Η Στατιστική στην υπηρεσία της λιτότητας και της ταπείνωσης


ΠΗΓΗ:  Επίκαιρα  2/3/2012

Tου ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ

«Τρεις ήταν οι πρώτες κινήσεις των Γερμανών εισβολέων στην Αθήνα τον Απρίλιο του 1941. Αρχικά να πάρουν τον ελληνικό χρυσό από τα θησαυροφυλάκια του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο ήταν να επιχειρήσουν να κλέψουν ότι αρχαίο θησαυρό υπήρχε. Εμπόδιο όμως στάθηκε η πρωτοβουλία πολλών φυλάκων τότε να καταχωνιάσουν τα αρχαία στη γη και να τα καλύψουν με πέτρες. Η τρίτη τους κίνηση ήταν να επιχειρήσουν να πάρουν στα χέρια τους τα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού της τότε στατιστικής υπηρεσίας που στεγαζόταν στο κτίριο του υπουργείου Εμπορίου στην πλατεία Κάνιγγος. Και ξέρετε τι έκαναν οι υπάλληλοι της για να μην πέσουν ποτέ στα χέρια τους αυτά τα πολύτιμα στοιχείαΤους έβαλαν φωτιά και τα έκαψαν, με αποτέλεσμα ακόμη και σήμερα να υπάρχει μια τρύπα στα στατιστικά στοιχεία της Ελλάδας για εκείνη την περίοδο. Συγκρίνετε την στάση τους τότε με την στάση τους σήμερα»…

Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε η συζήτησή μας με την Ζωή Γεωργαντά, καθηγήτρια του τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος από τις 29 Ιουνίου 2010 του επταμελούς διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ).

Αφορμή αποτέλεσε η πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στη βουλή που (υποτίθεται πως) θα κληθεί να ρίξει φως στις καταγγελίες για τεχνητό φούσκωμα των στατιστικών στοιχείων ώστε να εμφανιστεί αναγκαία η προσφυγή στον μηχανισμό διάσωσης ΕΕ – ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να κουκουλώσει την υπόθεση και να συγκαλύψει τις τεράστιες ευθύνες που υπάρχουν!Γι’ αυτό άλλωστε έδειξαν και τέτοια ζέση πρωτεργάτες της επιχείρησης φαλκίδευσης των στατιστικών στοιχείων όπως ο υπουργός Οικονομικών την επίμαχη περίοδο, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, για να συσταθεί τώρα η εξεταστική επιτροπή και όχι μετά τις εκλογές. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχοντας το ΠΑΣΟΚ την πλειοψηφία στην σημερινή Βουλή καμιά ευθύνη δεν πρόκειται να αποδοθεί. Τη δική της αρωγή σε αυτή την υπόθεση έχουν οι «διαδικασίες εξπρές» που καθόλου τυχαία επιλέγηκαν καθώς το πόρισμα θα πρέπει να έχει εκδοθεί μέχρι τις 23 Μαρτίου. Μέσα σε 15 εργάσιμες μέρες δηλαδή θα πρέπει να εξετασθούν δεκάδες μάρτυρες και να διαβαστούν χιλιάδες σελίδες κρίσιμου υλικού που απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις… Δεν είναι τυχαίο που η ΝΔ και τα κόμματα της Αριστεράς αρνήθηκαν να νομιμοποιήσουν αυτή την κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Οι μόνοι οι οποίοι δέχτηκαν να συνδράμουν το ΠΑΣΟΚ στην προσπάθειά του να δοθεί συγχωροχάρτι για τα εγκλήματα που οδήγησαν στη σημερινή εξαθλίωση ήταν το ΛΑΟΣ και η ΔΗΜΑΡ…

Η Ελλάδα σήμερα, είναι η Ισπανία του 1936!

Κύριο άρθρο στο έντυπο και στην ιστοσελίδα του συνδικάτου των Βέλγων εργατών μετάλλου (www.metallos.be)

Η Ελλάδα σήμερα, είναι η Ισπανία του 1936!

του Nico Cué
(Γενικού Γραμματέα του συνδικάτου Εργατών Μετάλλου
Βαλονίας-Βρυξελλών της 
FGTB
Γενικής Συνομοσπονδίας Εργασίας του Βελγίου).

2012-02-28_Cue_Nico_Metallos_FGTBΤο μέλλον μας παίζεται στο λίκνο της δημοκρατίας. Επειδή έτσι το θέλει η Τρόικα (ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή), ο χρηματιστικός καπιταλισμός θέλει να γονατίσει τον ελληνικό λαό. Κάνουν την Ελλάδα κοινωνικό και πολιτικό εργαστήρι για την αυριανή Ευρώπη. Η εξαθλίωση και η ταπείνωση των ελλήνων εργαζομένων προαναγγέλλουν την εξαθλίωση και την ταπείνωση ολάκερης της ευρωπαϊκής εργατικής τάξης.

Στις 12 Φεβρουαρίου, οι δρόμοι της Αθήνας είπαν «όχι» όταν τα Κοινοβούλιο πρόσφερε το άθλιο θέαμα της υποταγής. Στις γραμμές της πλειοψηφίας, εκείνοι που αποπειράθηκαν να αντισταθούν διαγράφηκαν. Έξω από τη Βουλή, μια εντυπωσιακή ανάπτυξη αστυνομικών δυνάμεων έπρεπε να «προστατέψει» τους βουλευτές από…το λαό.  Η συζήτηση, η αντίσταση και η απόρριψη κάθε αποθάρρυνσης βρίσκονταν απέναντι στους ένοπλους ανθρώπους, από την άλλη μεριά των συρματοπλεγμάτων, μέσα στα σύννεφα των δακρυγόνων.

 

 

Συνέχεια

Η συνέντευξη του Αδαμάντιου Πεπελάση απο το ΜΟΝΟ #2

.
Του Κώστα Καραβίδα
.
«Αλίμονο στη χώρα που διοικείται από Βενιζέλους, από ανθρώπους που είναι ασυγκράτητοι και διψούν για επιβεβαίωση και αξιώματα.»


