Για την αγωνιστική ταξική πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας. ΚΣ της ΚΝΕ 1977

.

Κάντε κλικ στην επόμενη εικόνα
για να κατεβάσετε στον υπολογιστή σας την διακήρυξη


.



Η επίδραση των «Οδηγιών του Φαράκου»:
Μια περίπτωση αδιάκριτης γοητείας ή ένα υπερεκτιμημένο μέγεθος;


του Νίκου Παπαδογιάννη

Προεκλογική αφίσα, 1977

Έχουμε διανύσει σχεδόν τριάντα πέντε χρόνια από το καλοκαίρι του 1977, όταν κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Οδηγητής» το τευχίδιο που έφερε τον τίτλο Για την αγωνιστική ταξική πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας. Το τευχίδιο αυτό συχνά αναφέρεται στη δημόσια ιστορία και ως το «εγχειρίδιο του καλού Κνίτη» ή οι «Οδηγίες  του Φαράκου», του μέλους του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, το οποίο είχε συγγράψει μέρος του έργου αυτού. Για την ακρίβεια, περιλάμβανε τα υλικά της συνεδρίασης του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ με θέμα τη διαπαιδαγώγηση των νέων, πλατιά περίληψη της εισήγησης, το πλήρες κείμενο της διακήρυξης του Κ.Σ. και ομιλία του Γρηγόρη Φαράκου.  Το συγκεκριμένο έργο αναφερόταν συστηματικά στην επιθυμητή συμπεριφορά του μέλους/στελέχους της ΚΝΕ στο χώρο της εκπαίδευσης, της εργασίας, αλλά και στο πεδίο της οικογένειας και της σεξουαλικότητας, υποστηρίζοντας τις σταθερές, ετεροφυλοφιλικές σχέσεις που οδηγούν σε γάμο. Αρκετοί θεωρούν ότι αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τα μέλη/στελέχη της ΚΝΕ στα πρώτα μεταπολιτευτικά χρόνια, καθώς και βασικό μέσο προσαρμογής στα προωθούμενα από την οργάνωση πρότυπα συμπεριφοράς. Πλήθος τέτοιων αναλύσεων, οι οποίες συνήθως εκφράζουν ευρύτερους προβληματισμούς σχετικά με την έννοια και τα όρια της «μεταπολίτευσης», μπορούν να εντοπιστούν σε άρθρα εφημερίδων ή ιστολόγια.[1]

***

Στο άρθρο αυτό θα επιχειρήσω να ανασκευάσω εν μέρει αυτήν την αναπαράσταση. Θα εστιαστώ στο σκέλος του τευχιδίου περί σεξουαλικών σχέσεων των νέων και θα επιχειρηματολογήσω ότι πράγματι αυτό αναπαρήγαγε ορισμένα κυρίαρχα μοντέλα στην ελληνική κοινωνία της δεκαετίας του ’70. Όμως, οι υποδείξεις αυτές αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και μερικού επανακαθορισμού από τα μέλη/στελέχη της ΚΝΕ, διαδικασίες που αποκαλύπτονται, εάν εξετάσουμε συμπληρωματικά ένα πλήθος πηγών. Θα επικεντρωθώ στην πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης, δηλαδή από την πτώση της δικτατορίας το 1974 μέχρι την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981. Τα ερευνητικά δεδομένα προέρχονται από τη διδακτορική μου διατριβή που εξέτασε τις κομμουνιστικές οργανώσεις νεολαίας στην Ελλάδα και την πολιτικοποίηση της ψυχαγωγίας στην περίοδο 1974-1981.

Αριστερά και ηθική

Καταρχάς, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η συγγραφή και κυκλοφορία των συγκεκριμένων υποδείξεων δεν αποτέλεσε προϊόν αποκλειστικά και μόνο της μεταπολιτευτικής περιόδου. Αντίθετα, πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα ευρύτερο χρονολογικό πλαίσιο, που εκτείνεται τουλάχιστον από την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου Πολέμου. Οι αριστερές οργανώσεις στην Ελλάδα, τόσο κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου όσο και στη μετεμφυλιακή περίοδο προσπάθησαν να αντικρούσουν την κυρίαρχη αντικομμουνιστική ιδεολογία, βασική πτυχή της οποίας ήταν η αναπαράσταση των γυναικών, ανεξαρτήτως ηλικίας, που συμμετείχαν στην Αριστερά, ως «χαμηλής ηθικής υποστάθμης». Βασιζόμενη σε έναν αριστερό πατριωτικό λόγο στις δεκαετίες του ’50 και του ’60, η ΕΔΑ και οι νεανικές οργανώσεις που συνδέονταν με αυτήν κατηγορούσαν τη Δεξιά ότι προωθούσε την «πολιτιστική εξάρτηση» της Ελλάδας από τις «ιμπεριαλιστικές δυνάμεις».

Στο πλαίσιο αυτό, της προσήπταν ότι συμμετείχε στη διάδοση του «Αμερικάνικου Τρόπου Ζωής», δηλαδή νέων μορφών νεανικής ψυχαγωγίας, όπως η ροκ εν ρολ μουσική, που εμφανίστηκαν στην Ελλάδα ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’50, και τις οποίες η Αριστερά συνέδεαν με τη λεγόμενη «σεξουαλική αποχαύνωση».[2] Με άλλα λόγια, η Αριστερά προωθούσε μια μορφή βιοπολιτικής, όπως προσδιορίστηκε από τον Μισέλ Φουκώ, η οποία ταύτιζε την «υγιή» σεξουαλικότητα με τις σταθερές ετεροφυλοφιλικές σχέσεις που καταλήγουν σε γάμο, πλαίσιο που επιχειρηματολογούσε ότι ο «Αμερικάνικος Τρόπος Ζωής» έθετε σε κίνδυνο. Ο στιγματισμός των εφήμερων προγαμιαίων σχέσεων δεν αποτελούσε, βέβαια, ιδιαιτερότητα της Αριστεράς, αλλά την κυρίαρχη αντίληψη τόσο στις αγροτικές, όσο και στις αστικές περιοχές στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Άλλωστε, και συντηρητικοί πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς χαρακτήριζαν της προαναφερθείσες μορφές νεανικής διασκέδασης ως ένα «Δυτικό Τρόπο Ζωής» που «διαφθείρει» τους νέους και υπονομεύει τον θεσμό του γάμου και της οικογένειας. Δυστυχώς, η ιστορική έρευνα σχετικά με την εφαρμογή των προτύπων αυτών από τους νέους, αριστερούς και μη, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, είναι εξαιρετικά περιορισμένη και δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα.

