Το χρυσαυγίτικο πογκρόμ τον Μάη του 2011 μετά τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη

Πογκρόμ (από τη ρωσική λέξη погром (πογκρόμ), από το ρήμα “громить” (γκρομίτ) που σημαίνει «συντρίβω») είναι μια μαζική και οργανωμένη βίαιη επίθεση εναντίον κάποιας συγκεκριμένης εθνικής, θρησκευτικής ή άλλης ομάδας, με ταυτόχρονη καταστροφή του περιβάλλοντός τους (σπίτια, επιχειρήσεις, θρησκευτικοί χώροι, κοκ).
Ο όρος έχει χρησιμοποιηθεί ιστορικά για να δηλώσει τις μαζικές πράξεις βίας, είτε αυθόρμητες είτε προμελετημένες, κατά των Εβραίων αλλά επίσης και για παρόμοια περιστατικά εναντίον άλλων μειονοτικών ομάδων”.
(Από τον ιστότοπο el.wikipedia.org)

 

 

Διαβάζοντας το ανακριτικό πόρισμα για την υπόθεση της Χρυσής Αυγής, το οποίο περιλαμβάνει πλήθος ποινικών υποθέσεων με εμπλοκή δεκάδων μελών της οργάνωσης, παρατηρεί κανείς ότι λείπει ένα από τα πιο τρομακτικά γεγονότα ρατσιστικού μίσους που εζησε η Αθήνα τον Μάιο του 2011. Είναι το πογκρόμ κατά μεταναστών από χρυσαυγίτες, ακροδεξιούς και λοιπά φασιστοειδή που ακολούθησε τη δολοφονία του Μανώλη Καντάρη. Η δολοφονία έγινε στην οδό Ηπείρου στις 10/05/2011. Το ιστορικό του πογκρόμ έχει ως εξής.

 

Συνέχεια

Εικόνα

17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Αθηνών (videos – φωτογραφίες)

 
Το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, η μεγαλύτερη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης, υψώνει τη σημαία της ισότητας, σηκώνει το όπλο της αλληλεγγύης και καλεί για μαζικά, ηχηρά, δυνατά «όχι» στη ρατσιστική βία, «όχι» στην περιστολή των δικαιωμάτων Ελλήνων και Μεταναστών, «όχι» στην απαξίωση της κοινωνίας. Αντλεί τη δύναμη και την ελπίδα του από τους όλο και περισσότερους χώρους και ανθρώπους που αυτοργανώνονται και αντιστέκονται –πολλές φορές με τρόπους ιδιαίτερα αποτελεσματικούς και απολύτως φρέσκους. Απ’ τις εκατοντάδες δομές Αλληλεγγύης που ανθίζουν στις γειτονιές προσφέροντας τροφή, φάρμακα και ενισχυτική διδασκαλία σε όσους έχουν ανάγκη μέχρι τα αυτοδιαχειριστικά εργατικά/εργασιακά εγχειρήματα των τελευταίων χρόνων και από την πανσπερμία των αυτοργανωμένων Στεκιών των Συνοικιών μέχρι τις Λαϊκές Συνελεύσεις και τις Αντιφασιστικές Πρωτοβουλίες που στήνονται καθημερινά κατά τόπους απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα, είναι αμέτρητοι οι άνθρωποι εκείνοι που δείχνουν αποφασισμένοι να μη συναινέσουν παθητικά στην εδραίωση του τοπίου της μνημονιακής καταστροφής.

 

Φωτογραφίες από τη δεύτερη ημέρα 29.6.2013

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

 

 

Διονύσης Τσακνής

 

Δεύτερη ημέρα