Κανάλι

Δεκεμβρίου 4, 2009

Αλέξης Τσίπρας : Ποιος φοβάται τους Δεκέμβρηδες;

Πριν από έναν χρόνο, στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τις σφαίρες ενός αστυνομικού όπλου. Αυτό που ακολούθησε ήταν πέρα από κάθε πρόβλεψη. 

Ένα τεράστιο κύμα διαμαρτυρίας και αγανάκτησης , εκδηλώθηκε αστραπιαία σε ολόκληρη την Ελλάδα σαρώνοντας το γενικό κλίμα παραίτησης και πολιτικής απάθειας μέσα στο οποίο φαινόταν να ζει η ελληνική νεολαία. Και έφερε σε αδιέξοδο το κατεστημένο πολιτικό σύστημα, το οποίο είχε αποφασίσει να υπερασπιστεί μέχρι τέλους την εκδοχή του «μεμονωμένου ατυχούς γεγονότος». 

Είναι προφανές ότι αυτή η παράλογη και ωμή δολοφονία, ήταν η σπίθα. Το εύφλεκτο υλικό ήταν τα συσσωρευμένα αδιέξοδα της νέας γενιάς. Αδιέξοδα γνωστά και ομολογημένα. Η τεράστια κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος, το αβέβαιο εργασιακό μέλλον, που στερεί από τους νέους ανθρώπους την προοπτική της ανεξαρτησίας και της ατομικής ελευθερίας, η σοβαρή οικονομική κρίση και η εργασιακή και οικονομική επισφάλεια.
Με λίγα λόγια, η βεβαιότητα ότι αυτή η γενιά θα ζήσει τη ζωή της χειρότερα από ότι έζησαν όλες οι προηγούμενες γενιές μέχρι σήμερα. 

Αυτά τα προβλήματα, γέμιζαν διαρκώς το ποτήρι, που ξεχείλισε με την δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Και έτσι προκλήθηκε αυτό το πρωτοφανές κύμα οργής, που ξέσπασε σε δρόμους, πλατείες και έξω από αστυνομικά τμήματα. Αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Την ώρα που οι βασικοί εκφραστές του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος και τα μεγάλα ΜΜΕ προσπαθούσαν να παρουσιάσουν αυτό το ξέσπασμα μόνο ως τυφλή βία πάνω σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων, δεκάδες χιλιάδες νέα παιδιά διαδήλωναν επί μέρες με μαζικό, δυναμικό αλλά ειρηνικό τρόπο. Και σχεδόν ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι κατέβηκαν στους δρόμους των ελληνικών πόλεων, συγκροτώντας τις μαζικότερες οργανωμένες διαδηλώσεις των τελευταίων δεκαετιών. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίστηκε, χωρίς να λογαριάσει το κόστος, το δίκαιο και τα αίτια αυτής της εξέγερσης. Και το πλήρωσε.
Πολύ γρήγορα η δημόσια συζήτηση σταμάτησε να επικεντρώνει στα εύφλεκτα υλικά και εστιάστηκε στα αποκαΐδια. Και όσοι τολμήσαμε να εστιάσουμε στον ορθό λόγο, μετατραπήκαμε σε ηθικούς αυτουργούς του εμπρησμού. 

Δεν μετανιώσαμε και δεν κάναμε πίσω. Υπερασπιστήκαμε από θέση αρχής την εξεγερμένη νέα γενιά από την οργανωμένη συκοφαντία και παραπληροφόρηση. Και επιμόνως φέραμε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα που προκαλούν τον θυμό της. Και ταυτόχρονα καταθέσαμε προτάσεις που θα μπορούσαν να δώσουν διέξοδο. Προτάσεις που αφορούσαν τον περιορισμό της καταστολής και της αστυνομικής αυθαιρεσίας, την υπεράσπιση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης. την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, την αντιμετώπιση της ανεργίας και της εργασιακής επισφάλειας.

Εξακολουθούμε να μη μετανιώνουμε για το Δεκέμβρη. Για τη σκληρή μάχη αρχών που δώσαμε απέναντι σε ολόκληρο το πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο.
Δε μετανιώνουμε, κυρίως, γιατί πιστεύουμε ότι τα αιτήματα αυτά παραμένουν ενεργά στη συνείδηση της κοινωνίας και αναδεικνύονται πιο ζωντανά, πιο ξεκάθαρα και πιο ώριμα στους επόμενους κοινωνικούς αγώνες.
Ένα χρόνο μετά, ξέρουμε περισσότερα. Ξέρουμε ότι η σπίθα της αμφισβήτησης υπάρχει στις καρδιές των νέων ανθρώπων.

Ξέρουμε ότι η κυρίαρχη πολιτική και οικονομική στρατηγική, που για να συσσωρεύσει κέρδη στους λίγους οδηγεί την κοινωνία σε βαθειά κρίση, δεν έχει ούτε την υποστήριξη, ούτε την συναίνεση που θα ήθελε για να προχωρήσει.
Ξέρουμε ότι το να δηλώνεις αριστερά και να μοστράρεις τα σφυροδρέπανα δε σε θέτει κατά ανάγκη απέναντι στο σύστημα εξουσίας.
Το κυριότερο όμως που ξέρουμε, είναι ότι το σύστημα εξουσίας, παρά την φαινομενικά απόλυτη κυριαρχία του, έχει σοβαρές αδυναμίες και φοβάται.

Όχι τα ξεσπάσματα βίας, γιατί αυτά ξέρει ότι μπορεί να τα διαχειριστεί προς όφελός του. Φοβάται όμως τον κόσμο που διεκδικεί τα αυτονόητα, στους δρόμους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας.

Φοβάται τον επόμενο Δεκέμβρη, που θα ξεσπάσει πιο συνειδητά, πιο οργανωμένα, με ξεκάθαρα διατυπωμένα τα πολιτικά και κοινωνικά του αιτήματα: αντίσταση, αλληλεγγύη, αξιοπρέπεια.

Διαδηλώνουμε για τον Αλέξανδρο στις 6 και 7 Δεκέμβρη

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και τη μεγαλειώδη εξέγερση του Δεκέμβρη, όλες οι αιτίες που προκάλεσαν την τραγωδία και τον ξεσηκωμό, παραμένουν εδώ: κρίση, γιγάντωση της επισφάλειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αστυνομοκρατία, στοχοποίηση της νεολαίας.