Μεταπολίτευση: Κανονιστικός λόγος και πρακτικές στην ΚΝΕ

Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, η ΚΝΕ αναπαρήγαγε τις ταξινομήσεις των σεξουαλικών σχέσεων που είχαν υιοθετήσει οι αριστερές οργανώσεις στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες. Η χρήση του συγκεκριμένου κανονιστικού λόγου από την ΚΝΕ ενισχύθηκε από δυο παραμέτρους: η πρώτη αφορά τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1968. Ο λόγος των νεανικών οργανώσεων του ΚΚΕ εσωτερικού και του ΚΚΕ συγκροτήθηκε συσχετιστικά: η ΚΝΕ θεωρούσε ότι τα μέλη του Ρήγα Φεραίου –και, αργότερα, τα μέλη της «Β΄ Πανελλαδικής» και αυτόνομων αριστερών οργανώσεων– πάσχουν από «σεξουαλική αποχαύνωση» και ότι συμμετέχουν σε «όργια», ενώ οι Ρηγάδες κατηγορούσαν την ΚΝΕ για «πουριτανισμό». Η ΚΝΕ, κατά συνέπεια, τόνιζε μια ηθική αυστηρότητα στο λόγο της σε μια σειρά ζητημάτων, ένα από τα οποία ήταν οι σεξουαλικές σχέσεις, ώστε να διαφοροποιείται σαφώς από τους συγκεκριμένους πολιτικούς της αντιπάλους.

Επιπλέον, στο λόγο της συγκεκριμένης οργάνωσης, το επιθυμητό μοντέλο οργάνωσης διαμεσολαβούνταν από τις αναπαραστάσεις της «υγιούς σεξουαλικότητας». Οι σταθερές ετεροφυλοφιλικές σχέσεις που οδηγούν σε γάμο προβάλλονταν ως συστατικό στοιχείο της πειθαρχημένης δράσης του μέλους/στελέχους. Παράλληλα, η έμφαση στο συγκεκριμένο πρότυπο σεξουαλικών σχέσεων στα επίσημα κείμενά της επηρεαζόταν, σε όλη τη διάρκεια της περιόδου από το 1974 ως το 1981, και από τον τρόπο με τον οποίο προσδιοριζόταν η «κομμουνιστική ηθική» σε αναλύσεις διανοουμένων και ανακοινώσεις κομμουνιστικών οργανώσεων των φιλοσοβιετικών καθεστώτων.

Όμως, το επίπεδο του κανονιστικού λόγου δεν πρέπει αναγκαστικά να συγχέεται και με αυτό των καθημερινών πρακτικών των μελών/στελεχών της ΚΝΕ. Το περιεχόμενο του τευχιδίου πράγματι επηρέασε ως ένα βαθμό τις σεξουαλικές σχέσεις τους, αναπαράγοντας τις κυρίαρχες νόρμες περί έμφυλων σχέσεων, ιδίως στο ζήτημα της ομοφυλοφιλίας, η οποία αποτελούσε και αιτία διαγραφής. Μάλιστα, οι νόρμες αυτές εγγράφονταν σε τέτοιο βαθμό στο αξιακό σύστημα των μελών/στελεχών της ΚΝΕ της εποχής αυτής, ώστε σε αρκετές περιπτώσεις οι διαγραφές για λόγους «διαφθοράς» δρομολογούνταν από καταγγελίες της βάσης, δηλαδή απλών μελών της οργάνωσης, και όχι από πρωτοβουλίες των μεσαίων και ανώτερων στελεχών. Βέβαια, η πιθανότητα ατελούς υλοποίησης του λόγου περί ηθικής κατά τη διαδικασία της συγκρότησης νεανικών ταυτοτήτων στο πλαίσιο της ΚΝΕ δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Παρόλο που τα μέλη/στελέχη της οργάνωσης θεωρούσαν ότι ο γάμος αποτελεί τη «φυσιολογική» και επιθυμητή κατάληξη των σεξουαλικών τους σχέσεων, δεν ήταν σπάνιο να συνάπτουν ασταθείς προγαμιαίες ετεροφυλοφιλικές σχέσεις, χωρίς να τους επιβάλλεται κάποια ποινή από την οργάνωση. Μάλιστα, οι εφήμερες σχέσεις αποτελούσαν άτυπα πηγή κύρους στα ετεροφυλόφιλα άρρενα στελέχη όχι μόνο της ΚΝΕ, αλλά των νεανικών κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών οργανώσεων εν γένει στην Ελλάδα εκείνη την περίοδο.

Ζητήματα μεθοδολογίας της έρευνας

Η σύναψη τέτοιων σχέσεων προκύπτει από δυο τύπους πηγών. Ο πρώτος είναι οι προφορικές μαρτυρίες τότε μελών της ΚΝΕ, τις οποίες συγκέντρωσα στο πλαίσιο της διδακτορικής μου διατριβής. Ακολούθησα τη λεγόμενη «μεταθετικιστική» προσέγγιση της προφορικής ιστορίας,[3] που αντιλαμβάνεται  τις προφορικές μαρτυρίες ως πολυεπίπεδες: σε αυτές εγγράφονται πολλαπλοί και συχνά αντιφατικοί τρόποι με τους οποίους οι αφηγητές βίωσαν τις κοινωνικές τους σχέσεις. Επιπλέον, οι προφορικές μαρτυρίες επηρεάζονται και από πιθανούς επαναπροσδιορισμούς στο πλαίσιο της μνήμης κάθε αφηγητή, με βάση το οποίο αυτός νοηματοδοτεί το παρελθόν του. Ως εκ τούτου, καθίστανται ακόμη περισσότερο πολυεπίπεδες, αντανακλώντας τη διαστρωματωμένη μνήμη του αφηγητή, που εκφράζει συναισθήματα που αυτός βίωσε στην περίοδο υπό εξέταση, τα οποία όμως συνυφαίνονται με τις μετέπειτα εμπειρίες του, όπως έχει αναδείξει στην έρευνά της και η Ρίκη βαν Μπούσχοτεν.[4] Επομένως, μια μεταθετικιστική μεθοδολογία στο χώρο της προφορικής ιστορίας προσπαθεί να αποδώσει ανάγλυφα όλες αυτές τις αντιφάσεις, εξετάζοντας τόσο το περιεχόμενο όσο και τις αφηγηματικές δομές των μαρτυριών, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη το επικοινωνιακό πλαίσιο στο οποίο πραγματοποιείται η συνέντευξη και, ιδίως, τη σχέση αφηγητή-προφορικού ιστορικού. Κινούμενος σε αυτή την κατεύθυνση, δεν επιχείρησα να υπολογίσω τη συχνότητα των σεξουαλικών επαφών των αφηγητών με βάση τις μαρτυρίες τους. Αντίθετα, με ενδιέφερε ο τρόπος με τον οποίο αναπαριστούσαν τις σεξουαλικές τους σχέσεις ως οργανωμένων στην ΚΝΕ την περίοδο 1974-1981.

