Επιστολή στον Παπουτσή

Χρηστάκη,

σε θυμάμαι από την ΕΦΕΕ. Είχες πάντα αυτό το περισπούδαστο ύφος σαν να είχες πάντα πολλά πράγματα να κάνεις κάθε λεπτό της ζωή σου. Τελικά τίποτα δεν έκανες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα για να μη σε αδικήσω. Μια τρύπα στο νερό. Σε έβαλαν τώρα να λες οτι ελέγχεις αυτά τα «ζώα με σκουτιά» όπως τα λέει ένας φίλος μου φιλόσοφος. Αλλά και να τα ελέγξεις δεν μπορείς. Ζώα τα παρέλαβες από τις «σχολές», ζώα τα παρέδωσες στην κοινωνία. Τόσο ζώα ώστε να μην μπορούν να αυτενεργούν. Να ακολουθούν εντολές σαν σκυλάκια, σαν ζόμπι εν υπηρεσία.

Επειδή όμως μερικοί από εμάς που παλιά σε παρακολουθούσαμε στο ΔΣ της ΕΦΕΕ δεν καταλαβαίνουμε μέχρι πού μπορεί να φτάσει η αναλγησία σου, μέχρι ποιό σημείο μπορείς να νομίζεις ότι κοροϊδεύεις τον κόσμο με ανοησίες που την τεχνική τους δεν έχεις από τότε βελτιώσει, θέλω να σε ρωτήσω τι βλέπεις σε αυτά τα videos;
Συνέχεια

Τώρα την πέφτουν και στα ΙΧ (Σύνταγμα 18.9.2011)

 

.

.
Κυριακή 18.9.2011

Εννέα και τέταρτο φτάνουμε στο Σύνταγμα που καλούσε σε συγκέντρωση το κίνημα «Δεν πληρώνω»

Ενώ ήμασταν στο φανάρι Βασ. Σοφίας και Αμαλίας βλέπουμε καμία δεκαριά αστυνομικούς ειδικών δυνάμεων να πετάγονται και να περικυκλώνουν ένα αυτοκίνητο που ήταν στο φανάρι και περίμενε να ανάψει το πράσινο για να συνεχίσει, όπως και τόσα άλλα εκείνη την στιγμή.

Οι αστυνομικοί ήταν πολύ ψαρωτικοί και με έντονες χειρονομίες διέταζαν να σταματήσει από την πορεία του και να παρκάρει λίγο πιο πίσω, στα λουλουδάδικα.

Ο οδηγός (και ο συνοδηγός) υπάκουσαν με έντονο τον φόβο στο πρόσωπό τους.

Δίπλα μας κάποιος τραβούσε το συμβάν με κάμερα. Τον πλησίασε ένας αστυνόμος που εκτελούσε χρέη τροχονόμου και του είπε ψαρωτικά «Γιατί τραβάτε;;; Δώστε μου τα στοιχεία σας» Ο άνθρωπος αρνήθηκε και ρώτησε τον λόγο. Ο τροχονόμος το γύρισε και είπε ότι θέλει τα στοιχεία του για εξακρίβωση. Όταν μαζεύτηκε κόσμος και του είπε ότι ειχε δικάιωμα να τραβάει ένα δημόσιο συμβάν ο τροχονόμος έφυγε σιγά σιγά. Στη συνέχεια αυτός που τράβαγε το συμβάν μας έδωσε επί τόπου μια κόπια, εφόσον του εξηγήσαμε που θα χρησιμοποιηθεί.

Αυτά τα δύο γεγονότα έχουν σαν κοινό γνώρισμα την έντονη και χωρίς λόγο εμπλοκή της αστυνομίας προκειμένου να τρομοκρατήσουν τον κόσμο που πήγαινε στην διαδήλωση. Ειδικά στην δεύτερη περίπτωση με τον τροχονόμο είμαστε απόλυτα σίγουροι γιατί και είδαμε και ακούσαμε τα πάντα.

.

Φλερτάροντας με τον θάνατο

Του Γιώργου Αυγερόπουλου*

*Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα Exandas Documentaries

Έχω καλύψει συγκρούσεις διαδηλωτών με την αστυνομία σε διάφορα μέρη του κόσμου εκτός της Ελλάδας, όπως στην Αργεντινή, την Ιταλία, τη Βολιβία και το Μεξικό. Ειδικά στο Μεξικό οι αστυνομικοί, όπως γνωρίζουν πολλοί, θεωρούνται άγριοι, ανεκπαίδευτοι και διεφθαρμένοι.

Όμως αυτό που έζησα και κατέγραψα τόσο εγώ όσο και οι συνεργάτες μου χθες Τετάρτη 29.6 στο Σύνταγμα ξεπερνάει σε αγριότητα κάθε όριο. Η Ελληνική Αστυνομία παίρνει δίκαια και με διαφορά το βραβείο βαρβαρότητας. Μιας βαρβαρότητας που καμία σχέση δεν είχε με καταστολή, αλλά ήταν ένα συνεχές φλερτ με τον θάνατο.

Από θαύμα δεν θρηνήσαμε νεκρούς. Και ο κ. Παπουτσής θα πρέπει να ανάψει λαμπάδα στον Θεό που πιστεύει, καθώς μόνο στην καλή του τύχη θα πρέπει να αποδοθεί το γεγονός ότι δεν απολογείται σήμερα για θύματα.

Το σχέδιο εκκένωσης της πλατείας Συντάγματος τις δύο τελευταίες μέρες ήταν ένα «γιουρούσι», όπως εύστοχα παρατήρησε ο Αϊμάν, Ισπανός δημοσιογράφος που εργάζεται για το Al Jazeera. Ένα γιουρούσι εναντίον όλων και όποιον πάρει ο χάρος. «Μα καλά, τι αστυνομία είναι αυτή που έχετε;» με ρώτησε αγανακτισμένος. «Είστε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον ακόμα» μου είπε με νόημα χαμογελώντας.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Περίπου στις 13.30 υπάρχει πολύς κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από τη Βουλή. Δεν είναι κουκουλοφόροι. Δεν πετάνε πέτρες. Είναι γέροι, νέοι, γυναίκες, άντρες, φοιτήτριες και φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι που φωνάζουν συνθήματα, ρίχνουν τη γνωστή μούντζα προς το κοινοβούλιο και οι πιο θερμόαιμοι μπροστά – μπροστά άντε να εκτοξεύουν καμιά βρισιά εναντίον των αστυνομικών και να κουνάνε τα κιγκλιδώματα που έχουν στηθεί μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη. Τίποτα το σημαντικό δηλαδή που να δικαιολογεί αυτό που θα ακολουθήσει.

 

Συνέχεια

Τα Προπύλαια είναι άσυλο;

 

Μέχρι σήμερα τα Προπύλαια ήταν άσυλο.

Οι φοιτητές της γενιάς μου κατάφεραν και το κράτησαν, αν και πολλές φορές  η κυβέρνηση προσπάθησε να το πάρει.

Αν θυμάμαι καλά και ο κ. Παπουτσής ήταν ένας απο αυτούς που πολέμησαν σκληρά και με συνέπεια για να παραμείνουν τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου σαν Πανεπιστημιακό άσυλο.

Σήμερα, εξαρτάται αποκλειστικά απο τους φοιτητές του Πανεπιστημίου να μπορέσουν να το κρατήσουν.