Αντίο Μανώλη Ρασούλη

 

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Παπάζογλου & Δημήτρης Κοντογιάννης ( Ντουέτο )

Κάτσε θάνατε και πες μου
το δικό σου πόνο
Αν αγάπησες ποτέ σου
σ’ άφησαν μια νύχτα μόνο

Αχ τη ζωή αγάπησα
που πήγα να πεθάνω
όλο τη κλέβω τη νυχτιά αμάν αμάν
μα την αυγή τη χάνω
όλο την κλέβω τη νυχτιά βρε αμάν αμάν
μα την αυγή τη χάνω

Στείλε χάρε να χαρείς
κάποιον να με πάρει
αγαπήσαμε την ίδια
μα αυτή δεν μας γουστάρει

Έλα Παναγιά μαζί μας

.

.

«Έφυγε» ο Μανώλης Ρασούλης  

Νεκρός βρέθηκε σήμερα το πρωί από φίλους του ο καλλιτέχνης Μανώλης Ρασούλης, στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία του ιατροδικαστή ο θάνατός του είχε προέλθει πριν από τέσσερις ημέρες.

Πολλές φορές ο Ρασούλης διαφώνησε με το λεγόμενο «μουσικό καθεστώς», όπως και με τις δισκογραφικές εταιρείες και δεν δίστασε να αποχωρήσει, εκφράζοντας ελεύθερα τις απόψεις του. Θεωρήθηκε «αιρετικός» και «εκκεντρικός» και τα τελευταία χρόνια σχεδόν αποσύρθηκε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα. Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 28 Σεπτεμβρίου 1945.

Γιός ενός χρυσοχόου, στα παιδικά του χρόνια έψαλε στον Πολιούχο ‘Αγιο Μηνά. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία τραγουδώντας ερασιτεχνικά στην Πλάκα, ενώ παράλληλα δούλευε στην εφημερίδα της αριστεράς «Δημοκρατική Αλλαγή».

Στην διάρκεια της δικτατορίας φεύγει για το Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει 6 χρόνια. Οργανώνεται στο Τροτσκιστικό κίνημα όπου και γνωρίζεται με την Βανέσα Ρεντγκρεϊβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε πολιτικές παραστάσεις. Στο Λονδίνο έγινε και συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή.

Τον Μαϊο του ‘68 πήρε μέρος στην εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι. Λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έρχεται στην Ελλάδα και η μεταπολίτευση θα τον βρει εργαζόμενο στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη. Τότε είναι που τον καλεί και ο Μάνος Λοϊζος και τραγουδούν μαζί τα «Νέγρικα» με την Μαρία Φαραντούρη.

Η συνεργασία του με το Νίκο Ξυδάκη στα «Δήθεν» είναι που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς της γενιάς του, με επιτυχίες όπως «Αχ Ελλάδα», «Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια», « Πότε Βούδας, πότε Κούδας», « Το κοτλέ παντελονάκι», « Τίποτα δεν πάει χαμένο». Τα τραγούδια του έγιναν γνωστά σε Ισραήλ, Τουρκία, Σερβία μέχρι και την μακρινή Ιαπωνία.

 

Πηγή από τις εφημερίδες

Advertisements

7 comments on “Αντίο Μανώλη Ρασούλη

  1. @1 Il Trovatore : Ωραία εκεί στο Βαλανιό.

    @2 Κατερίνα : Από την μια βρίζω τη δημόσια τηλεόρση για όλους τους λόγους που γνωρίζουμε και να μην τους ξαναλέμε. Από την άλλη…

  2. Είδα χτες τον Σαββόπουλο σε κάποιο κανάλι να λέει κάτι τέτοιο:

    “Ήταν δύσκολος άνθρωπος ο Ρασούλης. Να, τώρα ήταν 4 μέρες νεκρός στο σπίτι του και κανένας δεν τον αναζήτησε… Εγώ σε ποιόν να δώσω τώρα συλλυπητήρια;;; Εεεε τα δίνω σε όλους εσάς.”

    Να έχει σχέση με αυτό;

    http://www.varometro.net/blog/giati_synehizw_na_min_goustarw_ton_savvopoulo/

    αν και στο ιστολόγιο του Ρασούλη ο Σαββόπουλος είναι στους φίλους και συνεργάτες του.
    Δες εδώ http://www.rasoulis.gr/sinergates/sinergates.html

  3. Συλλυπητήρια Σαββόπουλε!