Οι μαρτυρίες μιας σειράς μελών και στελεχών που σπούδασαν ή εργάστηκαν στα μεγάλα αστικά κέντρα την περίοδο 1974-1981 αναπαράγουν από τη μια την επιφυλακτικότητα έως και απόρριψη της ομοφυλοφιλίας, αλλά από την άλλη προσδιορίζουν τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης ως μια εμπειρία «σεξουαλικής ελευθερίας», δηλαδή φλερτ και συχνά προγαμιαίων σεξουαλικών σχέσεων. Ενώ υπήρξαν αρκετές αναφορές σε διαγραφές για λόγους «ανηθικότητας»/«διαφθοράς», που σχετίζονταν είτε με ομοφυλοφιλία είτε με εξωσυζυγικές σχέσεις, δεν εντόπισα μνεία σε διαγραφή για λόγους σύναψης εφήμερων προγαμιαίων ετεροφυλοφιλικών σχέσεων. Αντίθετα, ακόμη και τότε μέλη της ΚΝΕ που σήμερα ανήκουν σε πολιτικούς φορείς που είναι αντίπαλοι του ΚΚΕ και που σε πολλά σημεία η αφήγησή τους για την ένταξή τους στη συγκεκριμένη οργάνωση γίνεται με μελανά χρώματα, ανέφεραν ότι ανέπτυσσαν τέτοιου τύπου σχέσεις, σε αρκετές περιπτώσεις εν γνώσει των ανώτερων στελεχών. Το ίδιο πλαίσιο μνήμης εντόπισα και σε συνεντεύξεις τότε μελών/στελεχών της ΚΝΕ που εξακολουθούν να ανήκουν στο ΚΚΕ: ιδίως σε περιπτώσεις που πρόκειται για γονείς προσωπικών μου φίλων, οι αφηγητές ανέφεραν –σε κάποιες περιπτώσεις χαμηλόφωνα– ότι τα επίσημα κείμενα της οργάνωσης περιείχαν «υπερβολές» στη ρύθμιση των σεξουαλικών σχέσεων των οργανωμένων στην ΚΝΕ νέων, τις οποίες συχνά δεν λάμβαναν υπόψη. Η οικειότητα επέτρεψε να αναδειχθούν προβληματισμοί τους που ως μέλη/στελέχη της ΚΝΕ είχαν βιώσει πιθανότατα ήδη από την περίοδο 1974-1981.

Η συγκεκριμένη υπόθεση ενισχύεται και από γραπτές μαρτυρίες: σε γράμματα που απέστελλαν στο Αντί και σε άλλα αριστερά περιοδικά μέλη και στελέχη της ΚΝΕ που είχαν διαγραφεί για ποικίλους λόγους στα μέσα και στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ενώ γινόταν αναφορά στον «ηθικό πουριτανισμό» της οργάνωσης, αυτή σπάνια συσχετιζόταν με παρεμπόδιση ασταθών προγαμιαίων ετεροφυλοφιλικών σχέσεων. Ενδεικτικά, σε κείμενο στον Θούριο, την εφημερίδα του Ρήγα Φεραίου, που υπογραφόταν από τον «Κώστα», σπουδαστή και πρώην μέλος της ΚΝΕ, αναφερόταν ότι ήταν περιορισμένος ο αριθμός των «κομματικών» που παρότρυναν τα μέλη της ΚΝΕ να μην αλλάζουν τις γυναίκες «σαν πουκάμισα». [5]

Επιπλέον, ο κανονιστικός λόγος της ΚΝΕ δεν παρέμεινε στατικός σε όλη την περίοδο από το 1974 έως το 1981· επομένως, δεν εκφράζεται απόλυτα από το συγκεκριμένο τευχίδιο. Μια προσεκτική μελέτη σε μια ευρεία γκάμα γραπτών πηγών, όπως η αρθρογραφία στη Σύγχρονη Γυναίκα, το περιοδικό της ΟΓΕ (Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας), οργάνωσης που πρόσκειται στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ, δείχνει έναν μερικό επανακαθορισμό προς τα τέλη της δεκαετίας, κυρίως ως απάντηση στη διάδοση του δεύτερου κύματος του φεμινισμού στην Ελλάδα.

Η ΚΝΕ και το ΚΚΕ κατήγγελλαν το δεύτερο κύμα του φεμινισμού ότι αποσυνέδεε την «απελευθέρωση της γυναίκας» από την «πάλη των τάξεων», υποβαθμίζοντας τη «βασική» αντίθεση στον καπιταλισμό ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.[6] Παρ’ όλα αυτά, ζητήματα όπως τα αντισυλληπτικά χάπια, τη χρήση των οποίων προωθούσαν οι φεμινίστριες στην Ελλάδα, άρχισαν να εμφανίζονται, ίσως για πρώτη φορά, αν και με αρκετή επιφύλαξη, στα περιοδικά τους.[7] Επιπλέον, η ΚΝΕ υιοθέτησε –σε περιορισμένη έκταση, βέβαια– μια μορφή κειμένου που παρουσιάστηκε σε έντυπα του Ρήγα Φεραίου και ορισμένων φεμινιστικών ομάδων αυτή την περίοδο: πρωτοπρόσωπες αφηγήσεις που αναφέρονταν σε φλερτ και, σε σπανιότερες περιπτώσεις, σε σεξουαλικές εμπειρίες. Μέχρι τότε, τα κείμενα της ΚΝΕ γράφονταν κατά κανόνα σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, προκειμένου να τονίσουν το στοιχείο της συλλογικότητας. Βέβαια, στην περίπτωση του επίσημου λόγου της ΚΝΕ, ο επανακαθορισμός αυτός δεν σήμανε και την εγκατάλειψη του κανονιστικού πλαισίου των σταθερών ετεροφυλοφιλικών σχέσεων: αντίθετα, οι αφηγητές παρουσίαζαν το φλερτ τους να καταλήγει σε γάμο και στηλίτευαν άλλους νέους που δεν ακολουθούσαν την ίδια κατεύθυνση.[8]

***

Εν συντομία, η σεξουαλικότητα ως κατηγορία στα επίσημα κείμενα της ΚΝΕ κατά τη διάρκεια της περιόδου 1974-1981, δομήθηκε με βάση έναν κανονιστικό λόγο, ο οποίος διατυπώθηκε με ενάργεια στο τευχίδιο που κυκλοφόρησε η οργάνωση το 1977. Ο λόγος αυτός αναπαρήγαγε έμφυλες ιεραρχίες και αποκλεισμούς από τη μια και στιγμάτιζε τις σεξουαλικές πρακτικές, οι οποίες δεν ήταν σταθερές και ετεροφυλοφιλικές. Όμως, η ατελής υλοποίηση του λόγου αυτού, καθώς και η μερική και πολύ δειλή αναπλαισίωση του από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, αποτελούν παραμέτρους που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη.

Ο Νίκος Παπαδογιάννης είναι διδάκτορας Σύγχρονης Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο του Cambridge.


