Εικόνα

27 Νοεμβρίου 2014. ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Όλοι στους δρόμους

APERGEIA-27-NOE-2014-COPY

Συνέχεια

Advertisements

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου σύμφωνα με το πόρισμα Τσεβά

Επειδή μερικά φασιστάκια ακόμη και μετά από 41 χρόνια λένε ότι δεν υπήρξαν νεκροί :

Το πόρισμα Τσεβά είναι καταπέλτης….


victims-politexneio

….

α) Επισήμως ανακοινωθέντες νεκροί είναι οι ακόλουθοι:

1. Διομήδης Ιωάννου Κομνηνός, ετών 17, μαθητής. Εφονεύθη έξωθι του Πολυτεχνείου περί ώρα 22.15′ της 16.11.73. Βασίμως πιθανολογείται ότι δράστης του φόνου τούτου είναι ο προεκτεθείς Συνταγματάρχης.
2. Βασίλειος Παναγιώτου Φαμέλλος, ετών 26. Εφονεύθη εγγύς του υπουργείου Δημοσίας Τάξεως περί ώρα 22.30′ της 16.11.73, βληθείς προφανώς υπό τίνος των εκ του υπουργείου πυροβολούντων.
3. Toril Engelend, σπουδάστρια, Νορβηγίς. Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώρα 23.30′της 16.11.1973 παρ’ αγνώστου δράστου.
4. Γεώργιος Ανδρέου Σαμούρης, σπουδαστής, ετών 22. Εφονεύθη υπ’ αγνώστου εις άγνωστον σημείον εξ επαφής περί το μεσονύκτιον της 16.11.1973 και το πτώμα του μετεφέρθη και απερρίφθη εις την διασταύρωσιν των οδών Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων (Κατάθεσις υπ’ αριθμ. 137).
5. Αλέξανδρος Ευστρατίου Σπαρτίδης, ετών 16, μαθητής. Εφονεύθη επί της οδού Κότσικα (παρόδου Πατησίων) την 10.20 ώραν της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ.
6. Μάρκος Δημητρίου Καραμάνης, ετών 23. Εφονεύθη ευρισκόμενος εις την επί της οδού Πατησίων και Αιγύπτου 1 πολυκατοικίαν την 10.30 ώραν της 17.11.1973, βληθείς ομοίως υπό στρατιωτών εκ του κτιρίου του ΟΤΕ.
7. Βασίλειος Καράκας, Τούρκος υπήκοος, ετών 43. Εφονεύθη εις την πλατείαν Αιγύπτου περί ώραν 13.00′ της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.
8. Δημήτριος Θεοφ. Θεοδώρας, ετών 6. Εφονεύθη επί της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας Ζωγράφου περί ώραν 13.30 της 17.11.1973, βληθείς υπό στρατιώτου ευρισκομένου έμπροσθεν του Ναού του Αγίου Θεράποντος.
9. Βασιλική Φωτίου Μπεκιάρη, ετών 17. Εφονεύθη ευρισκομένη εις την ταράτσα της επί της οδού Μεταγένους 8 – Νέος Κόσμος οικίας της περί ώρα 12.30′ της 17.11.1973, δεχθείσα εις την κεφαλήν της βλήμα αδέσποτον άρματος.
10. Γεώργιος Αλεξάνδρου Γεριτσίδης, ετών 48, εφοριακός υπάλληλος. Εφονεύθη ευρισκόμενος εν Ν. Λιοσίοις προς εκτέλεσιν υπηρεσίας περί ώραν 12.15′ της 17.11.1973 δεχθείς ομοίως βλήμα αδέσποτον άρματος μάχης εις την κεφαλήν.
11. Νικόλαος Πέτρου Μαρκουλής, ετών 25. Εφονεύθη παρά την πλατείαν Βάθης περί ώραν 11.00′της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος μάχης.
12. Στυλιανός Αγαμ. Καραγεώργης, ετών 19, εργάτης. Ετραυματίσθη θανασίμως επί της οδού Πατησίων, έμπροσθεν του κινηματογράφου ΕΛΛΗΝΙΣ, περί ώρα 10.00′της 17.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσεν εις το ΚΑΤ την 30.11.1973.
13. Ανδρέας Στεργίου Κουμπος, ετών 63. Ετραυματίσθη σοβαρώς διερχόμενος την οδό Καποδιστρίου περί ώρα 14.00′ της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου άρματος και απεβίωσε την 30.1.1974.
14. Μιχαήλ Δημήτριου Μυρογιάννης, ετών 20. Εφονεύθη εις την διασταύρωσιν των οδών Πατησίων και Στουρνάρα περί ώραν 13.30′ της 18.11.73, βληθείς δια περιστρόφου εις την κεφαλήν και
15. Κυριάκος Δημητρίου Παντελάκης, ετών 45, δικηγόρος. Ετραυματίσθη σοβαρώς επί της οδού Γλάδστωνος περί ώραν 12.40′ της 18.11.1973, βληθείς εκ διερχομένου επί της οδού Πατησίων άρματος και απεβίωσεν την 18.12.1973.

