Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων

το έφερε το email
Παρακαλώ διαβάστε τουλάχιστον το πρώτο σχόλιο.

 

Ο κορυφαίος Αμερικανός γλωσσολόγος, κοινωνιολόγος και φιλόσοφος, Νόαμ Τσόμσκυ συνέταξε μία λίστα με τις 10 στρατηγικές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ…

 

 1. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ
Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να….. ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί – πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

Δεν ξέρω αν σας θυμίζει κάτι… εμένα μου θυμίζει τη χαμηλού επιπέδου τηλεοπτική πραγματικότητα και την πνευματική αποχαύνωση που προσφέρει το χαζοκούτι. Μου θυμίζει επίσης αποκαλύψεις και εξιχνιάσεις τρομοκρατικών οργανώσεων και ενεργειών…
Μου θυμίζει καθοδήγηση της κοινής γνώμης σε συγκεκριμένα θέματα για μακρό διάστημα και παράλληλη αποσιώπηση άλλων.

 

2. ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ
Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Μου θυμίζει τον προβοκατόρικο τρόπο που η ασφάλεια και η αστυνομία προκαλεί επεισόδια και μπάχαλα προκειμένου να διαλύσει μια πορεία… η όξυνση της βίας από πλευράς του κράτους προκειμένου να εξωθήσει ανθρώπους σε βίαιες ενέργειες και μετά να έρθει να σερβίρει ακόμα περισσότερη ασφάλεια με λιγότερη ελευθερία με σκοπό να περιορίσει όχι μόνο αυτούς που προβάλλουν αντίσταση αλλά και αυτούς που ενδεχόμενα θα ήθελαν να ακολουθήσουν τους άλλους…

 

3. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

Μου θυμίζει τον τρόπο που το κράτος «χτυπά» τις διάφορες κοινωνικές ομάδες… ξεκίνησε με τους δημόσιους υπαλλήλους, με τρόπο που οι ιδιωτικοί υπάλληλοι ή ορθότερα κάποιοι από αυτούς χαιρέκακα πανηγύριζαν κατά μία έννοια με μια αίσθηση “δικαιοσύνης” απατηλής που οι εξασφάλισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι υφίστανται περικοπές κτλ και που πλέον μπορεί να βρεθούν σε καθεστώς ανασφάλειας όπως και οι ιδιωτικοί. “Το χρέος είναι δημόσιο έλεγαν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι…” “τις δαπάνες του κρατους θα μειώσουμε, άρα δε χρειάζεται να πειράξουμε τους ιδιωτικούς υπαλλήλους διαλαλούσαν…” κάποιοι το έφαγαν το παραμύθι.
Μου θυμίζει την τακτική του κράτους να διχάζει τους πολίτες και τις εργασιακές ομάδες και κλάδους, χτυπώντας τους έναν ένα προκειμένου να μην αντιδράσουν όλοι μαζί.
Μου θυμίζει τη σταδιακή εφαρμογή επίσης μέτρων ακόμα και αυτών που αφορούν στον ίδιο εργασιακό κλάδο ή κοινωνική ομάδα. Δε θα γίνει αύξηση φπα έλεγε διαρηγνύοντας τα ιμάτια του ο υπουργός οικονομικών από τηλεοπτικό παράθυρο σε τηλεοπτικό παράθυρο. Δε θα χρειαστούν νέα μέτρα… δε θα πάμε σε επιμήκυνση του χρέους… μήνα με το μήνα έρχονται και νέα μέτρα πιο επώδυνα… Δεν είναι τυχαίο το σταδιακό της εφαρμογής. Βασίζεται στη λογική του να επιβάλει μέτρα τόσο επώδυνα αλλά και ανεκτά μέχρι του σημείου που η πλειοψηφία του κόσμου δε θα αντιδράσει…

 

4. Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ’ ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

Μου θυμίζει τα εκβιαστικά διλήμματα όλων των πρωθυπουργών που εγώ τουλάχιστον θυμάμαι και έχω ζήσει… στην ελλάδα υπάρχουν μόνο αναγκαίες-επωδυνες λύσεις ή το χάος…
Από εποχή Μητσοτάκη Σημίτη μέχρι περίοδο Καραμανλή και Παπανδρέου…

