινωνίες, τους Δήμους, τα νοσοκομεία και τις κοινωνικές υπηρεσίες που διαλύονται αλλά και που οργανώνονται και απεργούν. Στο χώρο του τύπου όπου οι εργαζόμενοι απαντάνε με συντονισμό και καθημερινές μάχες. Στα λιμάνια και τα καράβια. Σε γειτονιές όπου δραστηριοποιούνται κινήσεις και πρωτοβουλίες αγώνα. Στα διόδια και αλλού που μεγαλώνει το κίνημα «δεν πληρώνω». Σε σχολεία και πανεπιστήμια που μπαίνουν στο στόχαστρο της αγοράς και της κυβέρνησης. Ενώ πρόσφατα οι νέοι έδωσαν σε όλη την Ελλάδα το δικό τους τόνο με κινητοποιήσεις αγανάκτησης που χτυπήθηκαν άγρια από τα ΜΑΤ.

    Θα τους ανατρέψουμε; Μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα; Λέμε ξεκάθαρα: Ναι. Πρέπει όμως να πολλαπλασιαστούν οι μικροί και μεγάλοι αγώνες. Αλλά και να συντονιστούν, να ενωθούν για να γεννηθεί μια νέα ελπίδα. Τα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν υπάρχει άλλη διέξοδος πέρα από τη θανατηφόρα θηλιά του χρέους και του μνημονίου, πέρα από την υποταγή στις «αγορές», το ΔΝΤ και την Ευρωζώνη. Λένε ψέματα. Υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα και είναι αυτός της αμφισβήτησης κάθε πολιτικής που πνίγει και εξαθλιώνει το λαό. Είναι ο δρόμος της οικονομικής και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Πρέπει να αρνηθούμε να πληρώσουμε το χρέος τους γιατί δεν το δημιουργήσαμε εμείς αλλά οι κυβερνήσεις, οι πολυεθνικές, οι πολιτικές τους. Να αρνηθούμε να πεθάνουμε για τη σωτηρία της ευρωζώνης. Για να σταθούμε στα πόδια μας, για να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας οι εργαζόμενοι, ο λαός, η χώρα, πρέπει να διώξουμε την τρόικα και την αντιπροσωπεία της που λέγεται κυβέρνηση. Αυτό μπορεί να γίνει με τον παρατεταμένο πολιτικό και κοινωνικό αγώνα, με τη συνάντηση όλων των αντιστάσεων, με την ευρύτερη δυνατή οργάνωση και ενότητα του λαού. Με ένα μεγάλο ξεσηκωμό που θα σαρώσει το καθεστώς της χρεοκοπίας.

    Σήμερα που θα είχαμε ανάγκη μια ΓΣΕΕ να οργανώνει τον αγώνα των εργαζομένων, να στηρίζει τα σωματεία και τις καθημερινές μάχες, να είναι το στρατηγείο της αντίστασης, αντιμετωπίζουμε την τραγική και προκλητική εικόνα του Παναγόπουλου και ενός συνδικαλισμού κομμένου και ραμμένου στα μέτρα του ΔΝΤ και του ΣΕΒ. Δεν πάει άλλο με αυτόν το συνδικαλισμό και αυτές τις φιγούρες που δυσφημούν κάθε έννοια συνδικαλισμού και εργατικού κινήματος. Θέλουμε ΓΣΕΕ εργατών και όχι των τροϊκανών και των εργοδοτών. Ο Παναγόπουλος έχει κάνει κατάληψη στη ΓΣΕΕ και πρέπει να εκδιωχτεί μαζί με το μοντέλο κυβερνητικού «συνδικαλισμού» που εκφράζει. Δεν αναγνωρίζουμε ούτε αυτόν ούτε τις υπογραφές του. Να τις πάρει τώρα πίσω και να φύγει, ας γίνει υπουργός μια ώρα αρχύτερα. Σε αυτό πρέπει να συμμαχήσουν όλοι οι εργαζόμενοι και όλοι οι τίμιοι και υγιείς συνδικαλιστές. Για μια ενωτική και αγωνιστική οργάνωση των εργαζομένων, μακριά από τις λογικές της υποταγής αλλά και από τις πρακτικές της διάσπασης των εργαζομένων και των κινητοποιήσεων που ακολουθεί το ΠΑΜΕ.