Συνέχεια

17 Νοέμβρη. Μια ακόμη στοιχειωμένη μέρα…

 

Αυτό το εικοσάλεπτο video έγινε πέρυσι (2013) από το blog kanali για τη μνήμη των 40 χρόνων από την εξέγερση και καταστολή της εξέγερσης της 17 Νοέμβρη του 1973.

Περιέχει ένα πολύ πλούσιο υλικό αποτελούμενο από κινηματογραφικές σκηνές, πάμπολλες φωτογραφίες, μουσικές και ηχητικά ντοκουμέντα.
Οι εικόνες μας μεταφέρουν στο εθνικοπατριωτικό κλίμα της δικτατορίας με τους χουντικούς, στην κατάληψη της Νομικής, στις οδομαχίες διαδηλωτών αστυνομίας, στην κατάληψη του Πολυτεχνείου με την τριήμερη πανελλήνια εξέγερση, στην στρατιωτική καταστολή της , αλλά και μετά όπου η χούντα έχει κερδίσει μεν στα όπλα αλλά έχει χάσει πολιτικά.
Όλα αυτά περνάνε μπροστά από τα μάτια μας με απόηχο τη  μουσική του παγκόσμιου και ελληνικού αντιπολεμικού και αντιφασιστικού κινήματος διαμαρτυρίας. Οι ήχοι από τις τρεις μέρες της εξέγερσης αλλά και από την καταστολή της, είναι επιβλητικοί.

Διάρκεια 20′:52″

 

 

 

Δες επίσης
Πολυτεχνείο 1973. Μια μαρτυρία ενός μαθητή… -► εδώ

 

Κοινωνικός μετασχηματισμός στα Ιόνια νησιά από 15ο έως τον 19ο αιώνα


Δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία με τίτλο «Η ανάπτυξη των κοινωνικών αγώνων τσα Ιόνια νησιά»

Ιστορικά σελ 41
3 Αυγούστου 2014

20052010-ΕΠΕΤΕΙΟΣ_ΕΝΩΣΗΣ-3[1]



Ο λαός των νησιών του Ιονίου βίωσε  μια απάνθρωπη σκλαβιά κατά την βενετσιάνικη κατοχή (1484-1797), διαφορετική από εκείνη που ζούσαν οι χριστιανικοί πληθυσμοί στη στεριά κάτω από τους «αλλόθρησκους» και «απολίτιστους» Οθωμανούς.

Η απάνθρωπη οικονομική εκμετάλλευση ως  αποτέλεσμα τυραννικής καταπίεσης που με την μορφή της βαριάς φορολογίας, της υποχρεωτικής στράτευσης, της επάνδρωσης πολεμικών πλοίων αλλά και της μορφής διοίκησης που επέτρεπε στην κλειστή τάξη των αρχόντων το δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις.

Τα ονόματα των αρχόντων, γραμμένα σε τοπικές libro d’oro, εξασφάλιζαν τα προνόμια. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν ξενόφερτοι τυχοδιώκτες που συνήθως βοήθησαν πολεμώντας για την Βενετία.

 

Συνέχεια

Ο Σοσιαλιμπεριαλισμός και η Ελλάδα

 

«Δηλώνω ξεκάθαρα ότι ενδιαφερόμαστε πολύ για την εξέλιξη των γεγονότων στην περιοχή αυτή του κόσμου» -Λ. Μπρέζνιεφ για την Ελλάδα

Μια ανάλυση για τις σχέσεις Ελλάδας-Σοβιετικής Ένωσης την δεκαετία του 1970 και στο που στόχευε το πρόγραμμα του ΚΚΕ.