Την ημέρα που η Αθήνα υποδεχόταν το χιόνι, συναντήσαμε τον Αδαμάντιο Πεπελάση στο καταφύγιο του στη Φιλοθέη. Διαπρεπής οικονομολόγος, χρόνια καθηγητής σε αμερικανικά πανεπιστήμια και με μακρά θητεία στη διοίκηση τραπεζών, είχε το προνόμιο να διατελέσει συνεργάτης και φίλος όλων σχεδόν των πρωθυπουργών της Μεταπολίτευσης. Τους έζησε όλους από κοντά, τους συμβούλευσε και συγκρούστηκε μαζί τους. Ο ίδιος αρνήθηκε τη θέση του βουλευτή επικρατείας που του πρότεινε τόσο ο Κ. Καραμανλής όσο και ο στενός φίλος του, Α. Παπανδρέου. Η μαρτυρία του 90χρονου σήμερα διανοούμενου οικονομολόγου έχει διπλή σημασία. Αφενός, ξεκαθαρίζει το νέο οικονομικό και πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται. Αφετέρου, στο δεύτερο μέρος της κουβέντας μας, καταθέτει ενώπιον της ιστορίας, τις κρίσεις του για τις πολιτικές προσωπικότητες που σφράγισαν τη μεταπολιτευτική κακοδαιμονία μας. Ο λόγος του έχει ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς δεν προέρχεται από έναν αριστερό διανοούμενο με την κλασική έννοια του όρου, αλλά από έναν φιλελεύθερο που βρισκόταν πολύ κοντά αλλά και τόσο μακριά από τα δώματα της εξουσίας. Η συνέντευξη ποταμός που μας παραχώρησε, σε μεγάλο βαθμό είναι απολογητική αλλά και απολογιστική. Αποδομεί εκ των έσω τον μύθο που περιέβαλλε τα πρόσωπα της νεότερης ελληνικής ιστορίας, απευθύνοντας ένα δριμύ κατηγορώ με βαρύτατους χαρακτηρισμούς στους δυο μοιραίους της οικογένειας Παπανδρέου με την οποία συνδεόταν φιλικά μέχρι λίγα χρόνια πριν. Τα ερωτήματα που θέτει είναι αμείλικτα και δεν γίνεται να μείνουν αναπάντητα. 


.
Εσείς δεν υπήρξατε ποτέ ένας τυπικός οικονομολόγος. Πάντα υπήρχε η διάσταση του πολιτισμού στη σκέψη και τη δράση σας. Οι άνθρωποι των καιρών μας βλέπουν ως ασυμβίβαστες αυτές τις δυο ενασχολήσεις, την οικονομία και τον πολιτισμό. Πώς συμβιβάζεται το προφίλ του οικονομολόγου με τις πολιτιστικές αγωνίες;

Νομίζω ότι αυτή η διάσταση της προσωπικότητάς μου αφενός με ζημίωσε προσωπικά, αλλά αφετέρου με βοήθησε στην κατανόηση και την ερμηνεία των κοινωνικών παραμέτρων στα οικονομικά. Οι οικονομολόγοι ποτέ δεν είχαν σχέση με τις τέχνες και τα γράμματα και όσοι είχαν τέτοιες ευαισθησίες ήταν πάντα εξαιρέσεις. Ο Κέινς, ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχεις για την οικονομική θεωρία του, ζούσε χάριν της τέχνης. Και ο Άνταμ Σμιθ, αν τον διαβάσεις προσεκτικά, θα δεις ότι μιλάει για την αγωνία του ανθρώπου να κατανοήσει τους λόγους της ύπαρξής του. Πόσο μάλλον ο Μαρξ. Νομίζω ότι το μοντέλο του παραδοσιακού οικονομολόγου, όπως το γνωρίσαμε από τον 19ο αιώνα και που αναζητούσε τους τρόπους παραγωγής και αύξησης του πλούτου με τις λιγότερες δυνατές θυσίες, έχει τελειώσει.

 

Συνέχεια

«Είμαστε όλοι Έλληνες» είπε και… καταψήφισε!

Η Γερμανίδα βουλευτής κατηγόρησε την κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ, λέγοντας ότι εκείνη φταίει για το γεγονός ότι ένας στους τρεις Έλληνες ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ πρόσθεσε ότι τα χρήματα αυτά δεν θα πάνε στη χώρα αλλά στους δανειστές.

«Σέβομαι τους ανθρώπους που κατεβαίνουν και διαδηλώνουν, ενώ δεν θεωρώ τυχαίο ότι ο Μίκης Θεοδωράκης στην ηλικία των 86 ετών κατέβηκε στο δρόμο να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του Ελληνικού λαού.» είπε η βουλευτής ενώ σημείωσε ότι βρίσκεται στο πλευρό των Ελλήνων που υπεραμύνονται της πατρίδας τους. «Ξεκαθαρίζω τη θέση μου διότι δεν θέλω να μπω στο ίδιο τσουβάλι με τη Bild που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να υβρίζει την Ελλάδα» πρόσθεσε.

Τέλος, η βουλευτής έκλεισε την ομιλία της αναφερόμενη στα κινήματα συμπαράστασης που έχουν δημιουργηθεί και είπε σε άπταιστα ελληνικά: Είμαστε όλοι Έλληνες!!!

.

.

Πηγή ¨Τσαντίρι» –>εδώ

.

Σύνταγμα Κυριακή 19/02/2012

.

.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

.

Ο Αλη Μπαμπά και οι 40 κλέφτες

 

 

Οι πιο μισητοί Έλληνες της χρονιάς που φεύγει

 

 

Το «κίνημα των πλατειών»: η νέα ελπίδα και τα προσωρινά όριά του


.
Το «κίνημα των πλατειών»:  
η νέα ελπίδα και τα προσωρινά όριά του

του Ανδρέα Κλόκε*

Ένα χρόνο μετά την επιβολή του Μνημονίου και των αντεργατικών και αντικοινωνικών μέτρων η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ακόμη και με καπιταλιστικά κριτήρια, επιδεινώθηκε σημαντικά. Οι μισθοί μειώθηκαν, προκαλώντας γενικευμένη κρίση στην αγορά. Ταυτόχρονα, το δημόσιο χρέος, που χρησίμευσε ως πρόσχημα για τη λήψη αυτών των μέτρων, αυξήθηκε, ενώ τα έσοδα του κράτους είναι πολύ κάτω από τις προσδοκίες της κυβέρνησης.

Από τις 5 Μαΐου 2010 αρκετοί εργατικοί αγώνες και γενικές απεργίες έλαβαν χώρα, χωρίς όμως σημαντικά αποτελέσματα. Παράλληλα ένας μεγάλος αριθμός αγώνων άλλων κοινωνικών κινημάτων, όπως η απεργία πείνας των 300 μεταναστών, που απαιτούσαν τη νομιμοποίησή τους, η πάλη του λαού στην περιοχή της Κερατέας κατά της εγκατάστασης μιας χωματερής εκεί, έδειξε στην πράξη ότι η κοινωνική αντίσταση ενάντια στην πολιτική του Μνημονίου και της Τρόικας μπορεί να επιτύχει όχι ασήμαντες νίκες. Και το κίνημα «Δεν πληρώνω» ξεκίνησε από το φθινόπωρο του 2010 τον αγώνα κατά της αύξησης των τιμών που επέβαλε η κυβέρνηση σε όλες σχεδόν τις δημόσιες υπηρεσίες.

