Η «Καθημερινή» δείχνει από το 2007 βουλευτές με ακροδεξιά δράση και νεοφασιστικό παρελθόν

Μια και συζητάμε πολύ τον τελευταίο καιρό για ναζισμό, για νεοναζισμό, για ακροδεξιά, για φασισμό και νεοφασισμό και ποιος πρώτος έχει μιλήσει και καταδικάσει το φαινόμενο, θέλω πραγματικά να βγάλω το καπέλο στην Καθημερινή του Πάσχου του Μπάμπη και του Άρη.

Ρε σαΐνια, σας παραδέχομαι!!!! Βγάλατε λαγό αυτή τη φορά!!!!
Κρίμα που δεν έχουν υπογραφή τα άρθρα για να δώσω προσωπικά τα συγχαρητήρια!!!

 

kathimerini-laos

 

kathimerini-laos2

 

Γελάνε και τα πόμολα με τα άρθρα αυτά της Καθημερινής. Ίσως γι αυτό «πρόσεξαν» και έδωσαν άπλετο χώρο στον ΣΚΑΪ, στην Χρυσή Αυγή δίνοντάς της συγχωροχάρτια με τις εκπομπές του Τράγκα του Μπογδάνου και των άλλων παιδιών.

 

Διαβάστε επίσης

Κανάλι : Τι σχέση έχει ο «ΣKAΪ» με τη Χρυσή Αυγή; -► εδώ

 

 

Advertisements

3 comments on “Η «Καθημερινή» δείχνει από το 2007 βουλευτές με ακροδεξιά δράση και νεοφασιστικό παρελθόν

  1. Ένα άρθρο του 2002 που ο Μάκης Βορίδης και (κάποιοι) άλλοι θα ήθελαν να ξεχαστεί.

    ΑΝ ΚΑΤΙ ΞΑΦΝΙΑΖΕΙ στην ακατάσχετη τηλεοπτική τρομοφλυαρία, είναι η γενικευμένη αμνησία που φαίνεται να έχει καταλάβει όσους μετέχουν σ’ αυτή. Δεν αναφερόμαστε εδώ στα «μαργαριτάρια» και τα κραυγαλέα ιστορικά λάθη που αλιεύει κανείς καθημερινά, με αυτουργούς ανθρώπους που αρέσκονται να δηλώνουν «ειδικοί» επί του τρομοκρατικού φαινομένου. Το σημαντικότερο είναι η – εσκεμμένη ή αθέλητη- αποσιώπηση της πολιτικής ταυτότητας και δράσης πολλών από τους πρωταγωνιστές της συζήτησης. Με αποτέλεσμα, ο θεατής να στερείται πολύ κρίσιμα δεδομένα, που θα του επέτρεπαν να σχηματίσει ακριβή εικόνα για το πολιτικό διακύβευμα της όλης επιχείρησης.

    Η περίπτωση του Μάκη Βορίδη είναι απ’ αυτή την άποψη εξαιρετικά διαφωτιστική. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα («Ε» 28.9.02), ο πρόεδρος του λεπενικού «Ελληνικού Μετώπου» υπήρξε ένας από τους βασικούς πληροφορητές της κοινής γνώμης για το επίμαχο θέμα: μέσα σε 78 μέρες (30.6-15.9) εμφανίστηκε συνολικά σε 23 κεντρικά ειδησεογραφικά δελτία, προκειμένου να μας διαφωτίσει για τα «τρομοκρατικά». Η επίδοσή του αυτή τον ανέδειξε στη δέκατη θέση, σ’ ένα σύνολο 56 «ειδημόνων» – πολύ πάνω, δηλαδή, από τον Αλέξη Παπαχελά (18 φορές), τον Πάνο Καμμένο (15) ή την Ντόρα Μπακογιάννη (9). Εκτός από τα κεντρικά, τον απολαύσαμε επίσης και σε αρκετά «περιφερειακά» δελτία.

