16/12/1979 Η νύχτα του Χημείου

Το Χημικό Αθήνας ήταν η πρώτη σχολή που ξεκίνησε τον χορό των καταλήψεων την 4η Δεκέμβρη του 1979 και αποφάσισε κατάληψη όπως είχα ξαναγράψει εδώ.

Η γραμμή τότε της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια συνοψιζόταν κάτω από το σύνθημα «πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα» αλλά στην ουσία ήταν μια προσπάθεια συνδιαχείρισης των πανεπιστημίων με τους καθηγητές και το τότε κατεστημένο, οπότε στην πράξη η ουσία τελείωνε στο πρώτο κομμάτι του συνθήματος δλδ «πρώτοι στα μαθήματα«.  Η ΚΝΕ με την συνδικαλιστική της παράταξη στις πανεπιστημιακές σχολές την Πανσπουδαστική (ΠΣΚ) κρατούσαν μια άκρως συντηρητική στάση και πρότεινε σαν μορφή ζωής τον συντηρητισμό στις προσωπικές σχέσεις αλλά και στις μορφές πολιτικής πάλης. Έτσι κυκλοφορούσε στις σχολές φυλλάδια που παρότρυνε τους νεολαίους να μην ξενυχτούν αλλά να γυρίζουν νωρίς στο σπίτι τους το βράδυ, να μην δημιουργούν εφήμερες ερωτικές σχέσεις αλλά μόνο σοβαρές και μόνιμες που να έχουν «καλό σκοπό»…

Αφού περιέγραψα την κοινωνική διαπαιδαγώγηση του τότε Κνίτη είναι εύκολο να καταλάβουμε πόσο δύσκολο ήταν να συμμετάσχει ένα τέτοιο πολιτικό υποκείμενο σε μια διαδικασία κατάληψης πανεπιστημίου. Φάνηκε αυτό στην κατάληψη στο παράρτημα της Πάτρας και αμέσως μετά ένα χρόνο, το 1979, στις πανελλαδικές καταλήψεις όπου η ΠΣΚ ήταν εχθρική, ενάντια στις καταλήψεις, ενάντια σε κάθε μορφή μαζικής κινητοποίησης. Στις συνελεύσεις προσπαθούσε να καταστείλει την αγανάκτηση του φοιτητόκοσμου και να στρέψει το ενδιαφέρον τους στα προγράμματα σπουδών και την συνδιαχείριση.
Το 1979 όμως δεν μπόρεσε πλέον να κρατήσει το ποτάμι που ξεκίνησε σαν ρυάκι από το Χημικό Αθήνας και στη συνέχεια εξελίχτηκε σε ορμητικό χείμαρρο που τα παρέσυρε όλα στο διάβα του.

Να επαναλάβω ποιά ήταν η κατάσταση το 1979 στο φοιτητικό κίνημα και ειδικά στο Χημικό Αθήνας, που έχει ενδιαφέρον γι’ αυτό το κείμενο. Το είχα γράψει πριν ένα περίπου χρόνο στις 22 Οκτωβρίου 2009, στο άρθρο μου «Η άγρια φυλή του Χημικού» :

.

Η άγρια φυλή του Χημικού 

«…   Ο Νόμος 815 είναι ο μόνος ψηφισμένος νόμος του Ελληνικού κράτους που έχει καταργηθεί και τυπικά και ουσιαστικά. Είναι πολλοί οι νόμοι που στην πράξη έχουν γίνει ανενεργοί. Αλλά ο ν. 815 καταργήθηκε και μάλιστα απο τον ίδιο άνθρωπο που τον  εισηγήθηκε, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή (θείο), με τον πλέον δημόσιο τρόπο στην τηλεόραση σε πανελλαδικό διάγγελμα.

Η κατάργηση του ν. 815 έγινε μετά από έντονους φοιτητικούς αγώνες και καταλήψεις που κράτησαν πολύ καιρό.  Ειδικά, οι συνελεύσεις και κινητοποιήσεις είχαν ξεκινήσει ένα χρόνο πριν και οι καταλήψεις ξεκίνησαν την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 1979 και τελείωσαν την Πέμπτη 3 Γενάρη 1980 που ο Καραμανλής ταπεινωμένος ανακοινώνει από την τηλεόραση την απόσυρση του 815 και ζητάει «διάλογο» για την Παιδεία. Το «πεζοδρόμιο», οι καταλήψεις, η Αριστερά του κινήματος, είχαν νικήσει.

Μια άλλη φορά θα κάνω μια εκτενή αναφορά για τις καταλήψεις ή ίσως καταφέρω κάτι καλύτερο απο μια εκτενή αναφορά.

Σήμερα θέλω να γράψω δυο λόγια για τους Χημικούς


Εκτός από τις γνωστές παρατάξεις δλδ Πανσπουδαστική, ΠΑΣΠ, ΔΑΠ, Ρηγάδες, Β’ Πανελλαδική, ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ, στο Χημικό υπήρχε και μία με πολιτικά ανεξάρτητους φοιτητές, η ΑΚΙΧ (Ανεξάρτητη ΚΙνηση Χημικού).

Από την μία οι Πανσπουδαστική, ΠΑΣΠ, ΔΑΠ και Ρηγάδες, προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να σταματήσουν την κατάληψη από την άλλη οι άλλες είχαν αταλάντευτη γραμμή για κατάληψη.

Ήταν πολύ σημαντικό που η κατάληψη των Χημικών μπόρεσε και κράτησε. Την Τρίτη 4 Δεκεμβρίου, όπως είπα, άρχισε η κατάληψη του Χημικού, ακολουθεί η Πολυτεχνική Ξάνθης (5/12), το Γεωλογικό (7/12), το Φυσικό (10/12). Μέχρι να μπει στην κατάληψη το Φυσικό οι πιέσεις της ΠΑΣΠ και της ΠΣΚ στις συνελεύσεις του Χημικού ήταν αφόρητες. Ακόμη, για πρώτη φορά από την μεταπολίτευση, εμφανίστηκε και συνδικαλιστής της ΔΑΠ και συμμάχησαν μαζί του. Τέτοια ξεφτίλα. Το Χημικό όμως κράτησε και στη συνέχεια μπήκαν στις καταλήψεις οι Πολιτικοί Μηχανικοί του ΕΜΠ. Η δική μου εκτίμηση ήταν (και είναι) οτι αν το Χημικό δεν κράταγε αυτήν την πρώτη εβδομάδα, οι καταλήψεις θα κατέρρεαν και αυτό γιατί το Χημικό ήταν εκείνη την στιγμή ο πιο δυνατός κρίκος στην αλυσίδα που άρχισε να δημιουργείται.

Κομβικό σημείο ήταν η είσοδος στις σχολές υπό κατάληψη της Νομικής Αθήνας (11/12). Μετά απο αυτό πλέον το ποτάμι δεν μπορούσε να γυρίσει πίσω.
Εκείνο το βράδυ (11/12/1979) βρέθηκα για λίγο στην Ελευθεροτυπία, για να δώσω κάποιες φωτογραφίες και ακούω τον Γιώργο Βότση από ένα γραφείο να πειράζει συναδέλφους του λέγοντας «έπεσε και το κάστρο, έπεσε.!!!», γιατί στη Νομική μέχρι εκείνη την συνέλευση ήταν απόλυτα κυρίαρχος η Πανσπουδαστική. Μετά την Νομική τίποτε δεν μπορούσε να είναι όπως πριν. Ακόμη και οι οργανωμένες ομάδες της ΚΝΕ (τα διάσημα τότε ΚΝΑΤ) που το βράδυ της Τρίτης 16 Δεκεμβρίου εισβάλλουν στο Χημείο οπλισμένες με κράνη και λοστάρια και επιχειρούν να σπάσουν τις καταλήψεις των Χημικών-Φυσικών δεν κατάφεραν τίποτα. Μετά από σκληρή σύγκρουση (με 15 τραυματίες) κατορθώνουν στρατιωτικά να ελέγξουν το κτίριο. Όμως πολιτικά, είναι πανωλεθρία: την επόμενη το πρωί υποχρεώνονται να το εγκαταλείψουν.
Το ξημέρωμα της Τετάρτης 17 Δεκεμβρίου βρίσκει το Χημείο (και το Φυσικείο) έρημο από τους εισβολείς, εμένα σε ένα σπίτι εκεί κοντά με σοβαρή διάσειση, τον Σπύρο Ψύχα μόνο του στα σκαλιά της οδού Ναυαρίνου έξω από το Χημείο να φυλάει το κτήριο, ενώ όλοι οι Κνίτες έχουν εξαφανιστεί απ’ όλες τις σχολές της Αθήνας.    …»

Αυτή ήταν η πολιτική εικόνα όπως την είχα περιγράψει.  Όμως ίσως να έχουν αξία σήμερα οι προσωπικές αναφορές για εκείνο το βράδυ. Όποιος μου στείλει την εμπειρία του θα την ανεβάσω. Επίσης, επειδή έχω διαβάσει ότι παλαβό θέλεις για εκείνο το βράδυ, καλό είναι αυτοί που το έζησαν να γράψουν την μαρτυρία τους. Ο Φώλιας, ο Χρυσόγελος, η Δώρα, ο Τσιρώνης, ο Ψύχας, ο Γαλάτης και όλοι οι άλλοι πρέπει να αφήσουν την μαρτυρία τους.

.

Η νύχτα του Χημείου.  Μια προσωπική εμπειρία.

Είχε βραδιάσει και ήμουν με μια παρέα Χημικούς στον πρώτο όροφο του Χημείου, στο δωμάτιο του συλλόγου Χημικών που χρησιμοποιούσε για γραφείο το «Συντονιστικό Κατάληψης» του τμήματος. Εκεί ήταν και ο ραδιοφωνικός σταθμός της κατάληψης και επειδή είχα βάλει στο μάτι την εκφωνήτρια και μέλος του συντονιστικού, όλο εκεί τριγύρω με έβρισκες.

Κάποια στιγμή ήρθε ο Γιάννης Τσιρώνης και μας είπε ότι από την μεριά του Φυσικού «σφάζονται αναρχικοί με Κνίτες».  Μας φάνηκε παράξενο γιατί ναι μεν αναρχικοί ήταν μέσα στην κατάληψη από την πρώτη μέρα, Κνίτες όμως είχαμε να δούμε καιρό μέσα στο κτήριο και ειδικά το βράδυ. Οι αναρχικοί ήταν ενεργό στοιχείο της κατάληψης, κοιμόντουσαν μέσα, έπαιζαν μουσική με τις κιθάρες τους, συμμετείχαν στις συζητήσεις, δεν ενοχλούσαν καθόλου, συντάσσονταν με τις αποφάσεις των συντονιστικών κατάληψης και γενικά ήταν μια χαρά ενταγμένοι στη διαδικασία. Οι Κνίτες, όχι βέβαια ότι μας στεναχωρούσε, ερχόντουσαν μόνο για τις συνελεύσεις, μετρούσαν τα χάλια τους και έφευγαν.

Ανησύχησα γιατί μας είπε ο Γιάννης οτι υπάρχουν και τραυματισμένοι Κνίτες.

Επειδή με γνώριζαν οι Κνίτες της ΦΜΣ αλλά και με τους αναρχικούς είχα πάντα καλές σχέσεις και έκανα παρέα με πολλούς στα Εξάρχεια, σκέφτηκα ό,τι έπρεπε να πάω να δω αν μπορούσα να βοηθήσω σε κάτι.

Πέρασα από το αμφιθέατρο στο Φυσικείο και κατέβηκα στο ισόγειο. Εκεί η κατάσταση ήταν περίεργη. Είδα φοιτητές της ΦΜΣ,  Β’ Πανελλαδική, ΟΠΑ, ΑΑΣΠΕ, αναρχικούς κλπ όπως άλλως τε κάθε βράδυ. Το περίεργο υπήρχε στο υπόγειο, εκεί στο κυλικείο, όπου ήταν γεμάτο Κνίτες, φοιτητές και εργάτες, από όλη την Αθήνα. Περιέργως πάρα πολλά άτομα, γενικά άγνωστες και εξωφοιτητικές φάτσες. Ανάμεσά τους πολύ λίγοι φοιτητές της ΦΜΣ ξεχώριζαν σαν το γάλα μεσ’ τη μύγα.