    Παραθετω τα εξης κειμενα απο το site του Μανωλη Ρασουλη,απο το τμημα με τα σχολια που εκανε κατα καιρους. Αναφερεται στο νιόνιο και τις κολοτουμπες του σε σχεση με την δικη του φυγη απο την ισπανια καθως και για την εποχη που αρχισε να το παιζει,οπως λεει ο ιδιος ο ρασουλης,συντηρητικος.

    Ο Σαβοπουλος εστειλε συλληπητηρια σε ολους μας αλλα πολυ φοβαμαι πως θα ηταν θελημα του ιδιου του Ρασουλη,να του επιστραφουν προσωπικα…

    Όταν, φεύγοντας για την Ισπανία, δήλωσα δημόσια ότι η καταδίωξη μου είναι πολιτική, με κατηγόρησαν και με απομόνωσαν ακόμη και φίλοι, ότι ανάβω μια φωτιά και καίγομαι. Όμως όταν, αντιστρόφως ανάλογα ο Διονύσης Σαββόπουλος προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ το κράτος και παρακράτος ( βλέπε διαπλεκόμενο κράτους – ιδιωτίας ), τον προστατεύουν, τον κολακεύουν, άλλο που δεν θέλει κι αυτός έχοντας χάσει τον ομφάλιο λώρο. Γιατί όμως οι φίλοι -μήπως και αυτοί κουρνιάσανε στην κρατική φάτνη; – στην περίπτωση του Νιόνιου δεν διαπιστώνουν πολιτική σκοπιμότητα και σε μένα διακρίνουν μόνο δικαστική; (νομιμοποιώντας έτσι τον τυχόντα δόλο των μηνυτών μου και τον μην έχοντα δικαιοδοσία δικανικό λόγο να κρίνει και να καταδικάζει ιδεολογικούς όρους). Γιατί; Why Delila?>>
    …………………………………………….
    <<Ουσιαστικά το τραγούδι «Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ» το έστειλα για να προβοκάρω το Σαββόπουλο που ήταν στην επιτροπή με διάφορους εφοπλιστές, και είχε αρχίσει να πασάρει την εικόνα του συντηρητικού. Νομίζω ότι το πέτυχα. Γιατί όταν τελείωσε η παράσταση και βρισκόμασταν σε κήπο ξενοδοχείου σε δεξίωση, με έβλεπε, μ’ έβλεπε από μακριά, στριφογύρναγε, με πλησίαζε με σπειροειδείς κινήσεις, και πλησιάζοντας με επί τέλους μου είπε: το ξέρεις ότι το ύφος σου είναι αντιπαθητικό;
    Λέω να μην ξαναμιλήσουμε για τρία χρόνια.

    Όπως θες του απάντησα.(ήταν πολύ καλός μου φίλος αν και η φιλία δεν είχε να κάνει με την λογική και τη σύνεση). Πραγματικά αρκετό καιρό δεν βρεθήκαμε. Όμως όταν πήγα στην ΛΥΡΑ με το – μπορεί για άλλους λόγους από την αισθητικήν τους -και αρνήθηκε να βγάλει το δίσκο τους. Ίσως επειδή ο Πάνος που συμμετείχε στους Αχαρνείς στο Live δεν θέλησε να έρθει στη δισκογράφηση κι έφυγε τότε στη Γερμανία. Πάντως ήμασταν κολλητοί με τον Νιόνιο, δεν με αναφέρει ποτέ στις συνεντεύξεις του, σαν να μην έπαιξα ένα ρόλο στη ελληνικό τραγούδι τα τελευταία 25 χρόνια, κι όχι για μένα, αλλά γι αυτόν που παίζει με τις αξίες όπως και όποτε του καπνίσει και συμφέρει τον ίδιο.

    Περισσότερα –> εδώ

  4. «Έφυγε πλήρης Ιδεών» και με μία μεγάλη παρέα.