    Αρχικά, η εμφάνισή του σόκαρε πολλούς: δεν είναι λίγο πράγμα, να καλείς ως αναλυτή ενός τόσο λεπτού θέματος τον μέχρι πρότινος πρόεδρο της Νεολαίας ΕΠΕΝ, του χουντικού δηλ. κόμματος που ίδρυσε το 1984 ο ίδιος ο Γεώργιος Παπαδόπουλος! Κάποιοι αποχώρησαν, διαμαρτυρόμενοι, από τα δελτία που τον φιλοξενούσαν. Γρήγορα, όμως, το σκάνδαλο κουκουλώθηκε: ο κ. Βορίδης, μας διαβεβαίωναν από ένα σημείο και μετά οι παρουσιαστές, συμμετέχει στην όλη συζήτηση αποκλειστικά και μόνο με την ιδιότητα του δικηγόρου. Βέβαια, ουδέποτε κλήθηκε να απαντήσει επί νομικών μόνο ζητημάτων. Η παρέμβασή του υπήρξε καθαρά πολιτική: εξηγώντας μας λ.χ. ότι ο μαρξισμός αποτελεί «το φυτώριο της βίας», κατακεραυνώνοντας (με τη συνδρομή των Γ. Λιάγκα, Κ. Κιλτίδη και Δ. Καπράνου) τον άτυχο Παύλο Αθανασόπουλο και διαβεβαιώνοντάς μας πως το ΚΚΕ αποστασιοποιείται σήμερα από τις ένοπλες οργανώσεις «για λόγους τακτικής και μόνο» (Star 20.7.02)…

    Φυσικά, ο αρχηγός μιας ακροδεξιάς οργάνωσης έχει κάθε δικαίωμα να παρεμβαίνει στη δημόσια συζήτηση και να εκφράζει τις απόψεις του για οποιοδήποτε θέμα. Το πρόβλημα ξεκινά όταν κανείς από τους συνομιλητές του, είτε από υπερβολική ευγένεια είτε για άλλους λόγους, δεν τολμά να του υπενθυμίσει κάποια στοιχειώδη πράγματα και να του υποβάλει τις δέουσες ερωτήσεις. Στην περίπτωσή μας, αυτές έχουν σχέση όχι τόσο με τη χούντα ή την προσωπική συμμετοχή του κ. Βορίδη σε βιαιότητες της δεκαετίας του ’80 (βλ. αναλυτικά «Ιός» 9.6.02), όσο με τη μοναδική ελληνική τρομοκρατική οργάνωση που επιχείρησε μέχρι σήμερα να μιμηθεί την «επικοινωνιακή» πολιτική της ΕΟ 17Ν.

    Κι όμως, από την τελευταία αυτή ιστορία, που απασχόλησε το πανελλήνιο και τη Δικαιοσύνη, έχουν περάσει οκτώ μόλις χρόνια!

    Το ξεχασμένο ΜΑΒΗ…

    Ηταν 10 Απριλίου 1994, όταν μια ομάδα ένοπλων κουκουλοφόρων, προερχόμενων από το ελληνικό έδαφος, πραγματοποίησε επιδρομή σε αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλέκτων δίπλα στο βορειοηπειρωτικό χωριό Επισκοπή, σκότωσε εν ψυχρώ ένα στρατιώτη κι έναν αξιωματικό, τραυμάτισε βαριά τρεις άλλους, πήρε έναν όμηρο ώς τα ελληνικά σύνορα κι «απαλλοτρίωσε» μια δεκαπενταριά όπλα. Το ίδιο βράδυ, η εθνικιστική οργάνωση «Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου» (ΜΑΒΗ) διεκδίκησε το χτύπημα, στέλνοντας σχετική προκήρυξη στην «Ελευθεροτυπία».