Σημειώσεις

1. Ενδεικτικά: Ηλίας Κανέλλης, «Από την ΚΝΕ του ’70 στο ΠΑΜΕ του 21ου αιώνα…», Τα Νέα 8.5.2010· Ο Ιός, «Ο πουριτανισμός της προόδου», Ελευθεροτυπία, 15.6.1997.

2. Efi Avdela, ‘“Corrupting and Uncontrollable Activities’: Moral Panic about Youth in Post-Civil-War Greece”,Journal of Contemporary History, τόμ. 43/1 (2008), σ. 25-44· Κώστας Κατσάπης, Ήχοι και απόηχοι: Κοινωνική ιστορία του ροκ εν ρολ φαινομένου στην Ελλάδα, 1956-1967, ΙΑΕΝ, Αθήνα 2007.

3. Βλ. Luisa Passerini, Autobiography of a Generation: Italy, 1968, Middletown 1996· της ίδιας, Fascism inPopular Memory: the Cultural Experience of the Turin Working Class, Καίμπριτζ-Παρίσι 1986; Alessandro Portelli,The Battle of Valle Giulia: Oral History and the Art of Dialogue, Μάντισον-Λονδίνο 1997.

4. Ρίκη βαν Μπούσχοτεν, Ανάποδα χρόνια: συλλογική μνήμη και ιστορία στο Ζιάκα Γρεβενών (1900-1950),Αθήνα 1997.

5. «Πολιτικές νεολαίες, αποχωρήσεις», Θούριος, 17 Σεπτέμβρη 1981, σ. 18.

6. Ενδεικτικά: Αλέκα Παπαρήγα, Για την απελευθέρωση της γυναίκας, Αθήνα 1981. Βλ. και το φυλλάδιο της φοιτητικής παράταξης της ΚΝΕ, της ΠΣΚ, με τίτλο Η Πανσπουδαστική Κ.Σ. καλεί τις φοιτήτριες, 1979.

7. Ενδεικτικά: «Το αντισυλληπτικό χάπι», Σύγχρονη Γυναίκα, Μάης-Ιούνης 1979, σ. 16-18.

8. «“Καταφύγιο” ή πλευρά της κοινωνικής ζωής;», Οδηγητής, 8 Αυγούστου 1980, σ. 16-17· «Τα νέα ζευγάρια σήμερα», Σύγχρονη Γυναίκα, Γενάρης-Φλεβάρης 1980, σ. 14-15.



Πηγή «Ενθέματα» –> εδώ

 
 
 
 
 
 

Advertisements

One comment on “Για την αγωνιστική ταξική πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας. ΚΣ της ΚΝΕ 1977

  1. Υλικά από τη συνεδρίαση του ΚΣ της ΚΝΕ με θέμα τη διαπαιδαγώγηση.
    Εκδόσεις: «ΟΔΗΓΗΤΗΣ»
    ΑΘΗΝΑ 1977
    Σολωμού 25 Τηλ. 3633758ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

    To Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ σε ειδική πλατιά συνεδρίαση του ασχολήθηκε με ορισμένα βασικά ζητήματα της διαπαιδαγωγητικής δουλιάς της ΚΝΕ.

    Το Κ.Σ. στάθηκε αναλυτικά, με βάση την εισήγηση του Γραφείου του ΚΣ. στις διάφορες πλευρές αυτών των προβλημάτων και επισήμανε να ενταθούν οι προσπάθειες για την κομμουνιστική διαπαιδαγώγηση των μελών και στελεχών της ΚΝΕ. Συζήτησε τρόπους ώστε οι Κνίτες και οι Κνίτισες μέσα από την καθημερινή πάλη, με το προσωπικό τους παράδειγμα, αλλά και με τη συστηματική και οργανωμένη δουλιά τους να συμβάλουν ακόμα πιο σταθερά στην αγωνιστική πατριωτική ταξική διαπαιδαγώγηση της εργαζόμενης και σπουδάζουσας νεολαίας. Παράλληλα επισήμανε την ανάγκη να ενταθεί η πάλη κατά της διαφθοράς και γενικά του «αμερικάνικου τρόπου ζωής», για την ανάπτυξη ενός πλατιού πολιτιστικού κινήματος σε κάθε χώρο, όπου ζει, δουλεύει και μορφώνεται η νεολαία.

    Τη συνεδρίαση παρακολούθησε και μίλησε από μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας ο σ. Γρηγόρης Φαράκος, μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ. Το Κεντρικό Συμβούλιο ενέκρινε ομόφωνα την εισήγηση του Γραφείου του Κ.Σ. και ψήφισε Διακήρυξη προς την ελληνική νεολαία.

    Στην έκδοση αυτή – που γίνεται με απόφαση του Κ.Σ. της ΚΝΕ,
    περιλαμβάνονται:
    α) η Διακήρυξη του Κ.Σ. της ΚΝΕ προς την ελληνική νεολαία.
    β) Ευρεία περίληψη της εισήγησης του Γραφείου στό Κ.Σ. της ΚΝΕ.
    γ) Ομιλία του σ. Γρηγόρη Φαράκου, μέλους του Π.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ. στη συνεδρίαση του Κ.Σ. της ΚΝΕ.
    ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
    για την αγωνιστική ταξική πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νεολαίας.
    Νέοι και νέες, της πόλης και του χωριού. Εργάτες και εργαζόμενοι, μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. Οργανωθείτε και παλέψτε, ενωμένοι, για τα δικαιώματα σας στη δουλιά, τη μόρφωση, τον πολιτισμό. Αντισταθείτε στην προσπάθεια της αντίδρασης να διαδόσει τον «αμερικάνικο τρόπο ζωής» και τη διαφθορά.
    Με αίσθημα ευθύνης για το παρόν και το μέλλον της νεολαίας, για την ευτυχία της, για τη δραστήρια κινητοποίηση και προετοιμασία των δυνάμεων της στον αγώνα για την προκοπή του τόπου μας, απευθύνουμε σε σας τούτη τη διακήρυξη.

    Γνωρίζουμε ότι απευθυνόμαστε στην αδάμαστη γενιά του Πολυτεχνείου. Στη γενιά, που η συνείδηση του χρέους και της τιμής την οδήγησε στη γεμάτη αυτοθυσία εκείνη πάλη ενάντια στις πιο σκοτεινές δυνάμεις της ντόπιας και ξένης αντίδρασης. και στη γενιά που έρχεται τώρα και θέλει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
    Σ’ εκείνον τον αγώνα, που η προσταγή του ξεκίναγε από τις μεγάλες αγωνιστικές και επαναστατικές παραδόσεις του λαού μας και της νεολαίας του, τα ελληνικά νιάτα – αγόρια και κορίτσια – απόδειξαν ότι είναι άξιοι συνεχιστές τους. Αλλά και στους σημερινούς καθημερινούς αγώνες διατρανώνουν. όλο και πιο μαζικά και πιο αποφασιστικά,την ακλόνητη θέληση τους να συνεχίσουν το μεγάλο αυτό αγώνα για τα πιο ευγενικά ιδανικά της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της ειρήνης και της λευτεριάς. Τον αγώνα, που οδηγεί στο φωτεινό και σίγουρο μέλλον, που οραματίζονται εκατοντάδες χιλιάδες νέοι και νέες της πατρίδας μας, και που εγγύηση για την κατάκτηση του αποτελεί η δοκιμασμένη σε πολύχρονους σκληρούς. πατριωτικούς και ταξικούς αγώνες εργατική μας τάξη και η ακατάβλητη πρωτοπορία της το τιμημένο ΚΚΕ.