 

5. ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

Και ούτε καν παιδική ηλικία…

 

6. ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ
Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

Στην Ελλάδα οι εκάστοτε εξουσίες και πολιτικοί ήξεραν πάντοτε πώς να απευθύνονται στο θυμικό του Έλληνα… είχαν ανάγκη οι έλληνες από τον σοβαρό και μετρημένο πρωθυπουργό, τους πλάσαραν τον τεχνοκράτη-πανεπιστημιακο Σημίτη, ήθελαν τάξη και ηθική… του πουλουσαν σεμνότητα και ταπεινότητα… και μακεδονική λεβεντιά… ναι καλά καταλάβατε για τον μπουχέσα τον Κωστάκη μιλάω…

7. Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του… «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

Μέσα Μαζικής εξαπάτησης και εξημέρωσης… Υπουργείο Υπνοπαιδείας και Θρησκευμάτων…

 

8. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ
Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος…

Το lifestyle κάνει θαύματα… τα μηδενικά τα κάνει νούμερα…

 

9. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ
Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους.Έτσι, τα άτομα αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης… Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

Για το νούμερο 9 δε θα έπρεπε να γράψω τίποτα αλλά να βάλω από κάτω μια φωτό με το παχουλό αγόρι…ναι καλά καταλάβατε… για τον εγγονό του δικτάτορα πάγκαλου ομιλώ.
Για αυτόν που δήλωσε ότι μαζί τα φάγαμε προκειμένου να δημιουργήσει αυτό το αίσθημα αυτο/συνενοχής στην κοινωνία και ευθύνης ώστε να αποδεχτεί χωρίς αντίσταση και αδιαμαρτύρητα τα επώδυνα τιμωρητικά μέτρα

10. ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ’ Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ
Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ’ ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.

Το σύστημα εκπαιδεύει τα άτομα… συλλέγει προσωπικά δεδομένα από παντού… κατασκευάζει ανάγκες… κατασκευάζει πρότυπα, προφίλ… άλλωστε και σε συντηρητικές κοινωνίες ο κοινωνικός αυτοματισμός είναι κομμάτι του συστήματος…

 

Το έλαβα με email αλλά με το google το βρήκα και στους ΣχΣ –> εδώ

 

Advertisements

10 comments on “Η στρατηγική της χειραγώγησης και ο βαθύς ύπνος των χειραγωγημένων

  1. Το κείμενο «Οι 10 στρατηγικές χειραγώγησης των μαζών» κυκλοφορεί μαζικά από το καλοκαίρι, γράφει ο Jean Bricmont, (στα ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά κλπ κλπ -μας έφτασε στα μέσα του Δεκέμβρη και στην Ελλάδα)-
    και αποδίδεται στον Noam Chomsky.
    Λόγω του κειμένου αυτού, τα «επίσημα» μήντια κριτικάρουν ήδη τον Chomsky ως «οπαδό των θεωριών της παγκόσμιας συνωμοσίας» ή της «παγκόσμιας κυριαρχίας των illuminati »….

    Ειδικά η 10η στρατηγική, λέει πως το «σύστημα» γνωρίζει πολύ καλύτερα τα άτομα απ’όσο τα ίδια τα άτομα γνωρίζουν τον εαυτό τους κλπ κλπ με αποτέλεσμα το «σύστημα» να είναι σε θέση να ελέγχει τα άτομα περισσότερο απ’όσο τα ίδια μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους…

    Το κείμενο μου φάνηκε (λέει ο Bricmont) ότι υπεραπλουστεύει και διαστρεβλώνει την σκέψη του Chomsky, και μια που δεν έβρισκα το αγγλικό πρωτότυπο και για να έχω ήσυχη την συνείδησή μου, αποφάσισα να ρωτήσω τον ίδιο. Ιδού η απάντησή του: «Δεν έχω την παραμικρή ιδέα από πού προέρχονται όλα αυτά. Προσωπικά δεν έχω κάνει τέτοια λίστα, δεν έγραψα κάτι τέτοιο κι ούτε το δημοσίευσα στο internet. Υποθέτω ότι όποιος το έκανε θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι πρόκειται για ερμηνείες των όσων έχω γράψει εδώ κι εκεί, αλλά σε καμία περίπτωση, ούτε υπ’αυτή την διατύπωση, ούτε υπό μορφή λίστας».