    Σας ευχαριστώ όλους πολύ για το τόσο πυκνό παρόν που δώσατε σε αυτό το καινούργιο ταξίδι του πατέρα μου. Είμαι σίγουρη οτι θα ήταν πολύ ευχαριστημένος αν μας χάζευε απο κάπου. Θα ήθελα όμως να διευκρινίσω και κάποια πράγματα. Ο Μανώλης Ρασούλης ήταν απο τους πιο κοινωνικούς ανθρώπους και αυτό αποτελούσε ζωογόνο και κινητήρια δύναμη γι’αυτόν. Οι μόνες στιγμές που αποζητούσε την προσωπική του ησυχία ήταν όταν ολοκλήρωνε κάποια τραγούδια ή κάποιο βιβλίο του. Ήταν ένας απόλυτα ελεύθερος άνθρωπος, ένας πολίτης του κόσμου, που παρακολουθούσε και ζούσε, αν μπορούσε και απο κοντά, το κοινωνικόπολιτικό γίγνεσθαι του πλανήτη και αυτό ακριβώς μετουσίωνε στο έργο του. Ο κύκλος των συγγενών και φίλων του ήταν εντυπωσιακά μεγάλος και βρισκόταν σε πολλές συντεταγμένες, ποκίλων αποστάσεων. Απο την Ισπανία μέχρι το Ισραήλ, από το Λονδίνο μέχρι την Ινδία, απο τη Σουηδία μέχρι την Νέα Υορκη και την Αυστραλία. Στην Ελλάδα δε, ήταν μονίμως με μια βαλίτσα στο χέρι και ήταν σχεδόν αδύνατον να τον πετύχεις σ’ένα μέρος για πολύ καιρό. Η μοναξιά ήταν κάτι που δεν υπήρχε στη ζωή του γιατί ακόμα και όταν ταξίδευε μόνος του σ’εναν καινούργιο τόπο, είχε τη «μαγική ικανότητα» να κάνει αμέσως καινούργιους φίλους. Άλλωστε αυτό ήταν και το μεγάλο ενδιαφέρον του για τα ταξίδια. Η επαφή του με τους ανθρώπους.Υπάρχει πολύς κόσμος που τον γνώριζε προσωπικά και που ήξερε οτι ο πατέρας μου απολάμβανε μ’ένα ιδιαίτερο τρόπο την παρέα των φίλων του και των συνεργατών του και του ήταν σχεδόν αναγκαίο να έρχεται σε συχνή επαφή μαζί τους. Προέρχεται απο μία μεγάλη οικογένεια που αγαπούσε ιδιαίτερα. Μέσα σ’ενα τέτοιο πλαίσιο κοινωνικής κινητικότητας δεν ήταν πάντα εύκολο να τον εντοπίσει ο καθ’ενας ξεχωριστά. Η εικόνα, του να βρίσκεται μονίμως σε κάποιο αεροπλάνο ή κάποιο τρένο ήταν σχεδόν καθημερινή. Η συγκυρία του να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη στο διαμέρισμά του, στο οποίο και δεν διέμενε συχνά, την ημέρα που «εφυγε» ενώ την προηγούμενη βρισκόταν στην Αθήνα και 2 μέρες μετά θα ταξίδευε για Κρήτη, ήταν καθαρά τυχαία. Παρ’όλο που η χρήση της τηλεφωνίας τού ήταν εξαιρετικά χρήσιμη στις κοινωνικές του σχέσεις και υποχρεώσεις, πολλές φορές ήταν περιοριστική στην ελευθερία του πνεύματός του, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιεί κατά βούληση την τηλεφωνική δίοδο. Πράγμα που καθιστούσε αδύνατον κάποιες φορές να τον εντοπίσεις εύκολα. Και εδώ ακριβώς αναπτύσσονταν οι αρκετά ξεκαρδιστικές επικοινωνίες μεταξύ των ανθρώπων του φιλικού του περιβάλλοντος, προσπαθώντας να μάθει ο ένας από τον άλλο το «που βρίσκεται ο Μανώλης». Το αποτέλεσμα ήταν οτι ακόμα και μία εβδομάδα να μην είχε επικοινωνήσει, φαινομενικά, κάποιος μαζί του ,ήταν κάτι το σύνηθες και καθόλου ανησυχητικό για το περιβάλλον του και πολλές φορές όλοι λέγαμε οτι «πάλι τον ψάχνουμε». Δυστυχώς όμως, την πατήσαμε αυτή τη φορά, γιατί τα στοιχεία τού που βρισκόταν την εβομάδα πρίν βρεθεί στο διαμέρισμα του, ήταν αρκετά χαοτικά, δεδομένου του τριημέρου της Καθαράς Δευτέρας και της υπόθεσης των γύρω του οτι θα καθυστερούσε να πάει στην Κρήτη λόγω του ότι έκλεισε το κινητό του τηλέφωνο και θεώρησαν οτι πιθανά κάνει κάποιες διορθώσεις της τελευταίας στιγμής σε κάποια κείμενα που έγραφε αυτήν την εποχή και οτι αυτός ήταν και ο λόγος που καθυστερούσε η αναχώρησή του απο την Θεσσαλονίκη. Θέλω να διευκρινίσω οτι ο πατέρας μου δεν ήταν μόνος ούτε στην κοινωνική του ζωή αλλά ούτε και στην προσωπική, κάτι που το γνωρίζουν οι περισσότεροι. Άλλωστε αυτό φαίνεται και απο τις κλήσεις του κινητού του τηλεφώνου και απο το προσωπικό του φαξ. Θα παρακαλούσα θερμά και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που έχουν απλώσει ένα άθλιο πέπλο μυστηρίου γύρω απο τον θάνατο του πατέρα μου και «βγαίνουν έξω απο τα ρούχα τους» από την τόση μοναξιά, και των ανθρώπων που εξακολουθούν να δηλώνουν το «πόσο μόνος ήταν προς το τέλος..» διαμορφώνοντας έτσι την γνώμη του κοινού, να διασταυρώνουν πρώτα τις πληροφορίες που έχουν και να αντλούν αυτές τις πληροφορίες απο το άμεσο περιβάλλον του και όχι απο όποιον τους φαίνεται οτι «γράφει» καλύτερα στο φακό της δημοσιότητας ή σε όποιον τους «κάτσει» για μία δήλωση. Επίσης θα ήθελα να πώ, οτι ο Μανώλης Ρασούλης ουδέποτε εκμεταλλεύτηκε και ουδέποτε πρόδωσε την ιδεολογία του για επικοινωνιακούς λόγους και εγώ προσωπικά δεν θα το κάνω αυτό διπλά. Και για εκείνον και για εμάς που τον ζήσαμε. Γι’αυτό, η συχνή (και αποκλειστική) εμφάνιση πλάνων στις ειδήσεις απο τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας τελετής, διάφορων «γεμάτων ευαισθησία» στεφάνων που θα προκαλούσαν την διαστρέβλωση των θέσεων του πατέρα μου και την ιδιαίτερη δυσαρέσκειά του, είναι άκομψη και ανεπιθύμητη.