    Για προφανείς λόγους, η διεκδίκηση δεν έγινε πιστευτή από τα ΜΜΕ, που προτίμησαν να αποδώσουν την επιδρομή είτε σε «πράκτορες του Μπερίσα» είτε στην περίφημη «αλβανική μαφία». Στην ίδια την Αλβανία, το γεγονός έδωσε λαβή για ένα πογκρόμ διώξεων κατά της εκεί ελληνικής μειονότητας από τις αλβανικές υπηρεσίες ασφαλείας, με αποκορύφωμα τη δίκη 5 στελεχών της «Ομόνοιας» στο Αργυρόκαστρο.

    Η δίκη αυτή μόλις είχε τελειώσει όταν, στις 6 Οκτωβρίου 1994, το ΜΑΒΗ έστειλε στην «Ε» τα πειστήρια της ευθύνης του: μια αναλυτική προκήρυξη με την περιγραφή της επιχείρησης και μια φωτογραφία (με το λάβαρο της οργάνωσης και τα «απαλλοτριωμένα» από την Επισκοπή όπλα).

    Η αντιγραφή της αντίστοιχης μεθοδολογίας της 17Ν, ύστερα από τις «απαλλοτριώσεις» του Συκουρίου και του Πολεμικού Μουσείου, ήταν κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανής.

    … η εξάρθρωσή του…

    Η τρίτη -και μοιραία για το ΜΑΒΗ- κίνηση σημειώθηκε στις 19 Μαρτίου 1995. Νυχτερινό μπλόκο της ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποίησε έρευνα σε δυο οχήματα, ένα ΙΧ κι ένα φορτηγό, που κινούνταν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, για να βρει -και να κατασχέσει- ένα πραγματικό οπλοστάσιο: 6 καλάσνικοφ με 878 σφαίρες, 2 πιστόλια «τοκάρεφ» με 42 σφαίρες, 1 φορητό ασύρματο, 1 ξιφολόγχη, δίκοπο μαχαίρι, κιάλια, στρατιωτικές στολές και μάλλινες κουκούλες. Οι 7 επιβάτες των δύο οχημάτων (ανάμεσά τους ο έφεδρος αξιωματικός Γ. Αναστασούλης κι ο πρώην αστυνομικός Απ. Καρβελάς) συνελήφθησαν. Είχαν φύγει από την Αθήνα στις 17.3 και διανυκτέρευσαν σε ξενοδοχείο του Αγρινίου. Στο ίδιο ξενοδοχείο είχαν μείνει, στις 8 Απρίλίου 1994, ο Γ. Αναστασούλης και άλλα άγνωστα άτομα.

    Τις επόμενες μέρες ακολούθησαν νέες αποκαλύψεις. Ύστερα από «ανώνυμα τηλεφωνήματα» στον ΑΝΤ-1 και την Αντιτρομοκρατική, βρέθηκαν άλλα 7 καλάσνικοφ – το ένα στην Καισαριανή, τα υπόλοιπα 6 σ’ ένα κιβώτιο, θαμμένο πριν από ένα χρόνο σε κτήμα της Παλλήνης από τον Αγγελο Κοκαβέση (με τη βοήθεια, όπως ο ίδιος κατέθεσε, του Αναστασούλη). Το σημαντικότερο ήταν, ωστόσο, ότι η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών της ΕΛ.ΑΣ. «ταυτοποίησε» 8 από τα κατασχεθέντα καλάσνικοφ και τοκάρεφ με συγκεκριμένα όπλα της φωτογραφίας που το ΜΑΒΗ είχε στείλει στην «Ε».