    Δεν είμαστε μόνοι μας. Βλέπουμε τι γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Στην Αγγλία οι νέοι εξεγέρθηκαν. Στην Ιταλία το ίδιο. Στη Γαλλία το ασφαλιστικό ίσα που τα κατάφεραν να το περάσουν αλλά καταδικάστηκαν από την κοινωνία. Στην Ιρλανδία η κυβέρνηση είναι σε κρίση επειδή ακολουθεί το δρόμο του Παπανδρέου. Σε Ισπανία και Πορτογαλία οι πιο μεγάλες απεργίες των τελευταίων δεκαετιών. Τι έχουν να πουν μπροστά στην κατάρρευση της Ιρλανδίας με τον ελάχιστο δημόσιο τομέα, όλοι αυτοί που λέγανε ότι φταίει για την κρίση το «μεγάλο δημόσιο»; Κι εκεί μαζί τα φάγαμε, Πάγκαλε; Τι έχουν να πουν μπροστά στον κλειστό πύργο του Άιφελ και τον κατειλημμένο πύργο της Πίζας αυτοί που κατηγορούσαν τους εργαζόμενους της Ελλάδας ότι δυσφημούν τη χώρα με την κινητοποίηση στην Ακρόπολη; Τι λένε αυτοί που μάλωναν τους «ταραξίες» νέους της Ελλάδας, τώρα που η «ήσυχη» αγγλική νεολαία εισβάλει στα υπουργεία;

    Στις 15 Δεκέμβρη απεργούμε και διαδηλώνουμε. Όλοι μαζί! Εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, μαθητές, φοιτητές. Δηλώνουμε δυναμικό παρόν. Μας φοβούνται όταν είμαστε ενωμένοι και αποφασισμένοι. Να βουλιάξουμε όλες τις πόλεις με μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις. Να σπάσουμε το φόβο και την υποταγή. Να αμφισβητήσουμε το μονόδρομο της χρεοκοπίας και της εξαθλίωσης. Για μια ζωή με δικαιώματα, επιλογές, αξιοπρέπεια και προοπτική. Για εμάς και τα παιδιά μας, για το μέλλον του λαού και της χώρας.

    ΚΟΕ

  2. ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

    ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ

    ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΤΡΟΪΚΑ

    Στις 15 Δεκέμβρη, απεργούμε και διαδηλώνουμε όλες-όλοι. Η επιτυχία της θα είναι πηγή αυτοπεποίθησης για μας. Θα είναι απόδειξη στην κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΔΝΤ ότι έχουν αντίπαλο, ότι έχουν «αντιπολίτευση» στους δρόμους, στους χώρους εργασίας, στις σχολές και τα σχολεία που θα παλέψει μέχρι τη νίκη. Θα είναι απάντηση στους εκβιασμούς των αφεντικών. Θα δείξει στις συνδικαλιστικές ηγεσίες ότι απορρίπτουμε τις «διαπραγματεύσεις» τους και απαιτούμε την οργάνωση του αγώνα.

    Γι’ αυτό δίνουμε όλες τις δυνάμεις μας για την οργάνωσή της, και προετοιμάζοντάς την, στήνουμε τις προϋποθέσεις για τη συνέχεια, για το συντονισμό των αγώνων που βρίσκονται σε εξέλιξη, για την κλιμάκωσή τους. Οργανώνουμε συλλογικά τη δράση και την αντίστασή μας με Επιτροπές Αγώνα στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στους χώρους εκπαίδευσης.