Ένα χρόνο μετά, δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα για να μην ξαναϋπάρξει άλλος Κορκονέας. Αντιθέτως, όχι μόνο είναι σε πλήρη λειτουργία ο μηχανισμός που γεννάει τους αστυνομικούς-πιστολέρο, αλλά και μεθοδεύεται η «επιεικής» δικαστική μεταχείριση των δολοφόνων, με πρώτο βήμα την προκλητική μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα.

Ένα χρόνο μετά, θα βγούμε και πάλι στους δρόμους για να διαδηλώσουμε όχι μόνο για τον Αλέξανδρο, αλλά και ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της λιτότητας της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων, του αντεργατικού προϋπολογισμού, της περιστολής των δημοκρατικών ελευθεριών, του ρατσισμού.

Ένα χρόνο μετά επιμένουμε: η εξέγερση ήταν, είναι, και θα παραμείνει δίκαιη!

Σε σύσκεψη αριστερών οργανώσεων και κομμάτων που πραγματοποιήθηκε στις 19/11 στο Πολυτεχνείο αποφασίστηκαν:

* Η οργάνωση πορείας διαμαρτυρίας την ημέρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη δολοφονία του Αλέξανδρου, την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου στη 1:30 μμ στα Προπύλαια (με κατεύθυνση τη Βουλή).
* Η στήριξη και συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 7ης Δεκεμβρίου (Προπύλαια, 12:00).
* Το άνοιγμα πρωτοβουλιών σε όλη τη χώρα για να πάρουν οι κινητοποιήσεις πανελλαδικό χαρακτήρα.

Ένα χρόνο μετά το κρατικό έγκλημα και την κοινωνική εξέγερση, θα διαδηλώσουμε διεκδικώντας:

* Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι αστυνομικοί.
* Να αφοπλιστεί η Αστυνομία και να καταργηθούν οι ειδικές δυνάμεις (ΜΑΤ, «Δ», κτλ)
* Να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία την καπιταλιστική κρίση.

Ένα χρόνο μετά, και αυτός ο Δεκέμβρης θα είναι του Αλέξανδρου!

Το κάλεσμα υπογράφουν μέχρι τώρα οι (ο κατάλογος παραμένει ανοιχτός):

ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΑΝ, ΔΕΑ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Κοινή Δράση Αλληλεγγύης, Κόκκινο, Νεολαία Συνασπισμού ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ, Συνασπισμός, Συντονιστικό Αντίστασης Μαθητικών Πρωτοβουλιών

Αθήνα 23/11/09

Δεκεμβρίου 2, 2009

Ένας χρόνος από τον Δεκέμβρη του 2008 (Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος)

 

     Πέρυσι στις 6 Δεκεμβρίου 2008 ημέρα Σάββατο, μια παρέα από δεκαπεντάχρονα παιδιά γιόρταζαν την ονομαστική γιορτή του φίλου τους Νίκου, στα Εξάρχεια. Αυτή η παρέα (κατά άλλους ήταν κάποια άλλη παρέα εκεί δίπλα τους) βρέθηκε κάποια στιγμή να έχει φραστική αντιμαχία με έναν ειδικό φρουρό της Ελληνικής Αστυνομίας. Αυτός (ο ειδικός φρουρός της ελληνικής αστυνομίας) τράβηξε το πιστόλι του, τους πυροβόλησε και έτσι απλά, με συνοπτικές διαδικασίες, στις εννέα παρά πέντε Σάββατο βράδυ στα Εξάρχεια, σκοτώθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος ή ο “Gregory”, όπως τον φώναζαν οι συμμαθητές του.  

Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας από τα σώματα ασφάλειας σκοτώνει πολίτη. Διαβάστε προηγούμενο άρθρο μας: “Από τον 16χρονο Σιδέρη Ισιδωρόπουλο στον 15χρονο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Γρηγορόπουλο”.

     Αυτή την φορά όμως ο κόσμος, με μπροστάρη την νεολαία και ειδικά τους μαθητές, αντέδρασε. Αμφισβήτησε το “κεκτημένο” δικαίωμα της αστυνομίας να σκοτώνει χωρίς τιμωρία. Αμφισβήτησε το δικαίωμα του κράτους να δίνει όπλα και μάλιστα σε ανθρώπους που δεν είναι ικανοί να τα διαχειριστούν. Έδειξε σαν συνενόχους και βασικά υπεύθυνους τους ιεραρχικά ανωτέρους του ειδικού φρουρού μέχρι την ίδια την κυβέρνηση.
    
Οι μαζικές διαδηλώσεις που γίνονταν κάθε ημέρα σε όλη την Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, όλον τον Δεκέμβρη είχαν την παλλαϊκή συμπαράσταση. Στους δρόμους οι πολίτες προπηλάκιζαν τις ειδικές δυνάμεις που σαν αστακοί παρατάσσονταν απέναντι από τα δεκαπεντάχρονα. Γιαγιάδες αντέδρασαν έμπρακτα στην αστυνομική βία. Ήταν τόση μαζική και δυναμική η συμμετοχή που οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν και εκτός των κέντρων των πόλεων. Οι γειτονιές γέμισαν από μαθητές που διαδήλωναν. Τα αστυνομικά τμήματα της περιφέρειας πολιορκήθηκαν από μαθητές.  Το θέμα πήρε παγκόσμιες διαστάσεις. Η εικόνα απο το καμμένο Χριστουγεννιάτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος γύρισε σαν καρτ ποστάλ ολόκληρο τόν κόσμο. Εφημερίδες από όλη την Ευρώπη έγγραφαν για την ελληνική εξέγερση, όπως αυτές την ονόμαζαν.

     Και ενώ οι ειδικές δυνάμεις κτυπούσαν τους μαθητές και τους πολίτες στις ειρηνικές τους διαδηλώσεις, το παρακράτος με λίγους προβοκάτορες έσπαγε και έκλεβε μαγαζιά μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας όποτε ήθελε και όπως ήθελε με την αστυνομία και τις “δυνάμεις ασφαλείας” να κοιτούν ατάραχες.  Οι προβοκάτορες αυτοί χρησιμοποιήθηκαν για να σπιλωθεί το νεολαιίστικο κίνημα του Δεκέμβρη του 2008. Αλλά δεν τα κατάφεραν. Στην συνείδηση του κόσμου αυτοί οι προβοκάτορες έμειναν σαν οι εγκάθετοι που ήρθαν ακριβώς για να σταματήσουν το χείμαρρο που ξεχείλιζε.

