ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ Πρόγραμμα για Κοινωνικά και Εργασιακά Θέματα

Παρουσίαση από Παναγιώτη Λαφαζάνη

Θεμελιώδης προϋπόθεση για να ανασάνει η χώρα είναι η κατάργηση και ακύρωση των μνημονίων λεηλασίας και κατεδάφισης και η χάραξη μιας νέας πορείας προοδευτικής πολιτικής ανατροπής, προοδευτικής διεξόδου και ανασυγκρότησης της χώρας.

Η κατάργηση και ακύρωση των Μνημονίων στο πλαίσιο μιας νέας πολιτικής προοδευτικής ανασυγκρότησης δεν είναι απλώς μια θετική πολιτική επιλογή αλλά αίτημα και ανάγκη για την επιβίωση του ελληνικού λαού. Αίτημα και ανάγκη για την επιβίωση του τόπου και την προοπτική της ελληνικής νεολαίας.

Το μεγάλο αστικό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας και ειδικότερα οι ηγεσίες ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, δεν αφήνουν πίσω τους απλώς καμένη γη αλλά κάτι πολύ χειρότερο και τραγικότερο.

Αφήνουν πίσω τους μια ρημαγμένη και κατεστραμμένη χώρα, η οποία δεν βρίσκεται πλέον στο χείλος αλλά κυριολεκτικά κατρακυλά στην άβυσσο.

Τα δημόσια ταμεία όχι απλώς είναι άδεια αλλά και το δημόσιο δεν θα μπορεί να καλύψει μετεκλογικά πελώριες «μαύρες τρύπες» και στοιχειώδεις υποχρεώσεις του.

Το έργο μιας διεξόδου της χώρας από τη σημερινή κρίση και της ανόρθωσης της, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, είναι κάτι παραπάνω από τιτάνιο και απαιτεί την αντοχή, τη δύναμη, την υπομονή, την επιμονή, την ενότητα και τους αγώνες του ελληνικού λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένα αστικό κόμμα που τάζει παροχές, δίνει πελατειακές υποσχέσεις και εξαγγέλλει ρουσφετολογικές εξυπηρετήσεις.

Συνέχεια

Τα ελληνικά πανεπιστήμια, ΤΕΙ και άλλες εκπαιδευτικές δομές στις διεθνείς λίστες ταξινόμησης (ranking)

Πίνακας περιεχομένων

Τα ελληνικά πανεπιστήμια, ΤΕΙ και άλλες εκπαιδευτικές δομές στις διεθνείς λίστες ταξινόμησης (ranking)  3

1.      Πρόλογος. 3

2.      Εισαγωγή. 4

3.      Η ελληνική εκπαίδευση στην ταξινόμηση του webometrics.info. 4

3.1.       Τα ελληνικά πανεπιστήμια στο webometrics.info. 6

3.2.       Τα ελληνικά ΤΕΙ στο webometrics.info. 7

3.3.       Η ιδιωτική εκπαίδευση στο webometrics.info. 8

4.      Αποτυπώνοντας-συγκρίνοντας-συγκροτώντας μια θεώρηση. 9

4.1.       Αποτυπώνοντας. 9

4.2.       Συγκρίνοντας. 11

4.3.       Συγκροτώντας μια θεώρηση. 15


Τα ελληνικά πανεπιστήμια, ΤΕΙ και άλλες εκπαιδευτικές δομές στις διεθνείς λίστες ταξινόμησης (ranking)

1.     Πρόλογος

Το αν πρέπει κανείς να ασχοληθεί σοβαρά ή όχι με τις διεθνείς λίστες ταξινόμησης είναι ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα.

Από τη μια, η ενασχόληση νομιμοποιεί μια συζήτηση που ελέγχεται πολλαπλώς για την επιστημονική της επάρκεια ακόμα και για τη σοβαρότητά της. Από την άλλη, η μη ενασχόληση αφήνει το πεδίο ελεύθερο για πολιτικούς και επικοινωνιακούς χειρισμούς ποικίλων στοχεύσεων.

Η αλήθεια είναι ότι μια ταξινόμηση (ranking) είναι ένα «πιασάρικο» δημοσιογραφικό θέμα που προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού.  Η παρατήρηση αυτή οδηγεί αναγκαστικά στο να σκεφτεί κανείς τις αιτίες του ενδιαφέροντος. Αυτές μπορεί να χωριστούν σε «μακρο» και «μικρο».