    Ενώνουμε τη φωνή μας με τους εργαζόμενους και τους νεολαίους που αγωνίζονται στην Ιρλανδία, τη Βρετανία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, με το σύνθημα «Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας».

    Χρέος: Σε ποιους πληρώνουμε και γιατί

    Όταν η κυβέρνηση υπέγραφε τον Απρίλη του 2010 το Μνημόνιο, ισχυριζόταν ότι τα «σκληρά, αλλά αναγκαία μέτρα» θα αποδώσουν το 2014, ότι θα σωθούμε από τη χρεοκοπία. Σήμερα, παρουσιάζουν ως επιτυχία την επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων έως το 2024. Έλεγαν και λένε ψέματα.

    Το μισό του φετινού προϋπολογισμού, δηλαδή 62 δισ. που μάζεψαν από τις περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων, από τις διαδοχικές αυξήσεις της φορολογίας, από τις άγριες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, δίνονται για τόκους και για χρεολύσια, πηγαίνουν στις τσέπες Ελλήνων και Ευρωπαίων τραπεζιτών.

    Την ίδια στιγμή, τα λαϊκά στρώματα μετά βίας επιβιώνουν, τα νοσοκομεία καταρρέουν, τα φάρμακα κόβονται, οι δημόσιες υπηρεσίες υπολειτουργούν λόγω της υποχρηματοδότησης και των απολύσεων των συμβασιούχων, η ανεργία εκτινάσσεται.

    Τα μέτρα της κυβέρνησης και της τρόικα είχαν και έχουν ένα μόνο στόχο: Να ενισχύσουν με κάθε τρόπο τους τραπεζίτες και τους βιομήχανους που κλυδωνίζονται από την κρίση που σαρώνει την Ελλάδα και την Ευρώπη. Γι’ αυτό τίποτα δεν τους είναι αρκετό. Γι’ αυτό ο Ντομινίκ Στρος Καν του ΔΝΤ και ο Όλι Ρεν της ΕΕ ζητούν γρήγορες «αναδιαρθρώσεις», την κομψή λέξη που σημαίνει κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων -του ύστατου μέτρου προστασίας των εργαζόμενων από τα αφεντικά-, ιδιωτικοποιήσεις παντού -στις συγκοινωνίες, στη ΔΕΗ, στην ΕΥΔΑΠ, στα ΕΛΤ�! �-, κατάργηση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Γι’ αυτό ο ΣΕΒ δεν ικανοποιείται με τίποτα, απαιτεί μείωση των μισθών στο όνομα δήθεν του περιορισμού των απολύσεων, ζητά την επαναφορά παντού της 6ήμερης εργασίας και άλλα πολλά.

    Πρέπει και μπορούμε να ανατρέψουμε την πολιτική τους

    Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, γίνεται καθαρό ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία δεν έχουμε άλλο δρόμο από αυτόν του αγώνα, της οργάνωσης της δράσης μας παντού, της ανάληψης πρωτοβουλιών για συντονισμό και κλιμάκωση.

    Οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στους δήμους, των ναυτεργατών, των νοσοκομειακών γιατρών, των εργαζόμενων στα ΜΜΕ, των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες, είναι οι μάχες που δείχνουν ότι η αντίσταση είναι εδώ, ότι μαζικοποιείται και γίνεται πιο μαχητική. Μαζί τους, οι μεγάλες διαδηλώσεις στις 17 Νοέμβρη και τις 6 Δεκέμβρη, που παρά τη μεγάλη καταστολή, χιλιάδες εργαζόμενοι και νεολαίοι κατέβηκαν στους δρόμους.

    Σε όλες αυτές τις μάχες ξεδιπλώνεται ο επόμενος «γύρος» μετά τις μεγάλες απεργίες της άνοιξης, που μας χρειάζεται για να ανακόψουμε την επερχόμενη λαίλαπα, να τραυματίσουμε ακόμα βαθύτερα την πληγωμένη από το εκλογικό αποτέλεσμα και την κοινωνική οργή κυβέρνηση, να κάνουμε εφικτή την ανατροπή της.

