Λευκή Γυναίκα εθεάθη με Έλληνα!

 

 

 

Πώς φέρονταν οι ντόπιοι στους Έλληνες μετανάστες;

 

 

 

Διάχυτη στη συντηρητική κοινωνία των ΗΠΑ ήταν η άποψη ότι οι Έλληνες είναι ανάξιοι των προγόνων τους. Φτωχοί συγγενείς της δοξασμένης κληρονομιάς. Ανατολίτες, όχι ευρωπαίοι, άξεστοι και αδύναμοι να σηκώσουν το βάρος του κλέους του αρχαίου πολιτισμού.

Αν πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή θα δούμε ότι οι άνθρωποι που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς άφηναν πίσω μια πατρίδα που η γη της είχε «ζήσει» την εξευτελιστική ήττα από τους Τούρκους (1897), τον Εθνικό Διχασμό, τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποτυχία της εκστρατείας κατάληψης της Άγκυρας (με συνέπεια τη Μικρασσιατική Καταστροφή) και δύο Χρεοκοπίες (1893 & 1932)…

Την πείνα της περιόδου και την ανάγκη για εργασία εκμεταλλεύτηκαν οι «ευαγγελιστές» της Γης της Επαγγελίας. Άνθρωποι περιέγραφαν με λαμπρούς και γεμάτους μέλι χαρακτηρισμούς τη ζωή στις ΗΠΑ και τον Καναδά (όπως οι δουλέμποροι δείχνουν βίντεο με πισίνες στους «δικούς μας» μετανάστες). «Στο ψωμί τους βάζουν βούτυρο!» έλεγαν στο ξυπόλητο 15χρονο και η οικογένεια αποχωρίζονταν τους άντρες της. Τα ναύλα είτε τα πλήρωναν κανονικά, είτε τα χρωστούσαν στον μεταφορέα με υποθήκη περιουσία τους (σπίτια ή κτήματα). Αν δεν είχαν περιουσία, τότε υπέγραφαν «σύμβαση εκμετάλλευσης» γινόμενοι πια δούλοι υπό ενοικίαση ή πώληση.

Στο ταξίδι τους  κοιμόντουσαν στο κατάστρωμα, είτε στο κουφάρι του πλοίου. Συνωστισμένοι, άπλυτοι επί 30 σχεδόν μέρες ταξίδευαν στη θάλασσα που πολλοί από αυτούς πρώτη φορά έβλεπαν (με αποτέλεσμα πολλούς εμέτους και αρρώστιες).

 

Συνέχεια

Πώς γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις οι καλές

 

του Άγγελου Τσέκερη

«Πείτε μας επιτέλους μια ιδιωτικοποίηση στην οποία δεν είστε αντίθετοι…»

 

 

Σχέδιο του Δημήτρη Μεγαλίδη (από το βιβλίο «Αλιβέρι», έκδ. της ΔΕΗ, 1950). Από το μπλογκ του πενταθέσιου δημοτικού σχολείου Αγίου Ιωάννη Αλιβερίου (dim-ag-ioann.eyv.sch.gr).

Στην πολυκατοικία μας αποφασίσαμε να αναμετρηθούμε με τις μεγάλες ιστορικές προκλήσεις και να ιδιωτικοποιήσουμε τον ανελκυστήρα.

Τις εποχές που ζούσαμε πάνω από τις δυνατότητές μας, ο ανελκυστήρας ήταν δημόσιο αγαθό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν τζάμπα. Τον πληρώναμε κάθε μήνα στα κοινόχρηστα, για να βγουν τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης. Ο διαχειριστής, ο κ. Πουρνάρας, μας άνοιξε τα μάτια. Η παραχώρηση της λειτουργίας του ανελκυστήρα σε ιδιώτες ήταν μια συμφέρουσα αναπτυξιακή πρόταση. Θα μας γλύτωνε από μια μέση μηνιαία επιβάρυνση της τάξης των 20 ευρώ ανά διαμέρισμα, που αντιστοιχεί σε τρία πακέτα μακαρόνια, δύο μπουκάλια γάλα και μια κάρτα κινητής τηλεφωνίας για κάθε οικογένεια. Ταυτόχρονα θα καλύπταμε το έλλειμμα της πολυκατοικίας, δημιουργημένο από αντιπαραγωγικές καταστάσεις του παρελθόντος, από τις οποίες βασικός ωφελημένος ήταν ο ίδιος ο κ. Πουρνάρας.