EJOFYLO-SOSIALIMPERIALISMOS

Συζητώντας για τη σχέση εθνικού-διεθνικού

 

tromaktiko[1]

 

 

 

 

 

 

 

 

του Γιώργου Αλεξάτου
από την εφημερίδα «Εποχή»  Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Η συζήτηση, ούτως ή άλλως, έχει ανοίξει και μάλιστα –για πρώτη φορά μετά τη δεκαετία του 1940- ως ανάγκη αποσαφήνισης θέσεων ενόψει του ενδεχομένου να αναλάβει η Αριστερά την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας. Άρα, έχει πάψει να είναι αφηρημένα θεωρητική και αφορά άμεσα σε συγκεκριμένο πολιτικό διακύβευμα. Κατά συνέπεια, σ’ αυτήν εμπλέκεται όλο και περισσότερος κόσμος μέσα στην Αριστερά, ενώ τελευταία αυξάνονται και εκείνοι που σπεύδουν να αναλάβουν τον ρόλο του συμβούλου. Προερχόμενοι από άλλους ιδεολογικο-πολιτικούς χώρους, φαίνεται πως αισθάνονται έντονη την ανάγκη να μας βοηθήσουν να μη χάσουμε τον δρόμο. Και ενίοτε, πολλοί απ’ αυτούς παραξενεύονται όταν τους ρωτάμε «προς τα πού;»…
Είναι ακριβώς αυτό το ερώτημα που τίθεται συγκεκριμένα, αφορώντας στο σύνολο των ζητημάτων τα οποία η Αριστερά καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα. Από τη σκοπιά, πλέον, της πολιτικής δύναμης που ίσως και πολύ σύντομα ενδέχεται να επιφορτιστεί με την υποχρέωση να δώσει έμπρακτες πολιτικές απαντήσεις, οι οποίες να ανταποκρίνονται και στην προοπτική του κοινωνικού μετασχηματισμού που επιμένει να ευαγγελίζεται και στη διατήρηση της συνοχής του ιστορικού συνασπισμού πολιτικο-κοινωνικών δυνάμεων τον οποίο επιδιώκει να εκφράσει. Είναι η σκοπιά αυτή που καθορίζει τους όρους της συζήτησης, επεκτείνοντάς την πολύ έξω από το στενό πλαίσιο του μικρόκοσμου όσων έχουμε θεωρητικές ανησυχίες.

Συνέχεια

Για τις συμμαχίες. Συνέντευξη Φλωράκη στην «Ε» το 1977

Αν ο Γιώργης Σιάντος δεν ήταν χαφιές…
αν ο Νίκος Ζαχαριάδης δεν ήταν προδότης…
αν οι Θανάσης Χατζής και Μήτσος Παρτσαλίδης δεν ήταν εχθροί του λαού…
αν ο Μάρκος Βαφειάδης και ο Γούσιας δεν ήταν τρελοί προδότες και όργανα του εχθρού…
αν ο Βελουχιώτη δεν ήταν τυχοδιωκτικό και ύποπτο στοιχείο…
αν ο Νίκος Πλουμπίδης δεν ήταν χαφιές…
αν ο Φλωράκης δεν ήταν οπορτουνιστής…
εεε λογικά και διαλεκτικά…
μπορεί και σήμερα ΟΛΑ όσα λέει το ΚΚΕ, να είναι τελείως λάθος…
ΜΑ ΟΛΑ!!!!

κλικ για μεγέθυνση
Florakis
Συνέντευξη Φλωράκη στην Ελευθεροτυπία 1977
Σελίδα 4

«Κοινό αίτημα για μια άλλη πολιτική»
και το επόμενο
«Το ΚΚΕ έτοιμο να συνεργαστεί«

 

Συνέχεια

Μονταζιέρες του facebook

 

Ο Αντώνης Νταβανέλος είπε :
«Είναι δημόσια γνωστό με ποιες θέσεις παλεύει και τι πρόγραμμα έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι καλαμπούρι να βάζετε θέμα, για σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την τρομοκρατία…» και αναφέρθηκε στην παράδοση του μαρξισμού που από το 1850 έχει λήξει αυτά τα ζητήματα, κρίνοντας ότι είναι απολύτως λάθος να επιστρατεύονται τα όπλα για την μετεξέλιξη της κοινωνίας.