    Σκοπός μας δεν είναι να δώσουμε μαθήματα. Αλλά να βρούμε, μαζί με όλους τους νέους και τις νέες, κοινούς τρόπους, ώστε, μέσα από την πάλη για τα δικαιώματα μας να δυναμώσει η αντίσταση στις προσπάθειες των αντιδραστικών δυνάμεων να εμποδίσουν την νεολαία να μπει στο δρόμο του αγώνα, να την αποπροσανατολίσουν ιδεολογικά και πολιτικά, να τη διαφθείρουν, έτσι, πιο εύκολα, σωματικά και πνευματικά. να βρούμε, όπως κάθε φορά, μαζί το δρόμο,την κοινή γλώσσα, τα κοινά μέσα για να αντιπαλέψουμε, ενωμένα και πιο αποτελεσματικά, την εξουσία των μονοπωλίων και την ασφυκτική κυριαρχία τους πάνω σ’ όλους τους τομείς της ζωής.

    Nα οργανώνουμε μαζί μια ζωή χαρούμενη και ευτυχισμένη, θεμελιωμένη πάνω σε αγωνιστικές-ηθικές αρχές-σε ιδανικά που εξυψώνουν τον κάθε νέο και την κάθε νέα σε φλογερό κήρυκα και σκαπανέα μιας νέας ζωής.
    Από κάθε γωνιά της ελληνικής γης πηγάζει παντού η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια για το αύριο, για το μέλλον της εργαζόμενης και σπουδάζουσας νεολαίας μας.

    Είναι τα ίδια εκείνο μηνύματα, που έρχονται απ’ όλες τις γωνιές του καπιταλιστικού κόσμου, που σήμερα περνάει βαθιά κι αγιάτρευτη κρίση και που εκδηλώνεται πολύ έντονα και στον τομέα της ιδεολογίας, του πολιτισμού και της ηθικής.

    Η κρίση αυτή αρχίζει να ξαπλώνεται και στη χώρα μας με όλο και πιο έντονο τρόπο. Οι δομές της καθυστέρησης της ελληνικής κοινωνίας, οι καταβολές της μακρόχρονης ξενοδουλείας κι υποταγής της ελληνικής άρχουσας τάξης την περιπλέκουν περισσότερο και κάνουν πιο δύσκολη την αντιμετώπιση της. Γίνεται, σημεία, ακόμα πιο φανερό, ότι το καθεστώς της ξένης εξάρτησης και τού μεγάλου κεφαλαίου δεν έχει ηθικά στηρίγματα, δεν έχει. άλλα και δεν μπορεί να προσφέρει, ιδανικά που να εμπνέουν, να συγκινούν και να γεμίζουν με αισιοδοξία και πίστη τη ζωή της νεολαίας. Αυτό άλλωστε, το ομολογεί πια ανοιχτά η άρχουσα τάξη.

    Την αδιαφορία για τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις ατόν τόπο μας. Τα κηρύγματα της υποτέλειας και την υποταγή στη θέληση του μεγάλου κεφαλαίου, τα απατηλά κηρύγματα του σωβινισμού και του μιλιταρισμού, την ανεργία, την υπερεκμετάλλευση και τη φυγή από το τόπο, την περιφρόνηση στις αγωνιστικές μας παραδόσεις και το λαϊκό μας πολιτισμό, την αμορφωσιά,την αποδοχή των υποπροϊόντων της ψευτοκουλτούρας και της παρακμής, που φτάνουν μέχρι τα πορνό, τα ναρκωτικά και το έγκλημα, τη διαστρέβλωση του αθλητικού πνεύματος και την άρνηση κάθε προοδευτικής προσπάθειας. Να, τι προσφέρουν σήμερα στη νεολαία. Με αυτά τα -ιδανικά• πάνε να ικανοποιήσουν τη δίψα και τη θέληση της για μια χαρούμενη ζωή, για ζωντανή και δημιουργική κοινωνική δράση και προσφορά. Σ’ ένα τέτοιο καθεστώς η σημερινή κυβέρνηση, και γενικότερα η άρχουσα τάξη, θέλει να παγιδεύσει τα αδούλωτα ελληνικά νιάτα.

    Για το σκοπό αυτό η ελληνική αντίδραση χρησιμοποιεί κάθε μέσο. δεν αρκείται μόνο στην ακατάσχετη δημαγωγία,την ιδεολογική και πολίτικη πίεση.

    Δεν αρκείται μόνο στον αντικομουνισμό, που τελευταία παίρνει και τη μορφή μιας οργανωμένης αντισοσιαλιστικής, αντισοβιετικής εκστρατείας. Ούτε αρκείται στην ωμή συκοφαντία, ακόμα στην τρομοκρατία, που παίρνει χίλιες δυο μορφές, με τις αύρες και τα κλόμπς, με τις συλλήψεις και την ασύδοτη δράση του παρακράτους, με τις απολύσεις και τα εμπόδια στην επαγγελματικά αποκατάσταση και σταδιοδρομία των προοδευτικών νέων, με τις δηλώσεις μετανοίας και πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων. Αλλά και διαδίδει συστηματικά ότι το πιο σάπιο έχει να παρουσιάσει ό καπιταλισμός στην Ελλάδα, και το παγκόσμιο σύστημα του ιμπεριαλισμού. Προσφέρει το λεγόμενο “αμερικάνικο τρόπο ζωής”, είτε ανοιχτά, είτε καλυμμένα, – τώρα με την προοπτική της ένταξης στην ΕΟΚ- κάτω από το περίβλημα του «ευρωπαϊκού ιδεώδους».
    Αυτόν τον τρόπο ζωής, που εκφράζεται με την πολίτικη και κοινωνική αδιαφορία και απάθεια, που φτάνει στις πιο ακραίες εκφράσεις του,την ανοιχτή διαφθορά και την εγκληματικότητα.

    Και αντίθετα, επιβάλλει περιορισμούς στο καλό βιβλίο, εμπόδια στον πνευματικό, καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας.
    Λογοκρίνει τα γεμάτα ανθρωπισμό έργα. Διώκει η εμποδίζει αξιόλογες μορφωτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις των μαθητών, της νεολαίας γενικά.

