Τεστ αντοχής για τον Ολάντ

 

του Γιώργου Καπόπουλου
kapopoulos@pegasus.gr
Ημερησία 28/9/2012

 

Αναξιοποίητα ατού
Είναι εντυπωσιακό το πώς η Γαλλία, μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, πυρηνική δύναμη, με την ισχυρότερη στρατιωτική μηχανή στην Ευρώπη, εγκλωβίζεται απέναντι στη Γερμανία στη σύγκριση των οικονομικών και δημοσιονομικών μεγεθών και δεν αξιοποιεί τα γεωπολιτικά της πλεονεκτήματα ως μεγάλης δύναμης.

 

 

 

Στη Γαλλία συμπυκνώνεται η σχιζοφρένεια της διαμάχης Βορρά – Νότου στην Ευρωζώνη, καθώς η χώρα πρέπει από τη μια μεριά να είναι στο πλευρό του Νότου ώστε να πιέζει τη Γερμανία για αλλαγή γραμμής πλεύσης και από την άλλη να λαμβάνει σκληρά μέτρα λιτότητας ώστε να πείθει τις αγορές και τους οίκους αξιολόγησης να τη συνδέουν με τη Γερμανία και να μην τη θεωρούν ως τον επόμενο αδύναμο κρίκο της Ευρωζώνης μετά την Ισπανία και την Ιταλία.

 

Συνέχεια

Η Λαγκάρντ ο Νίγηρας και η φορολογική ευαισθησία

 

Μήνυμα αποποίησης ευθυνών Λαγκάρντ προς Ελλάδα

 

Είναι πάντα συγκινητικό να ακούς εκπροσώπους διεθνών ιδρυμάτων να μιλούν με ευαισθησία για τις φτωχές χώρες του Τρίτου Κόσμου και με αυθόρμητες εκδηλώσεις ανθρωπιάς να δημοσιεύουν σε διεθνή ΜΜΕ ενδόμυχες σκέψεις τους για τους πολίτες τους, υποστηρίζοντας με ειλικρίνεια πως συμπάσχουν μαζί τους αλλά και ότι θα έκαναν τα πάντα για να τους βοηθήσουν. Ένα από τα χαρακτηριστικότερα πρόσφατα παραδείγματα τέτοιου αλτρουισμού καταγράφηκε από τη διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, πρώην υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας, Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία μιλώντας σε βρετανική εφημερίδα αποκάλυψε ότι η σκέψη της είναι διαρκώς στα παιδιά του Νίγηρα και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. “Τα έχω μονίμως στο μυαλό μου” είπε η Λαγκάρντ.

 

Συνέχεια

Δεν υπάρχει πιο αντικαπιταλιστικό σύνθημα από το «πρώτα οι άνθρωποι»

.

Από την τεράστια συγκέντρωση του Μελανσόν στη Μασσαλία

.

Συνέντευξη του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, υποψήφιου του Μετώπου της Αριστεράς (Front de Gauche) στις γαλλικές προεδρικές εκλογές (22 Απριλίου και 6 Μάιου), στους εκδότες του εβδομαδιαίου περιοδικού L’ Humanité Dimanche

.

Ο υποψήφιος του Μετώπου της Αριστεράς βρίσκεται πάνω από το 10% στις δημοσκοπήσεις, ενώ η δυναμική της καμπάνιας, ενισχύθηκε περαιτέρω από την τεράστια επιτυχία της πορείας στην Πλατεία της Βαστίλης στις 18 Μάρτη. Στη συνέντευξή του, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν εξηγεί το νόημα της επανάστασης των πολιτών, προσδιορίζει τα πρώτα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση του Μετώπου, εφόσον έρθει στην εξουσία και περιγράφει τα βήματα που πρέπει να γίνουν ώστε αυτά να επιβληθούν στη γαλλική και την ευρωπαϊκή ολιγαρχία.

.

Τα αποτελέσματα της καμπάνιας του Μετώπου της Αριστεράς

Ανρύ Κραπό: Προς έκπληξη πολλών, οι προτάσεις σας για εντοπισμό των πλουσίων στους φορολογικούς παραδείσους τους βρήκε ανταπόκριση, βλέποντας ακόμα και το Νικολά Σαρκοζί να δηλώνει πως θα κινηθεί στην ίδια κατεύθυνση.

Ζαν-Λυκ Μελανσόν: Αυτό δείχνει ότι ο πολιτικός χώρος που καλύπτει το Μέτωπο της Αριστεράς συνεχίζει να μεγαλώνει. Οι λέξεις μας, το λεξιλόγιο μας δε βρίσκονται πια στο περιθώριο, όπως συνέβαινε στις δεκαετίες του ’90 και του 2000. Το 2007, η ιδεολογική ηγεμονία της Δεξιάς βρέθηκε στο απόγειο της. Ήταν η εποχή στην οποία μας σφυροκοπούσαν με το επιχείρημα ότι τα πάντα θα πρέπει να λειτουργούν «όπως σε μια ιδιωτική επιχείρηση». Ήταν επίσης η στιγμή υποχώρησης του κοινωνικού κινήματος, όταν το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) απαρνήθηκε την ιδιαιτερότητά που είχε στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, αμφισβητώντας (ουσιαστικά εγκαταλείποντας) την συμμαχία με τους κομμουνιστές.

Έπειτα από αυτή τη συντριπτική ιδεολογική νίκη, ο Νικολά Σαρκοζί επιδίωξε να καταλάβει το τελευταίο κοινωνικό οχυρό θεσπίζοντας την LRU, σκοπός της οποίας ήταν η παράδοση της εκπαίδευσης στην αγορά, επιτιθέμενος ταυτόχρονα στον κόσμο της εργασίας, όπως συνέβη στην περίπτωση των σιδηροδρομικών.

Σήμερα, η κυβέρνηση Σαρκοζί βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση την οποία πλέον δεν ελέγχει. Δεν υπάρχει πια χώρος για λαϊκή αναβάπτιση του σαρκοζισμού.

Στο μεταξύ, η εναλλακτική λύση δε φαίνεται να έχει βρεθεί. Οι ψηφοφόροι παλινδρομούν, με το 40% αυτών να δηλώνουν ότι τοποθετούνται είτε στην αριστερά είτε στη δεξιά και τους υπόλοιπους, την πλειοψηφία, να τηρούν στάση αναμονής. Υπάρχει απόρριψη του νεοφιλελευθερισμού και αναγνώριση του γεγονότος ότι ο καπιταλισμός δε λειτουργεί πλέον. Με βάση αυτό, οι πολιτικές δυνάμεις αναζητούν μια πεπατημένη οδό. Ο Σαρκοζί υιοθετεί την τόσο προσφιλή στον Toνυ Μπλαιρ μέθοδο της τριγωνοποίησης, η οποία συνίσταται στην υιοθέτηση του λόγου των αντιπάλων του, προσπαθώντας έτσι να αφαιρέσει το νόημά του.

 

Συνέχεια