    Επρόκειτο για μια καραμπινάτη υπόθεση τρομοκρατίας. Τον ορισμό αυτό δέχονται, εκ των υστέρων, και τα στελέχη των διωκτικών αρχών με άμεση γνώση της υπόθεσης. Η Μαίρη Μπόση, σύμβουλος του τότε υπουργού Δημ. Τάξης Στέλιου Παπαθεμελή, είναι λ.χ. κατηγορηματική: «Στο θέμα της ακροδεξιάς τρομοκρατίας, ο τόπος έχει γνωρίσει στο παρελθόν αρκετά δείγματα της δράσης τους. Τελευταία εμφάνιση του είδους έγινε με την οργάνωση ΜΑΒΗ στα γεγονότα της Επισκοπής (4 χιλιόμετρα από τα σύνορα σε αλβανικό έδαφος στις 10-4-1994), όπου δολοφόνησαν 2 Αλβανούς στρατιωτικούς και τραυμάτισαν αρκετούς στρατιώτες. Μέλη της οργάνωσης συνελήφθησαν στο Δελβινάκι της Ηπείρου (19-3-1995), ενώ ετοίμαζαν επιδρομή στο αλβανικό έδαφος» («Ελλάδα και τρομοκρατία», Αθήνα 1996, σ. 222).

    Αλλά κι ο διοικητής της Αντιτρομοκρατικής εκείνα τα χρόνια, Ιωάννης Παπαδάκης, μιλώντας στην εκπομπή του Πάνου Παναγιωτόπουλου για την τρομοκρατία (Alter-5 4.11.99), θα χρησιμοποιήσει τη «διάλυση» του ΜΑΒΗ από την υπηρεσία του (με «υπεύθυνο» τρόπο που «διαφύλασσε τα εθνικά συμφέροντα») ως το κατεξοχήν παράδειγμα επιτυχούς αντιτρομοκρατικής δράσης της περιόδου (βλ. αναλυτικά, «Ιός» 11.12.99). Οσο για την «υπευθυνότητα» στη διαχείριση της υπόθεσης, αυτή κατά πάσα πιθανότητα αφορά το τελικό δικαστικό «ξεφούσκωμά» της -και την τελική καταδίκη των 7 συλληφθέντων ως απλών …λαθρεμπόρων όπλων, σε μόλις 3-4,5 χρόνια με αναστολή (20.2.97), που το εφετείο έσπευσε να μειώσει σε 18-20 μήνες (19.5.99).

    …και το «Ελληνικό Μέτωπο»

    Κάπου εδώ, παρεμβάλλεται στην υπόθεσή μας το «Ελληνικό Μέτωπο» – και ο κ. Βορίδης προσωπικά. Βασικό άλλοθι της ηγετικής μορφής των συλληφθέντων, του έφεδρου αξιωματικού Γιώργου Αναστασούλη, ήταν η συμμετοχή του στο ιδρυτικό συνέδριο του «Ελληνικού Μετώπου», το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το ίδιο ακριβώς διήμερο με την τρομοκρατική ενέργεια του ΜΑΒΗ στην Επισκοπή!

    Σύμφωνα με το εκτενέστατο πόρισμα του αντεισαγγελέα Ελευθερίου Πατσή, που εισηγήθηκε τη μετατροπή των κατηγοριών από τρομοκρατική δράση σε λαθρεμπόριο όπλων (7.3.96), ο Αναστασούλης τη νύχτα της 8ης Απριλίου 1994 είχε διανυκτερεύσει, μαζί με 4 άλλα άτομα, στο ίδιο ξενοδοχείο του Αγρινίου όπου έμειναν ένα χρόνο αργότερα και οι «7», καθ’ οδόν προς τη σύλληψή τους στο Δελβινάκι (σ.133). Ο ίδιος δήλωσε ότι συγκάτοικοί του το 1994 ήταν κάποια ανώνυμη «νεαρά» Βορειοηπειρώτισσα, «διαμένουσα εις Αγρίνιον και μετ’ αυτού συναισθηματικώς συνδεομένη», της οποίας την ταυτότητα αρνείται ν’ αποκαλύψει, μαζί με «τρεις εξαδέλφους αυτής, μη ανευρεθέντας» από τις διωκτικές αρχές (σ.157-8).