Όταν η κυβέρνηση εμφανίστηκε μετά από ένα χρόνο της πιο άγριας λιτότητας και δήλωσε ανερυθρίαστα ότι τα προηγούμενα μέτρα δεν είχαν φέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα και νέα μέτρα έπρεπε να ληφθούν, η κοινωνική οργή ξέσπασε και χιλιάδες άνθρωποι, βλέποντας τι θα έφερναν τα μέτρα, αλλά και την ανικανότητα (ή μάλλον απροθυμία) της ηγεσίας των συνδικαλιστικών οργανώσεων να τα σταματήσουν, κατέλαβαν αυθόρμητα την Πλατεία Συντάγματος. Το νέο κίνημα, το «κίνημα των πλατειών», δημιούργησε νέες προοπτικές για την ταξική πάλη. Παρά τις αντιφάσεις του και τις σημαντικές αδυναμίες του ήταν μια εξέλιξη, που έφερε ελπίδα μετά από μια περίοδο πολλών μηνών, όπου η κοινωνική αντίσταση δεν βρήκε κανέναν κατάλληλο τρόπο να αποκρούσει τα μέτρα του Μνημονίου.

.

Συνέχεια

Οι νάρκες του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι

(Για καλύτερη πρόσβαση στους πίνακες το άρθρο προσφέρεται και σε έγγραφο doc –> εδώ)

————————————————-

Του Βασίλη Κυρατζόπουλου
Αθήνα 28/11/2011

Στις 8/11/2011, η «οικονομικά κατεστραμμένη» Ελλάδα, όταν διέθεσε έντοκα γραμμάτια δημοσίου ύψους ενός δις. Ευρώ, διάρκειας 26 εβδομάδων, με επιτόκιο 4,89%, οι επενδυτές κάλυψαν το εν λόγω ποσό κατά 2,91 φορές. Το ίδιο επαναλήφθηκε και στις 15/11/2011, όπου για απόδοση 4,63% το ποσό του ενός δις. υπερκαλύφθηκε 2,94 φορές. Δηλαδή στην Τράπεζα Ελλάδος σε μία εβδομάδα προσφέρθηκαν περίπου 5,85 δις. Ευρώ. Στις 23/11/2011 η «παγκόσμια οικονομική δύναμη» Γερμανία, διέθεσε κρατικά ομόλογα 6 δις. Ευρώ, 10ετούς αξίας, με επιτόκιο περίπου 2% και βρήκε αγοραστές μόνο για τα 3,64 δις. Γιατί;

Το ζήτημα δικαιολογήθηκε, μεν για την Ελλάδα η βραχυπρόθεσμη απόδοση, δε για την Γερμανία το χαμηλό επιτόκιο. Από την άλλη διαπιστώσαμε ότι οι βραχυπρόθεσμες ανάγκες του Ελληνικού δημοσίου καλύφθηκαν υπέρ αρκετά χωρίς την απειλή «6η δόση ή πτώχευση» και η «σίγουρη» Γερμανική οικονομία δεν προσέλκυσε επενδυτές…

Συμφωνούμε ότι η μισή αλήθεια είναι αυτή. Όταν επαναλαμβάνεται η ίδια κατρακύλα και στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., επιβάλλεται να σκύψουμε με μεγαλύτερη προσοχή στα στατιστικά δεδομένα που εκδίδει η Παγκόσμια Τράπεζα. Εκεί θα διαπιστωθεί η πραγματική αλήθεια, που τρομάζει τον Δυτικό Κόσμο, εκεί κείται η κεντρική ιδέα των συζητήσεων «συστήματος Μερκοζί»[1].

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, με ψυχραιμία και χρησιμοποιώντας μια κατανοητή γλώσσα για κάθε Δυτικό Πολίτη.

Συνέχεια

Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

 

Πηγή Σοφοκλέους 10 –> εδώ


             Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα», φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα – η οποία πλέον διοικείται μη δημοκρατικά, από μία υπόγεια εξουσία στο παρασκήνιο

“Πρακτικά, μεταξύ του κόσμου της Πολιτικής και του κόσμου της Οικονομίας σήμερα, δεν μεσολαβεί ούτε καν ένα λεπτό φύλο χαρτιού. Οι σύγχρονες τάσεις, με πρωτοβουλία των μονοπωλιακών υπερεπιχειρήσεων (Καρτέλ), ειδικά αυτών του χρηματοπιστωτικού κλάδου, φαίνεται να μας οδηγούν στην επαναφορά της φεουδαρχίας. Αυτό σημαίνει ότι, δίπλα από τις τυπικές δομές, δίπλα δηλαδή από τα δημοκρατικά εκλεγμένα κοινοβούλια, η «άτυπη», η σκιώδης καλύτερα εξουσία, κερδίζει ξανά ειδικό βάρος – με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς. Οι εκλεκτοί της «άτυπης εξουσίας» τώρα, οι αυτοαποκαλούμενοι βέβαια εκλεκτοί, οι οποίοι κυβερνούν τον κόσμο εκ των άνω, κρύβονται όλο και περισσότερο από τους υπόλοιπους» – σε λέσχες με κρυφά, αυστηρώς εμπιστευτικά θέματα συζητήσεων, καθώς επίσης πίσω από τις «εκλεγμένες» κυβερνήσεις”.

Όπως αναλύσαμε ήδη στο άρθρο μας «Η αποκρατικοποίηση της εξουσίας», πλησιάζουμε πάρα πολύ γρήγορα στα τελευταία στάδια των «νεοφιλελεύθερων ιδιωτικοποιήσεων», οι οποίες «διευρύνθηκαν» στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με «ηγέτη» τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία τείνει προς το τέλος της – με τις ενέργειες της ολοκληρωτικής «κατάληψης» της Πολιτείας. 

Η προσπάθεια «εγκατάστασης» τώρα τυπικών κυβερνήσεων στη ζώνη του Ευρώ, με τις «σκιώδεις» στο «παραπέτασμα» (Καρτέλ, τοκογλυφικές αγορές), φαίνεται να έχει ξεκινήσει από την Ελλάδα – η οποία πλέον διοικείται, ασφαλώς μη δημοκρατικά, από μία υπόγεια εξουσία στο παρασκήνιο. Η εξουσία αυτή, με τις ενέργειες των διαβολικών «συνδίκων πτώχευσης», καθώς επίσης με τη βοήθεια κάποιων «διατεταγμένων ΜΜΕ», προσπαθεί ήδη να λεηλατήσει όλα ανεξαιρέτως τα «μέσα παραγωγής» της Ελλάδας, κυρίως δε τις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας, με στόχο την πλήρη εξάρτηση της χώρας μας από τους εντολοδόχους του ΔΝΤ – από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και από το διεθνές, τοκογλυφικό κεφάλαιο.