Κατέβηκα προσεκτικά στο υπόγειο γιατί τα σκαλιά ήταν βρεγμένα με κόλλα για αφίσες και γλιστρούσαν. Πλησίασα τους Κνίτες και τους είπα ότι  είμαι εκεί εκ μέρους της συντονιστικής κατάληψης του Χημικού και αν υπάρχουν τραυματισμένοι να τους πάρω μαζί μου. Η πρώτη σειρά είχε άτομα αφιονισμένα, άγνωστα σε μένα που μου φώναζαν : «Ναι! Υπάρχουν πολλοί βαριά τραυματισμένοι. Θα υπάρξουν και νεκροί. Φύγε!!!»
Από πίσω τους μερικοί γνωστοί μου, ανάμεσά τους και ο Γιώργος,  φώναζαν το όνομά μου (φαντάζομαι, για να τους ακούει η πρώτη σειρά και να μην παρεκτραπεί) και με προέτρεπαν, σίγουρα καλοπροαίρετα, να φύγω και μάλιστα, όπως μου έλεγαν, γρήγορα. Δεν τους πήρα στα σοβαρά και τους παρακάλεσα να μου δώσουν αν έχουν κάποιον τραυματία. Τα άτομα της πρώτης σειράς, που μάλλον έμοιαζαν καθοδηγητές και αρχηγοί της επιχείρησης, με δούλευαν ότι υπάρχουν πολλοί, ψέματα όπως αποδείχτηκε τις επόμενες ώρες και μέρες, αλλά δεν μου τους δίνουν και ταυτόχρονα με απειλούσαν. Ενώ εγώ ήμουν εκεί, με κίνδυνο για μένα, δεν με σεβάστηκε ο «καθοδηγητής» αλλά έκανε ότι ήξερε καλύτερα να κάνει : προπαγάνδα.

Αυτό το ψέμα, δηλαδή ότι φοιτητές Κνίτες κινδύνεψαν εκείνο το βράδυ και ήρθαν οι της ΕΣΑΚ να τους σώσουν είναι ένα τεράστιο ψέμα που το ανακάλυψαν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Κανένα βράδυ από την αρχή της κατάληψης δεν έβλεπες κανένα Κνίτη στον χώρο της κατάληψης, εκτός αν υπήρχε συνέλευση σχολής που ερχόντουσαν με σκοπό να καταψηφίσουν την κατάληψη. Όπως έγραψα πάλι στην αρχή, οι Κνίτες ερχόντουσαν για την συνέλευση έχαναν και έφευγαν.

Δεν έμεινα εκεί πολύ ώρα, ίσως πέντε με δέκα λεπτά, και αφού είδα ότι δεν βγάζω άκρη, αποφάσισα να γυρίσω στην παρέα μου στο Χημείο. Ανέβηκα την μικρή σκάλα που πάει από το κυλικείο στο ισόγειο και μετά ανέβηκα την μεγάλη σκάλα που πάει στον ημιώροφο.

Μόλις πάτησα στο κεφαλόσκαλο του ημιωρόφου, ξαφνικά έπεσαν πάνω μου μια ορδή από Κνίτες που πετάχτηκε από το πουθενά, ουρλιάζοντας άναρθρες πολεμικές κραυγές. Ήταν η ομάδα Μαλάμη που κρατούσε λοστάρια στα χέρια της και σιδεροσωλήνες. Άρχισαν να με κτυπούν παντού, στο σώμα, στα χέρια και στο κεφάλι. Δεν σταμάτησαν να με κτυπούν παρ’ όλο που έπεσα κάτω. Μετά λιποθύμησα. Συνήλθα μετά από λίγο(;) στο ισόγειο(!) δίπλα από την κεντρική πόρτα του Φυσικείου, όπου μάλλον είχα κατρακυλήσει αναίσθητος όλα τα σκαλιά από τον ημιώροφο. Σηκώθηκα. Γύρω μου Κνίτες με καδρόνια έτρεχαν φωνάζοντας. Ανάμεσά τους αναγνώρισα έναν – δύο συμφοιτητές μου από το Μαθηματικό.

Βγήκα, ανάμεσά τους, από την είσοδο, κατέβηκα τα σκαλιά και πήγα στο Χημείο γύρω γύρω από του εξωτερικούς δρόμους. Ανέβηκα στο δωμάτιο του συλλόγου. Από την έκπληξη της παρέας όταν με είδαν κατάλαβα ότι μου είχε ανοίξει το κεφάλι και έτρεχαν αίματα. Κάθισα σε ένα πάγκο. Εκείνη ήταν μάλλον η στιγμή που αποφάσισε η «εκφωνήτρια» να ασχοληθεί με τις πληγές μου και μαζί μου αποκλειστικά για μερικά από τα επόμενα χρόνια. Θυμάμαι, επίσης την φίλη μου την Σπυρουλιώ να προσπαθεί να μου σταματήσει το αίμα πιέζοντας γάζες στο ανοιγμένο μου κεφάλι.

Απ’ έξω ακούγονταν οι ορδές των σοσιαλφασιστών να τα σπάνε. Δεν τόλμησαν να μπούνε στο δωμάτιο του συντονιστικού. Γνώριζαν ότι μπορεί στρατιωτικά να είχαν κερδίσει αλλά πολιτικά ήταν οι χαμένοι, γι’ αυτό αφού ξέσκισαν όλες τις αφίσες και τα πανό, έσπασαν τα τραπεζάκια και ξέσκισαν τους υπνόσακους και ότι άλλο χρησιμοποιούσαν οι φοιτητές της κατάληψης, έφυγαν και κρύφτηκαν για πολλές μέρες στα σπίτια τους.

Η επόμενη μέρα που ξημέρωσε βρήκε τον Σπύρο Ψύχα στα σκαλάκια της εισόδου του Χημείου να φυλάει «σκοπιά», εμένα με διάσειση σε κάποιο σπίτι στα Εξάρχεια και τους Κνίτες κρυμμένους μακριά από τις σχολές.

Στη συνέχεια ανέκδοτες φωτογραφίες που τράβηξα στο Χημείο τις επόμενες ημέρες από την σοσιαλφασιστική επιδρομή των ΚΝΑΤ.

Καναλιώτης

 

Αυτήν την πόρτα έσπασαν τα ΚΝΑΤ για να μπουν στην κατάληψη

 

Εικόνες καταστροφής μετά το πέρασμα των ΚΝΑΤ

 

 

 

 

 

Πηγαδάκια τις επόμενες ημέρες έξω από τις σχολές

 

Κνίτης που πήγε την άλλη μέρα στη σχολή.
Οι συνδικαλιστές τον γλύτωσαν την τελευταία στιγμή από τα χέρια των φοιτητών.

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 

Υλικό από ταμπλό του ΚΚΕ(μ-λ) και της ΠΠΣΠ 

 

Η εμπειρία ενός φοιτητή του Χημικού.

Ο Κώστας Μιχαλάκης, φοιτητής στο δεύτερο έτος του Χημικού Αθήνας το 1979, είδε αυτό το άρθρο και κατάθεσε και την δική του μαρτυρία σε σχόλιο. Το Κανάλι την ανεβάζει στο κύριο άρθρο.

Ορισμένα πράγματα δεν τα θυμάμαι καλά, ή μετά από 30 χρόνια τα έχω εξωραΐσει στη μνήμη μου. Πάντως, μια και βλέπω ότι ακόμα υπάρχουν αναφορές στα τότε γεγονότα του Χημείου, προσθέτω κι εγώ τις δικές μου σκόρπιες αναμνήσεις.

Δεν αναφέρω ονόματα φίλων και συναδέλφων, αλλά τους θυμάμαι όλους με μεγάλη αγάπη (καλά, σχεδόν όλους). Περάσαμε και μοιραστήκαμε πολλές όμορφες στιγμές, και πολλούς θα ήθελα να τους είχα γνωρίσει περισσότερο και να είχαμε επαφή (αλλά είμαι πολύ τεμπέλης και αντικοινωνικός για να το επιδιώξω πια).

Προκαταβολικά ζητώ συγνώμη για το ανακάτεμα των σκέψεών μου, όπως και για το ότι προέκυψε ένα μάλλον μακροσκελές ανάγνωσμα. Αιτία είναι ότι δεν είχα χρόνο να το συμμαζέψω. Πολλά φιλιά στη Δώρα που μου υπέδειξε το σχετικό λινκ.

Πώς ξεκίνησε το κίνημα των καταλήψεων:
Νομίζω ότι αξίζει να δώσουμε τα εύσημα στο έτος που μπήκε στη ΦΜΣ το 78-79. Βεβαίως υπήρχαν πολλά αξιόλογα στελέχη του τότε φοιτητικού κινήματος, και οι συνελέυσεις του χημικού ήταν πάντα ζωντανές και μαζικές. Το νέο που έφεραν τα παιδιά του Α’ έτους του 78-79 ήταν ότι παρήγαγαν πολιτισμό από το συνδικαλισμό. Για παράδειγμα, οι ίδιες παρέες που στις συνελεύσεις έδιναν μάχες με τους Κνίτες, τότε κύριο εκπρόσωπο της συντήρησης (και όπως αναφέρθηκε όχι μόνο στα πολιτικά αλλά και στον τρόπο ζωής) έβγαιναν έξω ή έκαναν πάρτυ, οργάνωναν συναυλίες, έβγαζαν περιοδικά, και οι διαφορές στην κορυφή των διαφόρων φοιτητικών παρατάξεων ποτέ δε βρήκαν τρόπο να εισδύσουν σ’ αυτό το κλίμα, ακόμα κι όταν στη συνέλευση κατέβαιναν αποκλίνουσες προτάσεις. Ακόμα και κάποιοι Κνίτες δηλητηριάστηκαν από αυτό το κλίμα, και αργότερα, όταν οι καταλήψεις φούντωσαν, κάποια βασικά στελέχη της ΠΣΚ αποχώρησαν με πάταγο.

Η άγρια φυλή του χημικού λοιπόν, κάμποσες φορές ακύρωσε εξετάσεις, προόδους κλπ, για λόγους που σήμερα ίσως δεν ακούγονται σοβαροί ή έγκυροι, τότε όμως, μέσα στο κλίμα των ημερών, φαίνονταν πολύ λογικοί, τουλάχιστον στα μάτια μας, όπως ότι ήταν λίγος ο χρόνος προετοιμασίας (αν πχ μεσολαβούσαν κάποιες αργίες ή η επέτειος του Πολυτεχνείου), ή ότι τα θέματα κατά την κρίση μας ήταν εκτός ύλης ή αφύσικα δύσκολα, ή ακόμα κι επειδή ήταν καλός ο καιρός και προτιμούσαμε να πάμε για μπάνιο. Οι εξετάσεις αυτές άλλες φορές χάνονταν κι άλλες επαναλαμβάνονταν. Κάποια στιγμή έγινε κάτι τέτοιο με μια πρόοδο στο μάθημα της Ανόργανης, αλλά ο καθηγητής Κατάκης αρνήθηκε να επαναλάβει την εξέταση. Η απάντηση του τότε Α’ έτους, σε μια όχι πολύ μαζική συνέλευση (με την απαιτούμενη απαρτία πάντως) ήταν να προχωρήσει σε κατάληψη του εργαστηρίου της Ανόργανης. Όντως τη Δευτέρα εκείνη, όπως είχαμε αποφασίσει, προχωρήσαμε σε κατάληψη του εργαστηρίου και αμέσως ξεκίνησε μια πολύ μαζική συνέλευση. Η ΠΣΚ έκανε τότε τεράστια κινητοποίηση, αφενός κατεβάζοντας τους πάντες προκειμένου να ψηφίσουν εναντίον της κατάληψης, από την άλλη μέσω της ΕΦΕΕ (ναι, υπήρχε τότε ΕΦΕΕ), ήλθε σε επαφή με την έδρα, και κάποιος πανσπουδαστικάριος, δε θυμάμαι πια ποιος, μέλος της ΕΦΕΕ, και μάλιστα ως επίσημος εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ η οποία είχε ασχοληθεί με το θέμα μας, (ή έτσι μας είπαν οι της ΠΣΚ), ήλθε στη συνέλευση και μας διαβεβαίωσε ότι μπορούσαμε να θεωρούμε δεδομένο ότι η πρόοδος δε θα χανόταν, γιατί ο Κατάκης είχε δεσμευτεί προσωπικά. Κάτω από μεγάλη ψυχολογική πίεση, η συνέλευση τελικά ψήφισε λήξη της κατάληψης. Ωστόσο αυτή η κίνηση ήταν το προανάκρουσμα των καταλήψεων της επόμενης χρονιάς, καθώς ως φοιτητικό κίνημα (ναι, υπήρχε τότε φοιτητικό κίνημα) εξοικειωθήκαμε με την ιδέα, μάθαμε πώς γίνεται και ότι δεν είναι τίποτα φοβερό, όπως ένας σκύμνος μαθαίνει να κυνηγά.
Για την ιστορία, η πρόοδος αυτή τελικά χάθηκε. Ποτέ δεν έμαθα αν μας δούλευε ο Κνίτης, ή όλους μαζί μας δούλευε ο Κατάκης. Όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, μικρή σημασία έχει. Ο σπόρος είχε σπαρεί.