 

Ιδού και η απόδειξη

Έκπληκτος διαβάζω στο facebook

Εκτωρ Φιορέντε
Αντ. ΝΤΑΒΑΝΕΛΟΣ: «Η παράδοση του μαρξισμού από το 1850 έχει λήξει αυτά τα ζητήματα, κρίνοντας ότι είναι απολύτως λάθος να επιστρατεύονται τα όπλα για την μετεξέλιξη της κοινωνίας».
ΤΙ ΛΕΣ ΩΡΕ ΝΤΑΒΑΝΕΛΕ;;;; ΑΠΟ ΤΟ 1850, Ε; ΚΑΙ Η ΟΚΤΩΒΡΙΑΝΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;, Η ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;, Η ΚΟΥΒΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;, Ο ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ;, Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ;;;;;; ΡΕ ΝΤΑΒΑΝΕΛΕ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΚΟΜΜΑ ΕΙΣΑΙ. ΜΑΛΛΟΝ ΣΤΟ «Κ»ΚΕ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ! Ή ΕΙΣΑΙ;;;;

και εκεί παρεμβαίνω και εξηγώ στον άνθρωπο ότι μάλλον δεν κατάλαβε καλά και ότι ο Αντώνης Νταβανέλος ΔΕΝ είπε ότι είναι λάθος να επιστρατεύονται τα όπλα σε μια επανάσταση, παρά είπε ότι ο επαναστατικός μαρξισμός είναι ενάντια στην ΑΤΟΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ από το 1850.

 

Συνέχεια

Η Ρόζα Λούξεμπουργκ για το ζήτημα των εθνοτήτων, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και το Ουκρανικό ζήτημα.


Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε η Ρόζα Λούξεμπουργκ το 1918 ενώ ήταν φυλακή.

 

lux[1]

«Οι Μπολσεβίκοι είναι, εν μέρει, υπεύθυνοι, για το γεγονός ότι η στρατιωτική ήττα, μετασχηματίστηκε, σε κατάρρευση και διάσπαση της Ρωσίας. Επιπλέον, οι ίδιοι οι μπολσεβίκοι όξυναν, σε μεγάλο βαθμό, τις αντικειμενικές δυσκολίες αυτής της κατάστασης, με ένα σύνθημα, το οποίο τοποθέτησαν, στο προσκήνιο της πολιτικής τους: Το επιλεγόμενο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών – ή κάτι που, ουσιαστικά, ενυπήρχε, σε αυτό το σύνθημα – την διάσπαση της Ρωσίας.

 

Συνέχεια

Συνάντησα τον Θρύλο των Εξαρχείων

FELEKIS-6_vice_670[1]

Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Κατσής


Συνέχεια

Το πολιτικό πρόγραμμα του ΕΑΜ (23/7/1945)

haraktiko_eam_151111

Το Πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας

Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο στάθηκε η μεγαλύτερη εποποιία στην ιστορία του Έθνους. Κανένα άλλο κίνημα δεν συνεπήρε τόσο πλατιά και δεν συγκλόνισε τόσο βαθιά το Λαό. Ο λόγος είναι ότι το εαμικό κίνημα ενσάρκωσε τη φλογερή αγάπη για την εθνική λευτεριά μαζί με τη λαχτάρα ν’ αλλάξει πορεία η ιστορία του νεοελληνικού Έθνους. Συνδύασε το διώξιμο του ξένου κατακτητή από την πατρική γη με την εσωτερική δημοκρα­τική αναγέννηση.

Το Έθνος μεγαλούργησε στα χρόνια της σκλαβιάς, γιατί πήρε το ίδιο στα χέρια του την υπόθεση της Ελληνικής Πατρίδας, παραμερίζοντας, εξουδετερώνοντας και καταπολεμώντας τη χούφτα των μεγιστάνων του πλούτου και της μαύρης αγοράς. Εκείνους που, ξεπουλώντας τον τόπο στους ξένους, μονοπώλησαν την οικονομική ζωή και καταδίκασαν το Λαό στην εξαθλίωση και την καθυστέρηση. Που, συγκεντρωμένοι γύρω από τη μοναρχία, στήριξαν τη μισητή 4η Αυγούστου. Συνεργάστηκαν στα χρόνια της κατοχής με τους φασίστες επιδρομείς Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγα­ρους. Αισχροκέρδησαν με την πείνα του Λαού και μάζεψαν καινούργια πλούτη, τη στιγμή που ο Λαός πουλούσε ό,τι είχε και δεν είχε. Που θέλουν τώρα με πραξικόπημα, με τη βία και νοθεία να ξαναφέρουν τη μοναρχία, να νομιμοποιήσουν την τρομοκρατία, να μονιμοποιήσουν τον εσωτερικό διχασμό, να ξαναζωντανέψουν την 4η Αυγούστου για να εξασφαλίσουνε για πάντα την κυριαρχία τους πάνω στον Ελληνικό Λαό.