Οι πρώτες αφορούν το διεθνή ανταγωνισμό για προσέλκυση ξένων φοιτητών, στο βαθμό που αυτή μεταφράζεται σε ένα όλο και σημαντικότερο οικονομικό διακύβευμα. Πέρα όμως από το πρόσκαιρο οικονομικό όφελος κατά τη διάρκεια των σπουδών, ο ανταγωνισμός των μεγάλων κρατών της υδρογείου αφορά πολύ πιο μακροπρόθεσμα και πολυεπίπεδα συμφέροντα που αφορούν πολιτική, οικονομική και πολιτισμική επιρροή και κύρος.

Οι δεύτερες συνδέονται με δύο ανάγκες: μια σοβαρή, την ανάγκη «γνώσης» μιας εξειδικευμένης πραγματικότητας από τους μη ειδικούς με στόχο τη γρήγορη και χωρίς κόπο ενημέρωσή τους και τη συνακόλουθη λήψη σχετικών αποφάσεων, και μια περισσότερο κουτσομπολίστικη, στο πνεύμα της λαϊκής κουλτούρας που προωθείται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ. Στην πρώτη, θα άξιζε να σταθούμε στο βαθμό που αντανακλά το ενίοτε αγωνιώδες ερώτημα: τι πρέπει να κάνουμε; Ερώτημα, ανθρωπίνως κατανοητό πλην όμως όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά δεν μπορεί να απαντηθεί τουλάχιστον με τρόπο «συνταγής» ή αυτοματοποίησης.

Το επόμενο ερώτημα θα είχε να κάνει με το αν μια λίστα ταξινόμησης όλων των ιδρυμάτων σε παγκόσμιο επίπεδο θα ήταν εφικτή ή όχι. Με άλλα λόγια, αν θα ήταν δυνατόν να βρεθούν εκείνα τα «καλά» κριτήρια που θα αντανακλούσαν με αξιοπιστία την πραγματικότητα του κάθε ιδρύματος. Αυτό δεν το έχουμε ακόμα δει. Εκείνο που γνωρίζουμε είναι, αφενός, την ύπαρξη τουλάχιστον απλοϊκών ταξινομήσεων, με τεράστια όμως παγκόσμια επιτυχία, όπως η πασίγνωστη λίστα της Σαγκάη, αφετέρου, την προσπάθεια δημιουργίας καλύτερων και λιγότερο απλοϊκών λιστών, όπως αυτή του ΟΟΣΑ (http://www.oecd.org/document/22/0,3746,en_2649_35961291_40624662_1_1_1_1,00.html) ή εκείνη της ΕΕ (http://ec.europa.eu/education/news/news1103_en.htm).

Σε ό,τι μας αφορά, από τη μια, δεν πιστεύουμε στη δυνατότητα δημιουργίας μιας αξιόπιστης ταξινόμησης όλων των ιδρυμάτων στο μέτρο που αυτό θα σήμαινε, αφενός, ότι τα ιδρύματα αυτά θα ήταν ομοειδή ως προς τους στόχους και τις λειτουργίες τους, αφετέρου, οι κοινωνίες και οικονομίες στις οποίες απευθύνονται θα είχαν τις ίδιες ανάγκες.  Όμως και οι δύο προϋποθέσεις δεν ισχύουν. Από την άλλη, καταλαβαίνουμε ότι στο μέλλον η εμφάνιση ταξινομήσεων περισσότερο επεξεργασμένων και περίπλοκων θα ενταθεί. Συνεπώς, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί τους για να μπορούμε να απαντάμε πειστικά στον παραγόμενο επικοινωνιακό και πολιτικό λόγο με τα συμπαρασυρόμενα διακυβεύματά τους, με κεντρικό τον ανταγωνισμό για την προσέλκυση ξένων φοιτητών που αντανακλά πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά οφέλη για τα κυρίαρχα κράτη υποδοχής

Με βάση τα προηγούμενα, οδηγηθήκαμε στην απόφαση δημοσιοποίησης αυτής της μελέτης.

για ολόκληρη την έκθεση κάντε κλικ στο εξώφυλλο.

Νόμος Πλαίσιο για ΑΕΙ


Νόμος-Πλαίσιο: Αλήθειες και ψέματα [ΦΑΚΕΛΟΣ]

του Πέτρου Παπαθανασίου

Για το νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ, που ψηφίστηκε πριν λίγες ημέρες με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ταυτόχρονα ηχηρότατη αντίθεση από την ακαδημαϊκή κοινότητα, ακούστηκαν και γράφτηκαν πολλά. Δυστυχώς, τα περισσότερα δεν ξεπέρασαν το επίπεδο του ευχολόγιου ή του κατηγορητήριου, βασισμένων περισσότερο στις εντυπώσεις, παρά στην ουσία και το περιεχόμενό του. Ενός νόμου, που ακριβώς επειδή αλλάζει εντελώς το χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα μας, θα πρέπει να διαβάσουμε σχολαστικά πριν καταλήξουμε σε συμπεράσματα.