    Η προφανής επιτυχία αυτού του κειμένου, δείχνει ξεκάθαρα την παρανόηση της σκέψης του Chomsky σχετικά με την «χειραγώγηση», τόσο εκ μέρους μερίδας υποστηρικτών του, όσο και εκ μέρους των πολέμιών του. Ο Chomsky και ο Ed Herman, που έχουν γράψει το Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media (1988) [που είκοσι χρόνια αργότερα μεταφράστηκε και στα γαλλικά ως: La fabrique du consentement (εκδ. Agone, 2008)], ενώ το 1992 γυρίστηκε το ντοκυμανταίρ: Manufacturing Consent: Noam Chomsky and the Media , πουθενά δεν υπονοούν πως κάπου υπάρχει μια κρυφή οργάνωση που «χειραγωγεί τις μάζες». Αποδεικνύουν ότι υπάρχουν μια σειρά φίλτρα, που συνδέονται με το ότι τα μήντια έχουν σχέσεις με ιδιωτικά συμφέροντα, διαφήμιση και δράση ομάδων πίεσης κλπ. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η θεώρηση του κόσμου που διακινούν τα μήντια να είναι εξαιρετικά στρεβλή, στήνοντας μια διαδικασία περισσότερο παρά ασχολούμενα με το αντικείμενο. Αυτά λέει ο Bricmont.

    Εδώ αρχίζει το δικό μου το ψάξιμο: τίνος είναι λοιπόν το κείμενο;
    Όταν μου πρωτοήρθε μέσω συνδρομής που έχω σε μια από τις γαλλικές ιστοσελίδες εναλλακτικής ενημέρωσης, μου έκανε πολύ εντύπωση το “λαϊκίστικο” ας πούμε του πράγματος και ο απλοϊκός δεκάλογος-συνταγή: σκανάροντας το internet (και επειδή το πρωτότυπο ήταν σταγαλλικά, δεν χρειάστηκε να ρισκάρω μεταφράσεις) βρήκα την πηγή, την οποία εκείνοι που το πρωτοδημοσίευσαν δεν μπήκαν στον κόπο να διασταυρώσουν… Δέκα μέρες αργότερα, η ίδια ιστοσελίδα επανήλθε και δημοσίευσε διάψευση, ενώ το ένα μετά το άλλο άρχισαν όλο και περισσότερα blog να διαψεύδουν. Στα μέσα Δεκεμβρίου του 2010, μεταφράζεται στα ελληνικά και αναρτάται σε πολλά βλόγια, οι αναρτήσεις πολλαπλασιάζονται εκθετικά, έως παροξυσμού, με πολλά “αστέρια like” και χρυσούς σκούφους στα “top 100″. Μετ’ού πολύ, αρχίζει και ο κατακλυσμός των e-mail. Όσο νάναι, έναν ίλιγγο τον παθαίνεις. Σε δυό-τρεις αποστολείς μου απάντησα, με περίπου αυτούσιο το κείμενο που βλέπετε εδώ….

    Εν τέλει, τίνος είναι (βρε γυναίκα) το κείμενο; Το κείμενο λοιπόν γράφτηκε από τον Sylvain Timsit, το 2002, στον ιστότοπο: sytinet. Για τον συγκεκριμένο”αναρχο-κυβερνο-δεν ξέρω τι” ιστότοπο, θα προτιμούσα να σχηματίζατε μόνοι σας άποψη, από την εικόνα και μόνο, ανοίγοντας τα τρία link που προηγούνται και βρίσκονται σ’αυτή εδώ την ίδια παράγραφο. Στην ίδια σελίδα θα βρείτε κι άλλα πολλά και διάφορα, στα αγγλικά (Silent weapons for quiet wars -Μάιος 1979), γαλλικά ( La fin programmée de la démocratie , Les projets des Maitres du Monde), ιταλικά, γερμανικά.

    http://alithinapsemata.wordpress.com/2011/01/04/%CE%B7-%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%B3%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B2%CE%B1/