Για ν’ ανασάνει, να ζήσει και να προκόψει η Ελλάδα, πρέπει από τον εθνικό οργανισμό να λείψει το καρκίνωμα που λέγεται μονοπωλιακή κυ­ριαρχία, οικονομική και πολιτική, της χούφτας αυτής των εκμεταλλευτών και παρασίτων. Πρέπει στην εξουσία να προωθηθεί ο Λαός. Πρέπει να νικήσει η ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Συνέχεια

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει τόσο μίσος για το Πολυτεχνείο;;;

.
.
[youtube http://youtu.be/bp6VASUs32Y]
.
.
Είμαι σίγουρος πως τούτες τις μέρες θα δείτε και θα διαβάσετε πολλές και καλές αναλύσεις κι αφιερώματα στη μνήμη της επετείου τού πολυτεχνείου 1973.
Δεν θέλω να προσθέσω κάτι σε αυτές. Θέλω να προσθέσω μια ιστορική παράμετρο που δυστυχώς συχνά αγνοείται και κατα την γνώμη μου είναι τόσο σημαντική όσο κι η θυσία.

Από τα τέλη του ’72 η χούντα δέχεται διπλωματικές πιέσεις για να προχωρήσει σε μια φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος. Φυσικά όχι από δημοκρατικό ενδιαφέρον, αλλά κυρίως για να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν την κοινή γνώμη των χωρών τους.

Την 1η Ιουνίου 73 ο Παπαδόπουλος καταργεί την Βασιλεία και αποφασίζει να «φιλελευθεροποιήσει» το δικτατορικό καθεστώς.

Μετά το δημοψήφισμα του 1973, στις 8 Οκτωβρίου 1973 , ο δικτάτορας, έδωσε εντολή σχηματισμού κυβερνήσεως στον Μαρκεζίνη, (ναι σωστά μάντεψες τον μπαμπάκα του Sir Markezinis. με σκοπό να διεξάγει βουλευτικές εκλογές . Φυσικά και δεν θα επρόκειτο για ελεύθερες εκλογές αλλά για παρωδία.

Δεν θα μακρηγορήσω. Η εξέγερση του πολυτεχνείου εξευτελίζει, γκρεμίζει ουσιαστικά αυτό το προσωπείο «εκδημοκρατισμού».
Καταρρίπτει το μοντέλο που εφαρμόστηκε στην Τουρκία μετά τον Εβρέν με μια καλυμμένη χούντα, λευκά κελιά, βασανιστήρια, λογοκρισία, παράνομη αριστερά.

Η εξέγερση του πολυτεχνείου ουσιαστικά σπρώχνει την ιστορία σε μια πραγματική μεταπολίτευση κι όχι σε δημοκρατία που θα αμνήστευε το πραξικόπημα και φυσικά θα κρατούσε την πραγματική εξουσία.

Η εξέγερση του πολυτεχνείου πέρα από τη θυσία, και πέρα από όσα λένε οι ανιστόρητοι βλάκες για τη γενιά του πολυτεχνείου βάζει τα θεμέλια για τη δημοκρατία. Κι όσοι δεν καταλαβαίνουν…

.
.
.
Κάντε κλικ  στην επόμενη εικόνα για  κατεβάσετε το ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΣΕΒΑ
nekroi+politexneioy[1]

17 Νοέμβρη 1973. Μια ακόμη στοιχειωμένη μέρα!!!