Παρακάτω, επιχειρείται μία όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμη προσέγγιση του “νόμου Διαμαντοπούλου”, με στόχο την αποσαφήνιση της πραγματικότητας πάνω στα σημεία που επικεντρώνει την προσοχή του το ίδιο το υπουργείο, κατά τις επίσημες δηλώσεις του.

 

Συνέχεια

Απόφαση Συγκλήτου από το “Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών”

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΑΘΗΝΩΝ

ΔEΛTIO TYΠOY
ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΓΚΛΗΤΟΥ

Η Σύγκλητος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ) έχει επανειλημμένα εκφράσει με αποφάσεις της την αντίθεσή της στο νομοσχέδιο για  την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, το οποίο τελικά ψηφίστηκε από τη Βουλή. Έχει  εγκαίρως και συστηματικά επισημάνει ότι ο νέος νόμος:

• αποδομεί το δημόσιο και δημοκρατικό Πανεπιστήμιο

• εισάγει επιχειρηματικές λογικές στη λειτουργία και τον προσανατολισμό του

• υποβαθμίζει τις σπουδές και τα πτυχία που απονέμονται διαλύοντας τον ενιαίο  χαρακτήρα των επιστημονικών αντικειμένων, όπως αυτά εκφράζονται και  υπηρετούνται από τις υπάρχουσες εκπαιδευτικές και ερευνητικές δομές

• προωθεί τον αυταρχισμό στην ανώτατη παιδεία

• εγείρει κρίσιμα θέματα συνταγματικότητας όσον αφορά την αυτοδιοίκηση και την ελεύθερη, δημοκρατική και  ακαδημαϊκή λειτουργία του Πανεπιστημίου

• αποσυνδέει την έρευνα από την αποστολή του Πανεπιστημίου

• αποστερεί από δημόσιους πόρους την εκπαίδευση, την έρευνα και τη φοιτητική μέριμνα

• καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο.

Μετά την ψήφισή του, η Σύγκλητος διαπιστώνει ότι ο νόμος στη σημερινή του μορφή δεν μπορεί να εξασφαλίσει σε καμιά περίπτωση τη συναίνεση της πανεπιστημιακής κοινότητας του ΕΚΠΑ. Η Σύγκλητος αναλαμβάνει να ενημερώσει την ελληνική κοινωνία για τις δραματικές συνέπειες που θα έχει η τυχόν εφαρμογή του και να χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό και νόμιμο μέσο για τη διαφύλαξη της συνταγματικής λειτουργίας του Πανεπιστημίου. Καλεί τα μέλη των εκλεγμένων οργάνων του Ιδρύματος να συνεχίσουν να λειτουργούν και μαζί με τα μέλη Δ.Ε.Π., τους φοιτητές και όλο το προσωπικό του να στηρίξουν τη λειτουργία του Πανεπιστημίου, τον εκπαιδευτικό, ερευνητικό και κοινωνικό του ρόλο. Παράλληλα, η Σύγκλητος αποφασίζει την αναβολή των προγραμματισμένων εξετάσεων ως και την Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011.

Aθήνα,  29-8-2011

Από τη Γραμματεία Συγκλήτου

 

.

Πηγή Ιστοχώρος ΕΚΠΑ –> εδώ

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ κα Α. ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

.
του Γ. Τριμπέρη
.
Αξιότιμη κα Υπουργέ,
.
Δεν σας γνωρίζω προσωπικά αλλά παρακολουθώ τα ευδιάκριτα ίχνη που αφήνετε πληγώνοντας ολόκληρο τον εκπαιδευτικό κορμό της χώρας μας. Αυτές τις ημέρες εσείς και η κυβέρνησή σας αποφασίσατε, συνεπικουρούμενη από τις υπόλοιπες δυνάμεις της συντήρησης και του αυταρχισμού, να αποτελειώσετε την Ανώτατη Εκπαίδευση.
Παρακολούθησα προσεκτικά την συζήτηση στην «Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων» και την τραγική εξέλιξη της «συζήτησης» στην ολομέλεια της Βουλής. Υπήρξα αυτήκοος μάρτυρας του πολιτικού κανιβαλισμού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Παρακολούθησα την κατασυκοφάντηση των Πανεπιστημιακών Δασκάλων του τόπου από ένα πλήθος ανθρώπων οι οποίοι υποτίθεται ότι εκπροσωπούσαν τον Ελληνικό λαό.