Θυμάμαι όταν ξεκίνησαν οι καταλήψεις για τον 815, αρχικά συμμετείχαν κάμποσες σχολές σε όλη την Ελλάδα, πιάνοντας ίσως την ΠΣΚ στον ύπνο, μετά όμως από μερικές μέρες, όταν κι εκείνοι οργανώθηκαν καλύτερα, μια μετά την άλλη, οι συνελεύσεις άρχισαν να παίρνουν αποφάσεις γιια λήξη των καταλήψεων. Έφτασε μια νύχτα που λέγαμε μεταξύ μας ότι είμαστε η μόνη κατάληψη που ξενυχτά στην Ελλάδα. Υπήρχε έντονη φημολογία ότι αν είναι να μπουν τα ΜΑΤ θα το έκαναν εκείνο το βράδυ. Τελικά το επόμενο πρωί ξαναπήρε μπρος το κίνημα των καταλήψεων, νομίζω με κάποιες σχολές της Νομικής και του Πολυτεχνείου της Αθήνας, και τα γεγονότα εξελίχτηκαν ραγδαία.

Το ντου των Κνατ
Το πρωί της μέρας του ντου των Κνατ στο χημείο, θυμάμαι πολύ καλά τον ηγέτη της ΠΣΚ Χημικού Μιχαλακάκη (Σπύρος το μικρό του, αν θυμάμαι καλά, και παρακαλώ θερμά να μην τον συγχέουμε με τον Κώστα Μιχαλάκη, τον υπογράφοντα, ή το Χάρη Μιχαλάκη, επίσης εκλεκτό μέλος του εν λόγω έτους και της άγριας φυλής), ο Μιχαλακάκης λοιπόν έλεγε και ξανάλεγε σε πηγαδάκια ότι “απόψε το βράδυ θα είμαστε κι εμείς στην κατάληψη, και αν μας πειράξει κανείς θα χυθεί αίμα” (επί λέξει). Ίσως, γνωρίζοντας αυτά που είχαν σχεδιάσει, τον είχε πιάσει κρίση ανθρωπιάς, ή ίσως τύψεις, και προσπαθούσε με τον τρόπο του να το βγάλει από μέσα του (όπως είπα, ακόμα και Κνίτες συμμετείχαν στον πολιτισμό που παρήγε η άγρια φυλή, και πολύ συχνά έδειχναν το ανθρώπινο πρόσωπό τους, και γινόμασταν μια παρέα (απορία συμπαθούς σκληροπυρηνικής τότε αρχιΚνίτισας, η οποία στην εκδρομή του έτους είχε γίνει τύφλα, εν μέσω λόξυγγα, βήχα, και ασταθούς βαδίσματος, “ωραίο πράγμα το αλκοόλ (χικ) γιατί να απαγορε(χικ)ύεται στη Σοβιβιβιετική Ένωση χικ;). Υπήρχε λοιπόν σχεδιασμός του ντου, σαφής στόχος (να πετάξουμε έξω τους αναρχικούς από τις σχολές, και να σπάσουμε τον τσαμπουκά στους καταληψίες, αφού τα ΜΑΤ δεν το έκαναν όταν είχαν την ευκαιρία, και το κίνημα ξαναφούντωνε) και συγκεκριμένο σχέδιο, κανονική στρατιωτική επιχείρηση, όπως θα πω και παρακάτω.

Δυο λόγια για τους τότε αναρχικούς. Ελάχιστοι ήταν φοιτητές, οι περισσότεροι ήταν εξωπανεπιστημιακοί, με στέκι τα Εξάρχεια, χωρίς οργάνωση βέβαια, με πολύ γερό θεωρητικό υπόβαθρο (τουλάχιστον αυτοί που σύχναζαν στην κατάληψη του Χημικού), χωρίς ιδιαίτερη δράση προς τα έξω (καμιά σχέση με τους σημερινούς “αντιεξουσιαστές”, και βασικοί εχθροί της Κνε. Με τις άλλες αριστερές παρατάξεις υπήρχε μια ανοχή, και συχνά συνενοχή, και άτυπη συνεργασία. Για την Κνε όμως ήταν κόκκινο πανί, κι όπου τους έβρισκαν τα Κνατ τους χτυπούσαν ανελέητα (φήμες λένε ότι οι αναρχικοί ήταν και ο κύριος λόγος δημιουργίας των Κνατ).

Το βράδυ του ντου βρισκόμουν στα σκαλάκια του Χημείου, μαζί με τους συνήθεις υπόπτους, ίσως γύρω στα 20 άτομα, σχεδόν όλοι συνάδελφοι χημικοί, όλοι μια παρέα. Αρχικά ακούστηκαν κάποιες φήμες ότι δίπλα στο Φυσικείο (κατά το Χημείο) πλακώνονται αναρχικοί με Κνίτες, και κάποιοι πήγαν να δουν. Οι φήμες επέμεναν ότι τα επισόδεια αγριεύουν. Προς στιγμή σκεφτήκαμε να κλείσουμε την εσωτερική πόρτα που ένωνε τα δύο κτήρια, όμως δεν το κάναμε, αφενός γιατί ίσως κάποιοι από δίπλα ήθελαν να καταφύγουν στο Χημείο (δε φανταστήκαμε ότι θα ερχόντουσαν οικοδόμοι να μας πετάξουν έξω από τη σχολή μας), αφετέρου γιατί έτσι κι αλλιώς σε στρατιωτικό επίπεδο ξέραμε ότι δεν έχουμε ελπίδες. Θυμάμαι ότι μιλούσα με το Φώλια μπροστά στο μικρό ΜΑΝΧ (το αμφιθέατρο στο ημιισόγειο του Χημείου), όταν ακούστηκε ένα παρατεταμένο ουρλιαχτό και από το συνδετήριο διάδρομο μπούκαραν τα Κνατ, δηλαδή δύο ντουζίνες ίσως θολωμένοι οικοδόμοι (καμιά σχέση με φοιτητές εννοείται) κρατώντας τα γνωστά στυλιάρια και κραυγάζοντας άναθρα. Μας έσπρωξαν έξω (δε μπορώ να πω ότι μας χτύπησαν ιδιαίτερα, ίσως γνώριζαν “εκ των έσω” ότι εκεί είμαστε φοιτητές και δεν ήθελαν χημικούς με αίματα εν όψει των επομένων ημερών, και έπιασαν διάφορα επίκαιρα πόστα που οδηγούσαν στα υπόγεια αλλά και στους πάνω ορόφους, ενώ μια μικρή ομάδα έκανε έρευνα στους χώρους του κτηρίου (απόσο ξέρω δεν υπήρχαν χημικοί στους πάνω ορόφους εκείνη την ώρα). Γι αυτό και μίλησα παραπάνω για οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση. Είχαν σαφές σχέδιο, ήξεραν τους χώρους και πού να ψάξουν, και είχαν καθορισμένους ρόλους, ποιοι θα φυλάξουν σε ποια σημεία κλπ. Λίγο αργότερα, όταν ηρέμησαν τα πράγματα, περπάτησα το κτήριο (όταν είπα ότι είμαι μέλος της επιτροπής Β έτους δε μου πρόβαλε κανείς εμπόδιο) αλλά είδα μόνο τους φρουρούς, οι οποίοι έμειναν στις θέσεις τους μέχρι τα ξημερώματα και μετά αποχώρησαν. Υπέθεσα και ακόμα υποθέτω ότι το αρχηγείο και η κυρίως δράση και τα επισόδεια συντελέστηκαν στο Φυσικείο, ενώ σε μας έφτασε ο απόηχος.

Την επόμενη μέρα, αργά το πρωί, μαζεύτηκαν οι φοιτητές, λίγο μουδιασμένοι στην αρχή, και αργότερα εξοργισμένοι. Ήταν μια απολύτως αυθόρμητη αντίδραση, όπως όταν μπαίνει κάποιος στο σπίτι σου και το σπάει χωρίς κανένα λόγο. Θυμάμαι συναδέλφους που πάντα ήταν μετριοπαθείς ή αδιάφοροι προς τις καταλήψεις και το φοιτητικό συνδικαλισμό γενικά να είναι έξαλλοι. Η συνέλευση που ακολούθησε ήταν από τις πιο μαζικές. Με το ζόρι (και με επιμονή του Φώλια) αποσύρθηκε η πρόταση για διαγραφή Μιχαλακάκη από το σύλλογο φοιτητών. Επανεπιβεβαιώθηκε με τεράστια πλειοψηφία η κατάληψη, και βρήκε νέα μαζικότητα. Λίγες μέρες μετά αποσύρθηκε ο 815. Επρόκειτο για μια ολοκληρωτική ήττα της ΚΝΕ (αυτός ήταν ο αντίπαλός μας, κι όχι η κυβέρνηση της ΝΔ).

Ο Βασιλειάδης
Μιλάμε για τον 815, αλλά ξεχνάμε τον Βασιλειάδη. Ο Αινείας Βασιλειάδης, καθηγητής Βιομηχανικής Χημείας, ήταν ο δεύτερος λόγος για τον οποίο έγινε η κατάληψη του Χημικού. Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν πιο εύκολο να ακυρωθεί ένας νόμος του κράτους παρά να παυθεί ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Μετά την απόσυρση του 815, στο χημικό οι καταλήψεις συνεχίστηκαν για κάποιες μέρες με το αίτημα να φύγει ο Βασιλειάδης, αλλά δεν καταφέραμε τίποτα. Ήδη εξάλλου το κίνημα είχε φθαρεί.

Θυμάμαι το Βασιλειάδη να περπατάει στη Σόλωνος κι από πίσω 40-50 φοιτητές να φωνάζουν εν χορώ “αυτός είναι ο Βασιλειάδης” (ούτε υβριστικά συνθήματα ούτε χειρονομίες, αν και το νόημα ήταν σαφές). Λέγαμε μεταξύ μας ότι ο άνθρωπος αυτός θάπρεπε να έχει παραιτηθεί, όσο χοντρόπετσος κι αν ήταν. Θυμηθείτε ότι η αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια ήταν ακόμα ζωντανό σύνθημα. Τελικά ηττηθήκαμε. Η κινητοποίηση ατόνησε κι έληξε άδοξα. Εμφανίστηκαν οι αφίσες με τα πρόβατα, και τα αμφιθέατρα γέμισαν, καθώς όλοι έτρεχαν να κατοχυρώσουν το έτος που κινδύνευαν να χάσουν. Έτσι, ένα σκηνικό νίκης μετατράπηκε σε σκηνικό απόλυτης ήττας επί της ουσίας.

Όχι στην εντατικοποίηση
Το σύνθημα «Όχι στην εντατικοποίηση» κατά τη γνώμη μου ήταν απολύτως λάθος.Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία του συνθήματος της ΠΣΚ «πρώτοι στα μαθήματα πρώτοι στον αγώνα». Αυτό το τελευταίο, στις τότε συνθήκες, ήταν ό,τι πιο αντιδραστικό μπορούσε να ακουστεί στο πανεπιστήμιο. Συνοδευόταν από μια πουριτανική ηθική, πχ να έχουμε σταθερούς δεσμούς, να μην ξενυχτάμε πίνοντας γιατί είναι αντιεπαναστατικό, να κάνουμε έρωτα με αποκλειστικό σκοπό την τεκνοποίηση (καλά, αυτό δεν το έλεγαν, αλλά si non e vero, e ben trovato) και άλλα παρόμοια. Έτσι μαγαρίστηκε ένα σύνθημα που βασικά θα έπρεπε να είναι δικό μας. Και από αντίδραση εμείς εξυμνήσαμε την τεμπελιά, τη λούφα, και την κοπάνα. Το σύνθημά μας βρήκε τόσο καλά το στόχο, που έκπληκτοι κάποια στιγμή παρατηρήσαμε ότι το κίνημα (το θριαμβεύον κίνημα) φυλλορροούσε, τα μέλη και στελέχη του το έρριχναν (τι έκπληξη!) στη λούφα και την κοπάνα. Και στις προσωπικές λύσεις, δηλαδή το διάβασμα ή έστω στην κατασκευή σκονακιών για να περάσουμε το έτος.

Η άγρια φυλή υπήρξε για λίγους μήνες ακόμα, αν και ήταν φανερό ότι το κλίμα είχε αλλάξει. Έμειναν προσωπικές σχέσεις, φιλίες και παρέες, αλλά όχι η μαζικότητα και η συσπείρωση. Αρχίσαμε να προσπαθούμε να περάσουμε μαθήματα.