    Για αυτούς -τους σκοπούς μέσα από την εκπαίδευση δεν παρέχεται σύγχρονη και δημοκρατική μόρφωση στη νεολαία, αλλά λειψή και διαστρεβλωμένη. Σ’ αυτούς τους σκοπούς ευθυγραμμίζονται η τηλεόραση και όλα τα κρατικά μαζικά μέσα ενημέρωσης, τα κάθε λογής ανήθικα περιοδικά και όλος ο αστικός τύπος. Δραστηριοποιείται ο καταπιεστικός μηχανισμός, το οργανωμένο παρακράτος. Καλλιεργείται και προβάλλεται η αγοραία «τέχνη», η διαστρέβλωση του αθλητισμού. Η αντίδραση δεν διστάζει ακόμα να χρησιμοποιεί ανοιχτά τα εγκληματικά γνωστά – «άγνωστα» κυκλώματα διαφθοράς με τις ποικιλίες διασυνδέσεις τους. Τα κακόφημα κέντρα πληθαίνουν και πλημμυρίζουν τις πόλεις και τις συνοικίες τους τα επαρχιακά κέντρα. Ανοίγουν στη νεολαία το δρόμο της αλητείας, των πορνό, των ναρκωτικών, ακόμα και του εγκλήματος.

    Ποιοι κερδίζουν από τη διατήρηση τους και ποιος ευθύνεται για την ύπαρξη τους; Γιατί μένουν ασύδοτα αυτά τα κυκλώματα; Γιατί δεν απαγορεύονται; Ποιους εξυπηρετούν;

    Δεν βρίσκουν, βέβαια, ακόμα όλα αυτά έδαφος τέτοιο στη νεολαία μας, όπως σε μια σειρά αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Κι αυτό οφείλεται, πρώτα απ’ όλα, στις μεγάλες αγωνιστικές παραδόσεις του λαού μας και της νεολαίας, στην ακούραστη δουλιά των προοδευτικών δυνάμεων και πρώτα από όλα του κόμματος της εργατικής τάξης, του ΚΚΕ καθώς και στο σοβαρό διαπαιδαγωγητικό έργο, που, κάτω από την καθοδήγηση του έχει αναλάβει η ΚΝΕ.

    Η ελληνική νεολαία, γαλουχημένη με τις πιο λεβέντικες κι αθάνατες αγωνιστικές παραδόσεις του εργαζόμενου λαού μας, απορρίπτει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αυτό το καθεστώς και αυτό τον τρόπο ζωής. Διεκδικεί αγωνιστικά τα δικαιώματα της. εμπνέεται από τους αγώνες της εργατικής τάξης και όλων των εργαζόμενων της χώρας μας, συντάσσεται, όλο και πιο σταθερά, με τους σκοπούς και τις επιδιώξεις τους. Βλέπει στο ΚΚΕ τον πρωτοπόρο μαχητή για τη διέξοδο που αναζητά, για την πραγματοποίηση του δικού της οράματος μιας ζωής ευτυχισμένης, απαλλαγμένης από το άγχος και την αβεβαιότητα, στηριγμένης πάνω σε γνήσιες ανθρωπιστικές αρχές.

    Αυτό όμως είναι, που τρομάζει την αντίδραση,την άρχουσα τάξη. Την ανησυχεί η ανάπτυξη της μαζικής πάλης της νεολαίας και εντείνει την επίθεση της. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο δεν επιτρέπεται κανενός είδους εφησύχαση. ‘Η ΚΝΕ με τούτη τη διακήρυξη της. αυτούς τους κινδύνους ακριβώς θέλει να υπογραμμίσει. Να υπογραμμίσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα, είτε έχουν κυριαρχήσει σ’ ένα κομμάτι της νεολαίας, έστω και μικρό, είτε αντανακλώνται, με τη μια ή την άλλη μορφή, σε μεγαλύτερη έκταση και επιδρούν οπωσδήποτε αρνητικά στη ζωή της. Και τα φαινόμενα αυτά θα ενταθούν με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Τέτοιες τάσεις, αν δεν αντιμετωπισθούν έγκαιρα κι αποφασιστικά μπορεί να γίνουν πιο επικίνδυνες και να αποτελέσουν απειλή για το μέλλον της νεολαίας.

    Απέναντι σ’ αυτές τις επικίνδυνες τάσεις και τα αρνητικά φαινόμενα, η ΚΝΕ υψώνει, ακόμα πιο ψηλά, τη σημασία της καταπολέμησης τους. κάνει γνωστές καθαρά τις θέσεις της. Καλεί, σε συζήτηση και σε κοινή δράση τη νεολαία, όλες τις δημοκρατικές της δυνάμεις, τον πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο της πατρίδας μας.
    Την πάλη για την αγωνιστική ταξική και πατριωτική διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς,την πάλη κατά της διαφθοράς, με όποιες μορφές κι αν εμφανίζεται, τη θεωρούμε αξεχώριστη από τον αγώνα της νεολαίας για τα δικαιώματα της στη ζωή, τη δουλιά, τη μόρφωση, από την πάλη της στο πλευρό του λαού μας για εθνική ανεξαρτησία, δημοκρατία και κοινωνική πρόοδο.

    Η ΚΝΕ δίνει, και θέλει ακόμα περισσότερο να δώσει, όλες τις δυνάμεις της στο μεγάλο πατριωτικό χρέος της δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης της νεολαίας, στη διαμόρφωση μιας νέας γενιάς, ικανής να πάρει τη σκυτάλη των μεγάλων αγώνων του λαού μας. Τέτοιας που μπορεί να γίνει άξιος οικοδόμος της νέας Ελλάδας, της λευτεριάς και της προκοπής. και στο ευεργετικό αυτό έργο πιστεύουμε ότι μπορεί και πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες προσπάθειες από τους ΚΝίτες και τις ΚΝίτισες από όλο τον προοδευτικό παράγοντα, κάθε πατριώτη της χώρας μας.

    Οι νεολαίοι, εργάτες, εργαζόμενοι, μαθητές, σπουδαστές και φοιτητές. εκατοντάδες χιλιάδες αγόρια και κορίτσια – φλέγονται από τον πόθο να διαθέσουν το μυαλό και την καρδιά τους. όλες τις δυνάμεις τους στην υπηρεσία της κοινωνικής προόδου και της κοινωνικής αλλαγής στον τόπο μας. Ας τους πλησιάσουμε θαρραλέα. Είναι, βέβαια, δύσκολος ο δρόμος, – απαιτεί κόπους και θυσίες-, άλλα είναι ο μόνος που ταιριάζει στη νεολαία.
    Γι’ αυτό και είναι ανάγκη οι νέοι και νέες αγωνιστές της προόδου, και πριν απ όλα τα μέλη και τα στελέχη της ΚΝΕ, μέσα από τους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους αγώνες, να ατσαλώσουν όλο και πιο πολύ το χαρακτήρα και την αγωνιστική τους συνείδηση, ν’ αποκτούν τη δύναμη, τη θέληση και την αντοχή ν’ αντιμάχονται ανυποχώρητα τις σκοτεινές δυνάμεις της αντίδρασης και του ιμπεριαλισμού., να προσφέρουν όλο και περισσότερα για το καλό της πατρίδας μας, Για την ευτυχία της νεολαίας του λαού και τού τόπου, να μην υποχωρούν σε καμιά δυσκολία, σε κανένα εμπόδιο, ν’ αναδείχνονται σε φλογερούς πατριώτες και κήρυκες της φιλίας των λαών, της διεθνιστικής αλληλεγγύης. Ν’ αποτελούν για τις πλατιές μάζες της νεολαίας για τους γονείς τους για όλο το λαό μας υποδείγματα αγωνιστών, αλλά και ανθρώπων. Μαχητικοί κήρυκες και σκαπανείς της νέας ζωής.