 

Τα κυρίαρχα συνθήματα και άρα αιτούμενα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν το «Ψωμί Παιδεία Ελευθερία»  το «Εθνική Ανεξαρτησία» και το «Λαϊκή Κυριαρχία».
Μετά 40 χρόνια …σκέψου γκίνια ε; (που λέει και ο Πουλικάκος)

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=xXccfpWK1Og]

 

 

Μια εξόρυξη που δεν θα γίνει ποτέ. Video Συναυλίας

 

 

sinavlia[1]


SOS ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Τραγουδάμε

  • ενάντια στη λεηλασία της φύσης
  • ενάντια στην ποινικοποίηση των κοινωνικών αγώνων
  • ενάντια στις “επενδύσεις” με κάθε κόστος

Τραγουδάμε

  • για την απελευθέρωση των άδικα προφυλακισμένων συναγωνιστών μας
  • για το δικαίωμα στη ζωή και για ένα καλύτερο μέλλον

Τραγουδάμε για μια εξόρυξη που δε θα γίνει ποτέ

Σάββατο 5 Οκτωβρίου, 19:00
πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά

 

ΟΛΑ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ – ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ

24230

Μόνο η πρώτη κατοικία και μόνο αυτή που ανήκει σε αδύναμους κοινωνικά, βάσει αυστηρότατων κριτηρίων και μόνο όσοι χρωστούν ως 20.000 ευρώ σε δάνεια και κάρτες δεν κινδυνεύουν πλέον από πλειστηριασμό σύμφωνα με το νέο σχέδιο που ετοιμάζεται να καταθέσει η κυβέρνηση στην τρόικα

Σύμφωνα με το Έθνος το σχέδιο είναι έτοιμο και ουσιαστικά ανοίγει το δρόμο για να βγουν στο σφυρί εξοχικά, δεύτερη κατοικία, εμπορικά και επαγγελματικά ακίνητα, ενώ στήνεται ένα πλέγμα προστασίας για το σπίτι των οικονομικά αδύναμων.

Πλέον καταργείται η διάταξη για προστασία όλων των ακινήτων με αξία ως 200.000 ευρώ, μειώνεται το όριο αντικειμενικής αξίας του προστευόμενου ακινήτου και ταυτόχρονα μπαίνει όριο εισοδήματος μέχρι τα 20.000 ευρώ.

Ουσιαστικά με το νέο σχέδιο για τους πλειστηριασμούς μέσα στον πρώτο μήνα από την εφαρμογή του βγαίνουν σε πλειστηριασμό περί τα 7.000 ακίνητα καθώς θα καταργηθεί η διάταξη για την προστασία όλων των ακινήτων αξίας ως 200.000 ευρώ.

Για την προστασία της κύριας και μοναδικής κατοικίας θα καθιερωθούν κριτήρια. Θα υπάρχει όπως όλα δείχνουν προστασία για τα ακίνητα ως 150.000 αντικειμενικής αξίας, ενώ θα προστατεύονται και όσοι έχουν χαμηλό εισόδημα. Θα μπει ένα πλαφός στις 7.000 ως 8.000 ευρώ το χρόνο για έναν άγαμο και στις 20.000 ευρώ το χρόνο για μια τετραμελή οικογένεια.

Θα παραμείνει το πλαφόν των 20.000 ευρώ στα χρέη σε καταναλωτικά δάνεια και κάρτες καθώς θεωρείται ότι για τα ποσά αυτά ο διακανονισμός είναι εύκολος, όμως δεν θα υπάρχει καμία προστασία για όσους έχουν χρέη μεγαλύτερα των 20.000 ευρώ.

Πηγή «Καρτέσιος»  -► εδώ

Επίσης  δες -► εδώ

 

Αυτά είναι τα δικαιώματά μας αν μας πιάσουν χωρίς εισιτήριο. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

Τι κάνουμε στην περίπτωση που μας πιάσει ο ελεγκτής στα Μ.Μ.Μ χωρίς εισιτήριο; 

1 Αν δεν θέλω να δώσω τα στοιχεία μου στους ελεγκτές, είναι νόμιμο δικαίωμα μου και…
δεν διαπράττω κανένα ποινικό αδίκημα

2. Οι ελεγκτές δεν έχουν δικαίωμα να με συλλάβουν.

3. Αν μου ζητήσει τα στοιχεία μου οποιοσδήποτε αστυνομικός (ακόμα και εκτός υπηρεσίας), τα δίνω γιατί είμαι υποχρεωμένος, προκειμένου να μην έχει δικαίωμα να με κρατήσει.

4.Δεν είμαι υποχρεωμένος να περιμένω την άφιξη της αστυνομίας…
5.Ζητάω από τον οδηγό ν’ ανοίξει την πόρτα στην επόμενη στάση κι από τους ελεγκτές να με αφήσουν να κατέβω και τους δηλώνω ρητά, ότι δεν θέλω να παραμείνω στο λεωφορείο.