Σας φιλώ όλους
Κώστας Μιχαλάκης

Advertisements

63 comments on “16/12/1979 Η νύχτα του Χημείου

  1. Παράθεμα: Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΧΗΜΕΙΟΥ (16/12/1979) « ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "Ο ΕΡΓΑΤΗΣ"

  2. Είσαι φοβερός πως τα θυμάσαι τόσο καλά όλα….θα προσπαθήσω να θυμηθώ και να προσθέσω….θυμάμαι όμως ότι τα γυαλιά σου βρέθηκαν την άλλη ημέρα στο φυσικείο (όπως το λέγαμε) …και ότι εγώ κόντεψα να φάω ξύλο (με έσωσε ένας φίλος! κνίτης) γιατί φορούσα, όπως και τώρα ένα σκουλαρίκι. Την επόμενη ημέρα η συνέλευση του χημικού πήρε ομόφωνη απόφαση (απουσία της πανσουδαστικής, που έτσι και αλλιώς είχε συρικνωθεί) να ζητήσει από την ΚΝΕ το κόστος των σπασμένων …είχαμε ένα σωβινισμό ως χημικοί με το χημείο …θα θυμηθώ και άλλα….
    η τότε εκφωνήτρια Δώρα και νυν κουμπάρα σου Πανδώρα..

  3. @ 2, Ποντος και Αριστερά : Σου αρέσει ε;;;

    @ 4, Anonymh : Μα καλά, αν εσύ τις παλιές σου σχέσεις τις σκοτώνεις εγώ τις κάνω κουμπάρες!!! 😆

    @ 3, Δωράκι : Ναί, ναί!!! Κάποιος (νομίζω εσύ) μου έφερε την άλλη μερά τα γυαλιά μου, που είχαν βρεθεί κάπου στο Φυσικείο σε σχετικά καλή κατάσταση! Θυμάμαι ότι κάποιος τα είχε τραβήξει φωτογραφία, ότι τάχα ήταν γυαλιά Κνίτη…
    Αυτό που αναφέρεις οτι το ένα σκουλαρίκι προκάλεσε τους Κνίτες σε βαθμό να σε δείρουν, με δικαιώνει όταν λέω ότι «Η ΚΝΕ με την συνδικαλιστική της παράταξη στις πανεπιστημιακές σχολές την Πανσπουδαστική (ΠΣΚ) κρατούσαν μια άκρως συντηρητική στάση και πρότεινε σαν μορφή ζωής τον συντηρητισμό στις προσωπικές σχέσεις αλλά και στις μορφές πολιτικής πάλης
    Δεν είχε έρθει η ΠΣΚ στην συνέλευση γιατί έγινε 1-2 μέρες μετά την επίθεση και δεν τους έπαιρνε να έρθουν. Νομίζω ότι δεν ξαναπάτησαν μέχρι την ημέρα που τέλειωσαν οι καταλήψεις νικηφόρα. Αναγνωρίζεις στην φωτογραφία τον Κνίτη που τον σέρνουν οι φοιτητές; Θα τον σώσει ο Γαλάτης και μερικοί άλλοι.
    Μου θύμησες την ομόφωνη απόφαση της γενικής σας συνέλευσης να πληρώσει η ΚΝΕ τις ζημιές στο Χημείο. Αυτό είναι μια άκρως πολιτική απόφαση που παραμένει μέχρι και σήμερα σαν μήνυμα σε αυτούς που λένε οτι η ΕΣΑΚ ήρθε να βγάλει τους Κνίτες που κινδύνευαν.

    ΟΜΟΦΩΝΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΣ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΖΗΤΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΚΝΕ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟ ΧΗΜΕΙΟ ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΚΝΕ ΗΤΑΝ ΤΑ ΜΟΝΑ ΥΠΕΥΘΥΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΗΘΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΤΟ ΧΗΜΕΙΟ!!!

  4. Ήταν μια ανήσυχη, δημιουργική γενιά!

    Γι αυτό και υπέστη τη βία… Πάντως αυτοί που θυμάμαι από τότε, πορεύτηκαν αυτόνομα και με αξιοπρέπεια στη ζωή τους.

  5. Πολύ προπαγάνδα ρε παιδιά. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να βγάλετε λεφτά. Αλλά ξέρουμε καλά τι συμβαίνει. Το σύστημα νοιώθωντας ότι περνά μεγάλη κρίση και ότι ο λαός θα ξυπνήσει επιτέλους, προσπαθεί να δυσφημίσει το πρωτοπόρο κόμμα που θα τον οδηγήσει στη νίκη. Το παιχνίδι είναι καλά στημένο και χρησιμοποιεί όλους εσάς για να κάνετε χυδαίο αντικομμουνισμό.

    Ο αντικομμουνισμός δεν θα περάσει.

    • Το πρόβλημα είναι στα μυαλά από τσιμέντο..γιατί τι να το κάνω εγώ τον αγωνιστικό χαρακτήρα του ΚΚΕ όταν με αποκλείει με τις διαφορετικές συγκεντρώσεις και δεν βοηθάει καθόλου σε οτιδήποτε καινούργιο (έχουν αλλάξει οι εποχές και τα εργαλεία)επιδεικνύοντας έναν απίστευτο σηντηριτισμό σε θέματα καθημερινότητας.Έχω πολλά παραδείγματα από τη δουλειά μου και δουλεύω με παιδιά!!!(καθηγήτρια). Με ενοχλεί και πάντα με ενοχλούσε ο ελιτισμός και τώρα με ενοχλεί το ΚΚΕ διότι συμπεριφέρεται ελιτίστικά…υποθέτω ότι αν λειτουργούσε πιο κοντά στην πραγματικότητα του 2010 θα είχε και μεγαλύτερο ποσοστό…δεν φταίνε μόνο οι άλλοι που και καλά μας κυνηγάνε γιατί είμαστε οι πιο επαναστάτες….

  6. Βρε μεγάλε Σήφαρε, έτσι μιλάς σε συντρόφους; Γιατί τι άλλο παρά σύντροφοι είναι αυτοί που διατήρησαν την σωστή γραμμή ώστε να την έχετε τώρα εσείς εύκαιρη; Σταλινικοί ήταν οι ΠΠΣΠίδες και οι μουλούδες και από μπρός και από πίσω και σας έκαναν κριτική για το 10ο, τον Χρουτσώφ, τον Μπρέσνιεφ τις νομεκλατούρες, τις ντάτσες, τα πριμ και άλλα ιδεολογικά. Αυτοί τα δούλευαν ενώ εσείς ασχολιόσασταν να φυλάτε τις παρθενιές από τις κνίτισες και να διαβάζετε όπως ο Χριστόδουλος. Τώρα λέτε εσείς τα ίδια. Ότι ελεγαν αυτοί πριν 30 χρόνια. Εεεεε!!! όχι να τους λέτε και πληρωμένους!!!!!

  7. Διάβασα με προσοχή την ιστορία σου. Με ενδιαφέρουν οι ιστορίες από ανθρώπους που έχουν ζήσει καταστάσεις, με ενδιαφέρουν οι «αυτόπτες» ή αλλιώς οι «ήμουν και εγώ εκεί» .
    Μου μοιάζει βαθιά ανάλγητο και απαράδεκτο να κτυπάνε έναν άνθρωπο που πάει να τους βοηθήσει.
    Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από δολοφόνους ή ηλίθιους.
    Πήγες να τους βοηθήσεις και αυτοί σε χτύπησαν με σιδερολοστούς!!!
    Τι περισσότερο να πω? Έχω χάσει κάθε ιδέα.

  8. Εγώ δεν έχω ακούσει και δεν έχω δει ποτέ τραμπούκους μέλη της ΚΝΕ. Τα μέλη της ΚΝΕ είναι τα διαμάντια της εργατιάς και των φοιτητών. Έχουν διαπαιδαγώγηση τέτοια που σέβονται τον άνθρωπο και ειδικά τους φοιτητές. Δεν θα μπορούσε ποτέ ένα μέλος της ΚΝΕ να κρατάει σιδερολοστούς και να κτυπάει έναν φοιτητή. Ακόμη και με τους αστούς η πάλη είναι ιδεολογικοπολιτική με επιχειρήματα εμπειρία και γνώση. Ακόμα περισσότερο με τους φοιτητές που είναι και διανοούμενοι.
    Νομίζω ότι κάνεις κάποιο λάθος. Δεν είναι τα μέλη της ΚΝΕ όπως λες.

  9. @ 6 B.A. Καλώς τον. Όπως τα λες, είναι.

    @ 7 Σήφης : Δεν νομίζω ότι πρέπει να απαντήσω σε αυτό το σχόλιο.

    @ 8-9 Ioskefeos : Σκέψου όμως ότι έχουν να γεμίσουν κενό ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς 30 χρόνων. Δεν είναι λίγο. 😉

    @ 10 anwnymos : Ανώνυμε με συγκίνησες. Κάπως έτσι νοιώθω και εγώ.

    @ 11 ΠΑΜΕ : ή γεννηθηκες χθες ή ξεχνάς πολύ γρήγορα. Η ΚΝΕ ακόμη και πρόσφατα (στα Δεκεμβριανά το 2008) έκλεισε την Πάντειο επειδή «έτσι αποφάσισε». Δεν είναι οι Κνίτες όπως εσύ νομίζεις. Ο Κνίτες είναι όπως στρώνουν να κοιμηθούν δηλαδή όπως καθημερινά πράτουν. Βέβαια με προκαλείς όταν λες οτι οι Κνίτες δεν κρατάνε λοστάρια. Προκαλείς επίσης όσους κατά καιρούς έχουν γευτεί στο πετσί τους τα λοστάρια αυτά.
    Έχεις την εντύπωση οτι το «κόκκινο ξύλο δεν πονάει», ή αν αυτός που κρατάει λοστάρια με το που δηλώνει ΚΚΕ δεν είναι τραμπούκος αλλά κομουνιστής;

  10. «..όπως ο Χριστόδουλος»

    Φαντάζομαι ότι εννοείς τον Χριστόδουλο Χλωρό!!!

    Αυτόν που διάβαζε και δεν πήρε είδηση ότι στην Ελλάδα είχε επιβληθεί χούντα.

  11. Αυτά όλα είναι χυδαίος αντικομμουνισμός. Όποτε το ΚΚΕ άσκησε βία, ήταν γιατί αναγκάστηκε από την αντίδραση να αντιδράσει. Εξάλλου υπα΄ρχει και η επαναστατική βία ενάντια στους εκμεταλλευτές. Και αυτής ασκεί το ΚΚΕ όποτε χρειαστεί.

    Τι νομίσατε ότι είμαστε: Σφάξε με αγά μ’ ν’ αγιάσω;

    Ο λαός μας εμπιστεύεται και η εργατική τάξη μας θεωρεί πρωτοπορία γιατί ακριβώς υποστηρίζουμε τα λαϊκά συμφέροντα και συγκρουόμαστε με την αστική τάξη και τους πράκτορές της.

    Γιαυτό ότι και να κάνετε να ξέρετε ότι ο αντικομμουνισμός δεν θα περάσει.

  12. Όσο για τους μαχνοπόντιους τους ξέρουμε καλά κι αυτούς. Ασκούν κατ’ εντολή των αφεντικών τους την σταλινολογία νομίζοντας ότι θα μειώσουν το ιστορικό κύρος των μεγάλων επαναστατών.

  13. Χρόνια Πολλά σε όλους.

    @ 13, Πόντος : Εμείς μιλάμε πάντα πολιτικά. Τα κράνη και τα λοστάρια είναι για τους φασίστες ή/καί για τους σοσιαλφασίστες.

    @ 14, Δ. : Εννοούσα τον Χριστόδουλο τον αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Αυτός είχε πει ότι διάβαζε και δεν πρόσεξε οτι ήταν χούντα.

    @ 15, 16 Σήφης : Όταν κλείνει τις σχολές το κάνει «από αντίδραση στην αντίδραση;». Όταν κρατάει λοστάρια και σιδερόβεργες το κάνει για να αμυνθεί ενάντια στον εχθρό (τους φοιτητές δλδ). Καλή προσπάθεια. Αλλά είναι απλά ένα ψέμα. Το ξέρω και εγώ και όσοι άλλοι έχουμε περάσει από τα πανεπιστήμια. Όταν η γραμμή της ΚΝΕ δοκιμάζεται, η ΚΝΕ επιλέγει «δυναμικές» μεθόδους. Το είδα με τα μάτια μου στην Πάτρα, στο Χημείο και στο Πολυτεχνείο. Για την Πάτρα έχω γράψει, για το Χημείο είναι αυτό το άρθρο και μόλις γυρίσω Αθήνα θα ανεβάσω και ένα άρθρο με το Πολυτεχνείο με Κνίτες να κρατούν λοστάρια και να κάνουν οργανωμένες επιθέσεις στον εχθρό δηλαδή στους φοιτητές των άλλων παρατάξεων.

