Η Προδοσία.

BenyKing

Οι Σαμαράς και Βενιζέλος ενώ τους προσφέρονταν 6μηνη παράταση ζήτησαν 2μηνη με σκοπό να φέρουν τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά σε ένα μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να το λύσει μόλις τις πρώτες μέρες της κυβέρνησής του, ώστε να παιχτεί το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης».

Η μικροκομματική τους φιλοδοξία και η προσωπική τους επιβίωση μπήκαν για μια ακόμη φορά πάνω από την χώρα και τους πολίτες, αναγκάζοντας την σημερινή κυβέρνηση να υπογράψει έγγραφα που περιέχουν μνημονιακές δεσμεύσεις όπως πχ αυτή για το Αγγλικό δίκαιο.

Καναλιώτης

Advertisements

Ξημέρωσε 5 Νοεμβρίου. Σύμφωνα με τον Σαμαρά όλη η Ελλάδα έχει δωρεάν WIFI Internet!!!

5 Νοέμβρη 2013  Αντώνης Σαμαράς : «Εγώ σήμερα μπορώ να υποσχεθώ ότι θα έχουμε σε όλη την Ελλάδα δωρεάν ασύρματο WiFi ίντερνετ σε ένα χρόνο».

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που φεύγει η τρόικα, που έχουμε ανάπτυξη, που είμαστε ανεξάρτητοι, που έχουμε δημοκρατία, που μειώνεται η ανεργία…….

Θαυμάστε στο video τον καθόλα αναξιόπιστο Σαμαρά με ποιο κουτσαβάκικο ύφος δουλεύει την νεολαία.

Όλη η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στην 78η ΔΕΘ (video + κείμενο)

 

 

 

SAMARAS-SUCCES-STORY

Η πλήρης ομιλία του Σαμαρά:

 

«Φίλες και φίλοι,

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης συμβόλιζε για αρκετές δεκαετίες το πρόσωπο της αναπτυξιακής Ελλάδας. Το πρόσωπο του εξαγωγικού δυναμισμού και της εξωστρέφειας.

Όμως, τις τελευταίες δεκαετίες κι ενώ η Ελλάδα απολάμβανε μιαν ευημερία χτισμένη σε πήλινα πόδια, η Έκθεση Θεσσαλονίκης, έχασε και αυτή σιγά-σιγά τον αναπτυξιακό της χαρακτήρα…

Έχασε το εξαγωγικό της προσανατολισμό. Έγινε όλο και περισσότερο ο καθρέφτης του κρατισμού που κυριάρχησε. Μετεξελίχθηκε σε ευκαιρία για πρωθυπουργικές εξαγγελίες. Και για αντιπολιτευτική κριτική.

Έγινε έθιμο ο εκάστοτε πρωθυπουργός, από το βήμα αυτό, να εξαγγέλλει πως θα μοιράσει στην κοινωνία ένα πλεόνασμα που η οικονομία δεν μπορούσε να παράγει. Πώς θα μοιράσει δανεικά και επιδοτήσεις…

 

Συνέχεια

«Πολιτική σταθερότητα»

 

 

dritsas_3_10

Η δύναμη του δικομματικού συστήματος που κυβερνά την Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες δεν ήταν τόσο ή μόνο η ψηφοσυλλεκτική υπεροχή του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. έναντι της Αριστεράς και, φυσικά, ο ασφυκτικός έλεγχος του κράτους, όσο η δυνατότητα απρόσκοπτης εναλλαγής των δύο κομμάτων στην κυβέρνηση χωρίς να αλλάζει τίποτα. Ή, καλύτερα, χωρίς να αλλάζει τίποτα στον κοινωνικό και πολιτικό συσχετισμό ισχύος. Γι’ αυτό και ο δικομματισμός αναδείχθηκε σε πολιτική, αλλά και πολιτειακή επιλογή του αστισμού. Γι’ αυτό τα δύο κόμματα θεωρήθηκαν, και όντως είναι, συστημικά.

 

Όμως, για την ηγεμονία δεν αρκεί μόνο η στήριξη από τους οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά ισχυρούς. Απαιτείται, σε βαθμό μάλιστα απολύτως καθοριστικό, η λαϊκή συναίνεση, την οποία κανένα σύστημα δεν μπορεί να εξασφαλίσει επί μακρόν χωρίς να ικανοποιήσει κοινωνικά αιτήματα και χωρίς να καλύψει κοινωνικές ανάγκες.