 

 

 
 
 
 
Διαβάστε επίσης :   

Από την κηδεία του Gregory (Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου)

Ο Έφηβος εδώ και ένα χρόνο τώρα μας ενημερώνει :
ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΩΝΑΖΑΜΕ ΑΛΕΞΗ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ.  
Δείτε εδώ και εδώ

Δεκεμβρίου 1, 2009

Δύσκολη μέρα για να είσαι ΠΑΤΕΡΑΣ

1.  Κυριακή 29/11/2009   Ο Ολυμπιακός είναι από σήμερα η μοναδική αήττητη ομάδα στη Σούπερ Λίγκα. Στο ντέρμπι της 12ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος ΟΠΑΠ στο γήπεδο Καραϊσκάκη, οι “ερυθρόλευκοι” επικράτησαν 2-0 του Παναθηναϊκού (πρώτη ήττα των “πρασίνων”) και πέρασαν στην κορυφή της βαθμολογίας.

2.  Κυριακή 29/11/2009    Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από τον α΄ γύρο εκλέγεται ο Αντώνης Σαμαράς. Με καταμετρημένο των 37,6% των εκλογικών τμημάτων, ο κ. Σαμαράς συγκεντρώνει 47,6% (111.216 ψήφους), η κ. Μπακογιάννη 41,6% (97.100 ψήφους) και ο κ. Ψωμιάδης 10,7% (25.024 ψήφους).

Νοεμβρίου 30, 2009

Εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ για το Παλαιστινιακό

Σήμερα, Δευτέρα, 30/11, ώρα 7μ.μ.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ

(Αίθουσα του Συλλόγου Υπαλλήλων της Τράπεζας Ελλάδας – Σίνα 16)

Η εκδήλωση εντάσσεται στη διεθνή κινητοποίηση
για τη Διεθνή Ημέρα Αλληλεγγύης με τον Παλαιστινιακό λαό.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας,
μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής.

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο ακόλουθος Tύπου της Παλαιστινιακής Πρεσβείας Μουσταφά Αζούζ.

Θα ακολουθήσει μουσικό πρόγραμμα
από τους Ναμπίλ-Γεώργιο Αλ Σαϋγ και
Γιάννη Ευσταθόπουλο (τραγούδι, ούτι και κρουστά).

Νοεμβρίου 27, 2009

Ο Θ. Δρίτσας για το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ

Κατηγορίες: eMail, Πολιτική — Kanali @ 6:24 μμ
Tags:

το έφερε το email 

 

Ερώτηση :   Τα πρώτα δείγματα της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Τι θα κρίνει την επιτυχή ή μη πολιτική της νέας κυβέρνησης. Ποιο το μέλλον και ο ρόλος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Θ. Δρίτσας:   Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ιδιαίτερα ο Πρόεδρός του και σημερινός Πρωθυπουργός κ. Γ. Παπανδρέου κατάφεραν κάτι που λίγους μήνες πριν φάνταζε αδύνατο. Να δημιουργήσουν προεκλογικά και τις πρώτες μέρες της νέας κυβερνητικής θητείας ένα κλίμα νέας ελπίδας στην ελληνική κοινωνία. Ήδη όμως έχουν φανεί σημάδια διάχυτης επιφύλαξης και ανησυχίας στο κοινωνικό σώμα ως παράγωγα των κυβερνητικών εξαγγελιών και  χειρισμών που ακολούθησαν. 

Κρίνουμε την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως προς τη συνέπεια και τη συνοχή των διακηρύξεων και πράξεων, την κρίνουμε επίσης ως προς την αποτελεσματικότητά της για την επίλυση προβλημάτων της κοινωνίας, συγκροτούμε αντιστάσεις απέναντι στα αντιλαϊκά μέτρα μαζί με τις κοινωνικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα αναδεικνύουμε την ανάγκη εναλλακτικών λύσεων και καταθέτουμε τις προτάσεις μας.

Η οικονομική κρίση δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι η άλλη όψη του νομίσματος της κερδοσκοπικής, ανταγωνιστικής, «ελεύθερης» οικονομίας.  Ισχυριζόμαστε δηλαδή ότι ο νεοφιλελευθερισμός γεννά νέα φτώχεια, δεν καλύπτει κοινωνικές ανάγκες, οξύνει κοινωνικές αντιθέσεις, απαξιώνει παραγωγικές δραστηριότητες, σπαταλά φυσικούς πόρους καταστρέφοντας το περιβάλλον και τέλος γεννά πολέμους και οδύνη. Όλα αυτά είτε βρίσκεται σε άνθηση είτε βρίσκεται σε κρίση. Στην κρίση βέβαια οι αρνητικές επιρροές του (όχι μόνο οικονομικές, αλλά και κοινωνικές και πολιτισμικές) παροξύνονται. Αλλά δεν διαφέρουν ποιοτικά απ’ αυτές της περιόδου άνθησης και ανάπτυξης. Μόνο ποσοτικά διαφέρουν.

Αυτή η πολιτική διαπίστωση είναι κομβικής και κεφαλαιώδους σημασίας για κάθε επίκαιρη σοβαρή συζήτηση σχετικά με τις πολιτικές εξόδου από την κρίση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. όμως δεν μπορεί να προσχωρήσει σε αυτήν, έστω και αν κάποια στελέχη του ή ακόμα και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός δείχνουν να την αποδέχονται θεωρητικά. Αλλά μόνο θεωρητικά. Όταν τίθενται ζητήματα εφαρμοσμένης πολιτικής εκεί γίνονται «ρεαλιστές» και επιλέγουν πολιτικές των πιο σκληρών επιτελείων της Ε.Ε., που μοιάζουν αφόρητα με αυτές των κυβερνήσεων της Ν.Δ..

Μέσα από τον ανταγωνισμό, την καταστροφή παραγωγικών υποδομών, την παραπέρα συμπίεση του εργατικού κόστους και τις ιδιωτικοποιήσεις μπορεί και στην Ελλάδα με πολύ πιο αργούς ρυθμούς να έχουμε ανάκαμψη και να μπει η Χώρα σε νέα φάση ανάπτυξης. Θα έχει ξαναμοιραστεί «τράπουλα» με εκατομμύρια θύματα ανέργων και υποαπασχολούμενων.