    Η αλήθεια είναι ότι ήμουν σε δίλλημα. Δεν ήξερα αν πρέπει να ανεβάσω τέτοιες φωτογραφίες που να δείχνουν ένα κομμάτι του αριστερού κινήματος (έστω και συντηρητικου) να λειτουργεί με τέτοιο τρόπο. Ξέρω ότι θα το χρησιμοποιήσουν αντιδραστικές φωνές. Τελικά, μετά τις τελευταίες επιθέσεις της ΚΝΕ στο Πάντιο και στον Βόλο αποφάσισα ότι πρέπει να τα ανεβάσω μήπως και σταματήσουν τον κατήφορο.

    • ο καναλιοτης δεν ευκαιρεί γιατι μετράει τις ψήφους του
      Ντουρουτι
      Επίσης έχει όνειρο να πάρει συνέντευξη απο τον κόκκινο
      Ντάνι στο ευρωκοινοβούλιο

  14. Παράθεμα: -Τι συμβαίνει στην Αριστερά; « Πόντος και Αριστερά

  15. Παράθεμα: Ανέκδοτες φωτογραφίες με ΚΝΑΤ το ’80 « Κανάλι

  16. Χρόνια Πολλά σε όλους σας,
    Στα γεγονότα του 79 στο Χημείο δεν πήγαινα καν στο σχολείο – τα πληροφορήθηκα πολύ αργότερα από ένα αιρετικό τραγουδάκι από Μουσικές Ταξιαρχίες:

    «Μας την είχανε στημένη,
    μια νύχτα στο Χημείο,
    τα παιδιά της ΚΝΕ
    κι ήτανε ταμπουρωμένοι
    με ξύλα και καδρόνια
    και σιδερολοστούς

    και μας επιτεθήκαν
    με ηθικό ακμαίο
    και τη βοήθεια της ΕΣΑΚ
    και μας χτυπούσανε
    αδερφωμένοι φοιτητές
    φοιτητές και εργατιά»

    πχ ακούστε το στο

    Έκτοτε εψαξα, ρωτησα, διαβασα
    και αρκετά αργότερα στο πανεπιστήμιο βίωσα επανειλημμένως αντίστοιχες καταστάσεις
    σχετικά μικρότερης κλίμακας (χωρίς τόσο μεγάλο πολιτικό αντίκρυσμα και με σαφώς λιγότερους τραυματίες).
    Η συγκρότηση ομάδων κρούσης εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι η πρακτική μέθοδος αντιμετώπισης ανεξέλεγκτων εξελίξεων που δεν προβλέφτηκαν εγκαίρως με την κομματική γραμμή.
    Κι επειδή πλέον πολύ λίγοι (και δικαίως) από εσάς τους παλιούς έχετε τη δυνατότητα να βρίσκεστε στην πρώτη γραμμή των μάχιμων τμημάτων του κινήματος, σας πληροφορώ ότι
    χωρίς «σημαιάκι» είναι αδύνατον να βγεις αρτιμελής αν εγκλωβιστείς ανάμεσα σε ΟΡΓΑΝΑ ΤΑΞΗΣ και ΚΝΙΤΕΣ.

    Θα θεωρούσα χρήσιμο και σκόπιμο να σχολιάσουν σχετικά και οι νεότεροι από μένα που βρίσκονται σήμερα μέσα στα πανεπιστήμια.

  17. Περί των γεγονότων του 79 στο Χημείο επειδή έχω την πρώτη και την τελευταία αντίληψη των βίαιων γεγονότων καταθέτω τα κάτωθι για την ιστορία.
    Εγώ πρωτοεπιτέθηκα στους Σταλινικούς μπράβους πριν αυτοί αντεπιτεθούν από το υπόγειο. Έτσι και άλλως γνώριζα-με ότι είχαν έλθει για να εκκενώσουν το Χημείο. Τελευταίος έφυγα από την είσοδο της Ναυαρίνου λόγω ταχύτητας διαφυγής αφού πλέον είχε το κτίριο καταληφθεί από τα ΚΝΑΤ.
    Την επομένη την πλήρωσαν τα μέλη της ΚΝΕ Οικονομικού ή Πολιτικού Νομικής ως αντίποινα, πρωτοστάτησαν σύντροφοι από την Καλλιθέα επειδή είχαν κακοποιηθεί φίλοι τους.
    Το Χημείο ήταν η απαρχή της απελευθέρωσης των Πανεπιστημιακών χώρων από τους κόκκινους Φασίστες.
    Ένα χρόνο πρίν, τον Νοέμβριο του 1979, χιλιάδες κόκκινοι φασίστες είχαν επιτεθεί στο Μουσείο σε αντιεξουσιαστές και αριστεριστές και βασάνιζαν όσους συνελάμβαναν στους γύρω δρόμους. Χρησιμοποιήσαμε τότε για πρώτη φορά πυροσβεστήρες ως μέσο ανάσχεσης επιθέσεων και έτσι διασώθηκαν από τους ξυλοδαρμούς και τα βασανιστήρια πολλά άτομα τα οποία είχαν σταμπαριστεί από τα συχαμερά υποκείμενα του ΚΚΕ. Αυτά τα γεγονότα έχουν παραμείνει στο σκοτάδι.
    ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΑΘΗΝΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1979-1981 ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΠΛΙΣΑΝ ΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΤΗς ΕΣΑΚ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΠΡΟΒΙΑ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝΤΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΣΩΜΑΩΘΗΚΑΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ.
    ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΠΟΙΟΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΤΑΓΜΕΝΟΙ;

    • ξέρω που είσαι ενταγμένος εσύ μάλλον σπίτι σου όπως οι
      περισσότεροι σαν και εσένα .
      είναι εντυπωσιακό πως κάποιοι αυτοαποκαλούνται οπός τους κάνει κέφι
      και επισεις χαρακτηρίζουν τους άλλους όπως τους γουστάρει.
      άντε ξεστραβώσου και πες μισή πολίτικη κουβέντα.

      • Πολίτικος χαλβάς σιμιγδαλένιος

        ΥΛΙΚΑ
        2 ½ κούπες χοντρό σιμιγδάλι
        250γρ. βούτυρο φρέσκο ή μαργαρίνη ή λάδι
        50γρ κουκουνάρια
        1 κούπα ζάχαρη
        4 κούπες γάλα ή νερό

        ΕΚΤΕΛΕΣΗ
        Ροδίζουμε τα κουκουνάρια με το μισό βούτυρο. Προσθέτουμε το υπόλοιπο βούτυρο και, όταν λιώσει , ρίχνουμε το σιμιγδάλι. Πάνω σε μέτρια φωτιά ανακατεύουμε συνέχεια με ξύλινη κουτάλα για 15 λεπτά περίπου, προσέχοντας να μην καεί το σιμιγδάλι.

        Σε μια κατσαρόλα έχουμε τη ζάχαρη λιωμένη σε καυτό γάλα ή νερό. Ρίχνουμε το μείγμα συτό μέσα στο σιμιγδάλι και ανακατεύουμε συνέχεια. Επειδή το μείγμα φουσκώνει, αποσύρουμε την κατσαρόλα για 1 λεπτό και ύστερα την ξαναβάζουμε στη φωτιά, ανακατώνοντας μέχρι να απορροφήσει όλο το γάλα ή νερό, ενώ έχουμε κατεβάσει την θερμοκρασία στο πιο χαμηλό.

        Όταν το σιμιγδάλι γίνει μια μπάλα γύρω από το κουτάλι, κατεβάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και τη σκεπάζουμε με μια πετσέτα. Κλείνουμε το καπάκι και περιμένουμε για 1 ώρα. Στη συνέχεια, με ένα πιρούνι, αρχίζουμε να θρυμματίζουμε το χαλβά για να γίνει σπυρωτός αφράτος και ανάλαφρος.

        Τον σερβίρουμε γαρνιρισμένο με κανέλα.

    • Βγηκα με την κοπελλα μου λίγο πριν από σένα. Ειμαστε μαθητές του Σταυράκου και πέρναμε μέρος μαζί με άλλους παλαβούς από τα Εξάρχεια στην κατάληψη. Θυμάμαι σαν κακό όνειρο ένα μεγάλο κομματι τζάμι να ξεκολάει πάνω από την πόρτα της Ναυαρίνου και να πέφτει πάνω μας. Ο Κώστας ο Φέρης μας εμψύχωνε στην Νομική περνώντας τα προτάγματα του Μάη στην αφυπνιζόμενη νεολαία. Το ΚΚΕ μας τραβούσε πίσω στην δεκαετία του 30. Ηθελαν να π’αρουν την ζωή τους απ την αρχή, να δουν τι έφταιξε. Εγώ σαν Βυρωνιώτης και κολοπαιδαράς το είχα ήδη. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν γαμησει καλά.. Κι αυτό το πράγμα δεν διορθώθηκε ποτέ. Δεν αντέχω να διαβάσω τον Ανδρουλάκη αλλά κάθε φορά που τον βλέπω θυμάμαι ξανά το πρόβλημα. Που εδώ που τα λέμε το SEX POL κόντεψε να διαλύσει τους παλιούς αναρχικους (Κωνσταντινίδης κα). Κατα τάλα ποτέ μου δεν πίστεψα ότι οι φοιτητές ήταν αναγκαστικά το προοδευτικό κομμάτι του λαού. Γι αυτό και δεν έγιαν ποτέ. Εμεινα στην αλητεία και τώρα είμαι ένας ένας χαρούμενος μεσήλικας. Αυτό που είχαμε πάθει τότε όλοι μας το περιγραφουν καλά οι Κινέζοι. Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι την Εποχή . Η Εποχή αλλάζει τους ανθρώπους…Εκεινή η αλλαγή ήταν τόσο βαθεια που ακομη προσπαθούμε να την καταλάβουμε.Την μπερδέψαμε μαλιστα με τις μέρες του ψέματος που ακολούθησαν.

  18. Η αλήθεια είναι πως δεν είναι και αδύνατο να το μάθει κανένας, άλλωστε είναι συνήθως όλοι τους περήφανοι που υπηρέτησαν το κόμμα και δεν έχουν λόγο να το κρύβουν. Αν τό’χεις κάνει ήδη, μοιράσου την γνώση με τους νεότερους (εμάς).

  19. Ορισμένα πράγματα δεν τα θυμάμαι καλά, ή μετά από 30 χρόνια τα έχω εξωραΐσει στη μνήμη μου. Πάντως, μια και βλέπω ότι ακόμα υπάρχουν αναφορές στα τότε γεγονότα του Χημείου, προσθέτω κι εγώ τις δικές μου σκόρπιες αναμνήσεις.

    Δεν αναφέρω ονόματα φίλων και συναδέλφων, αλλά τους θυμάμαι όλους με μεγάλη αγάπη (καλά, σχεδόν όλους). Περάσαμε και μοιραστήκαμε πολλές όμορφες στιγμές, και πολλούς θα ήθελα να τους είχα γνωρίσει περισσότερο και να είχαμε επαφή (αλλά είμαι πολύ τεμπέλης και αντικοινωνικός για να το επιδιώξω πια).

    Προκαταβολικά ζητώ συγνώμη για το ανακάτεμα των σκέψεών μου, όπως και για το ότι προέκυψε ένα μάλλον μακροσκελές ανάγνωσμα. Αιτία είναι ότι δεν είχα χρόνο να το συμμαζέψω. Πολλά φιλιά στη Δώρα που μου υπέδειξε το σχετικό λινκ.

    Πώς ξεκίνησε το κίνημα των καταλήψεων:
    Νομίζω ότι αξίζει να δώσουμε τα εύσημα στο έτος που μπήκε στη ΦΜΣ το 78-79. Βεβαίως υπήρχαν πολλά αξιόλογα στελέχη του τότε φοιτητικού κινήματος, και οι συνελέυσεις του χημικού ήταν πάντα ζωντανές και μαζικές. Το νέο που έφεραν τα παιδιά του Α’ έτους του 78-79 ήταν ότι παρήγαγαν πολιτισμό από το συνδικαλισμό. Για παράδειγμα, οι ίδιες παρέες που στις συνελεύσεις έδιναν μάχες με τους Κνίτες, τότε κύριο εκπρόσωπο της συντήρησης (και όπως αναφέρθηκε όχι μόνο στα πολιτικά αλλά και στον τρόπο ζωής) έβγαιναν έξω ή έκαναν πάρτυ, οργάνωναν συναυλίες, έβγαζαν περιοδικά, και οι διαφορές στην κορυφή των διαφόρων φοιτητικών παρατάξεων ποτέ δε βρήκαν τρόπο να εισδύσουν σ’ αυτό το κλίμα, ακόμα κι όταν στη συνέλευση κατέβαιναν αποκλίνουσες προτάσεις. Ακόμα και κάποιοι Κνίτες δηλητηριάστηκαν από αυτό το κλίμα, και αργότερα, όταν οι καταλήψεις φούντωσαν, κάποια βασικά στελέχη της ΠΣΚ αποχώρησαν με πάταγο.