    Το επόμενο απόγευμα, όμως, ο ίδιος Αναστασούλης βρίσκεται στην Αθήνα, για να παρακολουθήσει («μετά της γνωστής του» Ελισάβετ Αμπατιέλου) «το συνέδριον του σωματείου ‘Ελληνικόν Μέτωπον'» μέχρι τις 10-10.30 μ.μ. το βράδυ. Τουλάχιστον αυτό βεβαιώνουν η Αμπατιέλου και το στέλεχος του «Μετώπου» Γιώργος Μαρτίνος (σ.152). Την επομένη το πρωί επιστρέφει ξανά στο συνέδριο -όπως καταθέτουν η μητέρα του, η νονά του, μια γειτόνισσα και ο ίδιος ο Βορίδης, «μετά του οποίου αντήλλαξε χαιρετισμόν την 10π.μ. ώραν της δευτέρας ημερησίας συνεδριάσεως» (σ.153).

    Οι μαρτυρίες αυτές θεωρούνται από τον αντεισαγγελέα επαρκείς ενδείξεις ότι ο Αναστασούλης (στο ΙΧ του οποίου θα βρεθούν αργότερα τα όπλα του ΜΑΒΗ) «δεν αποκλείεται» να επανήλθε στην Αθήνα στις 9 Απριλίου -«με συνέπειαν, να είναι λογικώς αδύνατη η παρουσία του εις το φονικόν επεισόδιον της Επισκοπής». Ο ισχυρισμός περί «αγνώστου νεαράς», ξαδερφιών της κ.λπ. θεωρήθηκε ωστόσο ψευδής, με σκοπό την απόκρυψη της προμήθειας των εν λόγω όπλων (σ.158-9).

    Φυσικά, δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι ακριβώς έκανε καθένας εκείνο το βράδυ. Σε τελική ανάλυση, είναι άλλωστε αδιάφορο – αφού η δικαστική εκκαθάριση της υπόθεσης έχει ολοκληρωθεί, με τον «υπεύθυνο» τρόπο που ολοκληρώθηκε. Αυτό που παραμένει ενδιαφέρον, είναι οι πολιτικές διαστάσεις του θέματος: η επίσημα διαπιστωμένη διαπλοκή ανάμεσα στο «Ελληνικό Μέτωπο» και τους συλληφθέντες με τα όπλα μιας τρομοκρατικής οργάνωσης ανά χείρας.

    Κι αυτή τη διαπλοκή, κανένας από τους παραθυρόβιους συνομιλητές του κ. Βορίδη δεν βρέθηκε να του (και να μας) τη θυμίσει…

    Πηγή : «Ιος» Ελευθεροτυπία, 5/10/2002 : -► εδώ

  2. Τα συνέδρια του Μάκη Βορίδη
    ———————————————
    Από τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον Λεπέν στον Αντώνη Σαμαρά μέσω… Καρατζαφέρη

    Του Δημήτρη Ψαρρά

    Γιατί παραξενεύτηκαν τόσοι πολλοί που τα είπε «τσεκουράτα» ο Μάκης Βορίδης από το βήμα του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας; Τι να κάνει ο άνθρωπος; Το προηγούμενο συνέδριο μεγάλου ευρωπαϊκού κόμματος στο οποίο είχε λάβει μέρος ήταν το συνέδριο του γαλλικού Εθνικού Μετώπου (Front National). Πριν από δέκα ακριβώς χρόνια, τον Απρίλιο του 2003, ο Βορίδης είχε κληθεί από τον ίδιο τον Λεπέν για να μετάσχει επικεφαλής αντιπροσωπείας του δικού του Ελληνικού Μετώπου στο 12ο Συνέδριο του Εθνικού Μετώπου στη Νίκαια.