Στην επικύρωση της απόφασης συνέβαλλε και η καλοπροαίρετη αδιαφορία των ενοίκων. Ούτε η μείωση του ελλείμματος, ούτε η προοπτική να γλυτώνουμε κάνα εικοσάρικο από τα κοινόχρηστα μας δυσαρεστούσε. Έτσι η ιδιωτικοποίηση προχώρησε με ελάχιστες αντιδράσεις. Για να γίνει μάλιστα ανταγωνιστικός ο ανελκυστήρας, και να προσελκύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών, αποφασίσαμε να εκχωρήσουμε μόνο τη λειτουργία και να κρατήσουμε υπό δημόσιο έλεγχο τη συντήρηση.

 

Συνέχεια

Ο Σημίτης, ο Παπανδρέου, ο Παπαδήμος και η τρόικα – το καρέ της συμφοράς μας

του Θανάση Κουκοβίστα

Οι διαπραγματεύσεις για την συμφωνία ανταλλαγής βρίσκονται στο κατακόρυφο, η τρόικα πιέζει για νομοθέτηση μέτρων που θα εξαθλιώσουν τους Έλληνες, Ευρωπαίοι, Καρατζαφέρης και Παπανδρέου προσδοκούν παράταση της θητείας Παπαδήμου και ο οικονομικός εισαγγελέας διαβλέπει ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου και των οικονομικών υπουργών της πρώτης θητείας στο τεχνικό φούσκωμα του ελλείμματος που άφησε η ΝΔ. Αυτό είναι το πολιτικό σκηνικό των ημερών μας.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ανασύρθηκε από την σιωπή ο πρώην πρωθυπουργός Κώστα Σημίτης, με την ομιλία του στο Βερολίνο σε συνέδριο με θέμα την κρίση στην Ελλάδα και τις προοπτικές στον ευρωπαϊκό δρόμο. Η ομιλία του δόθηκε στην δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή και απετέλεσε αντικείμενο συζητήσεων φέρνοντας σε ακόμη πιο δύσκολη θέση τις κυβερνήσεις Παπανδρέου, δικαιώνοντας τον Αντώνη Σαμαρά για τις αιτιάσεις του ότι δεχθήκαμε το Μνημόνιο χωρίς την παραμικρή διαπραγμάτευση.

Ο Κώστας Σημίτης δεν καταλογίζει ευθύνες μόνον στο Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και στην τρόικα. Επισημαίνει ότι «συντάχθηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση». Αυτό που παράλειψε ο Κώστας Σημίτης είναι ότι κάθε φορά, πριν από την καταβολή μιας δόσης, η λιτότητα γίνεται συνεχώς σκληρότερη και τα ποσοστά ανεργίας εκτινάσσονται όλο και πιο ψηλά.

 

Συνέχεια

Ο Αλέξης Τσίπρας στο Θερινό Πανεπιστήμιο του ΚΕΑ

Ημερομηνία: 20/07/2012
Συγγραφέας: left.gr

Σάββατο 21 Ιούλη ώρα 10 π.μ. στην Πορταριά Πηλίου

Ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ  και αντιπρόεδρος του Κ.Ε.Α., πραγματοποίησε ομιλία στο σεμινάριο υπό τον τίτλο: «Είμαστε ενωμένοι»: Συνεργασία μεταξύ κομμάτων, συνδικάτων και κοινωνικών κινημάτων σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο»

Σφαγή στο δημόσιο προτείνει το ΚΕΠΕ

Ημερομηνία: 22/07/2012

Μειώσεις σε μισθούς υπαλλήλων και λειτουργών του Δημοσίου, περικοπές-σοκ σε συντάξεις και παροχές Υγείας, απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών καθηγητών και συμβασιούχων, επιβολή διδάκτρων σε χιλιάδες φοιτητές και «ψαλίδι» σε επιχορηγήσεις για τη λειτουργία δημόσιων φορέων και οργανισμών προτείνει το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) στο προσχέδιο της έκθεσής του για τις δημόσιες δαπάνες, που έχει ήδη υποβάλει στην κυβέρνηση.