Προφανώς λοιπόν την πρώτη, δήθεν αυθαίρετη εκ μέρους του ΔΝΤ, ανακοίνωση περί αποκρατικοποίησης των ελληνικών επιχειρήσεων και εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, θα ακολουθήσει ένα «μπαράζ» θετικών άρθρων και εκθέσεων εκ μέρους διαφόρων ΜΜΕ ή «οργανισμών» – με τη βοήθεια των οποίων θα επιδιωχθεί η συμφωνία των Πολιτών, στην πλήρη υποδούλωση του κράτους τους. Υπενθυμίζουμε εδώ τη «ρήση» του J.J. Rousseau, σύμφωνα με την οποία «Ο λαός δεν μπορεί να διαφθαρεί ποτέ, αλλά είναι δυνατόν να ξεγελασθεί – τότε μόνο είναι που μοιάζει να θέλει αυτό που είναι κακό».

Ταυτόχρονα, θα δρομολογηθεί η εγκατάσταση μίας πανίσχυρης «οικονομικής αστυνομίας» σε μία «φορολογικά αστυνομική» Ελλάδα, κατά τα πρότυπα της Γερμανίας – ενός εξελιγμένου «μηχανισμού εξουσίας» δηλαδή, ο οποίος θα μετατραπεί σταδιακά σε μία τεράστια, ανεξέλεγκτη γραφειοκρατική εξουσία. Έτσι, θα λειτουργεί «υπόγεια» ένα απίστευτο «Κράτος εν Κράτει», το οποίο θα καταδυναστεύει όλους ανεξαιρέτως τους Πολίτες – με στόχο την πλήρη υποταγή τους στις απαιτήσεις της «δίδυμης», απολυταρχικής εξουσίας των πολυεθνικών, καθώς επίσης των αγορών.

  Συνέχεια

Αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο μυστικό της “ελληνικής κρίσης”

.

“…Αν επρόκειτο για μία σειρά πτωχεύσεων κρατών της Λατινικής Αμερικής, όπως για παράδειγμα της Αργεντινής, τότε το χρέος θα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ξένο νόμισμα και διεπόμενο από ξένο δίκαιο, κατά κανόνα της Νέας Υόρκης ή Αγγλικό. Αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας η συντριπτική πλειοψηφία των ομολόγων διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και έτσι η Ελλάδα είχε ένα πραγματικό πλεονέκτημα καθώς μπορούσε να αλλάξει το δίκαιο με αποτέλεσμα να τροποποιηθούν οι όροι των συμβολαίων των ομολόγων και έτσι να προωθήσει τις όποιες αλλαγές την εξυπηρετούσαν…”

.

Παρά το γεγονός πως στην Ελλάδα επικρατεί ακόμη πολιτικό χάος η κατεύθυνση προς την οποία θα κινηθούν τα πράγματα όσον αφορά στο οικονομικό μέλλον της χώρας φαίνεται πως έχει καθοριστεί: Κυβέρνηση και αντιπολίτευση θα στηρίξουν την υπογραφή της νέας συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου ‘ως έχει’, ώστε να αποφευχθεί η πτώχευση και η έξοδος της χώρας από το ευρώ, καθώς τα ταμειακά της διαθέσιμα τελειώνουν περί τα μέσα Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της γερμανικής τηλεόρασης ARD, ωστόσο, το οποίο προβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου αλλά και σύμφωνα με ρεπορτάζ της Wall Street Journal το οποίο δημοσιεύτηκε το πρωί της 4ης Νοεμβρίου, προκειμένου οι τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν κατά 50%, η Ελλάδα συμφώνησε στη μετατροπή του δικαίου που διέπει τα ομόλογα αυτά από το ελληνικό στο αγγλικό.

Με βάση την ισχύουσα μέχρι στιγμής νομοθεσία και όσο το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων παραμένει το ελληνικό, αν η Ελλάδα δεν αποφύγει την πτώχευση μπορεί να αποπληρώσει το χρέος που βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών και όχι θεσμικών δανειστών (ΔΝΤ – ΕΕ) σε δραχμές, χωρίς να έχει καμία νομική κύρωση. Οι δανειστές σε αυτήν την περίπτωση υποχρεούνται να αποδεχτούν την αποπληρωμή στο ελληνικό νόμισμα. Έτσι η Ελλάδα μπορεί πολύ απλά να τυπώσει τόσες δραχμές όσο είναι το χρέος της στους ιδιώτες και να το ξεπληρώσει.

Αντίθετα, αν το δίκαιο αλλάξει στο αγγλικό όπως προβλέπεται στη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου με βάση τα δύο προαναφερθέντα ρεπορτάζ, σε περίπτωση πτώχευσης η Ελλάδα θα πρέπει να αποπληρώσει το σύνολο του χρέους της σε ευρώ, παρά το γεγονός ότι η ισοτιμία δραχμής – ευρώ θα κυλήσει πιθανόν κάτω από το 700/1. Κάτι τέτοιο θα σημαίνει την οριστική παράδοση της χώρας στους δανειστές της, οι οποίοι θα μπορούν να διεκδικήσουν και να επιβάλλουν νομικά στην Ελλάδα είτε την αποπληρωμή του χρέους στο ακέραιο μέσω της επιβολής επαχθών φόρων στους πολίτες είτε την κατάσχεση δημόσιας περιουσίας είτε και τα δύο ταυτόχρονα.

Η ιστορία με το δίκαιο των ελληνικών ομολόγων είναι, ίσως, το μεγαλύτερο μυστικό της ελληνικής κρίσης. Μελέτη των νομικών τμημάτων των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης, του Σικάγου και του Duke που καταρτίστηκε το Φεβρουάριο του 2011 αναφέρει σχετικά τα εξής: “Αν επρόκειτο για μία σειρά πτωχεύσεων κρατών της Λατινικής Αμερικής, όπως για παράδειγμα της Αργεντινής, τότε το χρέος θα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου σε ξένο νόμισμα και διεπόμενο από ξένο δίκαιο, κατά κανόνα της Νέας Υόρκης ή Αγγλικό. Αλλά στην περίπτωση της Ελλάδας η συντριπτική πλειοψηφία των ομολόγων διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και έτσι η Ελλάδα είχε ένα πραγματικό πλεονέκτημα καθώς μπορούσε να αλλάξει το δίκαιο με αποτέλεσμα να τροποποιηθούν οι όροι των συμβολαίων των ομολόγων και έτσι να προωθήσει τις όποιες αλλαγές την εξυπηρετούσαν.”

Σήμερα περίπου 220 με 280 δις ευρώ ελληνικού χρέους διέπονται από το ελληνικό δίκαιο (αναλόγως του δικαίου που διέπει τα ομόλογα που αγόρασε η ΕΚΤ). Όπως και να έχει το ύψος του διεπόμενου από ελληνικό δίκαιο χρέους είναι εξαιρετικά μεγάλο.