    Η χθεσινή ημέρα της συνοδείας του, στο καινούργιο αυτό ταξίδι που διάλεξε να κάνει, ήταν γεμάτη απο εκατοντάδες φίλους, βαθύτατη αγάπη, πολλή Συγκίνηση, και ιδαίτερη Συνείδηση..Και τώρα πια μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα οτι ο Μανώλης Ρασούλης «Έφυγε πλήρης Ιδεών».

    Ναταλία Ρασούλη

    http://www.facebook.com/notes/natalie-rassoulis/%CE%AD%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5-%CF%80%CE%BB%CE%AE%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AD%CE%B1/10150110828262407

  5. Οταν ο Μανώλης Ρασούλης υπήρξε ύποπτος ως ο “εγκέφαλος” της “Ε.Ο. 17 Νοέμβρη”

    Ισως δεν είναι ευρέως γνωστό, ότι ο Μανώλης Ρασούλης, που κηδεύεται σήμερα, Τρίτη 15 Μαρτίου του 2011, υπήρξε ύποπτος ως ο αρχηγός και ο “εγκέφαλος” της “Ε.Ο. 17 Νοέμβρη“. Και αυτό, πριν το 1993, σύμφωνα με τις έρευνες που έκανε ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς, οι έρευνες του οποίου τελείωσαν ξαφνικά με το θάνατό του, χωρίς μάλιστα να βρεθεί το πόρισμα που είχε συντάξει για την οργάνωση-φάντασμα. Οταν η κοινή γνώμη, το καλοκαίρι του 2002, έμαθε για τη “17Ν”, για τον Κουφοντίνα, το Γιωτόπουλο και τους αδερφούς Ξηρούς, περιέργως, το όνομα του Μανώλη Ρασούλη επανήλθε στη δημοσιότητα.
    Ο ίδιος επέλεξε, αντί αλλης απάντησης, να ηχογραφήσει τρεις παρατηρήσεις του, σχετικές με το θέμα αυτό.
    Η απομαγνητοφώνηση του ηχητικού ντοκουμέντου έχει ως εξής:

