Χριστόφορος Βερναρδάκης: Τελευταίο καταφύγιό τους η ένταση και οι προβοκάτσιες

 

assets_LARGE_t_420_54050552[1]

 

 

Συνέντευξη στον Μιχάλη Σιάχο

Για κλιμάκωση της στρατηγικής της έντασης από την πλευρά της Ν.Δ., η οποία θα στήσει και προβοκάτσιες, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ανακόψει την ταχύτατη φθορά της κυβέρνησης, κάνει λόγο μιλώντας στον Δρόμο ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, επίκουρος καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και επιστημονικός σύμβουλος της VPRC. Επίσης, αναφέρεται στο σκηνικό πόλωσης, σκιαγραφεί τη διαθεσιμότητα του λαϊκού παράγοντα, αναδεικνύει τα χαρακτηριστικά της πρωτοβουλίας των 58, ενώ σε ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή, σημειώνει ότι το σενάριο να βρεθεί στις ευρωεκλογές πάνω από τη Ν.Δ. δεν είναι απίθανο.

 

 

Πώς θα χαρακτηρίζατε το σκηνικό ακραίας πόλωσης που διαμορφώνεται ανάμεσα σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Υπηρετεί πολιτικούς στόχους ή κινείται μόνο στο επικοινωνιακό πλαίσιο και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά; 
Η Ν.Δ. βγάζει ανακοινώσεις επί παντός επιστητού, οι οποίες, συνήθως, αγγίζουν τα όρια της βλακείας. Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να απαντάς σε ό,τι βάζει η Ν.Δ., αφού πολλά από τα θέματα που ανοίγει δεν χρίζουν σοβαρής δημόσιας συζήτησης. Από την άλλη, προφανώς ο πόλεμος δεν είναι μόνο ανακοινώσεων, επικοινωνιακός, αλλά εξελίσσεται μια σοβαρή πόλωση η οποία είναι κοινωνική, ταξική, ιδεολογική. Έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά σε διάφορους βαθμούς και σε διάφορα επίπεδα. Είναι γεγονός ότι απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει ένα καθεστώς που είναι απονομιμοποιημένο, είναι εξαιρετικά χαμηλής πολιτικής παιδείας και, επίσης, είναι αντιδραστικό. Είναι, δηλαδή, στα όρια του αντιδραστικού αναλφαβητισμού. Επομένως, είναι ένα καθεστώς που θα κάνει τα αδύνατα δυνατά, είναι ικανό να σκεφτεί τα πιο ακραία πράγματα για να σε μπλέξει σε έναν αποπροσανατολισμό της ατζέντας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποφασίσει τι πρέπει να κάνει, πότε και πώς ανοίγει τα δικά του μέτωπα με τους δικούς του όρους. Ο χαρτοπόλεμος ανακοινώσεων, τις περισσότερες φορές, δεν έχει νόημα και η κοινωνία -έτσι κι αλλιώς- δεν τον παρακολουθεί. Αντίθετα, πρέπει να ουσιαστικοποιήσεις αυτήν την αντιπαράθεση – αν και είναι δύσκολο όταν ο αντίπαλος είναι αυτού του επιπέδου.
Συνέχεια

Πολιτική Συγκυρία και Διακυβέρνηση Νοέμβριος ’12 – Έρευνα της VPRC για το Περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ

vprc

Πολιτική Συγκυρία & Διακυβέρνηση Νοέμβριος ’12
Έρευνα της VPRC για το Περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ


Ας τις δούμε συγκεκριμένα:

1. Ο πολιτικός χρόνος ανοχής της Κυβέρνησης έχει σαφώς αναλωθεί. Το ποσοστό δυσαρέσκειας από την Κυβέρνηση φτάνει το 85%, σε διάστημα λιγότερο των 6 μηνών. Η εικόνα είναι απογοητευτική και προδιαγράφει μεγαλύτερες δυσκολίες στην εφαρμογή των πολιτικών του επόμενου διαστήματος.

2. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης έχουν αρχίσει να καταγράφουν σημαντικές πολιτικές φθορές. Βεβαίως δεν είναι συμμετρικές μεταξύ τους. Το ΠΑΣΟΚ βαδίζει σταθερά στους δρόμους της συρρίκνωσης, καταγράφοντας ποσοστά στα επίπεδα του 5%. Η ΔΗΜΑΡ μειώνεται, αλλά παραμένει σχετικά υπολογίσιμο μέγεθος, περισσότερο από το ΠΑΣΟΚ. Όμως, και για αυτήν οι τάσεις στο άμεσο μέλλον είναι αρνητικές. Τέλος, η ΝΔ εξακολουθεί να αποτελεί τον ισχυρότερο και σταθερότερο πόλο της συγκυβέρνησης, αφού η φθορά της είναι ακόμα ελεγχόμενη, καταγραφόμενη ως προς την εκτίμηση της επιρροής της στο 26.5%.

Συνέχεια

Πολιτική Συγκυρία & Διακυβέρνηση Μάρτιος 2012 – Έρευνα της VPRC για τα Επίκαιρα

 

 

Η σημαντικότερη εξέλιξη βεβαίως αφορά τον χώρο της Δεξιάς / Κεντροδεξιάς. Η επιλογή Σαμαρά να υποστηρίξει την ψήφιση του Μνημονίου 2 έχει ανοίξει ένα σοβαρό πολιτικό κενό εκπροσώπησης του χώρου της «αντιμνημονιακής δεξιάς». Η εντυπωσιακή καταγραφή των «Ανεξάρτητων Ελλήνων» στο 11% (πρώτη καταγραφή σε έρευνα της VPRC) αποτελεί έκφραση των βαθύτερων ανακατατάξεων που συντελούνται σήμερα στο χώρο αυτό. Αν η κρίση εκπροσώπησης στο χώρο της Κεντροαριστεράς εξελίχθηκε σταδιακά τον τελευταίο χρόνο και οδήγησε στη συρρίκνωση του ΠΑΣΟΚ, η αντίστοιχη κρίση στο χώρο της Κεντροδεξιάς εμφανίστηκε με έντονο ρυθμό τον τελευταίο μήνα, με αποτέλεσμα η μείωση της εκλογικής επιρροής της ΝΔ να φτάνει σχεδόν τις 8 ποσοστιαίες μονάδες από τον Ιανουάριο έως και τον Μάρτιο. Δεν μπορεί επίσης να αγνοηθεί η καταγραφή των καθαρώς και εξαρχής «μνημονιακών» δυνάμεων της δεξιάς στα επίπεδα του 3% (Δημοκρατική Συμμαχία 2%, Δράση 1%). Στον χώρο της Δεξιάς επίσης καταγράφεται και μια σημαντική ανακατανομή επιρροής μεταξύ του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής. Η πτωτική πορεία του ΛΑΟΣ και η ανοδική αντίστοιχη της Χρυσής Αυγής συνεχίζονται σταθερά, με τη δεύτερη να ξεπερνά τον πρώτο και να θέτει σε αμφισβήτηση ακόμα και την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση.
Το ΠΑΣΟΚ με την (προεξοφληθείσα) αλλαγή ηγεσίας εμφανίζει μια ελαφρά ανάκαμψη, η οποία ωστόσο δεν είναι βέβαιον αν απηχεί μια ανασύνταξη ή μία επικοινωνιακή επίδραση της διαδικασίας εκλογής του νέου αρχηγού. Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν το κόμμα αυτό με την ηγεσία Βενιζέλου μπορεί να ελπίζει σε ένα ποσοστό καλύτερο από το 12.5% που καταγράφεται σήμερα. Σημαντικό ρόλο σε αυτό θα παίξει και η καταγραφή του νέου κόμματος της Κοινωνικής Συμφωνίας (Κατσέλη-Καστανίδης), κάτι που η παρούσα έρευνα δεν πρόλαβε χρονικά να αποτυπώσει ολοκληρωμένα.
Στο χώρο της ευρύτερης Αριστεράς σημαντική πτώση καταγράφει η Δημοκρατική Αριστερά, η οποία ωστόσο διατηρεί υψηλά ποσοστά άνω του 10%. Για το κόμμα αυτό ισχύει σε μεγάλο βαθμό κάτι που είδαμε να επαναλαμβάνεται τα τελευταία χρόνια είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ του 2008 είτε με τους Οικολόγους-Πράσινους του 2009: μια δημοσκοπική «έκρηξη» αρχικά και μια εξίσου απότομη εξισορρόπηση κατόπιν. Δεν αποκλείεται να συμβεί και τώρα το ίδιο φαινόμενο με την ΔΗΜΑΡ, κόμμα που βρίσκεται εξαρτημένο έντονα από το (ανοδικό ή καθοδικό) ποσοστό του ΠΑΣΟΚ. ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ έχουν σταθεροποιήσει τα ποσοστά τους, η μικρή διακύμανση των οποίων θα εξαρτάται εφεξής από τα διαφαινόμενα ποσοστά αποχής ή Λευκής/Ακυρης ψήφου.

Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι μια ευρύτερη εκλογική συμπαράταξη των αριστερών κομμάτων και μορφωμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, Αρμα Πολιτών, Σπίθα- Μ.Θεοδωράκης, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κ.λπ) εξακολουθεί να αποτελεί δυνητική επιλογή σημαντικού μέρους του εκλογικού σώματος που θα έφτανε πιθανώς το 18-20%, ενώ ενδεχόμενη συμμετοχή και του ΚΚΕ θα το καθιστούσε πρώτο κόμμα με διαφορά.

Αξίζει πάντως να σημειωθεί, ότι έκφραση της εξαιρετικά μεγάλης ρευστότητας που παρουσιάζεται είναι ότι παγιώνεται μια τεράστια κοινωνικο-πολιτική δυσαρέσκεια, η οποία οδηγεί στη δημοσκοπική καταγραφή, έστω και με πολύ μικρά ποσοστά, πολλών κομμάτων ακόμα και «πολύ μικρών»: ΕΠΑΜ, Αντιμνημονιακοί Πολίτες, Δημιουργία Ξανά, Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών, Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας, κλπ.
Με αυτά τα δεδομένα η προεκλογική περίοδος που ανοίγει επισήμως σε λίγες ημέρες θα αποτελέσει την πιο ρευστή και απρόβλεπτη περίοδο που γνώρισε η χώρα μετά το 1974.

Δείτε εδώ τη διαγραμματική παρουσίαση της έρευνας

Δείτε εδώ την ταυτότητα της έρευνας

 

.

Τα bold και οι υπογραμμίσεις δικές μου

 

.

Πηγή «VPRC» –> εδώ

 

.

 

Αναδιαπραγμάτευση χρέους, μείωση εξοπλισμών, φορολόγηση εκκλησίας

Στους αντίποδες του πακέτου κυβέρνησης-τρόικας-ΔΝΤ βρίσκονται οι προτάσεις των πολιτών για την αντιμετώπιση της κρίσης, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μεγάλης έρευνας της Vprc για το Tvxs . Σε συντριπτικό ποσοστό, ανάλογο με αυτό όσων εναντιώνονται στα μέτρα και παρουσιάστηκε χθες από το Tvxs, οι ερωτηθέντες ζητούν αναδιαπραγμάτευση του χρέους, μείωση εξοπλισμών σε συνεννόηση με την Τουρκία, φορολόγηση εκκλησίας καθώς και ποινικοποίηση της διαφθοράς στον δημόσιο τομέα και της φοροδιαφυγής.

Συνέχεια