 

Έτσι καλλιεργούνται και συγκροτούνται οι σχέσεις εκπροσώπησης, στο πεδίο ανάπτυξης των οποίων δοκιμάζεται και μετριέται η δημοκρατία, το βάθος της και η ποιότητά της. Είναι γι’ αυτό που ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός τις θεωρεί «βαρίδια» και όποιος αναφέρεται σε αυτές καταγγέλλεται ως λαϊκιστής.

Η καπιταλιστική κρίση δεν αποδόμησε μόνο την ψηφοσυλλεκτική ισχύ των κομμάτων του δικομματισμού. Αυτή ήταν η συνέπεια. Κυρίως αποδόμησε τον σκληρό πυρήνα των σχέσεων εκπροσώπησης. Γι’ αυτό και η κρίση τους είναι διαρκής και αξεπέραστη. Γι’ αυτό και η -παρά ταύτα- παραμονή τους στην εξουσία συνιστά τεράστιο κίνδυνο για τη δημοκρατία.

 

Συνέχεια

Μάνος Χατζιδάκις : Το μυαλό της κότας

 
[youtube http://www.youtube.com/watch?v=mtAXcnkX_J4]

 

Merkel-Frankensteins_monster_Boris_Karloff

 
«Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στη εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να φοβάται, αλλά συνήθισε να φοβάται.

Κι εγώ με τη σειρά μου δεν φοβάμαι τίποτα περισσότερο, απ’ το μυαλό της κότας. Απ’ το να υποχρεωθώ να συνομιλήσω με μια κότα ή μ’ ένα σκύλο, ή τέλος πάντων, μ’ ένα ζώο δυνατό που βρυχάται. Τι να τους πως και πώς να τους το πω. Και μήπως δεν είναι εξευτελισμός, αν επιχειρήσω να μεταφράσω ή να καλύψω τις σκέψεις μου, κάτω από φράσεις και ηλίθια νοήματα, για να καθησυχάσω τυχόν τη φιλυποψία μας κότας, που όμως έχει άνωθεν τοποθετηθεί για να μας ελέγχει και να μας καθοδηγεί;

 

Συνέχεια

ΞΕΦΤΙΛΙΣΑΝ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Προσωπικό πολιτικό διασυρμό ασυνήθιστων διαστάσεων υπέστη στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς. Το «ξέσκισαν» πολιτικά οι Γερμανοί παρόλο που ο ίδιος προσήλθε στη συνάντηση με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ σε πνεύμα απόλυτης δουλοφροσύνης. Δεν τόλμησε να μεταβεί στη γερμανική πρωτεύουσα ούτε καν σαν επαίτης. Το μόνο που ήθελε ήταν να δηλώσει δια ζώσης την απόλυτη υποταγή του στο Τέταρτο Ράιχ. Να πείσει την καγκελάριο ότι έχει διαγράψει για πάντα το αντιμνημονιακό παρελθόν του και ότι τώρα διακατέχεται από τυφλή εθελοδουλία προς τις εντολές του Βερολίνου. Δεν ζήτησε απολύτως τίποτα, δεν του έδωσαν φυσικά τίποτα.

Αυτό δεν τον γλίτωσε, βεβαίως, από τον πολιτικό εξευτελισμό. Οι Γερμανοί τους δούλους τους λιώνουν σαν σκουλήκια για να τους δείξουν τη θέση τους, δεν τους χτυπούν προστατευτικά στην πλάτη μόλις δηλώσουν υποταγή. Αξέχαστο θα του μείνει το χουνέρι που του έκανε η ακροδεξιά και χυδαία, κατωτάτης υποστάθμης γερμανική εφημερίδα Μπιλντ, στην οποία μόλις 48 ώρες νωρίτερα ο Σαμαράς είχε δώσει συνέντευξη. «Υπόσχομαι ότι θα αποπληρώσουμε τα χρέη μας» είχε πει ο Σαμαράς στη συνέντευξη αυτή. «ΑΥΤΟ το θέλουμε γραπτώς!» έγραψε η Μπιλντ και ετοίμασε το σχετικό… έγγραφο! Ένα κείμενο «Εγγύησης-Δήλωσης», γραμμένο με αρχαιοελληνικά γράμματα στα γερμανικά, περικλειόμενο από μαιάνδρους, με στόχο να ξεφτιλίσει τον Σαμαρά στα εκατομμύρια αναγνώστες της. Κάθε μέρα η Μπιλντ πουλάει 2.800.000 φύλλα και υπολογίζεται ότι τη διαβάζουν τουλάχιστον έξι εκατομμύρια Γερμανοί. Το κείμενο του απαξιωτικού εγγράφου υπηρετεί αποτελεσματικά το στόχο για τον οποίο κατασκευάστηκε:

Συνέχεια

ΝΑ ΤΟ ΔΟΥΝ ΟΛΟΙ: Τα μέτρα που θα πάρει ο Σαμαράς: στις 18 Βαρβαρότητα



 

Σε όλη την προεκλογική περίοδο ο Α. Σαμαράς και το κατεστημένο προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό, κρύβοντας τον πραγματικό τρόμο. Δηλαδή το τι θα ζήσουμε αν βγει η Νέα Δημοκρατία.