    Επίσης δες http://www.babylonia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=2483%3A2010-12-21-18-49-15&catid=86%3A2010-02-10-07-37-29&lang=el

  2. Καναλιώτη γειά σου (εμείς τάχουμε πει λίγο κι από κοντά… -χεχε)
    Το κείμενο περιέχει… δυσδιάκριτες δόσεις ΦΟΛΑΣ μέσα στα… νόστιμα λουκανικάκια του,
    με μόνο 2-3 κανόνες ΧΩΡΙΣ φόλα, τελικά.
    Σούρχεται πιγκ-μπακ σε λίγο και… πρόσεξε κάτι (λογικός άνθρωπος είσαι άλλωστε…)
    – Η εξάπλωση του δεκαλόγου (ΙΔΙΩΣ με το όνομα του Τσόμσκυ) ΑΛΛΟΙΩΝΕΙ ΣΟΒΑΡΑ την κοινή αντίληψη του κοινού για τον Τσόμσκυ τον ίδιο,
    (χώρια οι… φόλες)
    …και -μάλιστα- έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιηθεί σαν ΟΠΛΟ εναντίον του, από το κατεστημένο.
    Υπενθυμίζω ότι..
    «Η προφανής επιτυχία αυτού του κειμένου, δείχνει ξεκάθαρα την παρανόηση της σκέψης του Chomsky σχετικά με την «χειραγώγηση», τόσο εκ μέρους μερίδας υποστηρικτών του, όσο και εκ μέρους των πολέμιών του.»

    Καλό βράδυ! 🙂

  3. Επίσης… Καναλιώτη μου έχεις ΛΑΘΟΣ ΛΙΝΚ
    ΙΔΡΩΣΑ να βάλει επιτέλους το ΣΩΣΤΟ λινκ το blog που παράθεσες («Αληθινά Ψέμματα»)
    στην ΠΡAΓΜΑΤΙΚΗ (και ΜΟΝΑΔΙΚΗ στην Ελλάδα) πηγή της διόρθωσης (του σχολίου σου)
    …κι ειναι για γέλια το γεγονός ότι την ΠΑΤΗΣΑΝ ΟΛΟΙ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ, πλην ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ μπλογκ που «πονηρεύτηκε», έκανε έρευνα και βρήκε όσα… βρήκες:

    http://inconue.wordpress.com/2010/12/31/%c2%abdix-strategies-de-manipulation-de-masses%c2%bb-faussement-attribues-a-chomsky/

  4. Παράθεμα: Κριτική στις 10 Στρατηγικές Χειραγώγησης (μια Μεγάλη Απάτη) Noam Chomsky’s 10 media manipulation strategies are a hoax! | Anti-IMF Collaborative Blog

  5. @ Omadeon : Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι το παρουσιάζω όχι για να βοηθήσω στην εξάπλωσή του αλλά για να βοηθήσω στην εξάπλωση της αλήθειας.
    Το έλαβα με email από φίλο. Μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση 2-3 σημεία και γενικά μου έμοιαζε απλοϊκό.
    Σκέφτηκα ότι μπορεί να φταίει η μετάφραση και άρχισα να το ψάχνω, όχι για να το κάνω κείμενο για εδώ, αλλά για δική μου γνώση.
    Στην αναζήτηση βρήκα οτι το email ήταν αντίγραφο από του Σχολιαστές χωρίς Σύνορα.
    Στη συνέχεια εύκολα ανακάλυψα ότι δεν ήταν ένα αυθεντικό κείμενο.
    Τέλος παρατήρησα ότι πάρα πολλά blogs όπως και ψηφιακές εφημερίδες το έχουν σαν πραγματική είδηση. Αυτός είναι και ο λόγος που σκέφτηκα να το ανεβάσω εδώ και με ένα σχόλιο να ενημερώνω για την αλήθεια και τις πηγές που εγώ είχα βρει, πράγμα που έκανα.
    Το σχόλιο σου καλοδεχούμενο αν και δεν καταλαβαίνω για ποιό πράγμα με ψέγεις.