Επιτακτικά επομένως σήμερα τίθεται το αίτημα κοινωνικά και πολιτικά για μια πολιτική με συνδυασμένες προτεραιότητες τη διεύρυνση της πραγματικής παραγωγικής βάσης, την αποκατάσταση της χαμένης τιμής της εργασίας, την ενδυνάμωση του κοινωνικού κράτους και τη διαφύλαξη και ως αναπτυξιακού μεγέθους της απόλυτης ακεραιότητας του φυσικού περιβάλλοντος. Η δημόσια παιδεία, υγεία και πρόνοια στην πρώτη γραμμή. Οι πολεμικοί εξοπλισμοί σε πλήρη αναθεώρηση προς τα κάτω. Το ενιαίο φορολογικό σύστημα με απόλυτη αναλογικότητα της φοροδοτικής υποχρέωσης. Οι κοινωνικά χρήσιμες δημόσιες επενδύσεις, ο δημόσιος κοινωνικός χαρακτήρας των παραγωγικής σημασίας τομέων της οικονομίας, ο έλεγχος του χρηματοπιστωτικού συστήματος με ενοποίηση υπό κρατικό έλεγχο της Εθνικής και της Αγροτικής Τράπεζας και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Όλα αυτά – και πολλά άλλα – συνθέτουν στόχους, διεκδικήσιμους μαζί με την κοινωνία, της εναλλακτικής πολιτικής πρότασης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α..

Δεν είναι εύκολη πολιτική και δεν απευθύνεται σε εύπιστους πολίτες. Φυσικά και δεν είναι ρεαλιστική πρόταση όσο ηγεμονεύουν οι επικίνδυνα καλλιεργημένες ουτοπίες του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ν.Δ.. Κυρίως μάλιστα όσο παραμένουν ισχυρά τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά στηρίγματά τους, εσωτερικά και διεθνή.

Ο ρόλος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι να κάνει τα δύσκολα ευκολότερα. Να πείσει δηλαδή σημαντικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας γα την αξιοπιστία των προτάσεών του και των διεκδικήσεών  του , να πείσει για την αποδοχή τους και μαζί να αλλάξουμε τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς στη χώρα μας.

                   Θοδωρής Δρίτσας

Βουλευτής ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Α΄  Πειραιά & Νησιών

 

Νοεμβρίου 23, 2009

Το τελευταίο “σάλπισμα”.

 

Περιέχει τα υλικά της Πανελλαδικής Σύσκεψης της ΠΠΣΠ που έγινε 8-10 Γενάρη 1981 στην Πάντειο και πολλά άλλα άρθρα και ενδιαφέρουσες αναλύσεις.
Εκδόθηκε τον Φεβρουάριο του 1981.

Το αρχείο είναι σε μορφή pdf και είναι 30 ΜΒ. Θα χρειαστούν μερικά λεπτά (3-4) για να το κατεβάσετε.

 
 
Περιεχόμενα τεύχους

σελ. 02    υλικά της Πανελλαδικής Σύσκεψης της ΠΠΣΠ (8-10 Γενάρη 1981).
σελ. 19     για την Γνώση, Μόρφωση, Επιστήμη (σαν παράρτημα).
σελ. 25     μην αναπνέετε… δημιουργείτε νέφος.
σελ. 26     ο νόμος – πλαίσιο έρχεται…
σελ. 32     οδοφράγματα στο Δυτικό Βερολίνο – μια “διαφορετική” νεολαία.
σελ. 34     “είναι δίκαιο να εξεγήρεσαι, να προωθείς την επανάσταση δεν είναι έγκλημα”.
σελ. 35     η εκπαίδευση στην Κίνα.
σελ. 39     σκέψεις και σημειώσεις για το φοιτητικό κίνημα.
σελ. 46     προλεταριοποίηση των διανοουμένων;
σελ. 48     Ε.Μ.Π. 4 μήνες μετά … ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ.
σελ. 52     “προσωπική ζωή”  αδιέξοδα και λύσεις που τα αναπαράγουν.
σελ. 54     κορίτσι : αντικείμενο, νοικοκυρά ή …
σελ. 56     αφιερωμένο εξαιρετικά : στους “νοικοκυραίους δευτεροκατανομείς κομμουνιστές”.
σελ. 58     θέσεις για το Συνδικαλιστικό Πρόγραμμα.

 

Νοεμβρίου 21, 2009

Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ

Κάποτε, επί ημερών «σοσιαλισμού» του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (1979-1981), το ΚΚΕ είχε σαν κεντρικά συνθήματα τα “Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ” και το “ΚΚΕ αλλαγή – δεύτερη κατανομή“. Με αυτά τα συνθήματα το ΚΚΕ εξωράιζε το ΠΑΣΟΚ και έδινε ψεύτικες ελπίδες για τον επερχόμενο ΠΑΣΟΚικό σοσιαλισμό.  Στα συνθήματα αυτά και στην λογική τους, είχε τη βάση της η συγκυβέρνηση του 1989.

Για να μην λέω δικά μου λόγια και θεωρηθεί οτι υπονομεύω το ”κόμμα”, αφήνω τον Χαρίλαο Φλωράκη να εξηγήσει τι σημαίνει το σύνθημα “αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ” και επίσης, πως το εκλογικά δυναμωμένο ΚΚΕ θα εξασφάλιζε πραγματικές αλλαγές ύστερα από μια νίκη του ΠΑΣΟΚ.

Κάντε κλικ επάνω στην εικόνα (ή στο link κάτω από την εικόνα) για να κατεβάσετε την μπροσούρα. Είναι σχετικά μικρό (8 σελίδες 2,5ΜΒ)  και θα χρειαστεί περίπου ένα με δύο λεπτά για να “κατέβει¨ στον υπολογιστή σας.

Χωρίς το ΚΚΕ καμιά πραγματική αλλαγή

 

 

Από τον 16χρονο Σιδέρη Ισιδωρόπουλο στον 15χρονο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ Γρηγορόπουλο

 

ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ Η ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ
ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ

 

Ο 15χρονος Αλέξανδρος Ανδρέας Γρηγορόπουλος, που έπεσε πέρυσι το βράδυ του Σαββάτου [6/12/2008] νεκρός στα Εξάρχεια από τα πυρά του ειδικού φρουρού, έρχεται να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των πολιτών-θυμάτων της αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που αστυνομικοί «πιστολέρο» έχουν βαρέσει στο ψαχνό. Χαρακτηριστικό άλλωστε ότι τον Δεκέμβριο του 2003 μετά τη δολοφονία του Ηρ. Μαραγκάκη από άντρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Διονύσης Γκούσκος, κατά τη διάρκεια συζήτησης σχετικής ερώτησής του στο Κοινοβούλιο, ανέφερε: «Φοβούμαστε ότι το επεισόδιο αυτό δεν είναι ούτε μεμονωμένο ούτε τυχαίο ούτε έγινε από λάθος. Για πολλοστή φορά αστυνομικοί πυροβολούν από πίσω σε πολύ μικρή απόσταση άοπλο νεαρό…» και επισήμανε σε άλλο σημείο: «Έχουμε εβδομήντα νεκρούς την τελευταία περίπου δεκαετία (σ.σ. 1993-2003)».