Η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει το δίκαιο έτσι ώστε αν το 51% των κατόχων χρέους συμφωνεί να είναι υποχρεωτική για όλους μία αναδιάρθρωση κατά 50%, 60%, 70% ή και περισσότερο (όσο λιγότερο τόσο πιο πιθανή η αναδιάρθρωση να αντέξει νομικά σε οποιαδήποτε δικαστική αμφισβήτηση της). Αφήνοντας εκτός τα ομόλογα και το χρέος που κατέχονται από θεσμικούς δανειστές και τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα αποπληρωθούν σε ευρώ, απομένουν περίπου 220 δις ευρώ.

Από αυτά, ωστόσο, περισσότερα από 100 δις κατέχονται από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες και φορείς που σημαίνει πως η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει μόνη της σε συμφωνία για αναδιάρθρωση με το 51% των ιδιωτών κατόχων ελληνικών ομολόγων, δηλαδή σε ένα PSI, απλά και μόνο με τη συμμετοχή ελληνικών και κυπριακών τραπεζών και φορέων. Το PSI αυτό θα είναι υποχρεωτικό για όλες τις τράπεζες και το κέρδος για την Ελλάδα θα είναι ανάλογο του μεγέθους της αναδιάρθρωσης. Αν αυτό είχε συμβεί εξ αρχής, τότε η Ελλάδα θα μπορούσε να μειώσει το χρέος της κατά 147 δις ευρώ στις αρχές του 2010, μειώνοντας το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 72% μέσα σε λίγους μήνες.

Αν αυτό γίνει σήμερα τότε το ελληνικό χρέος θα μειωθεί από 110 μέχρι 154 δις ευρώ ανάλογα με το ποσοστό κουρέματος που θα επιλεγεί, δηλαδή από 50% μέχρι 70%. Στο σενάριο της μείωσης κατά 70% το ελληνικό χρέος θα μειωθεί στο 87% του ΑΕΠ άμεσα.

Όλα τα παραπάνω που αφορούν αποκλειστικά και μόνο στην Ελλάδα αποτελούν ένα μικρό τμήμα του μεγαλύτερου, ίσως, μυστικού της ευρωπαϊκής κρίσης.

Αυτό, γιατί με βάση την έκθεση των τριών πανεπιστημίων που προανέφερα, το ίδιο νομικό πλεονέκτημα με αυτό της Ελλάδας έχουν, σε διαφορετικό βαθμό και η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η Ισπανία. Οι λεγόμενες δηλαδή PIGS, υποτιμητικά από τις αγορές (γουρούνια από τα αρχικά Portugal, Ireland, Greece, Spain), κρατούν στα χέρια τους από το ξέσπασμα της κρίσης το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και όχι μόνο καθώς μπορούν να προχωρήσουν σε αναδιάρθρωση του χρέους τους αυτόνομα προκαλώντας τεράστιες ζημιές στους κατόχους χρέους ενώ μία τέτοια κίνηση τους θα ενεργοποιήσει την πληρωμή των ασφαλίστρων των ομολόγων τους τινάζοντας στον αέρα τράπεζες όπως οι Goldman Sachs, JP Morgan κλπ αλλά και θα προκαλέσει, πιθανόν, την κατάρρευση της ευρωζώνης, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε σήμερα,

Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας που υπάρχει τόσο μεγάλη κατοχή ελληνικού χρέους από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες και φορείς, η προώθηση ενός PSI γρήγορα είναι ιδιαίτερα εύκολη νομικά.

Αλλά ας υποθέσουμε πως η Ελλάδα δε θέλει να κινηθεί εκτός συστήματος ούτε να εκμεταλλευτεί το τεράστιο πλεονέκτημα που έχει στα χέρια της. Ας θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι προκειμένου να μην απειληθεί το διεθνές και ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και το κυριότερο το ευρώ η Ελλάδα θα συνεχίζει να προσπαθεί να υπομείνει όσες θυσίες της ζητηθούν προκειμένου να εξασφαλίσει το κοινό καλό και να μην επιδιώξει μία γρήγορη, σχετικά, διέξοδο από τη δραματική θέση στην οποία έχει βρεθεί. Γιατί θα πρέπει, επιπλέον, να απολέσει το δικαίωμα να σκεφτεί και το δικό της συμφέρον αν για τον οποιοδήποτε λόγο αποδειχτεί πως οι εταίροι της είτε έκαναν λάθος στο πρόγραμμα που της επέβαλλαν και έτσι τελικά οδηγηθεί στην πτώχευση είτε τελικά αφού οι ίδιοι έχουν εξασφαλιστεί την εγκαταλείψουν στη μοίρα της;

Για ποιο λόγο η Ελλάδα αποδέχτηκε στη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου να παραδώσει το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό της χαρτί για το μέλλον της και αυτό, ίσως, που ανάγκασε τους Ευρωπαίους να τη ‘στηρίξουν’ μέχρι στιγμής; Και γιατί οι υπόλοιπες χώρες δεν έχουν δεχτεί παρόμοια συμφωνία και συνεχίζουν να έχουν αυτό το πλεονέκτημα στα χέρια τους;

Μόλις πριν λίγες ημέρες ο γνωστός οικονομολόγος Ρουμπινί παρέδωσε στην οικία του ένα μίνι σεμινάριο σε πελάτες του όπου μίλησε για τρία θέματα, με το ένα από αυτά να είναι η κρίση στην Ευρωζώνη (το θέμα δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα από το XrimaNews.gr). Στην παρουσίαση του είπε πως το σχέδιο του ΔΝΤ και της Γερμανίας για την Ελλάδα είναι να στηριχθεί για τόσο χρονικό διάστημα όσο να είναι έτοιμος ένας μηχανισμός διάσωσης της Ιταλίας και της Ισπανίας και μέχρι τότε, όταν πια θα είναι προφανές πως τα μέτρα λιτότητας δεν πετυχαίνουν, η Ελλάδα να αφεθεί να πτωχεύσει. Ο Ρουμπινί προσδιόρισε τη χρονική στιγμή σε ένα χρόνο περίπου από σήμερα. Υποστήριξε πως η ελπίδα του ΔΝΤ και της Γερμανίας είναι πως μέχρι την πτώχευση της Ελλάδας, η Ιταλία και η Ισπανία θα αντέξουν και δε θα καταρρεύσουν υπό το βάρος των δικών τους προβλημάτων.