    Η άγρια φυλή του χημικού λοιπόν, κάμποσες φορές ακύρωσε εξετάσεις, προόδους κλπ, για λόγους που σήμερα ίσως δεν ακούγονται σοβαροί ή έγκυροι, τότε όμως, μέσα στο κλίμα των ημερών, φαίνονταν πολύ λογικοί, τουλάχιστον στα μάτια μας, όπως ότι ήταν λίγος ο χρόνος προετοιμασίας (αν πχ μεσολαβούσαν κάποιες αργίες ή η επέτειος του Πολυτεχνείου), ή ότι τα θέματα κατά την κρίση μας ήταν εκτός ύλης ή αφύσικα δύσκολα, ή ακόμα κι επειδή ήταν καλός ο καιρός και προτιμούσαμε να πάμε για μπάνιο. Οι εξετάσεις αυτές άλλες φορές χάνονταν κι άλλες επαναλαμβάνονταν. Κάποια στιγμή έγινε κάτι τέτοιο με μια πρόοδο στο μάθημα της Ανόργανης, αλλά ο καθηγητής Κατάκης αρνήθηκε να επαναλάβει την εξέταση. Η απάντηση του τότε Α’ έτους, σε μια όχι πολύ μαζική συνέλευση (με την απαιτούμενη απαρτία πάντως) ήταν να προχωρήσει σε κατάληψη του εργαστηρίου της Ανόργανης. Όντως τη Δευτέρα εκείνη, όπως είχαμε αποφασίσει, προχωρήσαμε σε κατάληψη του εργαστηρίου και αμέσως ξεκίνησε μια πολύ μαζική συνέλευση. Η ΠΣΚ έκανε τότε τεράστια κινητοποίηση, αφενός κατεβάζοντας τους πάντες προκειμένου να ψηφίσουν εναντίον της κατάληψης, από την άλλη μέσω της ΕΦΕΕ (ναι, υπήρχε τότε ΕΦΕΕ), ήλθε σε επαφή με την έδρα, και κάποιος πανσπουδαστικάριος, δε θυμάμαι πια ποιος, μέλος της ΕΦΕΕ, και μάλιστα ως επίσημος εκπρόσωπος της ΕΦΕΕ η οποία είχε ασχοληθεί με το θέμα μας, (ή έτσι μας είπαν οι της ΠΣΚ), ήλθε στη συνέλευση και μας διαβεβαίωσε ότι μπορούσαμε να θεωρούμε δεδομένο ότι η πρόοδος δε θα χανόταν, γιατί ο Κατάκης είχε δεσμευτεί προσωπικά. Κάτω από μεγάλη ψυχολογική πίεση, η συνέλευση τελικά ψήφισε λήξη της κατάληψης. Ωστόσο αυτή η κίνηση ήταν το προανάκρουσμα των καταλήψεων της επόμενης χρονιάς, καθώς ως φοιτητικό κίνημα (ναι, υπήρχε τότε φοιτητικό κίνημα) εξοικειωθήκαμε με την ιδέα, μάθαμε πώς γίνεται και ότι δεν είναι τίποτα φοβερό, όπως ένας σκύμνος μαθαίνει να κυνηγά.
    Για την ιστορία, η πρόοδος αυτή τελικά χάθηκε. Ποτέ δεν έμαθα αν μας δούλευε ο Κνίτης, ή όλους μαζί μας δούλευε ο Κατάκης. Όπως εξελίχθηκαν τα γεγονότα, μικρή σημασία έχει. Ο σπόρος είχε σπαρεί.

    Θυμάμαι όταν ξεκίνησαν οι καταλήψεις για τον 815, αρχικά συμμετείχαν κάμποσες σχολές σε όλη την Ελλάδα, πιάνοντας ίσως την ΠΣΚ στον ύπνο, μετά όμως από μερικές μέρες, όταν κι εκείνοι οργανώθηκαν καλύτερα, μια μετά την άλλη, οι συνελεύσεις άρχισαν να παίρνουν αποφάσεις γιια λήξη των καταλήψεων. Έφτασε μια νύχτα που λέγαμε μεταξύ μας ότι είμαστε η μόνη κατάληψη που ξενυχτά στην Ελλάδα. Υπήρχε έντονη φημολογία ότι αν είναι να μπουν τα ΜΑΤ θα το έκαναν εκείνο το βράδυ. Τελικά το επόμενο πρωί ξαναπήρε μπρος το κίνημα των καταλήψεων, νομίζω με κάποιες σχολές της Νομικής και του Πολυτεχνείου της Αθήνας, και τα γεγονότα εξελίχτηκαν ραγδαία.

    Το ντου των Κνατ
    Το πρωί της μέρας του ντου των Κνατ στο χημείο, θυμάμαι πολύ καλά τον ηγέτη της ΠΣΚ Χημικού Μιχαλακάκη (Σπύρος το μικρό του, αν θυμάμαι καλά, και παρακαλώ θερμά να μην τον συγχέουμε με τον Κώστα Μιχαλάκη, τον υπογράφοντα, ή το Χάρη Μιχαλάκη, επίσης εκλεκτό μέλος του εν λόγω έτους και της άγριας φυλής), ο Μιχαλακάκης λοιπόν έλεγε και ξανάλεγε σε πηγαδάκια ότι “απόψε το βράδυ θα είμαστε κι εμείς στην κατάληψη, και αν μας πειράξει κανείς θα χυθεί αίμα” (επί λέξει). Ίσως, γνωρίζοντας αυτά που είχαν σχεδιάσει, τον είχε πιάσει κρίση ανθρωπιάς, ή ίσως τύψεις, και προσπαθούσε με τον τρόπο του να το βγάλει από μέσα του (όπως είπα, ακόμα και Κνίτες συμμετείχαν στον πολιτισμό που παρήγε η άγρια φυλή, και πολύ συχνά έδειχναν το ανθρώπινο πρόσωπό τους, και γινόμασταν μια παρέα (απορία συμπαθούς σκληροπυρηνικής τότε αρχιΚνίτισας, η οποία στην εκδρομή του έτους είχε γίνει τύφλα, εν μέσω λόξυγγα, βήχα, και ασταθούς βαδίσματος, “ωραίο πράγμα το αλκοόλ (χικ) γιατί να απαγορε(χικ)ύεται στη Σοβιβιβιετική Ένωση χικ;). Υπήρχε λοιπόν σχεδιασμός του ντου, σαφής στόχος (να πετάξουμε έξω τους αναρχικούς από τις σχολές, και να σπάσουμε τον τσαμπουκά στους καταληψίες, αφού τα ΜΑΤ δεν το έκαναν όταν είχαν την ευκαιρία, και το κίνημα ξαναφούντωνε) και συγκεκριμένο σχέδιο, κανονική στρατιωτική επιχείρηση, όπως θα πω και παρακάτω.

    Δυο λόγια για τους τότε αναρχικούς. Ελάχιστοι ήταν φοιτητές, οι περισσότεροι ήταν εξωπανεπιστημιακοί, με στέκι τα Εξάρχεια, χωρίς οργάνωση βέβαια, με πολύ γερό θεωρητικό υπόβαθρο (τουλάχιστον αυτοί που σύχναζαν στην κατάληψη του Χημικού), χωρίς ιδιαίτερη δράση προς τα έξω (καμιά σχέση με τους σημερινούς “αντιεξουσιαστές”, και βασικοί εχθροί της Κνε. Με τις άλλες αριστερές παρατάξεις υπήρχε μια ανοχή, και συχνά συνενοχή, και άτυπη συνεργασία. Για την Κνε όμως ήταν κόκκινο πανί, κι όπου τους έβρισκαν τα Κνατ τους χτυπούσαν ανελέητα (φήμες λένε ότι οι αναρχικοί ήταν και ο κύριος λόγος δημιουργίας των Κνατ).

    Το βράδυ του ντου βρισκόμουν στα σκαλάκια του Χημείου, μαζί με τους συνήθεις υπόπτους, ίσως γύρω στα 20 άτομα, σχεδόν όλοι συνάδελφοι χημικοί, όλοι μια παρέα. Αρχικά ακούστηκαν κάποιες φήμες ότι δίπλα στο Φυσικείο (κατά το Χημείο) πλακώνονται αναρχικοί με Κνίτες, και κάποιοι πήγαν να δουν. Οι φήμες επέμεναν ότι τα επισόδεια αγριεύουν. Προς στιγμή σκεφτήκαμε να κλείσουμε την εσωτερική πόρτα που ένωνε τα δύο κτήρια, όμως δεν το κάναμε, αφενός γιατί ίσως κάποιοι από δίπλα ήθελαν να καταφύγουν στο Χημείο (δε φανταστήκαμε ότι θα ερχόντουσαν οικοδόμοι να μας πετάξουν έξω από τη σχολή μας), αφετέρου γιατί έτσι κι αλλιώς σε στρατιωτικό επίπεδο ξέραμε ότι δεν έχουμε ελπίδες. Θυμάμαι ότι μιλούσα με το Φώλια μπροστά στο μικρό ΜΑΝΧ (το αμφιθέατρο στο ημιισόγειο του Χημείου), όταν ακούστηκε ένα παρατεταμένο ουρλιαχτό και από το συνδετήριο διάδρομο μπούκαραν τα Κνατ, δηλαδή δύο ντουζίνες ίσως θολωμένοι οικοδόμοι (καμιά σχέση με φοιτητές εννοείται) κρατώντας τα γνωστά στυλιάρια και κραυγάζοντας άναθρα. Μας έσπρωξαν έξω (δε μπορώ να πω ότι μας χτύπησαν ιδιαίτερα, ίσως γνώριζαν “εκ των έσω” ότι εκεί είμαστε φοιτητές και δεν ήθελαν χημικούς με αίματα εν όψει των επομένων ημερών, και έπιασαν διάφορα επίκαιρα πόστα που οδηγούσαν στα υπόγεια αλλά και στους πάνω ορόφους, ενώ μια μικρή ομάδα έκανε έρευνα στους χώρους του κτηρίου (απόσο ξέρω δεν υπήρχαν χημικοί στους πάνω ορόφους εκείνη την ώρα). Γι αυτό και μίλησα παραπάνω για οργανωμένη στρατιωτική επιχείρηση. Είχαν σαφές σχέδιο, ήξεραν τους χώρους και πού να ψάξουν, και είχαν καθορισμένους ρόλους, ποιοι θα φυλάξουν σε ποια σημεία κλπ. Λίγο αργότερα, όταν ηρέμησαν τα πράγματα, περπάτησα το κτήριο (όταν είπα ότι είμαι μέλος της επιτροπής Β έτους δε μου πρόβαλε κανείς εμπόδιο) αλλά είδα μόνο τους φρουρούς, οι οποίοι έμειναν στις θέσεις τους μέχρι τα ξημερώματα και μετά αποχώρησαν. Υπέθεσα και ακόμα υποθέτω ότι το αρχηγείο και η κυρίως δράση και τα επισόδεια συντελέστηκαν στο Φυσικείο, ενώ σε μας έφτασε ο απόηχος.

    Την επόμενη μέρα, αργά το πρωί, μαζεύτηκαν οι φοιτητές, λίγο μουδιασμένοι στην αρχή, και αργότερα εξοργισμένοι. Ήταν μια απολύτως αυθόρμητη αντίδραση, όπως όταν μπαίνει κάποιος στο σπίτι σου και το σπάει χωρίς κανένα λόγο. Θυμάμαι συναδέλφους που πάντα ήταν μετριοπαθείς ή αδιάφοροι προς τις καταλήψεις και το φοιτητικό συνδικαλισμό γενικά να είναι έξαλλοι. Η συνέλευση που ακολούθησε ήταν από τις πιο μαζικές. Με το ζόρι (και με επιμονή του Φώλια) αποσύρθηκε η πρόταση για διαγραφή Μιχαλακάκη από το σύλλογο φοιτητών. Επανεπιβεβαιώθηκε με τεράστια πλειοψηφία η κατάληψη, και βρήκε νέα μαζικότητα. Λίγες μέρες μετά αποσύρθηκε ο 815. Επρόκειτο για μια ολοκληρωτική ήττα της ΚΝΕ (αυτός ήταν ο αντίπαλός μας, κι όχι η κυβέρνηση της ΝΔ).