Σύμφωνα με το πλήρες κείμενο, το συνολικό ύψος των περικοπών που προβλέπουν οι προτάσεις του ΚΕΠΕ φθάνει τα 6 δισ. ευρώ, αν ληφθεί υπόψη ότι το σύνολο των προτεινόμενων μειώσεων στις δαπάνες για τη μισθοδοσία των λειτουργών του Δημοσίου, την Παιδεία, την Υγεία, την Εθνική Άμυνα, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τη λειτουργία του κράτους φθάνει τα 3,937 δισ. ευρώ και ότι το επικρατέστερο σενάριο περικοπών στις συντάξεις εκτιμάται ότι θα αποδώσει εξοικονόμηση 2,047 δισ. ευρώ.  Ωστόσο, σύμφωνα με τον «Ελεύθερο Τύπο», ειδικά για τις συντάξεις, το ΚΕΠΕ προτείνει 13 εναλλακτικά σενάρια για τη μείωση του ανωτάτου ορίου τους, τα οποία έχουν ένα εύρος εξοικονόμησης από 1,6 έως και 4 δισ. ευρώ.
Συνεπώς, το σύνολο των περικοπών που προβλέπει η έκθεση μπορεί να φθάσει μέχρι και τα 8 δισ. ευρώ περίπου, εάν ληφθεί υπόψη το χειρότερο από τα προτεινόμενα σενάρια, το οποίο προβλέπει ανώτατο όριο 1.800 ευρώ το μήνα σε όλες τις κύριες συντάξεις.
Η έκθεση προβλέπει νέες οριζόντιες περικοπές στις συντάξεις και ειδικότερα προτείνονται τα εξής μέτρα:
• Επιβολή οριζόντιων μειώσεων σε όλες τις κύριες συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ μικτά από το 2014.
• Μείωση του ανώτατου ορίου (του πλαφόν) στις κύριες συντάξεις από το 2014. παρουσιάζονται 13 εναλλακτικά σενάρια. Στο χειρότερο το πλαφόν τοποθετείται στα 1.800 ευρώ μικτά και στο καλύτερο προτείνεται να διαμορφωθεί στα 3.000 ευρώ μικτά.
• Κατάργηση της 13ης και 14ης επικουρικής σύνταξης από το 2013.
• Να εντοπιστούν και να περικοπούν οι πολλαπλές συντάξεις.
• Όποια μείωση αποφασίζεται να επιβάλλεται στο σύνολο των συντάξεων που εισπράττει κάθε δικαιούχος και όχι σε κάθε σύνταξη ξεχωριστά
• Να περικοπούν περαιτέρω οι συντάξεις για τις ορφανές ανύπαντρες ή διαζευγμένες κόρες δικαστικών και στρατιωτικών

Ντιέγκο Ριβέρα – Χίτλερ

Χίτλερ

του Ντιέγκο Ριβέρα*

Στο δρόμο μου, σταμάτησα στο Βερολίνο και ζωγράφισα μερικά ενδιαφέροντα έργα εκεί. Ο φίλος και οικοδεσπότης μου, ο Βίλι Μίντσενμπεργκ (1), μου έθεσε πολλά ερωτήματα για τη ζωή και το έργο μου, και οι δηλώσεις μου ενσωματώθηκαν σε ένα εξαιρετικό βιβλίο από μια άλλη φίλη, τη Λότε Σβαρτζ. Τιτλοφορούμενος Das Werk DiegoRiveras (Το έργο του Ντιέγκο Ριβέρα), ο τόμος αυτός καλύπτει τη σταδιοδρομία μου μέχρι τα έργα που μόλις είχα ολοκληρώσει. Δημοσιεύθηκε από τη Neuer Deutscher Verlag, τον εκδοτικό οίκο του Μίντσενμπεργκ.

Το 1928, η Γερμανία ήταν στα πρόθυρα μιας κρίσης που, κατά τον επόμενο χρόνο, θα γινόταν παγκόσμια. Τα μεγάλα γερμανικά καρτέλ κατρακυλούσαν στην πτώχευση, το ένα μετά το άλλο. Υπήρξε ένα κύμα αυτοκτονιών μεταξύ της αστικής τάξης. Ο Ούγκο Στίνες, επικεφαλής της βιομηχανίας χάλυβα, ο ναύαρχος φον Τίρπιτζ, ένας εφοπλιστής, και ο Δρ Σάιντεμαν, το αφεντικό της χημικής βιομηχανίας, όλοι έβαλαν τα περίστροφα στα κεφάλια τους και τίναξαν τα μυαλά τους.

Συνέχεια

Σπάζοντας τα πιάτα που στριφογυρίζουν

στις 12.07.2012

Του Σλαβοϊ Ζίζεκ

Το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών της 17ης Ιουνίου -μια μικρή νίκη για το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ενάντια στο αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, και ο έγκαιρος σχηματισμός του «φιλοευρωπαϊκού» κυβερνητικού συνασπισμού- προβλέψιμα απελευθέρωσε ένα γιγάντιο αναστεναγμό ανακούφισης σε όλη την Ευρώπη. Η καταστροφή αποφεύχθηκε, η ευρωπαϊκή ενότητα είχε επικρατήσει, κλπ. Αλλά, στην πραγματικότητα, μια μεγάλη ευκαιρία χάθηκε, μια μοναδική ευκαιρία για την Ευρώπη να αντιμετωπίσει επιτέλους το βάθος του οικονομικού και πολιτικού της αδιεξόδου. Η ανάσα ανακούφισης στην πράξη σημαίνει: Αποφύγαμε την αφύπνιση. Μπορούμε να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε.

 

Συνέχεια