    Εργαζόμενοι και νεολαία οργανώνουμε τη 15 Δεκέμβρη και συνεχίζουμε

    Η 15 Δεκέμβρη χρειάζεται να οργανωθεί σαν αφετηρία ενός νέου απεργιακού κύματος. Αυτό το καθήκον δεν μπορούν να το αναλάβουν οι Παναγόπουλοι της ΓΣΕΕ. Το απέδειξαν με τη συμμετοχή τους στο άθλιο παζάρι με τον ΣΕΒ. Χρειάζεται να το πάρουμε πάνω μας εμείς, οι χιλιάδες αγωνιστές της βάσης σωματείων και συνδικάτων, οι παρατάξεις της Αριστεράς, ο κάθε εργαζόμενος-εργαζόμενη που θέλει να προστατέψει τη ζωή και τα δικαιώματά του. Να την προετοιμάσουμε, δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνέχειά της. Να βάλουμε αφίσες στο χώρο δουλειάς μας, να μοιράσουμε προκηρύξεις, να μιλήσουμε με συναδέλφους και φίλους μας, να τους κατεβάσουμε στην απεργία και τη διαδήλωση. Να ξαναζωντανέψουμε τις διαδικασίες στα σωματεία μας, οργανώνοντας γενικές συνελεύσεις, στήνοντας απεργιακές φρουρές και απεργιακές επιτροπές. Όπου δεν υπάρχουν, να κάνουμε τα πρώτα βήματα για το στήσιμό τους. Να πάρουμε μέρος σε Επιτροπές Αγώνα στις γειτονιές ή να βοηθήσουμε στο στήσιμό τους. Να οργανώνουμε τη συμπαράσταση σε μικρούς ή μεγαλύτερους αγώνες που γίνονται κεντρικά ή τοπικά.

    Να χτίσουμε τη δύναμη που θα μπορέσει να κάνει πραγματικότητα το σύνθημα «οι ανάγκες μας πάνω από τα κέρδη τους».

    ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ 15/12

    ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΜΟΥΣΕΙΟ, 10.30 π.μ.

    ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

    Φραγμό στις απολύσεις τώρα
    Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας
    Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις
    Μέτρα στήριξης για τους άνεργους
    Αυξήσεις δαπανών και προσλήψεις σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες
    Μονιμοποίηση των συμβασιούχων

    ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΙ – ΔΕ ΧΡΩΣΤΑΜΕ – ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ

    Να φορολογηθεί το κεφάλαιο, οι μεγάλες περιουσίες, η εκκλησία
    Να σταματήσουν οι πολεμικοί εξοπλισμοί
    Να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες
    Διαγραφή του χρέους – Καμιά πληρωμή στους τοκογλύφους

    ΔΕΑ

  3. 15 Δεκέμβρη ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ Μαχητικά – μαζικά – ενωτικά

    Αυτό το χρέος δεν είναι δικό μας
    Δίκτυο Συνδικαλιστών Ριζοσπαστικής Αριστεράς