6.Δεν πηγαίνω σε καμία περίπτωση, με την θέλησή μου, στο αστυνομικό τμήμα, μαζί με τους ελεγκτές, ούτε δέχομαι να με οδηγήσουν με το λεωφορείο, εκεί που θέλουν αυτοί.

7.Αν μου κλείσουν την πόρτα και μου περιορίσουν την έξοδο, καλώ αμέσως το 100, καταγγέλλοντας, ότι κρατούμαι παράνομα, χωρίς την θέληση μου και ζητάω την άμεση επέμβαση της αστυνομίας, γιατί διαπράττεται αυτόφωτο αδίκημα σε βάρος μου.

8.Ζητώ ονόματα και τηλέφωνα συνεπιβατών μου, για να έχω μάρτυρες.

9.Καλώ αμέσως στα τηλέφωνα των «ΕΠΙΒΑΤΩΝ» ζητώντας νομική βοήθεια και αλληλεγγύη.

10.Όταν έρθουν οι αστυνομικοί, απαιτώ να συλλάβουν αμέσως, τους ελεγκτές ή και τον οδηγό, γιατί με κράτησαν παράνομα και χωρίς την θέληση μου και ζητώ να κρατήσουν τα στοιχεία όλων των μαρτύρων συνεπιβατών μου.

11. Στην ερώτηση των αστυνομικών «αν θέλω να καταθέσω μήνυση», απαντώ, ότι δεν είμαι υποχρεωμένος να το κάνω, αντίθετα αυτοί, είναι υποχρεωμένοι να ενημερώσουν αμέσως τον Εισαγγελέα και να συντάξουν έκθεση σύλληψης και βεβαίωσης του αδικήματος, γιατί το αδίκημα της παράνομης κατακράτησης, είναι αυτόφωρο πλημμέλημα και διώκεται αυτεπάγγελτα, αλλιώς κάνουν παράβαση καθήκοντος.

12. Αν οι αστυνομικοί δεν ενεργούν τα νόμιμα, τους υπενθυμίζω ότι διαπράττουν παράβαση καθήκοντος, γι’ αυτό ζητάω τα στοιχεία τους, προκειμένου να τους αναφέρω.

13. Η πληρωμή ή μη του προστίμου, που θα επιβληθεί, αποτελεί προσωπική επιλογή του κάθε ατόμου.

Διαδώστε το για να μαθαίνουμε όλοι…..

 

 

Πηγή «Στην πυρά» -► εδώ

 

 

στη μνήμη του Θανάση Καναούτη

 

 

Σωτήρης Πέτρουλας (1943 – 1965) – 22 Ιούλη 1965

Εισαγωγή

01-petrou1

Γιατί, αλήθεια, τέτοια αδιαφορία, που να φτάνει στα όρια της περιφρόνησης της ιστορίας;
Γιατί να πηγαίνουν χαμένες τόσες θυσίες γενιών, χωρίς τη στοιχειώδη απονομή φόρου τιμής.

Πόσοι από εμάς άραγε γνωρίζουν ότι ο Σύλλογος Φοιτητών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ονομάζεται «Σωτήρης Πέτρουλας»;

Ποιος ήταν, όμως, τελικά ο Πέτρουλας και ποια η συνεισφορά του στο γράψιμο της ιστορίας;

Ερωτήματα, που για χρόνια ολόκληρα ουδείς σε αυτό το Πανεπιστήμιο αξιώθηκε να απαντήσει. Γεγονότα που τιμούν ανθρώπους και ιδανικά και κανείς δε βρέθηκε να μνημονεύσει. Μια λησμονιά χρόνων δε μπορεί παρά να σε αφυπνίσει. Ένα χρέος και μια υποχρέωση μαζί, που σε καλούν να ξυπνήσεις μνήμες, να προσφέρεις κι εσύ το δικό σου λιθαράκι στην αξία της θυσίας και του αγώνα.
Γιατί ο Πέτρουλας, αν και ήταν εικοσιτριών ετών φοιτητής, έγραψε ιστορία.

Την ιστορία μιας ολόκληρης γενιάς.

Την ιστορία της Δημοκρατίας.

Έστω και τώρα, 36 χρόνια μετά, ας διαβάσουμε δυνατά το συγκλονιστικό τότε… Ας μάθουμε το γιατί και το πως. Την αξία των ιδανικών και το κόστος της θυσίας. Την προσφορά του αγώνα και το κέρδος του αίματος, που σίγουρα έπιασε τόπο.