    «Γεια σας, είμαι ο Μανώλης Ρασούλης. Δεν είμαι ελέφαντας, ίσως να υπήρξα σε προηγούμενή μου ζωή. Κι επειδή έπαιξε το όνομά μου μέσα στα περί “17 Νοέμβρη”, επιτρέψτέ μου τρία ηχητικά σχόλια.
    Πρώτον: Ο Ντάνος Κρυστάλλης, ο οποίος πράγματι (κι) επί αείμνηστου Τσεβά, με ειδοποιούσε να κρυφτώ, γιατί ο εισαγγελεύς της Αντιτρομοκρατικής με είχε στο υπόμνημά του ως αρχηγό της “17Ν”, δήλωσε πρόσφατα και δημόσια στο “TV Μακεδονία” ότι η Ασφάλεια έδινε στοιχεία για μένα στον Τσεβά.
    Δεύτερο: Οπως δήλωσε πρόσφατα στην “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης, ότι ο Τσεβάς του εκμυστηρεύτηκε ότι με θεωρούσε αρχηγό της “17Ν” διότι μία φράση από βιβλίο μου εθεάθη σε τρεις προκηρύξεις της “17Ν”, αυτό δεν συνιστά αρχηγία μου στην οργάνωση-φάντασμα. Τα βιβλία είναι ανοιχτά, ο οποιοσδήποτε μπορούσε και μπορεί να πάρει φράση και να τη μηρυκάσει.
    Τρίτο: Οσο αφορά το περιβόητο κλιπ του τραγουδιού μου που τραγούδησε η Λεγάκη και έπαιξε ή παίζει ακόμα τζουρά ο Χριστόδουλος Ξηρός, για τους ενδιαφερόμενους να πω ότι δεν γνώριζα καν ότι υπήρχε αυτό το κλιπ, ούτε τον Ξηρό γνώριζα και το κατά πόσο δούλευε τη σκανδάλη εφάμιλλα με την πένα του μουσικού.
    Οσο για τα άλλα όλα, λίαν προσεχώς.
    Φίλοι μου κι εχθροί μου, γεια σας».

    Να σημειώσουμε ότι το βιβλίο του, από το οποίο ο Τσεβάς συμπέρανε ότι ο Μανώλης Ρασούλης ήταν ο εγκέφαλος της “17Ν”, ήταν το βιβλίο για τον Θεόφιλο Καΐρη, με τίτλο “Ο μεγάλος αιρετικός Θεόφιλος Καΐρης“. κλικ εδώ. Μάλιστα, όταν ο Τσεβάς κάλεσε τον Γιώργο Βότση για «φιλική κουβέντα», επάνω στο γραφείο του είχε ανοιχτό το βιβλίο του Ρασούλη για τον Καΐρη, με υπογραμμισμένα τα σχετικά αποσπάσματα, και δίπλα τα κείμενα από τις προκηρύξεις της “17Ν” με τα παρόμοια, κατά τη γνώμη του Τσεβά, αποσπάσματα.

    Ομως υπήρξε και άλλη εμπλοκή, αργότερα. Ο Μανώλης Ρασούλης είχε, ας το πούμε έτσι, τροτσκιστικό παρελθόν. Οπως ακριβώς και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, που κατηγορήθηκε ως ο “εγκέφαλος” της “17Ν”. ο Ρασούλης, σε μια συνέντευξή του δήλωσε ότι δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιωτόπουλο (είτε ως Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, είτε ως Μχάλη Οικονόμου), αλλά θυμήθηκε αργότερα ότι τον είχε δει σε μία εκδήλωση για τον Παντελή Πουλιόπουλο.«Οταν ο Γιωτόπουλος ανέβαινε την σκάλα», δήλωσε ο Ρασούλης, «μας έριξε ένα δολοφονικό βλέμμα, σαν να μας έλεγε ότι δεν τιμούμε όπως θα έπρεπε τη μνήμη του Παντελή Πουλιόπουλου, και ότι δεν είμαστε άξιοι συνεχιστές των ιδεών του, ενώ αυτός (ο Γιωτόπουλος) προφανώς πίστευε για τον εαυτό του ότι ήταν άξιος συνεχιστής του», κατέληξε ο Ρασούλης.