Είναι ενδεικτική, χωρίς να είναι πλήρης, η καταγραφή που ακολουθεί:

*  30 Απριλίου 1976. ΣΙΔΕΡΗΣ ΙΣΙΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. Μέλος της αριστερής οργάνωσης Κ.Ο. Μαχητής, ο 16χρονος μαθητής κόλλαγε αφίσες στην πλατεία Κοτζιά την παραμονή της Πρωτομαγιάς του 1976, όταν κατέφθασαν τα αστυνομικά όργανα για συλλήψεις. Στην προσπάθειά του να ξεφύγει, παρασύρθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο στην Πειραιώς. Η κηδεία του μετατράπηκε σε μαχητική διαδήλωση με κεντρικό σύνθημα ‘Κάτω η Νέα Τρομοκρατία’.

* 11 Ιουλίου 1978. ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ. Ο ιδιόρρυθμος γιατρός βρήκε το θάνατο στις 11 Ιουλίου 1978, κατά τη διάρκεια νυχτερινής εισβολής των νεοσύστατων τότε ΜΕΑ στο σπίτι του. Είχε προηγηθεί πολυήμερη καμπάνια της εφημερίδας ‘Το Βήμα‘ για την εξουδετέρωσή του και τον τερματισμό της “ατμόσφαιρας ανυπαρξίας του κράτους” που δημιουργούσε η θορυβώδης παρουσία του στη μέση του Π. Φαλήρου.

* 28ης Ιουλίου 1980. ΣΩΤΗΡΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ. Μέλος της ΚΝΕ, η φοιτήτρια του Παντείου μοίραζε το μεσημέρι της 28ης Ιουλίου 1980 έξω από το εργοστάσιο της ΕΤΜΑ στο Βοτανικό προκηρύξεις για την εργατική διαδήλωση της επομένης εναντίον της λιτότητας. Εξερχόμενο λεωφορείο της εταιρείας τη χτύπησε, πολτοποιώντας το κεφάλι της. Το ίδιο βράδυ η 3η βάρδια του εργοστασίου προχώρησε σε απεργία διαμαρτυρίας, ενώ τα ΜΑΤ αναλάμβαναν να ‘καθαρίσουν’ την περιοχή από τους συγκεντρωμένους πολίτες. Με ανακοίνωσή της, η κυβέρνηση Γ. Ράλλη εξέφρασε τη δυσφορία της για “τις προσπάθειες που καταβάλλονται να πολιτικοποιηθεί το αστυνομικό δελτίο”. Εντελώς διαφορετική γνώμη είχαν φυσικά οι χιλιάδες κόσμου που συνόδευσαν την 21χρονη φοιτήτρια στην τελευταία της κατοικία με συνθήματα `Λεύτερος συνδικαλισμός’ και Όχι άλλο αίμα για την εργοδοσία’.

* 28 Οκτωβρίου 1980. ΤΑΣΟΣ ΜΑΓΛΑΡΙΔΗΣ. Παλαίμαχος ΕΑΜίτης, συμμετείχε σε συγκέντρωση αντιστασιακών που στις 28 Οκτωβρίου 1980 επιχείρησαν να παρελάσουν στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Στη διασταύρωση των οδών Ελ. Βενιζέλου & Β. Γεωργίου δέχτηκαν επίθεση της αστυνομίας, με γκλομπς και κλοτσιές. Χτυπημένος άσχημα στο κεφάλι, ο 76χρονος αγωνιστής μεταφέρθηκε στο ΑΧΕΠΑ για να υποκύψει στις 30 Νοεμβρίου.

* 16 Νοεμβρίου 1980. ΚΟΥΜΗΣ – ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ. Όταν στις 16 Νοεμβρίου 1980 η αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ επιχείρησε να σπάσει την κυβερνητική απαγόρευση για πορεία μέχρι την αμερικανική πρεσβεία, τα ΜΑΤ μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο. Από τα γκλόμπς σκοτώθηκαν η 21χρονη εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου κι ο 26χρονος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν και το κρανίο του Κουμή. Η κυβέρνηση περιορίστηκε να εκφράσει την οργή της για τις “οργανωμένες ομάδες αναρχικών και εξτρεμιστικών στοιχείων” που “αμαύρωσαν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο και προκάλεσαν βάναυσα τα δημοκρατικά και ειρηνικά αισθήματα του συνόλου του ελληνικού λαού”, διευκρινίζοντας απλώς ότι “για τις συνθήκες υπό τις οποίες σημειώθηκε ο θάνατος νεαρής εργάτριας διετάχθησαν διοικητικές ανακρίσεις”. Εξίσου διακριτικός απέναντι στην αστυνομική βία υπήρξε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ενώ το σύνολο των ΜΜΕ έσπευσε να ρίξει την ευθύνη της σφαγής στους (μη κατονομαζόμενους) “2.000 προβοκάτορες”.

* Αύγουστος 1985. ΚΑΘΡΙΝ ΤΖΟΝ ΜΠΟΥΛ. Ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* 17 Νοεμβρίου 1985. ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΛΤΕΖΑΣ. Ο φόνος του 15χρονου μαθητή από τον αστυφύλακα Αθανάσιο Μελίστα με σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής κατά τη διάρκεια μικροεπεισοδίων στις παρυφές της πλατείας Εξαρχείων ήταν το αποκορύφωμα ενός χρόνου βίαιων `επιχειρήσεων αρετής’. Οι παραιτήσεις των προϊσταμένων του Υπουργείου Δημ. Τάξεως Τσούρα και Κουτσόγιωργα δεν έγιναν δεκτές, τα ΜΑΤ εισέβαλαν στο Χημείο συλλαμβάνοντας 37 νέους και το κέντρο της Αθήνας έζησε άγριες ώρες – με χιλιάδες αγανακτισμένους διαδηλωτές, κατάληψη του ΕΜΠ και κοινό αγώνα “αγανακτισμένων πολιτών” της ΠΑΣΚΕ με φασιστικές ομάδες κατά της `αναρχίας’. Καταδικασμένος πρωτόδικα σε δυόμισι χρόνια φυλάκιση (με ανασταλτικό χαρακτήρα), ο Μελίστας θα αθωωθεί στις 25/1/1990 από το Εφετείο.