    Αλλά και τα μικρότερα συνέδρια που τίμησε με την παρουσία του ο Μάκης Βορίδης κινούνται στον ίδιο ιδεολογικοπολιτικό άξονα. Πριν από τέσσερα χρόνια, ενώ ήδη είχε προσχωρήσει στο ΛΑΟΣ, ο Βορίδης μετείχε στο ιδρυτικό συνέδριο του Κόμματος της Γαλλίας (Parti de la France) του Καρλ Λανγκ, πρώην υπαρχηγού του Λεπέν, ο οποίος αποσχίστηκε από το Εθνικό Μέτωπο, διαφωνώντας με την επιλογή της Μαρίν Λεπέν ως διαδόχου του πατέρα της.

    Μέχρι σήμερα, ο Βορίδης διατηρεί στενές προσωπικές σχέσεις με τα δύο ηγετικά στελέχη της γαλλικής Ακροδεξιάς. Κουμπάρος στον γάμο του το 2005 ήταν ο Καρλ Λανγκ, αντιπρόεδρος ακόμα τότε του Εθνικού Μετώπου, ενώ παρών ήταν και ο ίδιος ο Λεπέν.

    Δεν είναι ανάγκη, δηλαδή, να καταφεύγει κανείς στις νεανικές επιδόσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Νέας Δημοκρατίας, ούτε να θυμίζει ότι το 1985 τον διόρισε αρχηγό της Νεολαίας του κόμματός του, της ΕΠΕΝ, ο ίδιος ο ισοβίτης δικτάτορας Παπαδόπουλος, στη θέση που κατείχε πρώτος ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος της Χρυσής Αυγής. Δεν χρειάζεται καν η πασίγνωστη φωτογραφία του Τάσου Κωστόπουλου που τον δείχνει με το αυτοσχέδιο τσεκούρι να περιπολεί στην οδό Ακαδημίας (12.5.1985).

    Ο Βορίδης διατηρεί τις ίδιες απόψεις. Από το 1990 που αποχώρησε από την αρχηγία της νεολαίας ΕΠΕΝ ανέλαβε να εκπροσωπεί τον Λεπέν στην Ελλάδα. Το 1994 πρωτοστάτησε με τη συνένωση πολλών ακροδεξιών οργανώσεων στη δημιουργία ενός λεπενικού ελληνικού κόμματος, το οποίο ονομάστηκε Ελληνικό Μέτωπο για να θυμίζει το πρότυπό του. Η θυγατρική σχέση επισφραγίστηκε με συχνές προσκλήσεις των στελεχών του Εθνικού Μετώπου στην Ελλάδα και αντιγραφή του προγράμματός του. Αλλά και μετά την είσοδο του Βορίδη στο κόμμα Καρατζαφέρη, το 2005, η ομάδα του Ελληνικού Μετώπου παρέμεινε συμπαγής, εκδίδει ακόμα και σήμερα τη δική της διαδικτυακή εφημερίδα (e-grammes) και πρωτοστατεί σε κινητοποιήσεις κατά μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας με πρόσχημα την πάταξη του παρεμπορίου.

    Βόλεψε τους δικούς του

    Ουδέποτε διέρρηξε τις σχέσεις του μ’ αυτούς τους παλιούς του συντρόφους ο κ. Βορίδης. Μόλις ανέλαβε υπουργείο στην τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου, τον Νοέμβριο του 2011, αμέσως τοποθέτησε σε θέσεις-κλειδιά στο υπουργείο του όλα τα στελέχη του Ελληνικού Μετώπου. Ο Χρήστος Χαρίτος ανέλαβε το γραφείο Τύπου, ο Θεοδόσης Αθανασάς έγινε διευθυντής στο πολιτικό γραφείο του υπουργού, ενώ διορίστηκαν και οι Σπύρος Βάιλας, Φαίδων Δημόπουλος, Γιάννης Ζωγράφος κ.ά. Η υπόθεση έφτασε και στη Βουλή με ερώτηση του Δημήτρη Παπαδημούλη, αλλά οι ερωτώμενοι υπουργοί Παντελής Καψής και Τάσος Γιαννίτσης δήλωσαν αναρμόδιοι.