    Ο Βασιλειάδης
    Μιλάμε για τον 815, αλλά ξεχνάμε τον Βασιλειάδη. Ο Αινείας Βασιλειάδης, καθηγητής Βιομηχανικής Χημείας, ήταν ο δεύτερος λόγος για τον οποίο έγινε η κατάληψη του Χημικού. Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν πιο εύκολο να ακυρωθεί ένας νόμος του κράτους παρά να παυθεί ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Μετά την απόσυρση του 815, στο χημικό οι καταλήψεις συνεχίστηκαν για κάποιες μέρες με το αίτημα να φύγει ο Βασιλειάδης, αλλά δεν καταφέραμε τίποτα. Ήδη εξάλλου το κίνημα είχε φθαρεί.

    Θυμάμαι το Βασιλειάδη να περπατάει στη Σόλωνος κι από πίσω 40-50 φοιτητές να φωνάζουν εν χορώ “αυτός είναι ο Βασιλειάδης” (ούτε υβριστικά συνθήματα ούτε χειρονομίες, αν και το νόημα ήταν σαφές). Λέγαμε μεταξύ μας ότι ο άνθρωπος αυτός θάπρεπε να έχει παραιτηθεί, όσο χοντρόπετσος κι αν ήταν. Θυμηθείτε ότι η αποχουντοποίηση στα πανεπιστήμια ήταν ακόμα ζωντανό σύνθημα. Τελικά ηττηθήκαμε. Η κινητοποίηση ατόνησε κι έληξε άδοξα. Εμφανίστηκαν οι αφίσες με τα πρόβατα, και τα αμφιθέατρα γέμισαν, καθώς όλοι έτρεχαν να κατοχυρώσουν το έτος που κινδύνευαν να χάσουν. Έτσι, ένα σκηνικό νίκης μετατράπηκε σε σκηνικό απόλυτης ήττας επί της ουσίας.

    Όχι στην εντατικοποίηση
    Το σύνθημα «Όχι στην εντατικοποίηση» κατά τη γνώμη μου ήταν απολύτως λάθος.Υπάρχει βέβαια η δικαιολογία του συνθήματος της ΠΣΚ «πρώτοι στα μαθήματα πρώτοι στον αγώνα». Αυτό το τελευταίο, στις τότε συνθήκες, ήταν ό,τι πιο αντιδραστικό μπορούσε να ακουστεί στο πανεπιστήμιο. Συνοδευόταν από μια πουριτανική ηθική, πχ να έχουμε σταθερούς δεσμούς, να μην ξενυχτάμε πίνοντας γιατί είναι αντιεπαναστατικό, να κάνουμε έρωτα με αποκλειστικό σκοπό την τεκνοποίηση (καλά, αυτό δεν το έλεγαν, αλλά si non e vero, e ben trovato) και άλλα παρόμοια. Έτσι μαγαρίστηκε ένα σύνθημα που βασικά θα έπρεπε να είναι δικό μας. Και από αντίδραση εμείς εξυμνήσαμε την τεμπελιά, τη λούφα, και την κοπάνα. Το σύνθημά μας βρήκε τόσο καλά το στόχο, που έκπληκτοι κάποια στιγμή παρατηρήσαμε ότι το κίνημα (το θριαμβεύον κίνημα) φυλλορροούσε, τα μέλη και στελέχη του το έρριχναν (τι έκπληξη!) στη λούφα και την κοπάνα. Και στις προσωπικές λύσεις, δηλαδή το διάβασμα ή έστω στην κατασκευή σκονακιών για να περάσουμε το έτος.

    Η άγρια φυλή υπήρξε για λίγους μήνες ακόμα, αν και ήταν φανερό ότι το κλίμα είχε αλλάξει. Έμειναν προσωπικές σχέσεις, φιλίες και παρέες, αλλά όχι η μαζικότητα και η συσπείρωση. Αρχίσαμε να προσπαθούμε να περάσουμε μαθήματα.

    Σας φιλώ όλους
    Κώστας Μιχαλάκης

    • ως συνήθως αποτέλεσμα μηδέν κανένας σχεδιασμός
      κανένας στόχος .
      Μια εφηβική περιπέτεια λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ’αγορι μου
      και πολλά λογιαααα…

  20. Οι αναφορές και οι ιστορίες για την κατάληψη του Χημικού ή του Φυσικού το 79 ας μην μένουν απλώς στη λογική «τότε που εμείς κάναμε τούτο ή το άλλο» η στην εξιστόριση της επίθεσης των ΚΝΑΤ.
    Τουλάχιστον για το Φυσικό που ξέρω μιλάμε για δύο μαζικότατες γενικές συνελεύσεις των 700 – 800 φοιτητών στις οποίες ψηφίζαμε με τις φοιτητικές ταυτότητες προς αποφυγή παρατράγουδων.
    Αλλά οι καταλήψεις δεν ήταν μόνον αυτό. Στήθηκαν αντιμαθήματα, π.χ. στην κατάληψη της πυρηνικής φυσικής του Αποστολάκη οι παλαιότεροι έκαναν φροντιστήρια στους νεώτερους, οι επί πτυχίω φοιτητές με υποτροφίες σε πανεπιστήμια του εξωτερικού τους δόθηκε η ευχέρεια να δώσουν τα μαθήματά τους σε φιλικά προσκείμενους βοηθούς (μην ξεχνάμε την απεργία των 100 ημερών του ΕΔΠ)και γενικά υπήρχε ένας άνεμος δημιουργίας στο αμφιθέατρο. Μην ξεχνάμε τα σεμινάρια της Τετάρτης με τα «Θεμέλια των Επιστημών» που για πρώτη φορά στην Ελλάδα συζητούσαμε για την στρατευμένη επιστήμη, το ρόλο του επιστήμονα τη σχέση επιστήμης και κοινωνικού γίγνεσθαι. Οι Μπιτσάκης, Γαβρόγλου, Μπαλτάς, Καφάτος, και πολλοί άλλοι έδωσαν το παρόν. Ταυτόχρονα υπήρχαν και πολλοί σκεπτόμενοι Κνίτες όσο και αν θα ακουστεί παράδοξο. Τότε πέρα από τα ΚΝΑΤ, από το ΚΚΕ της ΦΜΣ απελευθερώθηκαν δυνάμεις που έπαιξαν και παίζουν ρόλο στο πολιτικό γίγνεσθαι. Πέρα από τους γνωστούς χημικούς που εκτίθονται με τους οικολόγους πέρα από τον γεωλόγο που είναι εναλλακτικός δημοσιογράφος το αποτέλεσμα όλου αυτού του κλίματος στο θερμοκήπιο του φυσικείου ανάδειξε 3 σκηνοθέτες (βλ. πολίτικη Κουζίνα), έναν σκιτσογράφο στα ΝΕΑ, δύο δημοσιογράφους που ασχολούνται με θέματα της Μέσης Ανατολής, μια ζωγράφο που μεταπήδησε στην σχολή ΚΑλών Τεχνών και φυσικούς που ασχολούνται με το αντικείμενο είτε σε επιστημονικά συνέδρια, είτε στο ΔΣ της ΟΛΜΕ. Ελάχιστοι από αυτήν την παρέα εξαργύρωσαν την επαναστατική τους δράση σε θέσεις του συστήματος.
    Βασίλης Παππάς (φυσικός), μέλος της επιτροπής κατάληψης φυσικού – υπεύθυνος του σταθμού στο δώμα της ταράτσας στη Σόλωνος

  21. Βασίλη Παππά
    είχα ανέβει στην ταράτσα του ΦυσικοΧημείου (μια είναι και για Φυσικό και για Χημείο 🙂 ). Θυμάμαι την κεραία διαγώνια σε όλη την ταράτσα σαν σχοινί για μπουγάδα. Επειδή το είπες (δλδ δεν το θυμόμουν) θυμήθηκα και το δώμα με τα μηχανήματα μέσα. Θυμάμαι ότι μίλησα με τον «υπεύθυνο» και κάποιος (εσύ ήσουν;;;) μου είπε ότι η εμβέλεια είναι μέχρι Βύρωνα(;;;) αλλά σύντομα θα επεκταθεί. Το ίδιο βράδυ με την Δώρα (υπεύθυνη για τον ραδιοφωνικό σταθμό του Χημικού) κοιτάζαμε από αυτήν την ταράτσα τα αστέρια και έλεγε ο ένας στον άλλον προσωπικά πράγματα.

    Θα ρωτήσω τον Καρακώστα για σένα 🙂

    • Τον Καρακώστα έ;
      Ανεμομαζώματα και ανεμοσκορπίσματα. Την τελευταία φορά που άκουσα για το επίθετο Καρακώστα (από Δραπετσώνα μεριά)είναι όταν η αδελφή του; κατέβηκε υποψήφια σε βουλευτικές εκλογές με τον ΣΥΝ στα Τρίκαλα.
      Προσπαθούσαμε τότε και προσπαθούμε και τώρα όπως μπορούμε. Η επαρχία φίλε μου αν δεν είσαι ΝΔ ή Πασοκ είναι δύσκολο πράγμα. Και που να είσαι διορισμένος καθηγητής στην Καλαμπάκα!!!
      Βασίλης Παππάς
      ΓΕΛ Καλαμπάκας

  22. Παράθεμα: ΚΝΑΤ, 1980, Πολυτεχνείο « Το Μώλυ

  23. Παράθεμα: ΚΝΑΤ, 1980, Πολυτεχνείο « Vanessa111's Weblog

  24. Παράθεμα: Ντοκουμέντο από την παλιά δράση των ΚΝΑΤ στις φοιτητικές καταλήψεις του 1979 | Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα

  25. Παράθεμα: Το Μώλυ » ΚΝΑΤ, 1980, Πολυτεχνείο

  26. Δεν μας λέτε όμως τι εγιναν οι ΕΚΚΕτζιδες και οι ΜΛδες του τότε… το 90% από αυτούς πήγε στην ΠΑΣΟΚάρα 2-3 μόλις χρονια αργότερα… το γεγονός ότι εν ετει 2011-2013, τα χωνετε στο ΚΚΕ δείχνει το βαθυ αντικομμουνισμό και την ΠΑΣΟΚιά σας…

  27. μετα τα χρονια μου στο τει χαλκιδας `99-`07 καταλαβα οτι οι κνιτες φοιτητες ειναι προιον ανθρωπων με καποτε καλη προθεση και διαθεση αλλα σε «εξελιξη» μαθημενοι να μη βλεπουν στα 2 μετρα αν δεν το πει το Κομμα.χαρακτηριστικο οτι δεν μπορουσαν να συμφωνησουν μαζι σου σε κατι αν δεν συμφωνουσες μαζι τους σε ολα.προσωπικα δεν εχω τραμπουκιστει απο κνιτες αλλα βλεπωντας την τακτικη του copyright στην επανασταση που ακολουθουν,τις private πορειες του παμε και το οτι ποτε κνιτης δεν μυρισε δακρυγονο….μου επιβεβαιωνει την συστημικη ιδιοτητα της κνε,την τακτικη του ανοιγω μια στα τοσα το καπακι να ξεθυμανει ο ατμος.
    καλο ειναι να βγαινουν τετοια ποστ ,να μαθαινει ο κοσμος τι γινεται γυρω του,ασχετα αν αδιαφορει ή εθελοτυφλει.τουλαχιστον μη σε κοροϊδευει ο καθε χ-ψις.
    Σηφη φιλε μου μια συμβουλη,βρες τον τροπο να κρινεις μονος σου αν κατι ειναι αληθεια η ψεμα και μη παιρνεις δεδομενο τιποτε.εκτος αν εισαι χαζος η μαντροκαυλος.στο χαζος μορφωσου,στο μαντροκαυλος περιμενε το βοσκο ποτε θα σε βγαλει να βοσκησεις.