Ας ξεκινήσουμε από το δεδομένο πως δε δεχόμαστε την παραπάνω άποψη του Ρουμπινί ως σωστή αλλά αποδεχόμαστε την πιθανότητα να μην είναι λάθος. Λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη μας πως μέχρι σήμερα η Τρόικα απέτυχε δραματικά σε όλες τις προβλέψεις της για την Ελλάδα ενώ καμία από τις προβλέψεις της κυβέρνησης για την πορεία της οικονομίας δεν έχει επιβεβαιωθεί γεννιέται το ερώτημα τί θα συμβεί αν Τρόικα και κυβέρνηση κάνουν και τώρα λάθος και η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου δε σώσει τελικά την Ελλάδα και δεν αποτρέψει την πτώχευση της.

Για τη προστασία της Ελλάδας, δεν είναι σωστότερο αν προχωρήσουμε σε αυτήν, αφού αυτό κρίνεται ως αναπόφευκτο από κυβέρνηση και αντιπολίτευση, να κρατήσουμε τουλάχιστον ακέραιο αυτό το εξαιρετικής σημασίας για την επιβίωση της χώρας νομικό μας πλεονέκτημα;

Το καλοκαίρι του 2010 στο άρθρο ‘Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας΄ (περιλαμβάνεται στο βιβλίο “Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” Εκδόσεις Λιβάνη) παρέθεσα μεταφρασμένο ένα σημαντικό τμήμα της μελέτης του πανεπιστημίου Duke σχετικά με το ελληνικό χρέος και το πώς αυτό μπορεί να αναδιαρθρωθεί από την Ελλάδα αλλά και τη μετάφραση ενός τμήματος μελέτης του πανεπιστημίου Harvard για το πώς πρέπει να γίνει με τον πιο ανώδυνο δυνατό τρόπο μία αναδιάρθρωση χρέους.

Στον απόηχο της συνάντησης των ηγετών της ΕΕ στις 27 Οκτωβρίου και μόλις η γερμανική τηλεόραση δημοσίευσε την πληροφορία πως η Μέρκελ έπεισε τις τράπεζες να αποδεχτούν το κούρεμα με αντάλλαγμα τη μετατροπή του δικαίου των ελληνικών ομολόγων από ελληνικό σε αγγλικό, δημοσίευσα το άρθρο με τίτλο “Ελληνικό το δώρο της Μέρκελ στις τράπεζες για το κούρεμα” όπου παρέθεσα τα στοιχεία όπως αναφέρονται στη μελέτη των τριών πανεπιστημίων που προανέφερα.

Σήμερα, γράφω αυτό το κείμενο αφού πρώτα προώθησα τις μελέτες και το άρθρο της WSJ που αναφέρονται σε αυτό σε Έλληνες δημοσιογράφους, ζητώντας την παρέμβαση τους ώστε το θέμα να φτάσει ως ερώτημα στην Ελληνική Βουλή. Έγινε, πράγματι, συμφωνία μετατροπής του δικαίου που διέπει τα ελληνικά ομόλογα από ελληνικό σε αγγλικό, όπως ανέφερε το γερμανικό κανάλι ARD στις 27 Οκτωβρίου και όπως αναφέρει δημοσίευμα της WSJ σήμερα, 04 Νοεμβρίου και αν ναι γιατί;

Ελπίζω και τα δύο παραπάνω ρεπορτάζ να είναι ανακριβή ή λανθασμένα αλλά φοβάμαι για το τί σημαίνει για τη χώρα αν ισχύει το αντίθετο.

.
Πάνος Παναγιώτου
Επικεφαλής χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
XrimaNews.gr, GSTA Ltd, WTAEC Ltd

.

Πηγή «XrimaNews.gr» –> εδώ

.

Γουδί ή Γουδή

Ήταν Κυριακή 29 Μαΐου 2011 στο Σύνταγμα σε μια από τις πολύ μαζικές συγκεντρώσεις 100.000 Αθηναίων διαδηλωτών ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, την τρόικα και το μνημόνιο. Εκεί κάτω από το Public, στέκονταν η μαρμάρινη πλάκα της πρώτης φωτογραφίας στημένη εκεί ακέραιη από τον Οκτώβρη του 1994. Την χρησιμοποίησα, μετά από λίγες μέρες, στο blog μου για το άρθρο «Αναζητώντας τον Σοφούλη»

Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011, πάλι στο Σύνταγμα, σε μια μαζική συγκέντρωση μετά το καλοκαίρι βρέθηκα πάλι δίπλα από την ίδια μαρμάρινη πλάκα.  Είχαν περάσει μόλις τέσσερεις μήνες. Ήταν στην κατάσταση που την βλέπετε στην δεύτερη φωτογραφία. Κάποιος πολύ αγανακτισμένος βανδάλισε πάνω στο μάρμαρο και σχεδόν κατάφερε να σβήσει το μισητό σε αυτόν όνομα. Δεν γνωρίζω σε ποιόν από όλους τους Παπανδρέου ξέσπαγε, αλλά απο τη φωτογραφία είναι φανερό το μέγεθος του μίσους και η αγανάκτηση.

Χτες ο Τσίπρας εξηγούσε στην βουλή τον λόγο για τον οποίο ο Παπανδρέου εκβιάζει ώστε να επιτύχει με κάθε τρόπο συγκυβέρνηση. Γιατί «πιστεύει ότι πέντε – έξι μήνες συγκυβέρνηση θα τον απάλλασσαν απο τις ποινικές ευθύνες για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση και τα μνημόνια» .

Είναι φανερό ότι ο διαδηλωτής προσπάθησε με μίσος να αυτοδικήσει πάνω στο όνομα Παπανδρέου. Πολλοί στις παρέες συζητούν για προμήθειες και ο Τσίπρας καταγγέλλει ποινικές ευθύνες του πρωθυπουργού. Πολλοί αναρωτιούνται αν οι εφημερίδες θα το αναφέρουν σαν «στο Γουδί» ή σαν «στου Γουδή».

Το αφιέρωμα της Handelsblatt για την Ελλάδα

 

 

 

 

 

Με τη φράση «Αν ήμουν Έλληνας θα είχα κάνει μήνυση στους δανειστές μου για σωματική βλάβη» περιγράφει τις εμπειρίες της στην Ελλάδα πολυπληθής συντακτική ομάδα της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt στην Αθήνα.

Έχοντας πάρει μία γεύση από την Ελλάδα, μετά από συνομιλίες τους με πολιτικούς και τον κόσμο, μεταφέρουν στο γερμανικό αναγνωστικό κοινό μία εντελώς διαφορετική οπτική της κρίσης στην ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Είδαν «μία εξαντλημένη χώρα» που υποφέρει από ένα διπλό βάρος. Το χάος του χρέους που η ίδια επέβαλε στον εαυτό της και την ευρωπαϊκή πολιτική διάσωσης που κάνει τα πράγματα χειρότερα.

Η εφημερίδα είχε στείλει εδώ και μέρες στην Αθήνα μια πολυπληθή ομάδα δημοσιογράφων και φωτογράφων που έζησαν ανάμεσά μας.