Απίστευτης προέλευσης άνθρωποι, οι οποίοι εμφανώς αγνοούσαν την πανεπιστημιακή δομή και λειτουργία, λιβάνιζαν με πάθος το νσχ σας. Δίνοντας τερατώδη στοιχεία τα οποία ήταν τόσο ψευδή που σας έφερναν και εσάς σε δύσκολη θέση. Σας έβλεπα με το βλέμμα χαμηλωμένο, υπήρχε και η τηλεόραση, να προσπαθείτε διακριτικά να τους διορθώσετε.

 

Συνέχεια

Πολυτεχνείο 1973. Μια μαρτυρία ενός μαθητή…

του Καναλιώτη

Την επταετία της χούντας αλλά και για χρόνια μετά, η δευτεροβάθμια εκπαίδευση ήταν εξατάξια. Είχε δηλαδή έξι Γυμνασιακές τάξεις και δεν είχε Λύκειο. Στο τέλος του Γυμνασίου γράφαμε Πανελλήνιες Εξετάσεις και το αποτέλεσμά τους,  ίσως, καθόριζε ολόκληρη τη ζωή μας. Για τον λόγο αυτό, τα παιδιά έκαναν εντατικά φροντιστήρια, ένα ή και δύο χρόνια. Τα καταξιωμένα φροντιστήρια, με τις πολλές επιτυχίες, ήταν στο κέντρο της Αθήνας (πολλά στην Κάνιγγος, μερικά στην Πατησίων μερικά στην Ακαδημίας και τα υπόλοιπα εκεί τριγύρω) και μάζευαν μαθητές από όλη την Αθήνα. Το ωράριο ήταν 7-10 κάθε βράδυ.

Η ζωή του μαθητή, ΚΑΙ ΤΟΤΕ, ήταν εξ’ ίσου σκληρή με του σημερινού μαθητή αλλά τα καταφέρναμε, όπως και τα παιδιά μας τα καταφέρνουν σήμερα, μιας και δεν μπορέσαμε εμείς μεγαλώνοντας να τους έχουμε έτοιμο κάτι καλύτερο.

8etikon

Το φροντιστήριο Θετικό όπως φαίνονταν από την είσοδο του Πολυτεχνείου

Το 1973 πήγαινα Ε’ Γυμνασίου και στο φροντιστήριο «Θετικό», του φιλόλογου Σκούρα. Το «Θετικό» ήταν ακριβώς απέναντι από το Πολυτεχνείο,  Στουρνάρη (Στουρνάρα τότε) και Πατησίων γωνία, με είσοδο από την Στουρνάρη και παράθυρα από την Πατησίων. Πάλι πρώτη θέση έπιασες, θα σκεφτήκατε. Όχι όμως, γιατί ο Σκούρας το έκλεισε την Παρασκευή το βράδυ και μας έδιωξε, γιατί όσο ήταν εκεί ερχόντουσαν κάτι περίεργοι με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές και δείχνοντας ταυτότητες του ζητούσαν να μπουν. Τους έλεγε ότι έχει μαθήματα και δεν τους άφηνε. Όταν όμως αγρίεψαν τα πράγματα το έκλεισε και ησύχασε.Γιατί όμως  αναφέρω το φροντιστήριο;  Όλοι οι μαθητές που κατεβήκαμε την Τετάρτη σε όλα τα φροντιστήρια, είχαμε από πρώτο χέρι την είδηση. Ειδικά αν πήγαινες στου Σκούρα την είχες και πανοραμική. (Φωτογραφική μηχανή δεν είχα μαζί μου τότε -τότε απεχθανόμουν τις φωτογραφίες δυστυχώς…).

Αναφέρω τα φροντιστήρια γιατί θέλω να πω ότι η παραπαιδεία «βοήθησε» να περάσει η ιδέα του ξεσηκωμού από το Πολυτεχνείο στις γειτονιές πάρα πολύ γρήγορα. Το ραδιόφωνο και η τηλεόραση ήταν ολοκληρωτικά ελεγχόμενα από την χούντα. Οι εφημερίδες λογοκρινόντουσαν καθημερινά, αν και δεν ήθελαν, όπως πάντα, να ρισκάρουν και πολλά. Τα νέα και η ενημέρωση, τότε, πέρναγαν από στόμα σε στόμα. Από τις εφημερίδες διάβαζες ό,τι ήθελε η χούντα. Λίγες φορές έκαναν την επανάστασή τους και αυτό για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους και όχι την αλήθεια (η μια με την εκ Παρισίων επιστολή Καραμανλή στην Βραδυνή).

Συνέχεια