Άνοδος και πτώση του γερμανικού φασισμού

του Γιάννη Μακρίδη

«H πιο αντιδραστική παραλλαγή του φασισμού είναι ο φασισμός Γερμανικού τύπου. Mε αναίδεια αυτοαποκαλείται εθνικοσοσιαλισμός παρόλο που δεν έχει καμιά σχέση με το σοσιαλισμό. O γερμανικός φασισμός δεν είναι μόνο αστικός εθνικισμός είναι άγριος σωβινισμός. Eίναι κυβερνητικό σύστημα πολιτικού συμμοριτισμού, σύστημα προκλήσεων και βασανιστηρίων απέναντι στην εργατική τάξη και τα επαναστατικά στοιχεία του χωριού, τη μικροαστική τάξη και τη διανόηση. Πρόκειται για μεσαιωνική βαρβαρότητα και κτηνωδία. Πρόκειται για μια αχαλίνωτη επίθεση ενάντια στους άλλους λαούς και χώρες».

Mε αυτή την παράγραφο στα άπαντα του ο Δημητρώφ προσδιορίζει το γερμανικό φασισμό, τη στιγμή που και ο ίδιος υπήρξε θύμα μιας από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες του 20ού αιώνα με στόχο οι Nαζί να έλθουν στην εξουσία.

Συνέχεια

Ντιέγκο Ριβέρα – Χίτλερ

Χίτλερ

του Ντιέγκο Ριβέρα*

Στο δρόμο μου, σταμάτησα στο Βερολίνο και ζωγράφισα μερικά ενδιαφέροντα έργα εκεί. Ο φίλος και οικοδεσπότης μου, ο Βίλι Μίντσενμπεργκ (1), μου έθεσε πολλά ερωτήματα για τη ζωή και το έργο μου, και οι δηλώσεις μου ενσωματώθηκαν σε ένα εξαιρετικό βιβλίο από μια άλλη φίλη, τη Λότε Σβαρτζ. Τιτλοφορούμενος Das Werk DiegoRiveras (Το έργο του Ντιέγκο Ριβέρα), ο τόμος αυτός καλύπτει τη σταδιοδρομία μου μέχρι τα έργα που μόλις είχα ολοκληρώσει. Δημοσιεύθηκε από τη Neuer Deutscher Verlag, τον εκδοτικό οίκο του Μίντσενμπεργκ.

Το 1928, η Γερμανία ήταν στα πρόθυρα μιας κρίσης που, κατά τον επόμενο χρόνο, θα γινόταν παγκόσμια. Τα μεγάλα γερμανικά καρτέλ κατρακυλούσαν στην πτώχευση, το ένα μετά το άλλο. Υπήρξε ένα κύμα αυτοκτονιών μεταξύ της αστικής τάξης. Ο Ούγκο Στίνες, επικεφαλής της βιομηχανίας χάλυβα, ο ναύαρχος φον Τίρπιτζ, ένας εφοπλιστής, και ο Δρ Σάιντεμαν, το αφεντικό της χημικής βιομηχανίας, όλοι έβαλαν τα περίστροφα στα κεφάλια τους και τίναξαν τα μυαλά τους.

Συνέχεια