    Με τη στάση τους αυτή, με το παράδειγμά τους, αλλά και με τη δραστήρια δουλιά τους, θα γίνουν ο φωτεινός οδηγός για τις μεγάλες μάζες, πρώτα’ απ’ όλα της εργατικής και εργαζόμενης νεολαίας, για εκείνους τους νέους και νέες που βρίσκονται έξω από την ενεργή κοινωνική και πολίτικη δραστηριότητα, έξω από την πάλη για τα ζητήματα τους, για τα γενικότερα ζητήματα της νεολαίας και του τόπου μας, που ακολουθούν ακόμα τον ατομικό – τρόπο ζωής, αυτόν που έτσι η αλλιώς, επίμονα και συστηματικά, προσπαθεί να καλλιεργήσει η άρχουσα τάξη. Σήμερα, που η ντόπια και η ξένη ολιγαρχία πασχίζουν με όλες τους τις δυνάμεις να κρατήσουν και να σφιχτοδέσουν, ακόμα περισσότερο, την Ελλάδα στον αμερικανονατοϊκό ιμπεριαλισμό και επιτίθενται με τόση μανία κατά της νεολαίας και του προοδευτικού κινήματος, αποτελεί ζωτικής σημασίας καθήκον για κάθε προοδευτικό νέο και νέα και ιδιαίτερα για τους ΚΝίτες και τις ΚΝίτισες το παραπέρα δυνάμωμα του αγώνα για την απόσπαση αυτών των μαζών από την αδιαφορία και την απάθεια, για την αγωνιστική πατριωτική και ταξική διαπαιδαγώγηση και αυτού του τμήματος, αλλά και όλου του προοδευτικού κινήματος της νεολαίας.
    Είμαστε βαθιά πεισμένοι πώς δεν είναι δυνατό να προχωρήσει η νεολαία στην πραγματοποίηση της ευγενικής της αποστολής, αν δεν δυναμώσει την αντίσταση της στον αμερικάνικο τρόπο ζωής και τη διαφθορά, αν δεν εντείνει την προσπάθεια για τη σωστή και ωφέλιμη οργάνωση τού ελεύθερου χρόνου της.

    Το ΚΣ της ΚΝΕ καλεί τη νεολαία, μέσα από τα συνδικάτα και τις άλλες μαζικές οργανώσεις, μέσα από τις δημοκρατικές πολιτικές οργανώσεις, μαζί με τους γονείς, με τους προοδευτικούς παράγοντες, με όλες τις λαϊκές οργανώσεις, σε οργανωμένη μαζική αντίσταση κατά των κέντρων διαφθοράς. Για να σταματήσουν να προβάλλονται στους κινηματογράφους έργα βίας και πορνό. Να πάψει η τηλεόραση να προβάλλει αντιπαιδαγωγικά έργα. που εκθειάζουν τη βία και το έγκλημα. να κλείσουν τα κάθε είδους διαφθορεία και κακόφημα κέντρα. να διαφωτιστεί πλατιά η νεολαία για τον κίνδυνο των ναρκωτικών και να συντονιστούν όλες οι δυνάμεις κατά της διάδοσης τους. Να απαγορευτεί η κυκλοφορία των πορνογραφικών περιοδικών.

    Να πάψει η εκμετάλλευση του αθλητισμού για τον αποπροσανατολισμό, την εκτόνωση, το στείρο. φανατισμό. να εξυγιανθούν τα κυκλώματα που αγκαλιάζουν ασφυκτικά όλα τα αθλήματα, και κύρια το ποδόσφαιρο.

    Θέλουμε οι νέοι να διαθέτουν σωστά τον ελεύθερο χρόνο τους και να είναι γεμάτος από δημιουργικό περιεχόμενο, τέτοιο που να καλλιεργεί και να διαμορφώνει αγωνιστικά το χαρακτήρα τους, να πλουτίζει να δυναμώνει και πολύπλευρα να βοηθάει τό κίνημα τους, τον αγώνα για την πραγματοποίηση των ευγενικών τους ιδανικών. Θέλουμε να αγαπούν, να διατηρούν και να καλλιεργούν τις πλούσιες πολιτιστικές παραδόσεις του λαού μας. να αναζητούν και να υποστηρίζουν κάθε προσπάθεια για σωστή προοδευτική ψυχαγωγία. Πιστεύουμε ότι ο αθλητισμός συντελεί στη διαπαιδαγώγηση και την ολόπλευρη ανάπτυξη του νέου ανθρώπου και καλούμε, στη πάλη για την εξασφάλιση της αναγκαίας υλικής υποδομής του, για την υπερνίκηση του άγονου πρωταθλητισμού, για τη μαζικοποίηση και την ανάπτυξη του, στη βάση της ευγενικής άμιλλας.

    Απευθυνόμαστε ο’ όλους τους φορείς του προοδευτικού κινήματος της νεολαίας, καθώς και σε όλους τους προοδευτικούς παράγοντες της επιστήμης, της τέχνης και του πολιτισμού. και τους καλούμε να πάρουν στα χέρια τους το ζήτημα της οργάνωσης, σε σωστή βάση, τού ελεύθερου χρόνου των νέων. για ν’ αναπτυχθεί ένα γερό πολιτιστικό κίνημα που να αγκαλιάζει όλη τη νεολαία, ν’ ανταποκρίνεται στα ενδιαφέροντα της, ν’ άπαντα στις ανησυχίες της. να είναι δεμένο με τις πολιτιστικές παραδόσεις τού λαού μας, να έχει σωστό προοδευτικό προσανατολισμό. Το κίνημα αυτό όχι μόνο θα προσφέρει στη νεολαία, ψυχαγωγία, άλλα συγχρόνως θα διεκδικεί το υλικοτεχνικά μέσα που χρειάζονται για την ανάπτυξη του. ώστε να δίνεται η δυνατότητα ο’ όλους τους νέους, και ιδιαίτερα ατούς εργάτες και εργαζόμενους, ν’ ανεβάζουν το μορφωτικό τους επίπεδο, να καλλιεργούν τις κλίσεις τους, να ψυχαγωγούνται και να αθλούνται σωστά.