    Η αποχώρηση Βορίδη από το ΛΑΟΣ και η προσχώρηση στη Νέα Δημοκρατία προκάλεσε κρίση στην ομάδα αυτή των στελεχών, με την πλειοψηφία τους να παραμένει στο ΛΑΟΣ, αλλά υπό την αίρεση να ξανασυγκροτηθούν ως ομάδα έξω απ’ αυτό. Στην ουσία, αυτή η ομάδα παραμένει ως μετέωρη τρίτη δύναμη (ανάμεσα στο ΛΑΟΣ και τη Χρυσή Αυγή), ενώ διατηρεί σχέσεις και με την ομάδα του Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, πρώην υπαρχηγού της Χρυσής Αυγής και εκδότη του «Ελεύθερου Κόσμου».

    Ο κ. Βορίδης δεν κρύβει λοιπόν τις απόψεις του. Και δεν τις κρύβει επειδή δεν φαίνεται να τις αλλάζει. Η όψιμη ανακάλυψη από ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ του ακροδεξιού του παρελθόντος είναι δηλαδή παραπλανητική. Γιατί αν κάποιος ευθύνεται για την απόκρυψη αυτού του παρελθόντος είναι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ που δέχτηκε ασμένως την υπουργοποίησή του (όπως και του Αδωνη Γεωργιάδη) χωρίς να είναι απαραίτητη η συμμετοχή του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Και είναι ο ίδιος ο σημερινός αρχηγός του ΠΑΣΟΚ εκείνος που έσπευδε να δώσει τα εύσημα στον Γιώργο Καρατζαφέρη και το κόμμα του, συσκοτίζοντας αυτό ακριβώς το παρελθόν. «Η στάση του ΛΑΟΣ», έλεγε ο κ. Βενιζέλος στις 19.10.2010, «είναι ιδιαίτερα υπεύθυνη στα θέματα της εθνικής άμυνας και των εξοπλιστικών προγραμμάτων, με στόχο πάντα την προάσπιση της διαφάνειας και του δημοσίου συμφέροντος».

    Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Βορίδης κάπου διαφέρει από τους γνωστότερους ομοϊδεάτες του στην ευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Ενώ οι περισσότεροι από εκείνους εμφανίζουν ένα φιλολαϊκό προσωπείο που θυμίζει τις παραδοχές της λαϊκής Δεξιάς, ο Βορίδης είναι σκληρός νεοφιλελεύθερος. Ταιριάζει λοιπόν γάντι στη σημερινή κυβέρνηση. Μισό χρόνο προτού αναλάβει υπουργικά καθήκοντα στην κυβέρνηση Παπαδήμου, υποστήριζε τη δραστική μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, την κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο, την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, την αναθεώρηση του άρθρου για την προστασία του περιβάλλοντος, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, την αυστηροποίηση στο πειθαρχικό δίκαιο για τους δημόσιους υπαλλήλους και τις απολύσεις των «πλεοναζόντων» (εφημ. «Εν Πειραιεί», 17.5.2011).

    Δημοσιονομική πειθαρχία

    Και λίγο πριν μεταπηδήσει από το ΛΑΟΣ στη Νέα Δημοκρατία, απαντώντας σε ερώτηση για το σε ποιον ξένο πολιτικό αισθάνεται «ιδεολογικά κοντά», δεν δίσταζε να δηλώνει ότι «η ιδέα της δημοσιονομικής πειθαρχίας, την οποία υπερασπίζεται η Ανγκελα Μέρκελ είναι μία πολύ φιλική και κατανοητή σε εμένα ιδέα» (ιστοσελίδα «Ελληνικές Γραμμές», 20.1.2012).

    Με αυτές τις απόψεις και τις δηλώσεις έχει δηλαδή δίκιο ο κ. Βορίδης να παραπονείται που δεν συμπεριλήφθηκε στον ανασχηματισμό. Ας όψεται ο φθόνος του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.

    Πηγή «Εφημερίδα των Συντακτών» -► εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s