 

Φόβοι εκτροπής

Εκείνο που αποκόμισαν είναι το κλίμα απογοήτευσης, οργής, αγανάκτησης, απελπισίας, ακόμα και την υποβόσκουσα κοινωνική έκρηξη για την οποία προειδοποιούν τη γερμανική κοινή γνώμη.

Δεν διστάζουν μάλιστα να μιλήσουν ακόμα και για τον κίνδυνο «εκτροπής», θυμίζοντας σε όλους πως η εφαρμογή ακραίων πολιτικών και οικονομικών «θεραπειών» στο παρελθόν είχε οδηγήσει σε δικτατορίες.

Μιλούν για μια  αποκαρδιωτική εικόνα, για την  οικονομική ζωή που τελμάτωσε, την  ανεργία που καλπάζει, τους νέους  που σκέφτονται να φύγουν μετανάστες όπως οι παππούδες τους.

«Αν ήμουν Έλληνας θα είχα μηνύσει τους δανειστές μου και το βράδυ θα κατέβαινα στο Σύνταγμα για να διαδηλώσω μπροστά στο Κοινοβούλιο, ώστε να εκφράσω την διαμαρτυρία μου για μια πολιτική της κρίσης που το μόνο που κάνει είναι να την επιδεινώνει», γράφουν χαρακτηριστικά.

Προειδοποιούν παράλληλα πως, ενώ η λαϊκή οργή φαίνεται και εκδηλώνεται καθημερινά, κανείς δεν μπορεί να ξέρει εάν υποβόσκουν και άλλες «καταστάσεις».

Αναφέρονται μάλιστα «στη στρατιωτική μηχανή που κυβερνούσε από το 1967 ως το 1974 και που μπορεί να ψάχνει την ευκαιρία να δράσει. Το ξέρουμε από πολλές χώρες: οι θεραπείες – σοκ είναι εχθροί της Δημοκρατίας», σημειώνουν.

«Δρ. Σοκ» στην Ελλάδα

Στο αφιέρωμα υπάρχει και η άποψη  του αρχισυντάκτη της εφημερίδας που παρομοιάζει τις αποφάσεις  που έλαβαν όλο αυτό το διάστημα οι Ευρωπαίοι εταίροι μας για λογαριασμό μας.

«Η θεραπεία που δίνεται στην Ελλάδα τώρα θυμίζει την προσέγγιση του Αμερικανού οικονομολόγου Τζέφρι Σακς που δοκιμάστηκε στη Ρωσία του Γιέλτσιν: ραγδαία απελευθέρωση του εργασιακού τοπίου και της οικονομίας, επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων και τεράστιες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες.

Κάτι που δημιούργησε τελικά το είδος του καπιταλισμού της Άγριας Δύσης που ακόμη κρατά τη ρωσική κοινωνία διχασμένη σε δισεκατομμυριούχους και φτωχούς. Ο Σακς που έμεινε γνωστός ως «Δρ. Σοκ» αναγκάστηκε να βγει και να απολογηθεί στους Ρώσους», επισημαίνει.

«Αυτός ο ρόλος του «Δρ. Σοκ» έχει τώρα μεταφερθεί στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο και στο Παρίσι και η ίδια θεραπεία εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Όπου και πάλι έχουν αναλάβει άνθρωποι που δεν γνωρίζουν πως θα δώσουν ώθηση στην οικονομία και στους ανθρώπους που εργάζονται», καταλήγει το δημοσίευμα.

 

Πηγή  News 247 –> εδώ 

Les Grecs : Ο άνθρωπος του μέλλοντος!!!

 

Η γαλλική σατιρική Les Guignols de l’info έχει μεγάλη ακροαματικότητα και χιούμορ που τσακίζει κόκαλα.
Εδώ ασχολείται με το πειραματόζωο Έλληνα. Απολαύστε το… 😉

ΥΓ. Οι πιο παρατηρητικοί θα αναγνωρίσετε στους επιστήμονες του εργαστηρίου τη μορφή και τη χαρακτηριστική φωνή του Σιλβέστερ Σταλόνε, πανταχού παρών ως Ράμπο και σήμα κατατεθέν της εκπομπής…

 

 

Δήλωση της τρόικας για την πέμπτη αποστολή αξιολόγησης στην Ελλάδα

Δήλωση
της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,
της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
για την πέμπτη αποστολή αξιολόγησης στην Ελλάδα

Δελτίο Τύπου 359/11                                                                        Διεθνές Νομισματικό Ταμείο
ΠΡΟΣ ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗ                                                                   Ουάσιγκτον, Η.Π.Α
11 Οκτωβρίου 2011

 

 

Κλιμάκιο στελεχών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΕ), της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) ολοκλήρωσε την πέμπτη επίσκεψη αξιολόγησης στην Ελλάδα, η οποία αποσκοπούσε στη συζήτηση των πρόσφατων οικονομικών εξελίξεων. Η αποστολή κατέληξε σε συμφωνία, σε επίπεδο κλιμακίου εκπροσώπων, με τις ελληνικές αρχές επί των οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών που απαιτούνται προκειμένου το οικονομικό πρόγραμμα της κυβέρνησης να επανέλθει στη σωστή πορεία υλοποίησης.

Όσον αφορά τις προοπτικές της οικονομίας, η ύφεση προβλέπεται να είναι εντονότερη σε σχέση με τις προβλέψεις του Ιουνίου η δε ανάκαμψη δεν αναμένεται πριν από το 2013. Δεν παρατηρείται προς το παρόν βελτίωση της εμπιστοσύνης των επενδυτών ούτε αύξηση των επενδύσεων. Τούτο οφείλεται εν μέρει στο ότι η δυναμική των μεταρρυθμίσεων δεν έχει φτάσει στο επίπεδο εκείνο που απαιτείται ώστε να αρχίσει να μεταβάλλεται το επιχειρηματικό κλίμα. Εν τούτοις, οι εξαγωγές ανακάμπτουν – έστω και από χαμηλά επίπεδα
– η δε ενδυνάμωση του τομέα των εξαγωγών σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη συγκράτηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αναμένεται μεσοπρόθεσμα να οδηγήσει σε πιο ισόρροπη και διατηρήσιμη ανάπτυξη. Ο πληθωρισμός έχει μειωθεί δραστικά το τελευταίο έτος και αναμένεται να παραμείνει σε επίπεδα κατώτερα του μέσου πληθωρισμού της ευρωζώνης στο προσεχές μέλλον.

Στο δημοσιονομικό τομέα, η κυβέρνηση πέτυχε μεγάλη μείωση του ελλείμματος στο διάστημα που μεσολάβησε από την έναρξη του προγράμματος, παρά την έντονη ύφεση.
Ωστόσο, η επίτευξη του δημοσιονομικού στόχου για το 2011 δεν είναι πλέον εφικτή, εν μέρει λόγω περαιτέρω μείωσης του ΑΕΠ αλλά και λόγω αποκλίσεων στην υλοποίηση κάποιων μέτρων που είχαν συμφωνηθεί.