    Πιστεύουμε ακράδαντα πως στον αγώνα της νεολαίας για ένα καλύτερο μέλλον ιδιαίτερη σημασία έχει η καλλιέργεια μέσα σ’ αυτή της αγάπης για την πολύπλευρη μάθηση, για το ανέβασμα τού μορφωτικού της επιπέδου Ξέρουμε βέβαια, ότι αυτό δεν είναι εύκολο σήμερα γιατί είναι πολλά τα εμπόδια που βάζει το καθεστώς των μονοπωλίων.

    Είμαστε όμως βέβαιοι πως θα συμφωνήσουν όλοι μαζί μας ότι συχνά και οι νέοι μας,μπροστά στην ολόπλευρη κρίοη που έχει επιφέρει στο εκπαιδευτικό σύστημα η άρχουσα τάξη, τηρούν μια στάση στείρας άρνησης φυγής και απόρριψης. Παρουσιάζουν έτσι διαρκώς προβλήματα στις επιδόσεις τους στα μαθήματα. Κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες. Δεν τηρούν τη σωστή στάση απέναντι στους δαοκάλους τους. Υποτιμούν τις γνώσεις που, έστω και μ’ αυτό τον τρόπο που παρέχονται, και δεν καταβάλλουν τις απαραίτητες προσπάθειες για κριτική αφομοίωση τους.

    ΤΗ νέα γένια δεν μπορεί να συμβάλλει στη δημοκρατική αλλαγή του τόπου, αν δεν εντείνει τις προσπάθειες της για να μαθαίνει, να πλουτίζει τη γνώση της με όλο τον πλούτο γνώσεων, που συσσώρευσαν οι ανθρώπινες γενιές. Αυτό το δρόμο της αγωνιστικής στάσης στη μόρφωση, της ευγενικής άμιλλας για τη κατάκτηση πλούσιων γνώσεων δείχνουμε στη νεολαία.

    Οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισες, ιδιαίτερα, πρέπει να είναι υπόδειγμα αγωνιστικής στάσης απέναντι στη μόρφωση.
    Η προσπάθεια μας αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με κριτική αφομοίωση των γνώσεων που το αστικό εκπαιδευτικό σύστημα προφέρει. Τη μάχη για τις » καλές επιδόσεις στα μαθήματα, για την αφομοίωση όλο και περισσότερων γνώσεων τη θεωρούμε πρωταρχικά καθήκον κάθε μαθητή, σπουδαστή και φοιτητή, τη βλέπουμε σαν συστατικό στοιχείο του αγώνα για την ανύψωση του επίπεδου μόρφωσης, για τον εκδημοκρατισμό του εκπαιδευτικού συστήματος και τη δημοκρατική αναμόρφωση του περιεχόμενου της παιδείας, της πάλης για τη δημοκρατία,την εθνική ανεξαρτησία, την κοινωνική πρόοδο και το σοσιαλισμό στην πατρίδα μας.

    Σύνθημα μας ήταν και παραμένει:
    «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα»

    Mε όλη τη δύναμη μας επιδιώκουμε οι νέοι και οι νέες. που φιλοδοξούν να αφιερώσουν τον εαυτό τους στον αγώνα για την κοινωνική πρόοδο, να γίνονται, κάθε μέρα και περισσότερο, υποδείγματα πολιτισμένων ανθρώπων σ’ όλες τις κοινωνικές τους σχέσεις. με το παράδειγμα τους αυτό, αναμφισβήτητα, ασκούν σοβαρή επίδραση όχι μόνο στους νέους του περίγυρου τους, άλλα και στους γονείς τους και στα ευρύτερα στρώματα του λαού. Η ΚΝΕ θεωρεί ότι και στο ζήτημα αυτό μπορεί να γίνουν παραπέρα προσπάθειες, να αντιμετωπίζονται σωστά αρνητικές πλευρές που εμφανίζονται σε μερίδια νέων στις σχέσεις τους με τις οικογένειες τους, τη στάση τους απέναντι στο κοινωνικό σύνολο, τις σχέσεις τους με το άλλο φύλο.

    Εμείς ξέρουμε άτι η πλειοψηφία των γονιών μας είναι άνθρωποι εργαζόμενοι, που πασχίζουν καθημερινά για την ευτυχία των παιδιών τους. Θέλουμε οι νέοι να τρέφουν πραγματική αγάπη στην οικογένεια, ν’ αντιλαμβάνονται και να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους απέναντι της.

    Πιστεύουμε πώς σχεδόν πάντα μπορεί ό νέος να συνταιριάζει την αγωνιστική οργανωμένη ζωή του με την οικογενειακή ζωή.

    Θέλουμε οι νέοι να έχουν αισθηματικές σχέσεις με το άλλο φύλο που ν’ ανταποκρίνονται στα ιδανικά της προόδου. να έχουν στέρεους συναισθηματικούς δεσμούς, μακριά από τους κοινωνικούς και οικονομικούς περιορισμούς. Να αντιμάχονται τις παλιές προκαταλήψεις άλλα συγχρόνως να καταπολεμούν κάθε τάση εκφυλισμού και ηθικής διαφθοράς.

    Διακηρύσσοντας, ανοιχτά κι υπεύθυνα, τις θέσεις μας αυτές στη νεολαία, ξέρουμε ότι δεν αρκούν τα μεγάλα λόγια, ότι χρειάζονται πραγματικά έργα, μεγάλα παραδείγματα, φωτεινές πράξεις στις καθημερινές πολύπλευρες σχέσεις, στην προσωπική ζωή και στον καθημερινό αγώνα.

    Το ΚΣ της ΚΝΕ απευθύνεται ιδιαίτερα στις οργανώσεις και τα στελέχη της και τους καλεί να δουλέψουν προς αυτήν την κατεύθυνση ακούραστα, επίμονα και συστηματικά. Να τους διακρίνει η συνέπεια και η θέληση.
    Να γίνονται, βήμα το βήμα, μέρα τη μέρα ολοκληρωμένοι αγωνιστές.

    Στρατιές ηρώων και μαρτύρων στέκονται μπροστά μας ζωντανά παραδείγματα. Ο Μαλτέζος. η Ηλέκτρα, ο Σουκατζίδης, ο Μπελογιάννης μα και τόσοι άλλοι μας φωτίζουν το δρόμο. Στο ΚΚΕ, την τιμημένη πρωτοπορία της εργατικής τάξης, στα αθάνατα ιδανικά του μαρξισμού – λενινισμού και του προλεταριακού διεθνισμού, η ΚΝΕ, τα μέλη και στελέχη της, όλη η προοδευτική νεολαίο, βρήκαν, βρίσκουν και πάντα θα βρίσκουν τη δύναμη, τη σιγουριά, τη βοήθεια και το σταθερό οδηγό για ένα χαρούμενο κι ευτυχισμένο μέλλον που θα χει για σημαία του: «Ο ένας για όλους κι όλοι για έναν».

    Αθήνα, Ιούνης 1977
    ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ
    ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s