    Εργαζόμενοι, Εργαζόμενες, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι και νέες
    Η πανεργατική πανελλαδική απεργία στις 15 Δεκέμβρη ανοίγει ουσιαστικά το δεύτερο γύρο αντιπαράθεσης των εργαζομένων με τις αντικοινωνικές πολιτικές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της Τρόικα που μετατρέπουν τη χώρα μας σε κοινωνικό και εργασιακό νεκροταφείο.
    Το Μνημόνιο νούμερο 3 είναι ακόμα πιο σκληρό και αντεργατικό, δεν αφήνει τίποτε όρθιο. Έχει ήδη ανοίξει την όρεξη του ΣΕΒ να απαιτεί με θρασύτητα την κατάργηση και των ελάχιστων εργασιακών δικαιωμάτων που έμειναν ακόμα ανέπαφα και την επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα.
    Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε υλοποίηση του μνημονίου που συνυπόγραψε με την Τρόικα και μέσω του προϋπολογισμού του 2011:
    Διαλύει, κατεδαφίζει και εκποιεί ότι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία. Συρρικνώνει τις δημόσιες δαπάνες για υγεία, παιδεία, πρόνοια και εμπορευματοποιεί τις υπηρεσίες τους. Αυξάνει τα τιμολόγια των ιδιωτικοποιημένων ή των προς ιδιωτικοποίηση πρώην δημοσίων επιχειρήσεων προσθέτοντας νέα βάρη στα λαϊκά στρώματα.
    Μειώνει δραστικά τους μισθούς και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, ενώ μέχρι τώρα έλεγαν ότι δεν θα τους πειράξουν και ότι μοναδικός στόχος τους ήταν ο δημόσιος τομέας και οι δήθεν «παχυλά» αμειβόμενοι εργαζόμενοι σε αυτόν. Καταργούν ουσιαστικά τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, αφού ανοίγουν την «κερκόπορτα» να υπερισχύσουν σε σχέση με αυτές οι επιχειρησιακές που θα προβλέπουν χαμηλότερους μισθούς. Με τους νέους έμμεσους κυρίως φόρους μειώνουν ακόμα περισσότερο τους μισθούς των εργαζομένων και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.
    Οδηγούν σε περιθωριοποίηση και διάλυση το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, αφού το καθιστούν στη συνείδηση των εργαζομένων ανίκανο να τους υπερασπίσει θεμελιώδη δικαιώματα και θέτουν σε αμφισβήτηση την ενότητα, την μαζικότητα και τελικά την ίδια την ύπαρξή του.
    Οδηγούν σε μαζικά λουκέτα χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Αφήνουν ασύδοτους τους εργοδότες με πρόσχημα την οικονομική κρίση να κάνουν μαζικές απολύσεις και να παραβιάζουν την εργατική Νομοθεσία. Αυξάνουν την ανεργία σε πρωτοφανή για τη χώρα μας επίπεδα βυθίζοντας ένα εκατομμύριο ανέργους και τις οικογένειές τους σε απόγνωση.

    Την ίδια στιγμή τα δίνουν όλα στο κεφάλαιο. Ελεύθερες και πιο εύκολες απολύσεις, μειωμένη φορολογία κερδών, διατιμημένη εργασία των νέων, μειωμένες εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές και του ανοίγουν έτσι την όρεξη να ζητά να πάρει πίσω όλα όσα κατέκτησαν οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα.
    Η χρονική επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου των 110 δις ευρώ, που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως μεγάλη επιτυχία της, συνοδεύεται από νέους επαχθείς μνημονιακούς όρους και ληστρικά επιτόκια καθώς και από παράταση της επιτήρησης της χώρας μας από την Τρόικα για τον αιώνα τον άπαντα.

    Εργαζόμενοι, εργαζόμενες
    Μπορούμε και πρέπει να απαντήσουμε σε αυτή την πρωτοφανή επίθεση με τη δική μας αποφασιστική αντεπίθεση. Με τον παλλαϊκό ξεσηκωμό μας. Με απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις. Με αγώνες μαχητικούς αλλά και ενωτικούς.
    Μπορούμε και πρέπει, αποδοκιμάζοντας την αδράνεια, την ανοχή και σε πολλές περιπτώσεις την συνενοχή της ηγεσίας της ΓΣΕΕ και τις απαράδεκτες «μυστικές» συμφωνίες του Προέδρου της ΓΣΕΕ με τους εργοδότες, να πάρουμε στα δικά μας χέρια την υπόθεση της επιτυχίας της απεργίας στις 15 Δεκέμβρη και της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος.
    Μπορούμε και πρέπει να ξαναβρούμε το νήμα που να μας ενώνει με τις παλιότερες ηρωικές στιγμές του εργατικού κινήματος της χώρας μας αλλά και τις μεγάλες κινητοποιήσεις των εργαζομένων που γίνονται αυτή την περίοδο στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και σ’ όλη την Ευρώπη καθώς και με τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και των νέων στη Μ. Βρετανία και στην Ιταλία.
    Μπορούμε και πρέπει να οικοδομήσουμε ένα ενιαίο εργατικό μέτωπο που να μπορεί να προωθήσει τους στόχους της ακύρωσης του μνημονίου και των εφαρμοζόμενων αντεργατικών κυβερνητικών πολιτικών καθώς και τη δημιουργία των κοινωνικών και πολιτικών προϋποθέσεων για μία άλλη προοδευτική σοσιαλιστική πορεία της χώρας μας προς όφελος των εργαζομένων.