Όσον αφορά το 2012, πιστεύουμε ότι τα πρόσθετα μέτρα που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση, σε συνδυασμό με την αποφασιστική εφαρμογή του επικαιροποιημένου Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, θα επαρκέσουν ώστε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο Ουάσιγκτον, Η.Π.Α. δημοσιονομικό πρόγραμμα να επανέλθει στη σωστή πορεία υλοποίησης και να διασφαλιστεί η επίτευξη του στόχου για έλλειμμα 14,9 δισ. ευρώ.

Όσον αφορά τα έτη 2013-14 είναι πιθανόν να χρειαστούν πρόσθετα μέτρα προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του προγράμματος. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο επικαιροποίησης του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής πριν από τα μέσα του 2012. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι το πρόγραμμα θα ευνοεί την ανάπτυξη και ενόψει των αισιόδοξων προοπτικών για βελτίωση του μηχανισμού συλλογής εσόδων, που ήδη έχουν ενσωματωθεί στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο στρατηγικής, είναι ουσιώδους σημασίας τα εν λόγω μέτρα να επικεντρωθούν στο σκέλος των δαπανών.

Στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων, έχει επιτευχθεί πρόοδος με τη σύσταση ταμείου ιδιωτικοποιήσεων με άρτια διαχείριση. Ωστόσο οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην προετοιμασία των προς ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων και, ως ένα βαθμό, η επιδείνωση των συνθηκών της αγοράς συνεπάγονται αισθητή μείωση των εσόδων που αναμένονταν το 2011. Η κυβέρνηση εν τούτοις επιμένει στη δέσμευσή της για έσοδα 35 δισ. ευρώ έως τα τέλη του 2014. Βασικός παράγοντας επιτυχίας του προγράμματος είναι η διατήρηση της ανεξαρτησίας του ταμείου ιδιωτικοποιήσεων από πολιτικές πιέσεις.
Οι τράπεζες έχουν ενισχύσει την κεφαλαιακή τους βάση μέσω εργαλείων που βασίζονται στην αγορά. Όπως έγινε σαφές από την εξυγίανση της Proton Bank το περασμένο Σαββατοκύριακο, η πρόσφατη τροποποίηση του τραπεζικού νόμου διασφαλίζει ότι μη βιώσιμες τράπεζες μπορούν να τεθούν υπό εκκαθάριση με παράλληλη προστασία των συμφερόντων των καταθετών και διατήρηση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικούσυστήματος.

Στον τομέα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων έχει μεταξύ άλλων σημειωθεί πρόοδος στις μεταφορές, στις διαδικασίες αδειοδότησης και στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Η συνολική πρόοδος υπήρξε άνιση και γι’αυτό η ενδυνάμωση των μεταρρυθμίσεων παραμένει η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές αρχές. Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση να ανασταλεί η υποχρεωτική επέκταση των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων σε επίπεδο επιχείρησης είναι σημαντικό βήμα, διότ θα διασφαλίσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας, η οποία απαιτείται προκειμένου να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη και να αποφευχθεί η παγίωση υψηλών ποσοστών ανεργίας.

Συνολικά οι ελληνικές αρχές συνεχίζουν να σημειώνουν σημαντική πρόοδο, ιδίως όσον αφορά τη δημοσιονομική εξυγίανση. Προκειμένου να διασφαλιστεί η περαιτέρω μείωση του ελλείμματος με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και να δημιουργηθούν οι όροι που θα επιτρέψουν την ανάκαμψη, είναι απαραίτητο οι ελληνικές αρχές να επιμείνουν περισσότερο στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα και την οικονομία γενικότερα.
Η επιτυχία του προγράμματος εξακολουθεί να εξαρτάται από την εξασφάλιση κατάλληλης χρηματοδότησης μέσω της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα (“PSI”) και από το δημόσιο τομέα . Οι εν εξελίξει συζητήσεις για τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα σε συνδυασμό με τις διαβεβαιώσεις που δόθηκαν από τους Ευρωπαίους ηγέτες στη σύνοδο της 21ης Ιουλίου διασφαλίζουν την πλήρη χρηματοδότηση του προγράμματος.

Όταν το Eurogroup και το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ εγκρίνουν τα συμπεράσματα της πέμπτης αξιολόγησης, η επόμενη δόση ύψους 8 δισ. ευρώ (5,8 δισ. ευρώ από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και 2,2 δισ. ευρώ από το ΔΝΤ) θα είναι διαθέσιμη, πιθανότατα, στις αρχές Νοεμβρίου.

 

 

 

Κάνε κλικ στην εικόνα για να δεις το έγγραφο

15 Οκτ 2011. Παγκόσμια ημέρα διαδηλώσεων ενάντια στον καπιταλισμό

Συνέχεια

AlJazeera : Children of the Riots

.

.

Από τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο στα μνημόνια του ΠΑΣΟΚ. Μια ιστορία κρατικής βίας και ανελευθερίας.

Ένα video του Χρήστου Γεωργίου.

.

«Οὐκ ἂν λάβοις παρὰ τοῦ μὴ ἔχοντος» λέει ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος

 

Έχει πολλά μηνύματα αυτό το έγγραφο του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαου που το παραθέτουμε αυταύσιο παρόλο που έχουμε μερικές διαφωνίες όχι όμως επί της ουσίας.

Κάντε κλικ επάνω στο έγγραφο για να το κατεβάσετε.

 

 

 

 

 

 

Άρθρο της Kajsa Ekis Ekman για την Ελλάδα σε σουηδική εφημερίδα.

.

Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 8 Αυγούστου 2011 στην σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter, ναυαρχίδας του σουηδικού τύπου, και περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα αντικειμενικά, κόντρα στην κυρίαρχη προπαγάνδα των ευρωπαϊκών ΜΜΕ (και των σουηδικών ΜΜΕ δυστυχώς μεταξύ αυτών).

.
Η Ελλάδα βυθίζεται όλο και περισσότερο στην οικονομική κρίση.
Η Κάισα Έκις Έκμαν επισκέφτηκε μια παρεξηγημένη χώρα με ένα διερρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου…  όλοι συμφωνούν μεταξύ τους.

.

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιόνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες; Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Έλληνας αυτή τη στιγμή.
.
Έχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μία χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμιγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά, οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών, από ατομικό πρόβλημα του καθενός, απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Άλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων των 28 και 29 Ιούνη, οπότε το κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι μα όλοι που συνάντησα να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Ύστερα από μια βδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.