* 9 Φεβρουαρίου 1986. ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΝΔΟΛΕΩΝ. Ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο και πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* 3 Σεπτεμβρίου 1986. ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗΣ. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1986 ο 60χρονος εργάτης της ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ πραγματοποιούσε μαζί με 650 συναδέλφους του καθιστική διαμαρτυρία έξω από το Υπ. Βιομηχανίας, ύστερα από άρνηση της υφυπουργού Β. Παπανδρέου να τους δεχτεί για το θέμα της μη καταβολής δεδουλευμένων τους. Αστυνομικοί τους απώθησαν βίαια με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του. Πέθανε από μετατραυματική επιπλοκή στο ΚΑΤ (12/9/86).

* 8 Μαρτίου 1990. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΊΚΕΡΗΣ.  Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* 10 Ιανουαρίου 1991. ΚΑΠΑ ΜΑΡΟΥΣΗ. Η μαζικότερη σφαγή πολιτών από τις δυνάμεις καταστολής συνέβη στις 10 Ιανουαρίου 1991. Την επαύριο της δολοφονίας του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης 100.000 ατόμων στην Αθήνα κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις χιλιάδων νέων με τα ΜΑΤ. Ενα από τα 4.000 δακρυγόνα που επισήμως ρίχτηκαν κατά των διαδηλωτών προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο Λίβα και στο κτίριο του ‘Κ. Μαρούση’. Νεκροί από ασφυξία ανασύρθηκαν ο 32χρονος επιχειρηματίας Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος δικηγόρος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος χρυσοχόος Ιωάννης Νεμετζίδης κι ένα – αγνώστων στοιχείων – νεαρό άτομο. Παρά την ύπαρξη πλήθους επώνυμων μαρτύρων (όχι μόνο διαδηλωτών) για τα αίτια της πυρκαγιάς, η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση κάνοντας λόγο για “εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς”…

* 21 Ιανουαρίου 1991. ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ ΑΚΙΑΡ. Τούρκος πρόσφυγας συνελήφθη στην Αθήνα με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Σακατεμένος από τα βασανιστήρια, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ όπου ξεψύχησε στις 29 Ιανουαρίου. Ο υπουργός Δημ. Τάξης Βασιλειάδης κάλυψε πλήρως τους υφισταμένους του και η υπόθεση μπήκε στο αρχείο.

* 13 Απριλίου 1993. ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΖΙΤΖΗΣ. Ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* 10 Ιανουάριου του 1994. ΘΟΔΩΡΗΣ ΓΙΆΚΑΣ. Ο 28χρονος νέος έκανε τη νυχτερινή βόλτα του στην ερημιά του Μοσχάτου, όταν βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε εποχούμενους οπλοφόρους με πολιτικά που ζήτησαν τα στοιχεία του. Τρομοκρατημένος το έβαλε στα πόδια για να δεχτεί πισώπλατα τέσσερις σφαίρες από τον αρχιφύλακα Ευάγγελο Λαγογιάννη. Αντιμέτωπη με το γεγονός ότι ο αδικοσκοτωμένος δε βαρυνόταν με το παραμικρό αδίκημα, η ηγεσία της αστυνομίας φρόντισε να ‘διαρρεύσει’ ότι το θύμα “είχε ψυχολογικά προβλήματα”…

* 14 Ιανουαρίου 1996. ΛΟΥΤΦΗ ΟΣΜΑΝΤΖΕ. Ο 40χρονος μουσουλμάνος από την Ξάνθη συνελήφθη στις 14 Ιανουαρίου 1996 μεθυσμένος στο Βύρωνα και μεταφέρθηκε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Στις 10μμ της επόμενης μέρας ήταν νεκρός. Ο ιατροδικαστής Μ. Νόνας διαπίστωσε ότι ο θάνατός του προήλθε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κατά τη διάρκεια ξυλοδαρμού του.

* 20 Ιανουαρίου 1996. Κατά τη διάρκεια επιχείρησης-«σκούπα» στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνόμος Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει Αλβανό μετανάστη. Το όπλο του αστυνομικού «εκπυρσοκροτεί» κατά τη διάρκεια της καταδίωξης του υπόπτου. 

* 14 Ιουνίου 1996. ΦΑΝΤΙΛ ΝΑΜΠΟΥΖΙ. Για δύο… καρπούζια, ο αγροφύλακας Αθανάσιος Μάτος δολοφόνησε τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι στο χωριό Αργυροπούλι της Λάρισας. Ο 58χρονος Αθανάσιος Μάτος πυροβόλησε με 32άρι περίστροφο τον 20χρονο στο στήθος. Ο αγροφύλακας μετέφερε τον νεαρό στο Κέντρο Υγείας Τυρνάβου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

* 23/6/1996. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ. Ο αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος, 29 ετών, «συνήθης ύποπτος» στις λίστες της Αστυνομίας, βρίσκεται νεκρός κάτω από «περίεργες» συνθήκες στην καμπίνα 53 του πλοίου «Πήγασος».

* 22 Νοεμβρίου 1996. ΤΑΣΟΣ ΜΟΥΡΑΤΗΣ. Σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του -ο οποίος βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος. Ο Τρίμης, μολονότι του αποδίδεται κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση, αφήνεται ελεύθερος.

* 8 Φεβρουαρίου 1997. ΕΡΙΌΝ. Ο 19χρονος Αλβανός Εριόν έχασε τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του αστυνομικού Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου. Ο θάνατος του νεαρού είχε ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών και με ανακοινώσεις τους το ΚΚΕ και ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ έκαναν λόγο για εν ψυχρώ δολοφονία. «Ηταν ατύχημα…», θα ισχυριστεί απολογούμενος ο αστυφύλακας. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τη μέρα εκείνη ο Ανδρεόπουλος μαζί με συναδέλφους του εντόπισαν «ύποπτο» αυτοκίνητο με πέντε Αλβανούς λαθρομετανάστες. Ο οδηγός, αντί να σταματήσει στο σήμα των αστυνομικών, κινήθηκε εναντίον τους. Ο Ανδρεόπουλος σημάδεψε τα πίσω λάστιχα και πυροβόλησε, η σφαίρα εξοστρακίστηκε και βρήκε τον άτυχο Αλβανό στο κεφάλι. Ο θύτης κρίθηκε αθώος τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους από το μικτό ορκωτό δικαστήριο Κοζάνης.