Η υστερία εναντίον του Σύριζα που χαρακτήρισε την προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ και του επικοινωνιακού μηχανισμού του μνημονιακού μπλοκ έγινε και για έναν ακόμα λόγο. Για να ξεχάσει ο κόσμος ότι το πρόγραμμα της ΝΔ είναι ο πραγματικός τρόμος, το Μνημόνιο.
Θέλουν να ξεχάσει ο κόσμος ότι έχουμε φτάσει σε σημείο απόγνωσης και εξαθλίωσης.
Θέλουν να ξεχάσει ο κόσμος ότι καθημερινά αυτοκτονούν συμπολίτες λόγω της απόγνωσης.
Θέλουν να ξεχάσει ο κόσμος ότι οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να πάρουν ούτε τα φάρμακά τους.

Συνέχεια

Μέρκελ προς ΓΑΠ : «Το πρόγραμμα διάσωσης πρέπει να πονάει»

WSJ: Ελληνικό μνημόνιο – το χρονικό μιας αποτυχίας

Θα μπορούσε να είναι το ανάγνωσμα της ιστορίας του μνημονίου, ή το χρονικό μιας προαναγγελθείσης αποτυχίας. Ομως το άρθρο της Wall Street Journal αναδεικνύει, και ίσως πάνω από όλα, κυρίως δύο πράγματα: Πρώτον, την αδυναμία του ελληνικού συστήματος να ξεπεράσει την αντίληψη του πολιτικού κόστους και να προωθήσει, αντί οριζόντιων περικοπών, πραγματικές μεταρρυθμίσεις που θεωρούνται δεδομένες στις περισσότερες σύγχονες οικονομίες. Και δεύτερον, έναν κυνικό γερμανικό «τιμωρητισμό» που φαίνεται να πρυτάνευσε στη λογική και το σχεδιασμό του προγράμματος διάσωσης.

 

 

Συνέχεια

Της πουτάνας το κάγκελο

 

 

Την ώρα που ο Τσίπρας δήλωνε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ οτι δεν υπήρξε η επιθυμητή και  απαιτούμενη συναίνεση για να φτιάξει κυβέρνηση της Αριστεράς, την ίδια ώρα στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ γινόταν ο χαμός.

Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δέχεται εισηγήσεις από τους συμβούλους του για διάλυση όχι μόνο του κόμματος και ανασυγκρότησής του αλλά και αλλαγής κάθε που θυμίζει το κόμμα όπως το σήμα και το όνομα.

Σε αυτήν την γραμμή πρέπει να βρίσκεται η προσπάθεια του Βενιζέλου να αποκλείσει από τις λίστες τον ΓΑΠ και τα πρωτοπαλίκαρα του, πράγμα που σίγουρα θα αντιμετωπιστεί σθεναρά από τον τέως αρχηγό του ΠΑΣΟΚ γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα μείνει τελείως εκτεθειμένος σε νομικές περιπέτειες που μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σίγουρα θα ενεργοποιήσει με την άφιξή της στην εξουσία.

Την ίδια στιγμή ο Πάγκαλος  δίνει μάχες χαρακωμάτων με αντίπαλο τον Βενιζέλο και τρολάρει μέσα από τον λογαριασμό του στο twitter σε σημείο που παλιοί του twitter να αναρωτιούνται αν είναι πραγματικός λογαριασμός ή fake ή ακόμη και αν ο γέρο Πάγκαλος τα έχει τελικά «φτύσει». Όταν δεν τα βάζει με τον Βενιζέλο και την ηγεσία του κόμματος πετάει αιχμές κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα προσπαθώντας να δείξει οτι είναι ακόμη χρήσιμος με αυτόν τον τρόπο κρατάει μια επαφή.

Στη νεοφιλελεύθερη εξωκοινοβουλευτική δεξιά δεν θέλει κανένας να ακούσει για επιστροφή στην μητέρα ΝΔ εφόσον υπάρχει ακόμη ο πατέρας Αντώνης. Ο Μάνος αναρωτήθηκε γιατί να συμμαχήσει με τον Σαμαρά όταν επί αρχηγίας του διαλύθηκε η ΝΔ.