    Εργαζόμενοι, εργαζόμενες, νέοι και νέες
    Στις 15 Δεκέμβρη απεργούμε και διαδηλώνουμε στην Ελλάδα και σ’ όλη την Ευρώπη.

    Η τρόικα, η κυβέρνηση και ο ΣΕΒ δεν είναι ανίκητοι.

    Στο τέλος εμείς θα νικήσουμε.

    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στην απεργία.

    ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ στους δρόμους

  4. Να φύγουν κυβέρνηση και πολιτικές fast-crack της κοινωνίας και των εργαζόμενων!

    Όλοι στην Γενική Απεργία, Τετάρτη 15 Δεκέμβρη. Συγκέντρωση Μουσείο, 10.30 π.μ.

    Στην προσπάθειά της να εξυπηρετήσει τον ΣΕΒ, την Τρόικα και τους Τραπεζίτες, η κυβέρνηση ξεπέρασε κάθε όριο! Ποτέ άλλοτε τόσοι λίγοι άνθρωποι, μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, δεν κατέστρεψαν τη ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων, όπως συνέβη στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο. Πρόκειται πραγματικά για κυβέρνηση fast-crack της κοινωνίας και των εργαζομένων! Όλες οι δήθεν «αντιστάσεις» και «διαπραγματεύσεις» της Υπουργού Εργασίας και του ίδιου του Πρωθυπουργού κατέληξαν σε ένα νομοσχέδιο που οδηγεί εκατομμύρια εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στη φτώχεια, στην άγρια εκμετάλλευση, στην ελαστική εργασία, στην ανεργία. Οι απολύσεις γίνονται ακόμη πιο φθηνές, με την κατάργηση της αποζημίωσης για την απόλυση όσων εργάζονται μέχρι ένα έτος! Μισθοί πείνας, ελαστική εργασία, ουσιαστικά κατάργηση του 8ωρου, επέκταση του δουλεμπορίου της ενοικίασης εργαζομένων, εύκολες και φτηνές απολύσεις.

    Και όλα αυτά ξεδιάντροπα, για να ενισχυθεί η κερδοφορία των επιχειρήσεων, να βγει περισσότερη υπεραξία από τους εργαζόμενους. Ταυτόχρονα, ιδιωτικοποιούνται δημόσια αγαθά που είναι ζωτικής σημασίας για τον λαό, πέφτει άγριο τσεκούρι στις ΔΕΚΟ, αυξάνεται ο ΦΠΑ σε είδη επιβίωσης. Μόνο ωφελημένο το κεφάλαιο, το οποίο βγαίνει επιπλέον κερδισμένο και από το «αναπτυξιακό νομοσχέδιο» με νέες φοροελαφρύνσεις.