*  2 Αυγούστου 1998. ΗΛΙΑΣ ΜΕΞΗΣ. Στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* 23 Οκτώβριο 1998. ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΥΛΑΤΟΒΙΤΣ. Ο 17χρονος Σέρβος μαθητής Μάρκο Μπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Κυριάκο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή». «Ανθρωποκτονία εκ προθέσεως», είπε η εισαγγελέας για το φονικό. Η δεδηλωμένη θέση της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη ήταν ότι «επρόκειτο για ατύχημα». Ο Σέρβος πρόξενος συμφώνησε εν τέλει με αυτή την εκδοχή. Ο Μπουλάτοβιτς είχε υποδειχθεί ως ύποπτος κλοπής από μια ηλικιωμένη γυναίκα, της οποίας το πορτοφόλι είχαν αρπάξει νωρίτερα άγνωστοι. Η Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης έδωσε στη δημοσιότητα δήλωση στην οποία υποστήριζε ότι ο Μάρκο Μπουλάτοβιτς και οι συμμαθητές του είχαν «ασκήσει πίεση» στον αστυνομικό, με αποτέλεσμα να εκπυρσοκροτήσει τυχαία το πιστόλι του. Το θύμα βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη σε εκδρομή με το σχολείο του. Ήταν άοπλος και, όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, δεν είχε διαπράξει την κλοπή.

*  20 Φεβρουαρίου 2000. ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗΣ. Στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* 25 Μαρτίου 2000. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΛΕΩΝΙΔΗΣ. Στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* 24 Οκτωβρίου 2001. ΜΑΡΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ. Στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

*  21 Νοεμβρίου 2001. ΣΕΝΤΓΚΑΚ ΣΕΛΝΙΚΟΥ. Στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* 10 Δεκεμβρίου 2003. ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΡΑΓΚΑΚΗΣ. Ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο.

* 13 Ιανουαρίου 2004. ΜΟΧΑΜΕΤ ΧΑΜΟΥΤ. Ο 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ πεθαίνει από «παθολογικά αίτια» ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης και ξυλοδαρμού -σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.

* 21 Δεκεμβρίου 2004. Σε βασανιστήρια (ξεγύμνωμα, φάλαγγα, εικονικές εκτελέσεις, απειλές με όπλα και άγριο ξύλο) υπέβαλε τουλάχιστον 40 Αφγανούς μετανάστες ομάδα αστυνομικών και ειδικών φρουρών του Αστυνομικού Τμήματος του Αγίου Παντελεήμονα.

* 17 Νοεμβρίου 2006. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Ο Κύπριος φοιτητής ξυλοκοπείται ανηλεώς από 8 αστυνομικούς με πολιτικά. Η αστυνομία αναφέρει ότι «έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα». Τηλεοπτικές και ερασιτεχνικές κάμερες έχουν καταγράψει όλο το περιστατικό. Η ανακοίνωση της ετυμηγορίας του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης -όπου δικάζονται οι αστυνομικοί- έχει αναβληθεί. Ο εισαγγελέας της έδρας δέχτηκε ότι οι τέσσερις από τους οκτώ κατηγορούμενους αστυνομικούς χτύπησαν τον Αυγουστίνο, οι τρεις παρείχαν ψυχική συνδρομή και ότι ο αστυνομικός διευθυντής προσπάθησε να τους σταματήσει. Πρότεινε την ενοχή των επτά για τα αδικήματα της «επικίνδυνης σωματικής βλάβης» και της «απλής συνέργειας» στην παραπάνω πράξη, καθώς επίσης και την απαλλαγή του τέως διευθυντή της Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης.

* 5 Μαΐου 2007. 19χρονος φοιτητής κατηγορείται για επεισόδια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο με βασική επιβαρυντική ένδειξη τα… πράσινα παπούτσια που φορούσε, ομοιόχρωμα με εκείνα του δράστη ενός εμπρησμού αυτοκινήτου. Σύμφωνα με το ένταλμα προσωρινής κράτησης (γιατί ο νεαρός οδηγήθηκε στις φυλακές ανηλίκων Αυλώνα), τα ξημερώματα του Σαββάτου 5 Μαΐου «κρατώντας καδρόνι έσπασε το πίσω παρμπρίζ αυτοκινήτου Μερσεντές» και στη συνέχεια «έριξε βόμβα μολότοφ μέσα στο όχημα, με αποτέλεσμα να αναφλεγεί και να καταστραφεί ολοσχερώς». Ο ίδιος και οι συμφοιτητές του υποστηρίζουν ότι ήταν σε πάρτι της Πολυτεχνικής την ώρα των επεισοδίων.

* 6 Δεκεμβρίου 2008. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ. Ο δεκαπεντάχρονος, πέφτει νεκρός από σφαίρα αστυνομικού στα Εξάρχεια. Ο θάνατός του υπήρξε η αφορμή για μια σειρά πρωτοφανών πολλαπλών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας εναντίον της αστυνομικής βίας σε πόλεις όλης της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό.
http://efhbos.wordpress.com/tag/gregory/

Χρησιμοποιήθηκαν άρθα και πληροφορίες από εφημερίδες (πχ Ελευθεροτυπία, Νέα) όπως και άρθρα από το διαδίκτυο πχ athens.indymedia

Νοεμβρίου 18, 2009

Ιάκωβος Κουμής – Σταματία Κανελλοπούλου


Κυριακή 16 Νοέμβρη του 1980

Ο Καραμανλής μαζί με την ανάκληση του ν. 815, βλέποντας να έρχεται καλπάζοντας το τέλος της παράταξης του στην εξουσία και κατά την προσφιλή του συνήθεια να μην αποδέχεται προσωπικά την ήττα  παρέδωσε στον Γ. Ράλλη.  
Η κυβέρνηση Ράλλη είχε απαγορέψει τη χρονιά εκείνη στην πορεία να κατευθυνθεί προς την Αμερικάνικη πρεσβεία και σύμφωνα με την απαγόρευση οι διαδηλωτές επιτρέπονταν να φτάσουν μόνο ως το Σύνταγμα και εκεί να διαλυθούν.