  6. Καναλιώτη… δεν πειράζει, εφόσον έβαλα ήδη εγώ στα σχόλια το λινκ για το πρώτο μπλογκ (που έκανε και την αποκαλυπτική έρευνα)
    δεν σε ψέγω! Απλά… ΑΣΤΟ, είναι μπέρδεμα να σου εξηγώ τη συζήτηση που προηγήθηκε (στο μπλογκ που ειχες παραπέμψει πρώτος).

    Δυστυχώς -εν ολίγοις- οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα είναι… πρωταθλητές στο «άθλημα» της ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ πηγών.
    Αυτό ίσως έμαθαν από τη ζωή τους, αλλά στο διαδικτυο προκαλεί προβλήματα. Χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.
    Και είναι σημαντικό εκείνοι ΤΟΥΣ οποίους ανάφερες να ΕΧΟΥΝ την πηγή. Ιδανικά η ΠΡΩΤΗ πηγή πρέπει να αναφέρεται.
    Αλλιώς -εκτός που στερεί και το κύρος της όποιος τη σβήσει- χάνει ο ίδιος κύρος αν γίνει λάθος… και τρέχα βρέστο τότε! χεχε

    Ολα καλά.

  7. Βρήκα -παρεμπιπτόντως- και την πηγή των… ατελειών / λαθών του δεκαλόγου.
    Το είχε αναφέρει και η μπλόγκερ που ανακάλυψε την απάτη, αλλά… δεν είχα δώσει σημασία, αρχικά.

    Ηταν ένα μακροσκελέστατο κείμενο που… αγγίζει τα όρια της παράνοιας, με τίτλο ‘Σιωπηλά όπλα’:
    http://www.syti.net/GB/SilentWeaponsGB.html
    Κι όποιος… καταλάβει ΠΟΥ κατέληξε, (υποτίθεται) κάτω από την «ανάλυσή του»… αξίζει συγχαρητήρια!
    Επίσης… ΔΕΝ μασάω ότι είπε αλήθεια ΚΑΙ σ’ αυτό (που το απέδωσε σε άγνωστο Αμερικάνο, κλπ.)
    ο ΙΔΙΟΣ το σκάρωσε, ΤΙ λέμε τώρα… χαχαχα

    Εγώ το διάβασα όλο και ΔΕΝ κατάλαβα. Κατάλαβα ότι ο συγγραφέας του «έπιασε» πολλές αλήθειες,
    αλλά όντας απαίδευτος σε άλλα πράματα (π.χ. το μαρξισμό) «ξέφυγε» τελείως.

    Η έννοια του «σιωπηλού όπλου» που κατασκεύασε είναι σκέτο παραλήρημα.
    Αυτό προκάλεσε και τις… περίεργες πτυχές του δεκαλόγου.
    Αναπλήρωσε την έλλειψη γνώσεων πολιτικής με σκέτη ΠΑΡΑΝΟΙΑ.
    Και… όπως όλοι οι παρανοΪκοί… «έπεσε μέσα», κατανοώντας ΠΟΛΛΑ.
    Ομως δεν φτάνει αυτό, ούτε κάνει και καλό, στο τέλος.

    Είχε όμως… και το «γνώθι σ’ αυτόν» ο Γάλλος αυτός παρανοϊκός.
    Ποιος ξέρει ΠΟΣΟ και ΠΟΣΟΙ τον λέγανε τρελλό και… απηύδησε, ο καημένος.
    Εγραψε λοιπόν -ΨΕΜΑΤΑ- ότι τάχαμου ο δεκάλογος ήταν του Τσόμσκυ για να τον αφήσουν ήσυχο.

    ΑΥΤΟ είναι το στόρυ.
    Και… ούτε καν ο Μπαξεβάνης του «Κουτιού της Πανδώρας» δεν το πήρε χαμπάρι! χαχαχα

  8. @ Omadeon 1. Δεν καταλαβαίνω γιατί στο άρθρο που ανέβασες για το θέμα στο δικό σου blog με αναφέρεις σαν «ένα από τα blogs που ξεγελάστηκαν με το αυτό το άρθρο» αλλά «…εύγε μου που επανόρθωσα».
    Νομίζω σου εξήγησα επαρκώς ότι το ανέβασα μόνο και μόνο για να δημοσιοποιήσω ότι είναι ένας μύθος.
    2. Επίσης το λίνκ που δίνω (alithinapsemata), δίνει σαν πηγή του το λινκ που μου αναφέρεις (inconue), οπότε ένας που θέλει να κάνει έρευνα και θα κάνει τον κόπο να πάει στο πρώτο λινκ θα φτάσει και στο inconue.
    Είναι σωστό να γράφουμε τις πηγές μας. Αυτό το έκανα.