  28. Καλησπέρα σας
    Να καταθέσω μετά τόσα χρόνια τη δική μου μαρτυρία. Εκείνη τη νύχτα ήμουν στην κατάληψη της Νομικής με το φίλο μου Γιώργο Α., φοιτητή του Οικονομικού της Νομικής. Η βραδιά ήταν ήσυχη στη Νομική, σε μιά αίθουσα ζωντανή μουσική (νομίζω ρεμπέτικο) σε άλλη προβολή ταινίας …. Πήγαμε να φύγουμε με το Γιώργο και πλησιάζοντας στην έξοδο του κτιρίου, είδαμε να μπαίνει ένα παιδί μέσ΄τα αίματα, να κινείται μπουσουλώντας στο δάπεδο και να κραυγάζει : – Τρέξτε στο Χημείο, βοήθεια, μας χτυπούν τα ΚΝΑΤ !!!! ο Γιώργος γύρισε μέσα στη Νομική να φωνάξει όσους ήταν μέσα, κι εγώ βγήκα στη Σόλωνος κι έτρεξα προς το Χημείο … Αυτό που είδα με στοίχειωσε όλα αυτά τα χρόνια !!!! Στη μέση της Σόλωνος κι έξω από το Χημείο, κάτι μπρατσωμένοι κρατούσαν δοκάρια οικοδομών και με αυτά χτυπούσαν στριφογυρίζοντας τα, όποιον έβρισκαν !!! Ένας κρατούσε αλυσίδα χοντρή σαν γροθιά μακριά δυό μέτρα και την στριφογύριζε πάνω απο το κεφάλι του .. όποιον έβρισκε η άκρη της, τον σώριαζε κάτω μέσ’ τα αίματα ! Φοιτητές έβγαιναν από την είσοδο του Χημείου με τα χέρια πάνω από το κεφάλι κι έπεφταν πάνω στους τραμπούκους που τους τσάκιζαν !!! Άρχισα να ουρλιάζω υστερικά, κάποιος να φωνάξει την αστυνομία, θα τους σκοτώσουν , μέχρι που με πήρε ο φίλος μου να φύγουμε, λέγοντας μου ότι πριν το χάραμα δεν πρόκειται να πλησιάσει καμμιά αστυνομία ….
    Έκανα καιρό να συνέλθω …
    Θέλω να ξαναβρώ το άτομο που μπήκε μες τα αίματα, στο κτίριο της Νομικής εκείνο το βράδυ…
    Κωνσταντίνα Λαπαθιώτη

    ΥΓ. ήμουν 19 ετών τότε κι όχι φοιτήτρια αλλά σπουδάστρια.. είχα παρακολουθήσει της συνελεύσεις της Νομικής, ήμουν παρούσα στο πρώτο γιαούρτι που εξακοντίστηκε στη συνέλευση στην αίθουσα Σαριπόλων … χαίρομαι που βρήκα αυτές τις πληροφορίες, μαρτυρίες στη σελίδα σας, γιατί συνθέτουν το παζλ των γεγονότων εκείνης της εποχής και συμπληρώνουν τις δικές μου γνώσεις … Να είστε καλά κι εύχομαι να συναντηθούμε πάλι νικηφόρα στους δρόμους, στη νέα ιστορική πρόκληση που ανοίχθηκε μπροστά μας !

  29. «Δεν μας λέτε όμως τι εγιναν οι ΕΚΚΕτζιδες και οι ΜΛδες του τότε… το 90% από αυτούς πήγε στην ΠΑΣΟΚάρα 2-3 μόλις χρονια αργότερα…»

    Εδω που ειναι η απαντηση σου καναλιωτη? Γιατι πετας τη μπαλα στην εξεδρα οποτε δεν μπορεις να απαντησεις και βρισκεσαι σε δυσκολη θεση?Το εχεις κανει και σε αλλα posts αυτο. Το ιδιο κανει και το Αδωνι που οταν τον στριμωχνουν το μονο που εχει να πει ειναι «εισαι κουμουνιστης»

  30. Θα που πεις δεν εισαι εσυ σε δυσκολη θεση επειδη οι αλλοι βολευτηκαν με το πασοκ.Ομως οταν ο αλλος σου αντιπαραβαλει ενα γεγονος το οποιο οντως ειναι αληθες εσυ απλα απαντησε αν θες και μη πετας τη μπαλα στην εξεδρα. Το γεγονος οτι ο Μαλαμης (τωρα απ οσο ξερω βρισκεται στο πασοκ) πηρε «προσωπικη πρωτοβουλιỨκαι πολυ κακως ειναι αλλο το ενα αλλο το αλλο. Το οτι το τοτε ΚΚΕ χειριστηκε εντελως λανθασμενα την υποθεση του Χημειου του 79 (και δυστυχως και παρομοιες υποθεσεις μετεπειτα) δεν σημαινει οτι η πλειονοτητα Εκκετζηδων και λοιπων μ-λ δεν διαχυθηκαν μαζικα μεσα στο πασοκ 1-2 χρονια αργοτερα. Αυτο αλλωστε εξηγει και την σχεδον παντελη απουσια της εξωκοινοβουλευτικης αριστερας σε κινηματικο επιπεδο για 10-15 χρονια περιπου μεχρι τις αρχες η τα μεσα του 90. Αντιθετως οι περισσοτεροι κουκουεδες δεν μπηκαν μεσα στο πασοκ και προς τιμη τους. Πολλοι ομως αργοτερα δυστυχως βλεπε ανδρουλακηδες,δαμανακηδες και δε συμμαζευεται εξαργυρωσαν τους προηγουμενους αγωνες κυριως μετα το 89-90.

  31. Ο Μαλάμης είναι ακόμη στο ΚΚΕ.
    Δεν πήρε προσωπική πρωτοβουλία.
    Δεν είχε τη δυνατότητα από μόνος του να κινητοποιήσει την ΕΣΑΚ (εργατικό του ΚΚΕ) και να την φέρει μέσα στο Φυσικείο και το Χημείο.
    Τι σχέση έχει με το Χημείο, αν κάποιοι ΕΚΚΕτζίδες ή και του ΚΚΕ (μ-λ) άλλαξαν χώρο (απο το μ-λ δεν ξέρω κανέναν επώνυμο).;;;
    Υπάρχουν απ’ όλους τους χώρους άνθρωποι που αλλάζουν πολιτική θέση ή ακόμη και τρόπο που κοιτάνε την ζωή.
    Υπάρχουν όμως και πολλοί που κρατάνε την ιδεολογία τους.
    Αλλά αυτά είναι ταυτολογίες…

  32. http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=24&t=115761
    http://zorro-gr.blogspot.com/2009/09/blog-post_6639.html

    Μιάς που πάλι τσακώνεστε εδώ μέσα, αυτά βρήκα με ένα πρόχειρο ψάξιμο.Έχει και αλλού πληροφορίες στο google για το που βρίσκεται ο Μαλάμης τώρα.Φυσικά με επιφύλαξη δίνω τα links για το κατά πόσο οι πληροφορίες είναι έγκυρες.Μαζικά από το μλ δεν πήγαν στο Πασοκ κυρίως από το Εκκε ήταν οι προσχωρήσεις από ότι λένε.Εντύπωση μου έκανε ότι εκτός από τον Μαλάμη στα γεγονότα αναφέρεται κάπου ότι συμμετείχε και ο Βλαστάρης απο την Ελευθεροτυπία.Ισχύει κάτι τέτοιο;Ομως αλήθεια τι νόημα έχουν όλα αυτά 35 χρόνια μετά;Μήπως το πρόβλημα είναι τί θα γίνει τώρα και όχι τι έγινε τότε;Γιατι μια ζωή στην αριστερά ο ένας ξεκατινιάζει τον άλλον;

  33. Μα με τι μαλακίες ασχολείστε ,τις παίζετε και τις τρώτε κι από πάνω ….βλάκες αριστεροθολούρες από την μια πλευρά και απολιθωμένα ορφανά του Στάλιν από την άλλη…Βρίζεστε ,πλακώνεστε και ξεκατινιαζόσαστε για το ποιός είναι περισσότερο επαναστάτης και πώς και πότε θα γίνει μια επανάσταση που δεν πρόκειται να γίνει στον αιώνα τον άπαντα,ενώ η πλειοψηφία της κοινωνίας έχει επιεικώς χεσμένες τις κουλές ιδεολογικές διαφορές σας και τους διαφορους ψόφιους Πουστώφ ,Παπαρόφ και Κλανόφσκι που προσκυνάτε…Μια χαρά έχουμε περάσει όλοι στα ΑΕΙ-ΤΕΙ που δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με παρατάξεις πέρα από πάρτυ,γκομενικά και σημειώσεις ….Και μια χαρά περνάνε και οι φοιτητές στο εξωτερικό που δεν υπάρχουν φοιτητικές παρατάξεις στα πανεπιστήμια!!! Τριτοκοσμικά φαινόμενα που με την εφαρμογή της νέας ευρωπαικής νομοθεσίας θα εξαλειφθούν επιτέλους και στην Ελλάδα ! Να δεις τότε πώς θα καθαρίσουν τα πανεπιστήμια από την ιδεολογική σαβούρα του 1917 ,1968 κ.ο.κ . και θα το βουλώσει ο κάθε πικραμένος που πάει με την παρέα τους αναρχοάπλυτους του ή τα παιδιά της εργατικής τάξης που τα ξύνουν όλη μέρα στο κυλικείο ,και κλείνουν τις σχολές ετσιθελικά.Ρε ουστ ,ψοφίμια ! Έχουμε αλλάξει χιλιετία εδώ και 14 χρόνια !!!

    • Προς αλήθεια να λέγεται.Τι δουλια έχεις να ασχολείσαι με ανθρώπους που θέλησαν η θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο.Αφου περνάς καλά,έχεις καλή δουλια,δεν σε νοιάζει αν υπάρχει φτώχεια και ανεργία και,και.Ειναι πολύ αργά για σένα να καταλάβεις .Εκτος και αν σε βαρέσει καμία απόλυση καμία πτώχευση ,παιδιά στο εξωτερικό από ανάγκη πράγματα που δεν σου τα εύχομαι.Καιτα λοιπόν την δουλίτσα σου και να είσαι καλά.Ανυποψιαστος για την χαρά που φέρνει ο αγώνας όχι για την πάρτη μας μόνο .

  34. Ωωωπ να ‘τος και ο τσακαλάκος…
    Γιατί δε πας καμιά Μύκονο να ξελαμπικάρεις, παρά κάθεσαι και διαβάζεις ιστορία του τόπου σου;

  35. Παράθεμα: ΕΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΙΝ – ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΝΕΟΥΣ ΝΑΥΤΙΛΟΜΕΝΟΥΣ 2 ΑΠΟ ΤΟΝ naftilos – Τα ΚΝΑΤ σε ανέκδοτες φωτογραφίες του 1980

  36. Παράθεμα: Η εκπαίδευση εδώ και «έξω» από εδώ!! « Ελεύθερο Βήμα Αχαρνών

  37. η αληθεια να λεγεται, ειναι καποια πραματα που σε ξεπερνανε βλημα.
    υπαρχει ενα δεος στις περιγραφες των ανθρωπων και αν δεν το νιωθεις τραβα σε κανα παρτυ και αργοτερα σε μια καλη κρισαρα μεσης ηλικιας οταν θα μετανοιωνεις οτι δν προσπαθησες εστω να αφησεις κατι για τις επομενες γενιες.

    φοιτητης και εγω, αλλα σε αλλες εποχες(?) πολυ αργοτερα. η γραμμη του κομματος ηταν ιδια και οταν ημουν και εγω φοιτητης. δεν αρεσει προφανως. αλλα ηταν. ευτυχως που υπηρχαν και θα υπαρχουν παντα και οι πραγματικες πρωτοπορειες του κινηματος, οσο και αν ειναι σε μειοψηφιες.
    φιλια

  38. Πολύτιμες για τον καθένα μας οι μνήμες του. Είναι όμως σαν την λεπτομέρεια πινακα ζωγραφικής. Δεν δίνουν όλη την εικόνα. Στους πρωτοετείς χημικούς του 1976 είχαμε παιδιά που πίστευαν στη πολιτική. Είχαμε και παιδιά που το τάλαντο τους ήταν να προσφέρουν σαν δάσκαλοι, με την γενικευμένη έννοια του ορου. Το ότι ξεχώρισαν αμέσως για το ήθος του ήταν σαφές. Από ένα όνομα για του λόγου το αληθές ότι ήμουν εκεί: Δήμητρα και Βασίλης. Έφτιαξε το κέφι μου την μέρα 40 χρονια αργότερα που αναζήτηση στο google επιβεβαίωσε το αναμενόμενο, δάσκαλοι αυτοί οι συνάδελφοι.
    Μερικά δανεισμένα λόγια μεταφέρω εδώ. Σχήμα υπερβολής ίσως αλλα χρήσιμα. Δεν θα γονατίσουν την Ελλάδα οι περιστάσεις αν προσκυνήσουμε εμείς οι υπόλοιποι. Είμαστε ήδη προσκυνημένοι και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι. Τελειώσαμε αν προσκυνήσουν άνθρωποι με ήθος που ασκούν λειτούργημα όπως αυτοί εδώ οι δάσκαλοι. Και δεν πρόκειται.
    Αυτή είναι η δικη μου λεπτομέρεια του πινακα ζωγραφικής. Υπάρχουν άλλες. Πάντως για τα παιδιά του 1976 που έκαναν έργο τους την παιδεία , είμαι πολύ περήφανος για σας συνάδελφοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s