Αλλά γιατί άραγε να πληρώνουμε πάντα τους «φονιάδες» με νεανικό αίμα για να μας αφήνουν ήσυχους;

Σωτήρη Σ’ ευχαριστούμε…

 

Συνέχεια

Εικόνα

17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθηνών (videos – φωτογραφίες)

 
Το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, η μεγαλύτερη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης, υψώνει τη σημαία της ισότητας, σηκώνει το όπλο της αλληλεγγύης και καλεί για μαζικά, ηχηρά, δυνατά «όχι» στη ρατσιστική βία, «όχι» στην περιστολή των δικαιωμάτων Ελλήνων και Μεταναστών, «όχι» στην απαξίωση της κοινωνίας. Αντλεί τη δύναμη και την ελπίδα του από τους όλο και περισσότερους χώρους και ανθρώπους που αυτοργανώνονται και αντιστέκονται –πολλές φορές με τρόπους ιδιαίτερα αποτελεσματικούς και απολύτως φρέσκους. Απ’ τις εκατοντάδες δομές Αλληλεγγύης που ανθίζουν στις γειτονιές προσφέροντας τροφή, φάρμακα και ενισχυτική διδασκαλία σε όσους έχουν ανάγκη μέχρι τα αυτοδιαχειριστικά εργατικά/εργασιακά εγχειρήματα των τελευταίων χρόνων και από την πανσπερμία των αυτοργανωμένων Στεκιών των Συνοικιών μέχρι τις Λαϊκές Συνελεύσεις και τις Αντιφασιστικές Πρωτοβουλίες που στήνονται καθημερινά κατά τόπους απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα, είναι αμέτρητοι οι άνθρωποι εκείνοι που δείχνουν αποφασισμένοι να μη συναινέσουν παθητικά στην εδραίωση του τοπίου της μνημονιακής καταστροφής.

 

Φωτογραφίες από τη δεύτερη ημέρα 29.6.2013

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

 

Διονύσης Τσακνής

 

Δεύτερη ημέρα

«Πολιτική σταθερότητα»

 

 

dritsas_3_10

Η δύναμη του δικομματικού συστήματος που κυβερνά την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες δεν ήταν τόσο ή μόνο η ψηφοσυλλεκτική υπεροχή του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. έναντι της Αριστεράς και, φυσικά, ο ασφυκτικός έλεγχος του κράτους, όσο η δυνατότητα απρόσκοπτης εναλλαγής των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση χωρίς να αλλάζει τίποτα. Ή, καλύτερα, χωρίς να αλλάζει τίποτα στον κοινωνικό και πολιτικό συσχετισμό ισχύος. Γι’ αυτό και ο δικομματισμός αναδείχθηκε σε πολιτική, αλλά και πολιτειακή επιλογή του αστισμού. Γι’ αυτό τα δύο κόμματα θεωρήθηκαν, και όντως είναι, συστημικά.

 

Όμως, για την ηγεμονία δεν αρκεί μόνο η στήριξη από τους οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ισχυρούς. Απαιτείται, σε βαθμό μάλιστα απολύτως καθοριστικό, η λαϊκή συναίνεση, την οποία κανένα σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει επί μακρόν χωρίς να ικανοποιήσει κοινωνικά αιτήματα και χωρίς να καλύψει κοινωνικές ανάγκες.

 

Έτσι καλλιεργούνται και συγκροτούνται οι σχέσεις εκπροσώπησης, στο πεδίο ανάπτυξης των οποίων δοκιμάζεται και μετριέται η δημοκρατία, το βάθος της και η ποιότητά της. Είναι γι’ αυτό που ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός τις θεωρεί «βαρίδια» και όποιος αναφέρεται σε αυτές καταγγέλλεται ως λαϊκιστής.

Η καπιταλιστική κρίση δεν αποδόμησε μόνο την ψηφοσυλλεκτική ισχύ των κομμάτων του δικομματισμού. Αυτή ήταν η συνέπεια. Κυρίως αποδόμησε τον σκληρό πυρήνα των σχέσεων εκπροσώπησης. Γι’ αυτό και η κρίση τους είναι διαρκής και αξεπέραστη. Γι’ αυτό και η -παρά ταύτα- παραμονή τους στην εξουσία συνιστά τεράστιο κίνδυνο για τη δημοκρατία.

 

Συνέχεια