Στον τρίτο όροφο της Συγγρού γίνονται ανακατατάξεις. Παρά τρίχα την γλύτωσε ο πόντιος εκ των συμβούλων παραμένοντας στον πρωινό καφέ ενώ ο Φαήλος θα πίνει τον καφέ του αλλού. Μαζί με τον Χρύσανθο θα πίνει τον καφέ του και ο Αβραμόπουλος που προς στιγμήν φάνηκε οτι παραμεριζόταν.

Πολλοί λένε πολλά όπως πχ ο Αντώναρος που τα έχει δώσει όλα μέσω twitter.

 

Συνέχεια

Παπανδρέου vs Σαμαράς

Έτσι μας βλέπουν στην μακρινή Ταϊβάν

 

 

(μα καλά ο Παπανδρέου παραιτήθηκε;)

Η ΝΔ καταρρέει…

ftapapaΗ ΝΔ πάει στις εκλογές με ένα μόνο ερώτημα ανοιχτό: αν θα πέσει κάτω και από το ιστορικό χαμηλό της του 1981 (Ράλλης, 35,8%). Ήδη, ηγετικά στελέχη της μιλούν για χειρότερο πολιτικό κλίμα ακόμα και από τις ήττες του 1996 (Έβερτ) και του 1993 (Μητσοτάκης).

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα κρίνει το μέλλον του Καραμανλή, το μέλλον της ηγετικής ομάδας του κόμματος της Δεξιάς. Μια προσεκτική ανάγνωση των δηλώσεων του Καραμανλή αποδεικνύει ότι, αν και –για την ώρα;–  δεν επιλέγει ο ίδιος την απόσυρση, πάντως συναρτά πλέον ανοιχτά αυτό το ενδεχόμενο με το ποσοστό του κόμματός του στην κάλπη της 4ης Οκτωβρίου. Βέβαια, στον τύπο η «μάχη της διαδοχής» έχει ήδη αρχίσει: η Ντόρα Μπακογιάννη από τη μια και ο Αβραμόπουλος ή ο Σαμαράς από την άλλη. Το γεγονός ότι συζητείται ως «σενάριο» να είναι επικεφαλής της «καραμανλικής» πτέρυγας της ΝΔ ο Αβραμόπουλος (ο κ. Τίποτα και ο πιο αποτυχημένος υπουργός Υγείας των τελευταίων 30 χρόνων…), ή ο Σαμαράς (ο κάποτε «αποστάτης» της θνησιγενούς Πολ. Αν., που γύρισε στη ΝΔ σαν βρεγμένη γάτα…), δείχνει το μέγεθος της κρίσης στο κόμμα της Δεξιάς.

Πρόκειται για μια πραγματική κατάρρευση. Η εντυπωσιακή ταχύτητα της ανατροπής –δύο μόλις χρόνια από τη «νίκη» του Καραμανλή το 2007– είναι μια καλή προειδοποίηση για τους επίδοξους αντικαταστάτες του στην κυβερνητική εξουσία. 
Η κυβέρνηση της ΝΔ διαλύεται και το προσωπικό «θαύμα» του Καραμανλή καταρρακώνεται κάτω από το βάρος τόσο της αποτυχίας για λογαριασμό των «από πάνω» όσο και από το θυμό των «από κάτω».