  9. 1. Σόρυ, το ποστ δεν αναφέρει τίποτα. Ετσι άλλωστε φαίνεται προς τα έξω. Είδα βέβαια, μετά, το σχόλιο αλλά…
    Ο προφανής κανόνας είναι ότι όποιοι δεν αναφέρουν το πρόβλημα ΜΕΣΑ σε ποστ, αλλά σε σχόλια, εξαπλώνει το μύθο.

    Διότι… όχι μόνο έτσι το βλεπει κάθε αδαής (κι εγώ… μαζί, λόγω ταχύτητας και ογκου δεδομένων) αλλά έτσι ΕΙΝΑΙ.
    Ο κόσμος διαβάζει τα _ποστ_, πολύς κόσμος ΔΕΝ διαβάζει καν τα σχόλια (κι εγω μερικές φορές).

    2. Το οτι το λινκ που έδωσες δίνει άλλο λινκ σαν πηγή είναι αλήθεια, αλλά τελικά δεν αρκεί ΚΑΘΟΛΟΥ, σόρυ.
    Διότι ο αρχικό ποστ της Enfant De L’Haute Mer περιείχε «CREATIVE COMMONS LICENCE»
    με το ρητό όρο ΚΑΘΕ αντίγραφο (ΚΑΙ αντίγραφο-αντιγράφου…) να περιέχει την πηγή.

    Εκτός που αυτό προστατεύει πνευματικά δικαιώματα, είναι χρήσιμο για να μπορούμε να ξέρουμε ΚΑΙ τη ροή της πληροφορίας ή της αιτιότητας
    (ποιός αντέγραψε ΤΙ από ποιόν). Εχει σημασία για να ξέρουμε ΤΙ ισχύει, σε μια πολύπλοκη έρευνα σαν κι αυτη (όπου… ακόμη ψάχνουμε).

    Απόδειξη: Εκείνος που κοπυποστάρισε δεύτερη φορά το πρώτο αντίγραφο του ποστ της Enfant,
    δεν είχε προσέξει καν ότι ηταν δικό της αντίγραφο (κι έσβησε χωρις προσοχή το λινκ-μέσα-στο-λινκ).

    Εχουμε όμως αποκτήσει μια ΠΟΛΥ κακή συνήθεια (τόχω κάνει κι εγώ το λάθος παλιά, αρκετές φορές),
    παραβιάζοντας και το διεθνές πρότυπο των Creative Commons Licensing.

    Νομίζουμε ότι αρκεί ένα απλό λινκ στην πηγή που ΕΜΕΙΣ αντιγράψαμε,
    αλλά δεν αναπαράγουμε (πάντα) το λινκ της πηγής αυτής, στην ΑΡΧΙΚΗ πηγή.
    Οταν όμως σπάσει αυτή η αλυσίδα (των λινκ-σε-λινκ-σε-λινκ…) κρύβεται εντελώς ΚΑΙ η πηγή.
    Ετσι χάθηκε -άλλωστε- και το ΑΡΧΙΚΟ κείμενο-fake. ΑΚΟΜΗ τρέχουν να το βρουν. Μετά από πολύ κόπο βρέθηκε ο «σπασμένος κρίκος».

    Κάτω από τις σημερινές συνθήκες Υπερφόρτωσης Πληροφορίας (με… κουρασμένους αναγνώστες)
    Είναι μάταιο να αναγκάζουμε τον αναγνώστη να κάνει κλικ-σε-λινκ και μετά πάλι κλικ-σε-λινκ-μέσα-στο-λινκ, (κ.ο.κ.)
    (χώρια η διακοπή της μεταφοράς του Creative Commons Licensed material, που είναι κάτι σαν να… ληστεύουμε εκκλησία -χεχε)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s