    Δύο ακόμη ενδιαφέρουσες δηλώσεις του Μανώλη Ρασούλη του για το ίδιο θέμα:

    «Εγώ που ήμουν πάντα ενάντια στον Ιησού του Ναυή και ενάντια σε κάθε μορφή βίας -και που την εξόντωσή της μαζί με τις αιτίες που τη γενούν ευαγγελίζονταν η σοβιετική επανάσταση-, πιστεύω ότι ο Τρότσκι το πίστευε βαθειά και ο στόχος ήταν υπαρκτός και κατηγορήθηκα για αρχηγός της 17Ν από τον αείμνηστο εισαγγελέα Τσεβά. Και βάσει του υπομνήματός του ο κ. Μητσοτάκης είπε ότι επί κυβερνήσεώς του κρατούσαν τους τρομοκράτες -προφανώς κι εμένα μαζί-, αλλά κάποιοι δεν τους άφηναν να τους (μας) συλλάβουν. Και όποτε ζόριζαν τα πράγματα με ειδοποιούσε ο Κρυστάλλης κι εγώ πήγαινα και κρυβόμουνα. Κι όλα αυτα βάσει ποίας αισθήσεως περί δικαίου; Η Ασφάλεια, λέει ο Ντάνος έδινε στοιχεία για μένα στον Τσεβά. Τι στοιχεία;;; Ποιός ασφαλίτης ακριβώ;;; Εχω κι εγώ δικαιώματα σ’ αυτή την κοινωνία γιατί καλώς κακώς αγωνίστηκα για την έστω τούτη δημοκρατία. Δεν έχουν μόνο δικαίωμα οι ασφαλίτες, οι δικαστές, οι μεγαλοεργολάβοι και οι επαγγελματίες κονδυλιοφάγοι.»

    και

    «Ξέρω ότι ο αείμνηστος εισαγγελέας της αντιτρομοκρατικής Τσεβάς πέθανε πιστεύοντας ότι είμαι ο εγκέφαλος της 17Ν. Το ότι είμαι εγκέφαλος το γνωρίζω. Την κυρία δεν γνωρίζω. Κι ούτε θέλω να την μάθω. Είμαι ενάντια στη βία ειδικά στην ατομική. Αυτό που με προσβάλλει στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι που με κατηγορεί για τρομοκράτη αλλά εγώ προσωπικά ποτέ δεν θα βάραγα έναν τριτοκλασάτο λοχία ή υπάλληλο πρεσβείας αλλά θα σημάδευα τα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα. Διότι όπως λέει ο λαός: το ψάρι από το κεφάλι βρωμάει το ψάρι..
    Έχει γούστο να έχουν σταλεί από κάποιους ανεπρόκοπους τα κωμικοτραγικά στοιχεία του Τσεβά στη ΣΙΑ. Και θα ‘ναι σαν ανέκδοτο να μας έχει η ΣΙΑ στις περιβόητες λίστες της. Aντε ν’ αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας»

    Το πραγματικά απίστευτο σχόλιο του Μανώλη Ρασούλη, όμως, ήταν αυτό:

    «Πως θα μπορούσα λοιπόν να ήμουν ο αρχηγός της 17 Νοέμβρη όπως επίστευε ο αείμνηστος Εισαγγελέας Τσεβάς και η Ασφάλεια την ώρα που η 17Ν έβγαλε ανακοίνωση υπεράσπισης του τραγουδιστή Νταλάρα;;;»

    Καλό ταξίδι, κι από εμάς.

    Την μαγνητοφωνημένη δήλωση toy 2002, μπορείτε να ακούσετε ή/και να “κατεβάσετε” εδώ:

    http://www.rasoulis.gr/hxoi_video.html

    Πηγή –> http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/03/15/manolis-rasoulis-17-n/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s