Η πλειοψηφία της ΕΦΕΕ πειθάρχησε παρά τους λεονταρισμούς των προηγουμένων ημερών, αλλά κάμποσες χιλιάδες διαδηλωτών αποφάσισαν να ακολουθήσουν την αριστερή μειοψηφία της ΕΦΕΕ (ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος, Β’ Πανελλαδική κ.α.) επιχειρώντας να συνεχίσουν προς την αμερικανική πρεσβεία

Η πορεία ανέβηκε από Σταδίου έκανε τον γύρο του Συντάγματος και όσοι δεν πήγαιναν για Αμερικάνικη Πρεσβεία κατέβαιναν την Πανεπιστημίου, οι υπόλοιποι έστριβαν στην Βασιλίσσης Σοφίας. Πενήντα μέτρα από εκεί, μετά τα λουλουδάδικα και πριν το φυλάκιο για την είσοδο στη βουλή, ήταν 2 ή 3 σειρές παραταγμένες αύρες και μπροστά από αυτές ΜΑΤ. Η κατάσταση ήταν στρατοκρατούμενη και ασφυκτική.

Σε αυτό το κομμάτι του δρόμου της Βασ. Σοφίας είχαν στριμωχθεί μερικές εκατοντάδες διαδηλωτές (φοιτητές και εργάτες) που ακολουθούσαν την απόφαση των παρατάξεων της μειοψηφίας της ΕΦΕΕ.
Συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις έρχεται ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης ίσως με κάποιον εισαγγελέα και ανακοινώνουν ότι η πορεία είναι απαγορευμένη. Γίνεται μια διαβούλευση που κρατάει κάμποσα λεπτά και μετά ακολουθεί ότι είναι να ακολουθήσει.

Αυτήν την φορά δεν ακολουθήθηκε το πρωτόκολλο. Αμέσως μετά την πρώτη προειδοποίηση ξεκίνησε μια άνευ προηγουμένου σύρραξη.
Θυμάμαι στην αλυσίδα της πρώτης γραμμής, πολλούς γνωστούς μου από το ΚΚΕ (μ-λ) με πιο εντυπωσιακή παρουσία έναν τεράστιο (μεγαλόσωμο) από την οργάνωση της Καλλιθέας να τον κτυπούν λυσσασμένα και αυτός να κάθετε ακίνητος και να μην σπάει την αλυσίδα με τίποτα. Το κεφάλι του έτρεχε αίματα. Συνέχιζαν να τον κτυπούν και αυτός σαν να μην καταλάβαινε τίποτα. Κάτι που βλέπεις στα κινούμενα σκίτσα…. (Πρόσφατα έμαθα ότι ονομαζόταν Νίκος Μαυρίδης και ότι δεν ζει πια).

Με τα δακρυγόνα και το ξύλο έσπασε το μπλοκ από μια άκρη (νομίζω από τη αριστερή) και μετά άρχισε το λιάνισμα.

Στη συνέχεια τα ΜΑΤ μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πραγματικό σφαγείο με δυο νεκρούς διαδηλωτές (Κανελλοπούλου, Κουμής) τουλάχιστον δυο τραυματίες από αστυνομικά περίστροφα, εκατοντάδες σπασμένα κεφάλια, συλλήψεις κλπ…

Ο 26χρονος Κύπριος φοιτητής της Νομικής Ιάκωβος Κουμής βρέθηκε στην Πλατεία Συντάγματος με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις από γκλομπ (από σφαίρα αστυνομικού περιστρόφου υποστηρίζουν άλλοι), διακομίστηκε στο «Λαϊκό» και άφησε την τελευταία του πνοή λίγες μέρες αργότερα.
Η 20χρονη εργάτρια Σταματία Κανελλοπούλου βρέθηκε πεσμένη σε πεζοδρόμιο της οδού Πανεπιστημίου χτυπημένη άσχημα από αστυνομικά γκλομπ. Μεταφέρθηκε αναίσθητη στο «Ιπποκράτειο» όπου άφησε την τελευταία της πνοή, προτού οι γιατροί της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες.

Την άλλη μέρα ένας μικρός λόφος από παπούτσια υπήρχε έξω από τα λουλουδάδικα και οι εργάτες καθαριότητας ξέπλεναν το αίμα από τον δρόμο. Κάποιο από εκείνο το αίμα ήταν από τους Κουμή και Κανελλοπούλου…

Τα ΜΜΕ απέδωσαν τις ευθύνες σε 2000 προβοκάτορες, ο πρωθυπουργός Γ. Ράλλης δήλωσε στη Βουλή “και ο αρχάγγελος κρατούσε ρομφαία”, αλλά και η αντίδραση της αξιωματικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ), ήταν χλιαρή γιατί πλησίαζε πλέον στην εξουσία και έπρεπε να παίρνει “σοβαρές αποφάσεις” και να αρχίσει πλέον να κάνει “αστικές” υποχωρήσεις. Κάτω από τέτοιες ευνοϊκές για τους δολοφόνους συνθήκες, η διοικητική εξέταση που διατάχτηκε δεν αποκάλυψε τους ενόχους.

Δες και εδώ
http://orgilaou.blogspot.com/2007/11/blog-post_16.html
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2009/11/1980.html




 
Οι φωτογραφίες της συνέχειας, είναι από το προσωπικό μου αρχείο.
Είναι από την διαδήλωση διαμαρτυρίας 
στις δολοφονίες Κουμή - Κανελλοπούλου.
Την συγκρότησε η μειοψηφία της ΕΦΕΕ.
Είχε περίπου 20.000(!!!) διαδηλωτές και πολύ παλμό.
Είναι η πλέον μαζική και ζωντανή διαδήλωση της μεταπολίτευσης
του «αριστερίστικου» μπλοκ (μειοψηφία της ΕΦΕΕ). 
Ξεκίνησε απο Προπύλαια, ανέβηκε Σταδίου πέρασε Σύνταγμα, ανέβηκε Όθωνος
και μετά …δεν θυμάμαι.
 
Τα συνθήματα όπως τα διαβάζω πάνω στα πανό απο τα φιλμς 
ήταν
 "ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ"
"ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ"
"ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ"
".... ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ"
"ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ"
"ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟ Φ.Κ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ"
"ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΝΑ ΞΕΣΚΕΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ"
"ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΗΘΙΚΕΣ ΑΥΤΟΥΡΓΙΕΣ"
"ΚΑΤΩ Η ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΡΙΑ"

 

Προπύλαια.

   

Πανεπιστημίου - Προπύλαια

Πανεπιστημίου - Προπύλαια

Εισαγγελέας και διοικητής αστυνομίας παρόντες

Σταδίου και Κοραή και δεν είναι το τέλος της πορείας

Σύνταγμα (και δεν είναι η αρχή της πορείας)

Βουλή - Όθωνος (και κάπου εκεί είναι η αρχή της πορείας)

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.