    Εργασιακή και κοινωνική κόλαση για τους εργαζόμενους, νέα πεδία κερδοφορίας για τις μεγάλες εταιρείες. Να πού οδηγεί το σφαγείο κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

    Μέχρι τώρα αποκοίμιζαν τους εργαζόμενους με τα «προνόμια του δημοσίου», τα «ρετιρέ των ΔΕΚΟ» κλπ. Τώρα καταλαβαίνουμε ότι είμαστε όλοι στον «πάγκο του χασάπη». Ή θα εξεγερθούμε ενάντια σε αυτή την πολιτική που σαρώνει τα πάντα ή θα μας συνθλίψουν! Ή θα τους ανατρέψουμε, ρίχνοντας την άθλια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και κάθε επίδοξο διαχειριστή της ίδιας πολιτικής, πετώντας έξω την τρόικα, την ΕΕ και το ΔΝΤ, επιβάλλοντας παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών κάτω από εργατικό έλεγχο και αντικαπιταλιστική ρήξη με την ΕΕ, δραστική φορολογία του κεφαλαίου, για να αυξηθούν οι μισθοί, να σταματήσουν οι απολύσεις, να υπογραφούν συλλογικές συμβάσεις ή θα μας γυρίσουν έναν αιώνα πίσω.

    Απαιτείται σήμερα ένας πανεργατικός ξεσηκωμός, ένα παλλαϊκό μαζικό κίνημα νίκης και ανατροπής, πολιτικά επικίνδυνο και μαχητικό, που θα μετατρέψει την πορεία προς την πανελλαδική απεργία της 15ης Δεκέμβρη, την ίδια την απεργία και τη συνέχειά της, σε κοινωνικό σεισμό που θα γκρεμίσει την επιδρομή κυβέρνησης – εργοδοτών – τρόικας. Η επιλογή μαχητικών απεργιών και αγώνων διαρκείας, όπως στις συγκοινωνίες της Αθήνας, η κλιμάκωση του αγώνα σε όλα τα επίπεδα (τόσο σε πολιτικό περιεχόμενο, όσο και σε μορφές πάλης), η κήρυξη απεργίας στις 14 Δεκέμβρη (μέρα που ψηφίζεται το επαίσχυντο νομοσχέδιο) είναι επιτακτικά αναγκαία σήμερα.

    Όπως εξαιρετικά κρίσιμο και αναγκαίο είναι να περάσει ο αγώνας στα χέρια της βάσης των εργαζομένων, στα πρωτοβάθμια σωματεία και στις επιτροπές αγώνα, καθώς είναι δεδομένο πως η υποταγμένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ συναινεί και ανοίγει το δρόμο για την επίθεση της κυβέρνησης.

    Σε αυτή την προσπάθεια για την ανατροπή της επίθεσης θα δώσει όλες της τις δυνάμεις η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η αντικαπιταλιστική Αριστερά. Στη συμβολή σε ένα μαζικό κίνημα ανατροπής θα κριθεί όλη η Αριστερά, που πρέπει επιτέλους να παρέμβει μέσα στο μαζικό κίνημα με κοινή δράση για να διαμορφωθεί ένα αντίπαλο δέος στη σκληρή επίθεση που δέχεται ο κόσμος της εργασίας.

  5. ΣΥΜΦΩΝΩ σε ΟΛΟΥΣ τους λόγους της απεργίας πλην της μείωσης των πολεμικών εξοπλισμών. Κανένα κράτος δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς στρατό. Και μάλιστα με ένα στρατό που θα διαθέτει ακμαίο ηθικό (οι στρατιωτικοί μας δεν είναι αυτιστικοί κε Βενιζέλο) και αγάπη για την πατρίδα και την οικογένεια. Ολα αυτά σε συνδυασμό με τον κατάλληλο εξοπλισμό μπορεί και να αποτρέψουν τον αφανισμό μας ως έθνος. Αν και δυστυχώς πιστεύω αυτό είναι κάτι προσυμφωνημένο από τις μεγάλες δυνάμεις και τα μεγάλα οικομικά συμφέροντα. Αν όμως δεν αντισταθούμε, δεν πιστέψουμε στους εαυτούς μας αν δεν πούμε ΟΧΙ!!!!! θα ζήσουμε στιγμές που θα τις διαβάζουν οι επόμενες γενιές στην ιστορία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s