Η κυβερνητική περίοδος της ΝΔ υπήρξε μια εποχή-πάρτι για την κυρίαρχη τάξη. Οι επιχειρήσεις απαλλάχτηκαν από κάθε υποχρέωση: π.χ. οι ανείσπρακτοι φόροι έφτασαν στο κολοσσιαίο ποσό των 31 δισ. ευρώ, ενώ η εισφοροδιαφυγή (και αναλογικά η εισφοροκλοπή) διπλασιάστηκε στα Ταμεία μέσα σε 5 μόλις χρόνια. Οι εργασιακές σχέσεις «απελευθερώθηκαν» πλήρως και οι στοιχειώδεις ελεγκτικοί μηχανισμοί άφησαν το κεφάλαιο να κάνει ανενόχλητα τη δουλειά του: τα διαδοχικά θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα» αποδεικνύουν χωρίς περιστροφές την πλήρη υποταγή του κρατικού μηχανισμού στην απληστία των επιχειρηματιών, των εργολάβων, των δουλεμπόρων της ενοικιαζόμενης εργασίας. Παρ’ όλα αυτά η ΝΔ απέτυχε να κρατήσει την εμπιστοσύνη της κυρίαρχης τάξης. Αυτό φαίνεται με τον καλύτερο τρόπο μέσα από την αδυναμία της να ελέγξει τους ανταγωνισμούς. Από την εποχή του Μπαϊρακτάρη –όταν ο Καραμανλής είχε έστω και φραστικά τη δυνατότητα να επιδεικνύει πυγμή προς τους «νταβατζήδες»– φτάσαμε στις ημέρες όπου ο Βγενόπουλος μπορεί να επιτίθεται στην Μπακογιάννη, διεκδικώντας τμήμα της πίτας που παραχωρήθηκε στην Aegean…
Κυρίως, όμως, η κυβερνητική περίοδος της ΝΔ υπήρξε μια σκληρή εποχή για τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Ο κόσμος μας υποχρεώθηκε να δουλεύει πολύ περισσότερο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΟΣΑ οι ετήσιες ώρες «απασχόλησης» ανά εργαζόμενο έφτασαν στις 2.120 έναντι των 1.766 του μέσου όρου των χωρών-μελών του οργανισμού. Ταυτόχρονα υποχρεώθηκε να αμείβεται λιγότερο. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, η πλειονότητα των εργαζομένων (55%) επιβιώνει με εισόδημα μικρότερο των 1.000 ευρώ μηνιαίως. Η πραγματική ανεργία προσεγγίζει το 16%, ενώ η επιδότηση των ανέργων είναι από τις χαμηλότερες στην ΕΕ και δίνεται για λιγότερο χρόνο. Η οργή του κόσμου ενάντια σ’ αυτή την πολιτική εκφράστηκε με τους εκατοντάδες μεγάλους και «μικρούς» εργατικούς αγώνες της περιόδου Καραμανλή. Αυτή είναι η δύναμη που στην προεκλογική περίοδο δημιουργεί το «ρεύμα» μαυρίσματος της ΝΔ και του Καραμανλή.

Μαζί με εκατομμύρια απλούς ανθρώπους συμμεριζόμαστε το «στα τσακίδια» που σήμερα απευθύνεται στη Δεξιά.
Στη Ρηγίλλης και στο Μαξίμου δεν παραιτούνται ασφαλώς από σχέδια για το μέλλον. Πρόσφατα μίλησαν για το σενάριο «πράσινης παρένθεσης», υπονοώντας το ενδεχόμενο επιστροφής τους, μετά από μια σύντομη κρίση του ΠΑΣΟΚ και με αφορμή τις προεδρικές εκλογές του 2010. Πρόκειται για όνειρα θερινής νυκτός! Το κόμμα της Δεξιάς βαδίζει σε μια μεγάλη πολιτική ήττα που θα το βυθίσει σε βαθιά και πιθανά ανεξέλεγκτη κρίση. Το γεγονός ότι ακόμα και ο… Τσιτουρίδης ελπίζει να παίξει «ρυθμιστικό ρόλο» στο ζήτημα της ηγεσίας, αποδεικνύει τη διάσταση των προβλημάτων που τους έρχονται.

 

Επαγρύπνηση
Πιο σοβαρές είναι οι φωνές που προσγειώνουν τις ελπίδες των στελεχών της Δεξιάς σε έναν ρόλο «υπευθυνότητας», σε μια συμβολή ώστε η επόμενη κυβέρνηση να επιβάλει το πρόγραμμα που απαιτούν οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες. Ο Καραμανλής άφησε επισήμως ανοιχτό το ενδεχόμενο του «μεγάλου συνασπισμού», της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αν οι συνθήκες «το καταστήσουν αναγκαίο». Ο Αβραμόπουλος εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι «οι συνεργασίες είναι έξω από τους όρους λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, αλλά και των πολιτικών ηθών», αφήνοντας όμως ανοιχτό το «παράθυρο» για την επόμενη Βουλή.
Οι εργαζόμενοι και η νεολαία οφείλουν να επαγρυπνούν. Ξεφορτωνόμαστε τη Δεξιά και χαιρόμαστε γι’ αυτό. Όμως δεν είναι αρκετό. Μαζί με τον Καραμανλή πρέπει να ανατρέψουμε και την πολιτική του. Η ψήφος στις 4 Οκτώβρη θα είναι χρήσιμη, αλλά όχι αποφασιστική. Την απάντηση στο ερώτημα αυτό μπορεί να δώσει μόνο το επίπεδο της αριστεράς, στους κρίσιμους μήνες που ακολουθούν…